(Ben jij ook jarig deze maand en we zijn je vergeten? Dat vinden we niet leuk. Laat het even weten per e-mail en we zullen je niet meer vergeten te feliciteren.)

HIEPERDE PIEP HOERA!

Gefeliciteerd ......

Simone Abel, Ernst Jan Wepster, Anneloes Wepster, Trouwdag Mam & Pap en Ingrid & Jan, Niek A. Wepster

Zaterdag 1 september 2007 / 51°48'31N 008°18'13W (Ierland, Crosshaven, R.C.Y.C.)

[René>>] Jammer genoeg betreft het een bliksembezoek, dus halen we Anton en Daniel op bij hun hotel en rijden ze naar het vliegveld. Daar drinken we nog een kop koffie en spreken af om elkaar snel weer te treffen, zodra we weer terug zijn in Nederland.

Leuk dat jullie geweest zijn, wij vonden het super, en we zien elkaar over een week of vijf!

We rijden terug naar Crosshaven en doen onderweg boodschappen voor een paar dagen. Waarschijnlijk vertrekken we morgen naar de Scillies. Het betreft een "overnighter" van 135 mijl, zodat we maandag in de loop van de dag aankomen.

In de bar van de jachtclub is er gratis fiwi. Het is een snelle internetverbinding, maar het lukt helaas niet om de website bij te werken. Wel worden we geattendeerd op orkaan Felix die op de ABC's (Aruba, Bonaire, Curaçau) afkoerst. Gaat dat wel goed met diverse ons bekende boten die daar zitten?

We eten aan boord biefstuk met brood en sla. Aansluitend kijken we een film: "The interpreter" met Nicole Kidman. Aardige film.

Met Daniel en Anton op het vliegveld. (foto van Nokia)

Zondag 2 september 2007 / 51°48'31N 008°18'13W (Ierland, Crosshaven, R.C.Y.C.)

[René>>] Het is zwaar bewolkt, dreigend en het waait stevig. Bah! We besluiten pas morgen te vertrekken. Er wordt prachtig weer verwacht, maar waarschijnlijk (veel) minder wind. We zullen moeten motorsailen, want als we nog een dag wachten krijgen we wind op de neus, als gevolg van een hogedrukgebied dat boven Ierland komt te liggen.

We doen niet zo gek veel vandaag. 's-Middags gaan we naar de bar om te internetten. Orkaan Felix gaat net boven de ABC's langs. Je zou kunnen zeggen dat ze daar door het oog van de naald gegaan zijn, in plaats van door het oog van de orkaan. We skypen met Dick en Anita van de Kind of Blue. Ze zijn maar wat blij dat het goed afgelopen is. Wij trouwens ook. Wind van betekenis hebben ze op het Spaanse Water niet gehad, wel veel regen.

...

Maandag 3 september 2007 / 51°48'31N 008°18'13W (Ierland, Crosshaven, R.C.Y.C.)

[René>>] Koffie, ontbijt, nog een douche op de jachtclub en om 10:00 varen we de box uit. Bij de Salve Marina, op een steenworp afstand, nemen we diesel in. Een half uurtje later varen we het zeegat uit. Bestemming: de Scilly Islands. De zon schijnt uitbundig, maar de wind houdt niet over, dus blijft de motor bij.

Helga bruist van de energie en geeft het stuur een onderhoudsbeurt.

In de loop van de middag krijgen we bezoek van een grote school dolfijnen. Soms gaan ze even weg, maar iedere keer komen ze terug. Zo blijven ze bij ons tot ver na middernacht. Zelfs binnen kunnen we ze horen.

We smullen van spaghetti en daarna gaat Helga te kooi. Om 22:30 komt de maan op.

Poetsen

Dinsdag 4 september 2007 / 50°50'42N 007°15'62W (Onderweg van Ierland naar de Scilly Islands)

[René>>] Een rustige, onbewolkte nacht. Een paar vissers, maar we hoeven niet uit te wijken.

De Scilly Islands zijn eigenlijk niet meer dan een groep rotsen, op ca. 22 mijl zuidwest van Lands End, de zuidwestpunt van Engeland. De tientallen eilandjes bestrijken een gebied van ongeveer tien mijl lang en vijf mijl breed. Slechts vijf eilandjes worden bewoond: St Mary's, Tresco, Bryher, St Martin's en St Agnes. St Mary's, het grootste eiland, meet nog geen 2x2 mijl en is qua oppervlakte vergelijkbaar met Tiengemeten, het eiland in het Haringvliet.

Volgens de Shell Channel Pilot vormen de Scillies een paradijs voor zeilers als het mooi weer is. Een plek om van weg te blijven als het echt gaat waaien, want volledig beschutte ankerplaatsen, laat staan marinas, zijn er niet. We treffen het, want voor de komende dagen blijven we onder invloed van een hogedrukgebied boven Ierland.

Vroeg in de ochtend krijgen we land in zicht, maar het duurt nog een paar uur voor we er echt zijn. Als eindbestemming kiezen we voor de New Grimsby Sound, de nauwe doorgang tussen Tresco en Bryher. Rond het middaguur varen we de beschutting binnen. De eilandjes zien er groen en pittoresk uit. Dat kan ook haast niet anders, want het is onwaarschijnlijk mooi weer. Er is werkelijk geen wolkje aan de hemel te bekennen! Het kan stevig stromen in de "sound", dus pakken we een mooring.

Nadat we Vagebond op orde hebben gemaakt, gaan we met de bijboot naar de kant (Tresco). De kade is gereserveerd voor ferry's, dus trekken we net als iedereen de bijboot op het strand. We slenteren door het kleine dorpje New Grimsby en ontdekken een pub en een niet onaardige supermarkt.

Vervolgens lopen we naar de Abbey Garden, een "wereldberoemde" (?) subtropische tuin. Entrée: £9 per persoon, omgerekend zo'n €16. Voor een tuin! Ok dan, 17 hectare tuin. En wereldberoemd... Doen we niet, is onze eerste gedachte. We zijn Gekke Henkie niet! Maar uiteindelijk doen we het toch, want we willen bezig blijven, omdat we anders instorten vanwege slaapgebrek. Zo'n "one-nighter" hakt er nog altijd fors in. De tuin is uiteraard prachtig met opvallend veel planten uit Zuid Afrika en Nieuw Zeeland. Bijzonder fraai is een prieeltje dat helemaal is ingelegd met schelpen.

Nadat we bij de pub, The New Inn, onze dorst gelest hebben tuffen we terug naar Vagebond. We halen het ergste slaapgebrek in en doen een dutje.

Het Ierse vlaggetje wordt vervangen.

The Scilly Islands

Het fort dat het eiland tegen de Nederlanders beschermt heeft

Subtropische tuin van Tresco

 

Woensdag 5 september 2007 / 49°57'41N 006°20'69W (Engeland, Scilly Islands, Tresco)

[René>>] Net als gisteren is het fantastisch mooi weer. Geen wolkje aan de hemel. We ontbijten uitgebreid in de kuip met scrambled eggs, uitgebakken spek en toast. Het leven is zo slecht nog niet...

De rest van de ochtend klussen we wat. Helga is fanatiek en geeft het teakdek een goede beurt, terwijl ik binnen wat dingen schoonmaak, zoals de fluitketel.

's-Middags tuffen we met de bijboot naar Bryer. We wandelen naar de westkant van het eilandje waar we lunchen op het terras van het Hell Bay Hotel. Vaak herken je hotels en resorts al vanaf kilometers afstand, maar dit hotel past fraai in de omgeving. Het doet er in ieder geval geen afbreuk aan.

We wandelen naar Hell Bay zelf, aan de noordwest kant van het eiland. Met dit prachtige weer doet de naam de baai geen eer aan, maar de grillige rotsformaties zijn het bewijs van de "hel" bij westerstorm.

Aan het eind van de middag tuffen we terug naar Vagebond, waar we in de kuip wat lezen in het zonnetje. Ik ben helemaal in de ban van een boek dat ik in Ierland kocht: "A secret history of the IRA" van Ed Moloney. Fascinerend om te lezen, al was het alleen maar om de achtergronden te leren kennen van U2's "Sunday Bloody Sunday".

Intelligente meeuwen hebben ze hier.

Fijn zoveel eb en vloed. Dat wordt slepen met de dingy.

Donderdag 6 september 2007 / 49°57'41N 006°20'69W (Engeland, Scilly Islands, Tresco)

[René>>] Wederom geen wolkje aan de hemel! 's-Ochtends luieren en lezen we wat. 's-Middags tuffen we naar Tresco en wandelen naar de noordkant van het eiland. We bewonderen de ruïnes van King Charles' Castle en Cromwell's Castle dat in 1651 gebouwd werd om het eiland te beschermen tegen een eventuele aanval van de Hollanders. Hadden we het maar gedaan

The ruins of King Charles´Castle

Wat ons trouwens opvalt is dat mensen elkaar hier niet meer groeten. Geen oogcontact bij het passeren, laat staan een vriendelijke knikje. Op de Azoren en ook in Ierland waren we niet anders gewend. Op Bere Island groette je letterlijk iedereen, inclusief passerende auto's. Jammer!

We wandelen terug naar New Grimsby en drinken wat in The New Inn. Nederland komt steeds dichterbij en we fantaseren over frikadellen speciaal (met veel ui), kroketten en broodjes haring.

We doen een paar boodschappen en gaan terug naar Vagebond. Kuip, zon, boek, pilsje, nootje. Wat een leven, het lijkt wel vakantie!

....

....

Rocky....

Vrijdag 7 september 2007 / 49°57'41N 006°20'69W (Engeland, Scilly Islands, Tresco)

[René>>] Op de Wereldomroep hebben ze het over een "vrij standvastig hogedrukgebied boven Ierland". Tsja, geluk dwing je af, toch?! En er zijn al bakken sneeuw gevallen in Oostenrijk. Als dat nou blijft liggen...

......

Drie nachten voor de prijs van twee, zo is het hier geregeld. Als echte Nederlanders hebben we natuurlijk geprofiteerd van die gratis nacht, maar nu is het mooi geweest. Na het middaguur, een uurtje voor hoog water, gooien we los van de mooring en tuffen naar Saint Helen's, een klein onbewoond eilandje noordoost van Tresco. Aan de zuidkant zit een put, diep genoeg om te ankeren, maar bij laag water kun je er met onze diepgang niet komen.

Onderweg zien we dat er voor de Old Grimsby Harbour, aan de westkant van het eiland, een stuk of 8 moorings liggen, iets wat in onze editie van de Shell Channel Pilot niet vermeld wordt. Om half drie laten we het anker zakken in de beschutting van St Hellen's. Naast ons ligt er nog één boot voor anker. Verder is er niets.

We vullen onze waterdichte zak met een gekoelde fles witte wijn, glazen, boterhammen met een salade van sardines, een plaid, boeken en nog wat dingen en tuffen met de bijboot naar het eilandje. We wandelen naar de top van het eilandje en picknicken in de zon. Afgezien van een stel op het strandje hebben we het eiland voor onszelf. Het uitzicht op de omliggende eilanden is fenomenaal!

Aan het eind van de middag dalen we weer af naar het strandje. We bewonderen de ruïne van Saint Eledius, een Christelijke nederzetting die oorspronkelijk uit de 8-10e eeuw dateert. Een stukje verderop staat een ruïne van het St Helen's Quarantine Station. Het werd gebouwd in 1764. Schepen die vanaf Kaap Finisterre naar Engeland voeren en waarvan men het vermoeden had dat de Pest aan boord was, werden verplicht eerst in quarantaine te gaan op de Scillies.

Nadat Helga nog een berg schelpen geraapt heeft, tuffen we terug naar Vagebond.

Tresco => St Hellen's

Niemand die er vraagt ¨wat ben je stil waar denk je aan¨

Een picknick om nooit meer te vergeten.

Witte stranden, koud helder blauw water en kleurrijke schelpjes.

Zaterdag 8 september 2007 / 49°58'12N 006°19'53W (Engeland, Scilly Islands, St Helen's)

[René>>] Met laag water liggen we hier perfect beschut. Met hoog water is er een beetje deining, maar het wordt niet oncomfortabel. Om 10:00 is het laag water en gaan we naar de kant. We wandelen in een uur rond het eiland. Aansluitend raapt Helga weer wat schelpen en rond het middaguur zijn we terug aan boord.

Een uur voor hoog water (14:00) gaan we ankerop en varen op de motor de 3,5 mijl naar Hugh Town, de hoofdstad van St Mary's, het hoofdeiland van de Scillies. In vergelijking met de rest van de eilanden is het er een gekkenhuis. Er ligt een cruiseschip voor anker, ferries varen af en aan, en er liggen 100+ boten aan moorings, variërend van grote werkschepen tot piepkleine visbootjes. Wij pakken ook een mooring, want veel plek om te ankeren is er niet.

Heel veel bootjes.....

Aan het eind van de middag tuffen we naar de kant. We maken de bijboot vast aan de hoge kade en klimmen met de trap omhoog. Hugh Town is een leuk stadje, met bijna uitsluitend oude stenen gebouwen. Er zijn verschillende pubs, restaurants en een vrij grote supermarkt. Er is ook een museum waar we morgen naar toe wilden gaan, maar het is helaas op zondag gesloten. We eten wat in een pub en zijn voor het donker terug aan boord.

Je moet maar durven...

Zondag 9 september 2007 / 49°55'11N 006°18'80W (Engeland, Scilly Islands, St Mary's)

[René>>] Hoewel het afgelopen nacht niet echt hard gewaaid heeft, lagen we toch onrustig. Het zal er niet beter op worden als de wind komende nacht van NO naar NW gaat krimpen en aantrekken. Dat is prima wind voor ons om morgen wat mijlen te maken, maar een slechte wind om hier te blijven liggen. Daarom verkassen we al voor het ontbijt naar Porth Cresna, de baai aan de zuidkant van Hugh Town. Er liggen slechts drie andere boten, maar we verwachten dat dat in de loop van de dag zal toenemen, als meer boten beschutting gaan zoeken voor de NW wind. Wij hebben nu in ieder geval een goed plekje!

We gaan naar de kant voor een paar boodschappen. Aansluitend lunchen we met een soepje aan boord. Daarna gaan we weer naar de kant en maken een wandeling over Garrison Hill, het schiereiland ten westen van Hugh Town. Eigenlijk is het één grote vesting met rondom batterijen kanonnen. Centraal staat bovenop de heuvel Star Castle, gebouwd in 1593 en sinds 1933 een fraai hotel. Met uitzicht op Vagebond drinken we aan het eind van de middag een biertje op een terras.

Vandaag trouwens voor het eerst sinds dagen nauwelijks zon. Het is de voorbode van een kortstondige storing in het mooie weer die ons de gelegenheid geeft morgen wat mijlen naar het oosten te maken.

Heerlijk, weer rust om ons heen.

Maandag 10 september 2007 / 49°55'11N 006°18'80W (Engeland, Scilly Islands, St Mary's)

[René>>] Om 6:00 loopt de wekker af. Snel een kop koffie en een half uur later gaan we ankerop. Bestemming Falmouth, 62 mijl verderop. De wind slaapt nog, dus het eerste uur staat de motor bij. Daarna kan de motor uit en is het met een dikke windkracht 4 heerlijk zeilweer bij een waterig zonnetje.

Tegen drieën passeren we Lizard Point, het zuidelijkste puntje van Engeland. Met nog een kleine 5 mijl te gaan kruisen we om 17:02 na drie jaar, 73 dagen en ca. 20.000 mijl ons track van toen we met Frank vertrokken naar La Coruña. We hebben een compleet rondje gemaakt. Inmiddels hebben we dan de wind op de neus en de laatste paar mijl kruisen we.

Om 18:30 maken we vast langzij een boot bij de Falmouth Yacht Haven. Drie jaar geleden kwamen we hier een Duits stel tegen. Ze kwamen van de Azoren en we waren toch wel een beetje onder de indruk van die "geroutineerde oceaanzeilers". Nu zijn we dat zelf... voor wat het waard is.

Na het aankomstbiertje gaan we de wal op en eten een overheerlijke pizza.

Hugh Town

Scilly Islands => Falmouth

Dinsdag 11 september 2007 / 50°09'24N 005°03'90W (Engeland, Falmouth)

[René>>] We hebben een lijstje van dingen die we vandaag willen doen. Bovenaan en in hoofdletters staat "WEBSITE BIJWERKEN", want dat wordt hoog tijd! Bij de Royal Cork Yacht Club hadden ze wel wifi, maar lukte het niet om de website bij te werken en op de Scillies hebben we het niet eens geprobeerd (hoewel het waarschijnlijk wel had gekund).

Het is trouwens wederom prachtig weer. Wat een nazomer!

 

(vervolg) Dinsdag 11 september 2007 / 50°09'24N 005°03'90W (Engeland, Falmouth)

[René>>] In een lounge-bar/restaurant hebben ze gratis wifi. We drinken wat en publiceren een update van meer dan twee weken. Aansluitend doen we wat inkopen, waaronder een thermoskan voor thee. Het vorige exemplaar is gevallen en daar kon 'ie niet tegen... Terug in de haven nemen we een lange, warme douche.

Leuk! Tall Ships Regatta september 2008

's-Avonds eten we in diezelfde lounge-bar/restaurant. Ze hebben mosselen in witte wijnsaus op het menu staan en dat is voor Helga onweerstaanbaar. Ze smaken uitstekend, net als mijn steak.

Terug aan boord kijken we een dvd, die we vanmiddag in een tweedehands winkel gekocht hebben: "About a boy", met Hugh Grant. Erg leuk!

Het verschil tussen hoog en laag water moet weer in de gaten gehouden worden. Een Falmouth Workboat

Nieuwe buren...

Woensdag 12 september 2007 / 50°09'24N 005°03'90W (Engeland, Falmouth)

[René>>] Net als eergisteren gaat de wekker om 6:00. We hadden graag nog een paar dagen in Falmouth gebleven, want er is nog zoveel te beleven (zoals het Nationaal Maritiem Museum), maar we willen een beetje tempo maken. We hebben geen van beiden zin om nog een nacht door te halen, dus zullen we (lange) dagtochten moeten maken. Vandaag is de bestemming Salcombe, 50 mijl verderop.

Het is nog steeds prachtig weer, weinig wind, maar helaas wel op de neus. Motorsailen dus. Halverwege passeren we de Eddystone Rocks, een groepje rotsen 8,5 mijl uit de kust. We passeren er een Brits fregat waar we een paar keer een helikopter op zien landen en opstijgen. Gaaf gezicht!

Om 17:15 laten we het anker vallen in Sunny Cove, op een steenworp afstand van het plaatsje Salcombe. Vanaf een afstandje ziet het er leuk uit. Zouden we aan land willen, dan hadden we wel een mooring gepakt, maar we gaan morgen toch verder. Zo sparen we toch minstens 15 pond uit.

Nederland: nog 326 mijl.

Duo vissen

Donderdag 13 september 2007 / 50°13'67N 003°46'38W (Engeland, Salcombe, Sunny Cove)

[René>>] We hebben geen wekker gezet, maar we slapen ook niet uit. Om 7:30 zijn we wakker en nadat we de gebruikelijke koffie gezet hebben gaan we om kwart over acht ankerop. Bestemming Dartmouth, slechts 16 mijl verderop. Liever hadden we een lange toch gemaakt, maar we krijgen 50 mijl verderop te maken met de Bill of Portland, een van de gevaarlijkste kapen aan de Engelse zuidkust. Vandaag hadden we die kunnen ronden, maar de wind is nog steeds oost en dan zouden we weer de hele dag op de motor moeten en daar hebben we geen trek in. In plaats daarvan is het heerlijk zeilen naar Dartmouth. Wel aan de wind, maar bij windkracht 3/4 en nauwelijks zeegang is dat geen straf.

Ingang van Dartmouth

Rond half één varen we de Dart op, de rivier waar de plaats naar vernoemt is. Het stadje zelf is onwaarschijnlijk mooi! Het is aan beide kanten tegen de steile oevers gebouwd. De rivier ligt vol met boten, in alle maten en soorten. Ze liggen aan kades, in marinas, aan moorings, voor anker, noem maar op. Ferry's varen over en weer van Dartmouth (westelijke oever) naar Kingswear (oostelijke oever).

We kiezen voor de Darthaven Marina in Kingswear en krijgen via de marifoon een box aangewezen. We liggen nog maar net of op een steenworp afstand komt een originele stoomtrein voorbij, fluitend en al!

We gaan op verkenning en komen er al snel achter dat er aan deze kant van de rivier, behalve het schattige station en de stoomtrein, weinig te beleven valt. We nemen de ferry naar de overkant. Daar is het veel leuker met winkels, pubs en restaurants. We wandelen door het stadje en bewonderen de karakteristieke oude gebouwen. Wat hoger op de heuvel wonen de welgestelden in prachtige villa's met uiteraard een fantastisch uitzicht op de rivier. Het is al donker als we de ferry terug nemen naar Kingswear.

Nederland: nog 311 mijl.

Restauratie klusje..... prachtig!!!

Wat een vrolijk uitzicht met al die kleurtjes.

We vinden het erg leuk hier.

Vrijdag 14 september 2007 / 50°21'08N 003°34'28W (Engeland, Dartmouth / Kingswear)

[René>>] Voor de verandering vandaag eens wind uit het westen. Dit als gevolg van een naderende storing die waarschijnlijk in de loop van de dag wat regen gaat brengen. Voordat we vertrekken koopt Helga koelvloeistof bij de watersportwinkel, hier op het terrein. Die moest aangevuld worden en we hadden tot onze schande niets meer aan boord.

Vandaag staat het ronden van de Portland Bill op het programma. Het is een schiereiland dat zo'n 5 mijl uitsteekt. Zoals ik gisteren al schreef is dat een gevaarlijke kaap, en dan met name de Portland Race. De pilot zegt erover:

"Portland Race is the most dangerous extended area of broken water in the English Channel. Quite substantial vessels drawn into it have been known to disappear without trace... The correct timing of the passage is a matter of the utmost importance".

Een serieus stukje water dus! Wat de kaap bijzonder maakt is dat er gedurende 10 van de 12-uurs getijcyclus aan beide zijden van de kaap een zuidelijke stroming staat. Ten zuiden van de kaap, daar waar die twee stromingen bij elkaar komen, gecombineerd met de "normale" getijstroming in het Kanaal en de heersende wind, ontstaat een verwarrende en gevaarlijke "race". Om die race te vermijden moet je drie tot vijf mijl uit de kust blijven of juist héél dicht onder de kust kruipen. Aangezien het rustig weer is besluiten wij voor het laatste.

De pilot adviseert schepen die oostwaarts gaan de kaap te ronden tussen 5 uur na en 4 uur voor HW Dover. Voor vandaag betekent dat dat we er rond 18:30 moeten zijn. Het is 45 mijl varen naar de kaap, dus gooien we om 9:00 los.

Eenmaal buitengaats hebben we de wind in de rug en bomen we de fok uit naar loef. We hebben ons niet verrekend, want om ons heen zien we meer boten dezelfde kant op gaan.

Rond een uur of elf krijgen we vijf dolfijnen rond de boot die ons een klein uur lang trakteren op een onvoorstelbare show! Ze springen talloze keren volledig uit het water en maken bommetjes, zelfs vlak naast de boot. Ook slaan ze met hun staart plat op het water. Ze hebben het ontzettend naar hun zin, en wij uiteraard ook. In Ierland mochten we een maand geleden genieten van een dolfijnenshow, maar dit slaat werkelijk alles!

In de loop van de middag neemt de wind af en dat wordt gecombineerd met een tegenstroom van 1,5-2 knopen. We zetten de motor bij. We gaan 18:30 dan al niet meer halen, maar 19:00 moet lukken. Inmiddels is het complete veld boten dat onderweg is naar "The Bill" dichter bij elkaar gekropen. We tellen een stuk of 6 boten binnen 2 mijl van elkaar.

Bij het naderen van "The Bill" krijgen we de stroming steeds meer mee. De zee wordt ook onrustiger. Het lijkt alsof we recht op het land afkoersen, maar de gps vertelt ons dat we op koers liggen. Eenmaal vlak onder de kust, op zo'n 200 meter van de rotsen, is het een enorme klotsbak. Hier wil je bij slecht weer ècht niet zijn! We vliegen met 8-9 knopen over de grond voorbij de vuurtoren. Daarna is het snel weer rustig en varen we in de schemering de laatste mijlen naar Weymouth. Het is 20:00 en nagenoeg donker als we aanmeren aan een publieke drijvende steiger.

We zijn nooit zo dol geweest op het typisch Engelse "Fish 'n chips", maar toch proberen we het weer eens. We hebben er direct alweer spijt van. Wat een vette zooi!

Nederland: nog 260 mijl

De Bill of Portland

Wat een spectaculaire sprongen en wat een applaus met hun staart en vinnen. Super!

Wat een vrolijkheid. Wat een feest!

Vuurtoren op het schiereiland bij de Portland Race

De boeg het schip Pelican of Londen met Vagebond op de achtergrond.

 

Zaterdag 15 september 2007 / 50°36'48N 002°27'01W (Engeland, Weymouth)

[René>>] Het is momenteel iedere dag rekenen. Hoe laat is het hoog en laag water? Wanneer krijgen we waar stroom mee of tegen. Welke kapen moeten we ronden en hoe zit het met het getij? Hoe laat moeten we vertrekken en welke gemiddelde snelheid moeten we hebben om ergens op tijd aan te komen. En tenslotte uiteraard het weer en in het bijzonder de wind.

Die wind is vandaag oost en voor morgen wordt zuidwest voorspeld. We blijven dus fijn liggen. En jawel, het mooie weer is terug. Het is weekend en het is dus een drukte van belang in en rond de haven. Erg gezellig.

Rond het middaguur wandelen naar The Nothe, het schiereiland aan de zuidkant van de haven. Op de punt bevindt zich het Northe Fort. Het werd tussen 1860 en 1872 gebouwd als verdediging tegen een dreigende invasie van de Fransen. Het fort bleef in gebruik tot 1956. Vandaag de dag is het een museum. Het is lang geleden dat we zo'n fraai museum gezien hebben. Vooral de verschillende maquetes zijn prachtig, maar er wordt ook herinnerd aan maritieme drama´s, zoals een Brits schip dat zich tijdens de eerste wereldoorlog brandend en al in een Duitse kruiser boorde. Ook het leven in Weymouth tijdens WOII komt aan bod en uiteraard de voorbereidingen van de invasie in Normandië.

Na het fish-and-chips debacle van gisterenavond, willen we vanavond goed uit eten. We hebben een leuk visrestaurant gespot, vlak bij onze ligplaats. Als we ons iets over zeven melden is er helaas geen tafeltje meer beschikbaar, maar een uur later wel. Helga smult van zalm, witvis, sint-jakobsschelpen en mosselen, ik van een krabsoep en kreeft (hier nog betaalbaar). We spoelen het weg met een fles chardonay. En voor Engelse begrippen is het niet eens duur.

Super Engels zo´n theepot met gebreid mutsje.

Heel groot en heel brutaal.

Vissershaventjes zijn altijd gezellig. Zeker met prachtig weer.

Zondag 16 september 2007 / 50°36'48N 002°27'01W (Engeland, Weymouth)

[René>>] De marifoon van onze buurman wekt ons om 7:30 met het weerbericht. Even later gooit hij los. Wij zetten eerst een volle pot koffie en vertrekken een uurtje later. Qua afstand zouden we vandaag de Solent (het water tussen het Engelse vasteland en het eiland Wight) kunnen halen, maar dat komt met het getij heel slecht uit. Vandaar dat onze bestemming Studland Bay wordt, vlak onder Poole.

Het is halfbewolkt. De wind is ZW, een knoop of 18. Halve wind koersen we met een snelheid van 7 knopen over de grond richting Saint Alban's Head, een uitstulping in het land. De zee klotst er flink, maar bij lange na niet zo indrukwekkend als bij de Bill of Portland. Een uur later ronden we Handfast Point en gaan we voor Studland voor anker. We hebben 24 mijl in iets meer dan 3,5 uur gedaan, een gemiddelde van 6,85 knopen!

In de loop van de middag wordt het vies weer. De wind trekt aan tot een dikke 6Bf en het begint bij vlagen te regenen. De meeste boten om ons heen gaan ankerop en terug naar de thuishaven Poole.

Nederland: nog 237 mijl.

Toch ook wel indrukwekkende stromingen in het water hier!

De rotsen hebben de naam: Old Harry and Old Harry´S Wife. Grappig.

Maandag 17 september 2007 / 50°38'66N 001°56'15W (Engeland, Studland Bay)

[René>>] Nadat we een volle thermos koffie gezet hebben gaan we om kwart over acht ankerop. Het is zwaar bewolkt maar droog. De wind is noordwest, een knoop of 13. De koers pal oost, 13 mijl naar de "wereldberoemde" Needles, het meest westelijke puntje van Wight.

Bij de Needles draaien we de Solent op. De wind zakt in, dus zetten we de motor bij. Tegen enen draaien we de Medina rivier op, maar de meeste zeilers zullen het hier beter kennen als Cowes. We kijgen een ligplaats toegewezen in de Cowes Yacht Haven.

Ze hebben hier een gratis wifi netwerkje. Tijd dus om de website weer eens bij te werken.

Nederland: nog 211 mijl.

The Needles

(vervolg) Maandag 17 september 2007 / 50°45'71N 001°17'74W (Engeland, Cowes)

[René>>] Zodra je het terrein van de marina afloopt kom je in de gezellige winkelstraat van West Cowes. Alle grote (nautische) kledingmerken zijn er vertegenwoordigd. Verder zijn er diverse foto- en kunstgalerieën, waaronder uiteraard de onder zeilers wereldberoemde Beken of Cowes. We vergapen ons aan fantastische foto's uit het heden en verleden.

We zijn hier trouwens al eens eerder geweest. Vijf jaar geleden om precies te zijn. We lagen toen naast de "Just Do It", van Dave en Annemarie. Toen viel ons bezoek samen met zéér luidruchtige powerboatraces rond het eiland. Nu is het bijzonder rustig, afgezien van de stevige wind uit het noorden, waardoor we zelfs in de marina niet rustig liggen.

Het wifi netwerk is snel en stabiel, en zelfs binnen hebben we een goede verbinding. We skypen uitgebreid met familie en vrienden en voor we het weten is het donker. We gaan het stadje weer in en smullen van een uitstekende pizza.

 

Dinsdag 18 september 2007 / 50°45'71N 001°17'74W (Engeland, Cowes)

[René>>] Om zes uur loopt de wekker af. Het waait een dikke 20 knopen uit het noorden, maar de verwachting is dat die in de loop van de ochtend gaat afnemen. Om half zeven is het licht en gooien we los van de steiger. Eenmaal buiten hijsen we de zeilen en zetten een rif. Prachtig zeilweer en geen wolkje aan de hemel, maar het is wel koud. Zeilpak-en-muts-koud!

We hebben de stroming mee en regelmatig klokken we 7,5 knoop over de grond. Dat gaat lekker! Op de Solent is het een drukte van belang met ferry's, koopvaardij en marineschepen. Eenmaal voorbij de Selsey Bill wordt het rustig. We wind zakt iets in en het rif gaat eruit. De zon heeft dan aan kracht gewonnen en het zeilpak kan uit.

Om kwart voor drie varen we de gigantische kunstmatig aangelegde marina van Brighton binnen. Via de marifoon hebben we een box aangewezen gekregen. "Even" op en neer naar het havenkantoor om te betalen duurt een half uur. Zover is het lopen!

We drinken in de kuip een borrel in het zonnetje. Kan slechter...

Nederland: nog 165 mijl.

Zelfs René heeft zich dik aangekleed tegen de kou.

Woensdag 19 september 2007 / 50°48'56N 000°05'90W (Engeland, Brighton)

[René>>] We slapen uit, want in verband met het tij hoeven we pas om 11:00 weg. Het waait stevig uit ZZW. In de haven meten we regelmatig 20+ knopen. Het weerbericht voorspelt kracht 5, maar we vermoeden dat het buiten meer zal zijn.

Iets voor elven gooien we los van de steiger. De wind komt dwars in en veel manoeuvreerruimte hebben we niet, maar het gaat gelukkig goed. Zo nu en dan breken de golven al over de niet bepaald kinderachtige pieren van de marina. Nog voor we uit de beschutting van de zuidpier zijn hebben we de fok al uitgerold. Die vult zich met een klap en weg zijn we. Vanwege het ondiepe water en de nabijheid van de pieren is de zee de eerste honderden meters erg chaotisch, maar gelukkig wordt het snel beter.

De wind komt schuin van achteren, dus we laten het bij de (deels ingerolde) fok. Regelmatig klokken we 30+ knopen over dek, zodat de ware wind dik in de 30 zit. Dat is windkracht 7. Het is zwaar bewolkt en een paar keer krijgen we een bui over ons heen. Pas echt "leuk" wordt het als we een breker in de kuip krijgen en we tot aan onze knieën in het water staan. Helga heeft laarzen aan, maar ik niet...

Om exact 11:51 passeren we de 0-meridiaan en bevinden we ons weer op het oostelijk halfrond.

Ter hoogte van Beachy Head stroomt het net even iets harder en surfend van de golven klokken we een paar keer bijna 10 knopen over de grond. Daarna komen we een beetje in de beschutting van het land en de laatste paar mijl is het water nagenoeg vlak. Rond kwart over twee varen we de beschutting binnen van Eastbourne, of liever gezegd de Souvereign Harbour. Het is net als Brighton een kunstmatig aangelegde marina.

Via een sluisje komen we in de Inner Harbour, temidden van fraai aangelegde appartementencomplexen. Dit gigantische project is voor de verandering eens met smaak ontwikkeld. Over smaak valt te twisten natuurlijk...

Nederland: nog 145 mijl.

Een spectaculair en zeer sportief zeildagje.

Het sluisje van de Eastbourne Marina

Je boot lekker dichtbij.

Donderdag 20 september 2007 / 50°47'48N 000°19'54O (Engeland, Eastbourne)

[René>>] Gisteren twijfelden we al of we vandaag de 45 mijl naar Dover zouden varen. We hebben de wind in de rug, maar de gale-warning van ZW windkracht 8 van de MET Office (het Britse KNMI) geeft de doorslag. Dat is een beetje te veel van het goede. We blijven een dagje in Eastbourne.

Zelfs de vogels hebben een eigen stek gekregen.

(vervolg) Donderdag 20 september 2007 / 50°47'48N 000°19'54O (Engeland, Eastbourne)

[René>>] In de loop van de middag wandelen we naar het centrum van Eastbourne. Het is nog een aardige tippel van ca. 4km, want de marina ligt aan de rand van de stad. Eastbourne is een prachtige badplaats met fraaie Edwardiaanse hotels langs de boulevard. Dat van dat "Edwardiaanse" heb ik natuurlijk niet zelf bedacht. Het staat in de Shell Channel Pilot, dus het zal wel waar zijn Maar zonder dollen, het zijn mooie, imposante gebouwen.

Eastbourne heeft een pier, zoals in Scheveningen. Het uitzicht is prachtig, maar we kunnen ons niet aan de indruk ontrekken dat de pier spoedig groot onderhoud nodig heeft. Vergane glorie. Ondanks dat we Belgisch restaurant spotten waar je op 50(!) verschillende manieren mosselen kunt eten, gaan we voor de eenvoud en snelheid van de Mac. We nemen een bus terug naar de marina.

 

Vrijdag 21 september 2007 / 50°47'48N 000°19'54O (Engeland, Eastbourne)

[René>>] Het waait vandaag nog steeds stevig uit het zuidwesten, maar geen windkracht 8 meer, zoals gisteren. Om kwart over acht gooien we los van de steiger en varen de openstaande sluis in. Tien minuten later worden we geschut. In de beschutting van de pieren hijsen we het grootzeil en zetten direct twee riffen. Nog voordat we uit de beschutting van de westpier zijn hebben we de fok ook al uitgerold. Met de zeegang valt het mee en als de lucht een half uur later opentrekt lijkt het een prachtige zeildag te gaan worden!

Tegen enen speren we voorbij de kerncentrale bij Dungeness. Daarna is het plat voor het lapje en bomen we de fok uit aan loef. De zee is dan inmiddels behoorlijk opgebouwd en zo nu en dan maakt Vagebond een schuiver.

Rond vier uur naderen we de westelijke ingang van Dover. De pilot schrijf daarover: "In South Westerly gales a very confused and steep swell may develop off the Western Entrance". Er staat dan "slechts" ZW 7Bf, maar toch is het er een enorme klotsbak. We hoeven gelukkig niet op ander verkeer te wachten en mogen van Dover Port Control direct naar binnen. Eenmaal binnen de beschutting van de pieren strijken we de zeilen.

Van Dover Marina krijgen we een plekje aangewezen in de Tidal Basin. Het aankomstbiertje smaakt voortreffelijk!

's-Avonds eten we Chinees. Ze hebben een "all you can eat" buffet. Dat komt ons goed uit, want we hebben goede trek.

Nederland: nog 103 mijl

 

Zaterdag 22 september 2007 / 51°07'10N 001°18'73O (Engeland, Dover)

[René>>] Om kwart over zeven gooien we los. We moeten zo vroeg weg, omdat we het tij mee willen hebben tijdens de oversteek van de shippinglanes. We mogen van Dover Port Control direct naar buiten. Het beloofd een mooie dag te worden, maar helaas weinig wind. Op de motor dus.

Tijdens de oversteek van de drukke Dover Strait moeten we één keer uitwijken voor een koopvaardijschip, maar verder geen bijzonderheden.

Het is prachtig weer en we verruilen de lange broek en trui voor een korte broek en T-shirt. Helga knoopt alle gastenvlaggen aan elkaar, zodat we die kunnen vliegen bij aankomst in Hellevoetsluis.

Om half vier maken we vast aan de bezoekerssteiger van de YCMN (Yacht Club de la Mer du Nord) in Duinkerken. We liggen op vrijwel dezelfde plek als op 2 juni 2004. Toch een raar idee!

We hebben besloten om geen website-update meer te publiceren voordat we de 30e in Hellevoetsluis zijn. Zeer waarschijnlijk zijn we overmorgen (maandag) al in Nederland, maar dat hoeft nog niet iedereen te weten. Woensdag krijgen we Helga's ouders op bezoek in Zierikzee en zaterdag komen mijn moeder, zus, zwager en kids langs in Willemstad. Uiteraard versturen we dus ook geen positie-rapporten meer.

We eten aan boord en kijken de aller-allerstomste film sinds lange tijd: "Girls just want to have fun", met Helen Hunt en Sarah Jessica Parker. Gemaakt in de jaren '80 en kennelijk opnieuw uitgebracht nu beide dames naam gemaakt hebben. Met heel veel moeite kijken we 'm uit.

Nederland: nog 62 mijl.

....

White Cliffs of Dover

Zondag 23 september 2007 / 51°02'62N 002°22'38O (Frankrijk, Duinkerken)

[René>>] Rond kwart over acht gooien we los. Een kort tochtje vandaag van 25 mijl naar Oostende. Dit weekend is de zeilregatta "Bancs de Flandres", en de hele vloot is al buiten. De eerste paar mijl is het dus erg druk. Er staat wind, maar het houdt niet over. Dankzij de stroom halen we toch nog 5 knopen over de grond.

Voor de laatste keer zetten we de klok een uur vooruit. Dat hadden we eigenlijk gisteren al moeten doen. Toch een raar idee...

We passeren de Zuyd Cote Pas met hoog water, en durven daarom een kortere route te varen. Na de passage zakt de wind in en starten we de motor. Later lijkt de wind weer aan te trekken en zeilen we nog een half uurtje, tot de wind weer in kakt.

Vanwege een zeilwedstrijd is het druk bij de nadering van Oostende. We hebben er geen last van, want de wedstrijdbaan bevind zich wat verder uit de kust. Om drie uur maken we vast in het Montgomerydok. Een half uur later gaan we verliggen naar een andere steiger. We komen daar morgen makkelijker weg met de voorspelde harde wind uit het zuiden.

's-Avonds gaan we de stad in en eten een prima pizza

Nederland: nog 39 mijl.

Vuurtoren van de ingang bij Duinkerken

 

Maandag 24 september 2007 / 51°02'62N 002°22'38O (België, Oostende)

[René>>] We bestuderen het weer en twijfelen lang of we zullen vertrekken naar de Roompot. Voor de zeegebieden Dover en Thames wordt zuid 7-8 voorspelt, ruimend naar west. De Britse MET Office heeft het voor beide zeegebieden zelfs over een "severe gale 9" en dat geeft (uiteraard) de doorslag. Die 7-8 in de rug zien we niet echt als probleem. Uit zuidelijke richting is het een aflandige wind. Maar als de wind later vandaag naar west draait dan hebben we Walcheren tegen die tijd als lagerwal. Het zal je maar gebeuren, na drieënhalf jaar op de allerlaatste(!) tocht over zee in problemen komen. Nee, dat gaat ons niet gebeuren!

Rond de middag wordt het echt baggerweer met stevige buien en windvlagen die de meeuwen bijna van de steiger doen blazen. Blij dat we niet zijn gaan varen. In plaats daarvan doen we de was en een paar klusjes aan boord. Zo ruimt Helga de visspullen op. Een emotioneel moment...

Later in de middag klaart het op en wordt het toch nog mooi weer, hoewel winderig. We doen een paar boodschappen, maken een praatje met de vriendelijke havenmeester, en genieten van het zonnetje.

Voor de komende dagen wordt wisselvallig weer voorspelt, maar voor morgen in ieder geval een prima wind om naar de Roompot te varen.

's-Avonds laten we ons verwennen in een Belgisch visrestaurant. Het is tenslotte onze laatste avond in het buitenland... We nemen een betaalbaar 5-gangen menu en smullen o.a. van kaas en garnalenkroketten en een in boter gebakken tong. Er valt helemaal niets op aan te merken, ook de bijzonder vriendelijke bediening niet. Perfect! Restaurant van Eyck, aan absolute aanrader!

 

Dinsdag 25 september 2007 / 51°02'62N 002°22'38O (België, Oostende)

[René>>] Om kwart voor negen springen de signaleringslichten op groen en mogen we de Montgomery haven verlaten. Nog in de buitenhaven hijsen we het grootzeil. Buiten staat een zuidwest 4Bf. We bomen de fok uit aan loef en al rollend gaan we richting "de Scheur", het drukke stuk vaarwater dat zeeschepen toegang geeft tot Zeebrugge en de Westerschelde.

Nog voor we bij de Scheur zijn halen we het grootzeil weg, want de wind is inmiddels aangetrokken tot een kleine 6Bf en in buien nog iets meer. Op de fok steken we zonder problemen over. Niet veel later, om 10:46 om precies te zijn, passeren we de grens met Nederland. Absoluut een raar idee! Aan de horizon zien we Westkapelle en Domburg. KPN denkt dat we Ieren zijn en stuurt ons een SMS op onze Ierse toestel: "Welcome... and enjoy your stay in the Netherlands".

In de verte doemen de Oosterscheldewerken op, inclusief de windmolens, die we slechts zelden buiten Nederland gezien hebben. De lucht is inmiddels helemaal open getrokken en afgezien van de frisse wind is het prima weer! Bijna vergeten we de Belgische gastenvlag te strijken. Raar dat we geen nieuwe gastenvlag hijsen.

Iets over vieren arriveren we bij de Roompotsluis. Hij staat al open, dus we kunnen zo naar binnen varen. We worden direkt geschut en even later varen we de Oosterschelde op. Inmiddels is het tij gekenterd en hebben we de stroom tegen. Met de wind nog steeds pal in de rug varen we op de fok met de motor bij om nog een beetje voortgang te maken. Aan de horizon de Zeelandbrug en de markante toren van Zierikzee, onze bestemming.

Om kwart over zes varen we het Havenkanaal van Zierikzee binnen. Grazende schapen op de dijk, oerhollandse molens in de "skyline" van het stadje en een Hollandse boerderij. Mooi!

Na het aankomstbiertje gaan we op vette-hap-jacht. We hoeven niet lang te zoeken, want op het havenhoofd staat een frietkraam. We bestellen frikandellen speciaal, broodjes kroket en een patatje oorlog. We smullen ervan aan boord.

We zijn terug in Nederland!

Windvaan Rambo blijft ons verbazen. Super apparaat!

Welcome...and enjoy your stay in the Netherlands.

ZZ vloot

Echt Hollands plaatje.

Woensdag 26 september 2007 / 51°38'75N 003°55'01O (Nederland, Zierikzee)

[René>>] Baggerweer! De ene bui is nog niet voorbij getrokken of de volgende breekt alweer los. In de stromende regen gaan we het stadje in voor een paar boodschappen. Tussendoor slaag ik voor een nieuw waterdicht en ademend windjack. Ook schaffen we een nieuwe Wateralmanak2 aan. De onze is uit '91 en behoorlijk gedateerd.

We zijn nog maar net terug aan boord of de telefoon gaat. Het zijn Helga's ouders. Of we vlak bij de molen liggen? Ik stap de kuip in en we zien elkaar; ze staan al op de dijk! Niet veel later kunnen we elkaar omarmen en vloeien er bij de dames enkele tranen. Het krasse stel komt aan boord en we drinken koffie met appelgebak en een echte Zeeuwse bolus.

's-Middags lunchen we uitgebreid in het centrum van het stadje. We smullen van Hollandse garnalen, mosselen, paling en slibtong. Pa en Ma, bedankt voor deze heerlijke en vooral gezellige lunch. Daarna maakt Mamma nog een foto van ons bij de boot en ze vertrekken weer naar Rotterdam. Zondag zien we ze weer.

Wij gaan nog een keer het stadje in om haring te kopen. Enig idee wat we 's-avonds eten?

...

Donderdag 27 september 2007 / 51°38'75N 003°55'01O (Nederland, Zierikzee)

[René>>] Helga baalt dat ze door alle emoties helemaal vergeten is om gisteren foto´s te maken, vooral toen haar ouders aan boord waren.

Iets voor tienen gooien we los en tuffen het kanaal uit. We gaan door de (Zeeland)brug van 10:23. De wind is NO 5Bf. en onze route naar Willemstad is gemiddeld ook NO. We nemen dus niet de moeite om het grootzeil te hijsen, maar zetten de fok bij wanneer dat kan. De zon schijnt uitbundig, maar het is fris, zeker met de wind op de neus.

Bij de koffie smullen we van de overheerlijke bonbons die we van Ma en Pa Kouwenhoven gekregen hebben.

Heel zelden zie je deze in andere landen.

Om kwart voor één zijn we bij de Krammersluis. Hij staat al open, dus we kunnen direct naar binnen. Twintig minuten later varen we sinds lange tijd weer op zoet water. Dat is slecht nieuws voor de groene baard die net onder de waterlijn gegroeid is.

In plaats van door te varen naar Willemstad besluiten we te overnachten bij de Volkeraksluis. Scheelt weer een nachtje havengeld, we hebben niets nodig, en het is hier lekker rustig (afgezien van het verkeer dan).

Leuk plaatje al die binnenvaartschepen

Even het zout eraf halen.

Is er ergens een stoomboot evenement?

 

Vrijdag 28 september 2007 / 51°41'56N 004°23'81O (Nederland, Volkeraksluis)

[René>>] Baggerweer met een hoofdletter! Ligt het aan ons of is het in Nederland grijzer dan in bijvoorbeeld Ierland of op de Azoren? Maar het goede nieuws is dat er voor zondag in ieder geval droog weer voorspelt wordt.

De hele ochtend blijft het grauw, grijs en nat. Pas 's-middags wordt het droog en nemen we de sluis naar het Haringvliet. We sluiten aan achter drie binnenvaartschepen, een zeilboot en twee motorjachten. De sluisdeur sluit minder dan een meter achter ons.

Anderhalve mijl verderop varen we bij Willemstad de (voor ons) nieuwe marina "De Batterij" binnen. We hebben ons niet kunnen melden op VHF 31, want onze marifoon kent dat kanaal niet. We maken dus vast aan de meldsteiger. Die is onwaarschijnlijk smerig van de vogelstront. Bij nader inzien hebben we geen zin in een box net buiten het stadje. Het is er ook lastig op- en afstappen. We gooien weer los en varen naar de gemeentehaven. Daar krijgen we een mooi plekje aangewezen aan een passantensteiger, onder de draaiende molen.

Ruim twintig jaar geleden kwam ik hier voor het eerst. Eigenlijk is er maar weinig veranderd. Nog steeds het sanitair op een ponton. Het havenkantoor idem. Het voelt een beetje als "thuis".

We eten 's-avonds in het (voor ons) volledig vernieuwde restaurant Bellevue. Vroeger was het een tamelijk oudbollig hotel. Nu is het er goed eten in een leuke ambiance.

Zaterdag 29 september 2007 / 51°41'64N 004°26'59O (Nederland, Willemstad)

[René>>] Laten we het voor de verandering maar eens niet over het weer hebben, en daarmee zeg ik al genoeg...

We halen verse broodjes, rosbief en rookvlees, en smullen aan boord van een heerlijk ontbijtje. Rond 11:30 verwelkomen we Jopie, Marianne, Joris, Sander en Merel. Wat zijn die kids groot geworden! Dat wisten we natuurlijk al van foto's e.d., maar het is toch anders om ze "live" te zien. Bij de koffie smullen we van gebak van Brokking, een begrip voor Dordtenaren.

In Ierland hebben we voor Sander een doos Lego gekocht en voor Merel een kinderwagen. We hebben immers een paar verjaardagen gemist. Ze vinden het gelukkig prachtig. Wij krijgen trouwens ook cadeautjes. De agenda's vallen natuurlijk niet zo in de smaak , maar de paraplus met opdruk van Vagebond vinden we geweldig. Ook de deurbel voor ons toekomstige huisje is prachtig en origineel! Last, but not least, krijgen we van Max en Manon een dienblad met cake'jes die "Welkom thuis" spellen. Leuk!

's-Middags lunchen we bij Bellevue. Joris en Marianne, bedankt!

Nog een kop koffie aan boord en dan zijn ze weg. Stil...

Zondag 30 september 2007 / 51°41'64N 004°26'59O (Nederland, Willemstad)

[René>>] Vandaag is onze "officiële" aankomstdag. Een gek idee waar we gemengde gevoelens bij hebben.

Het is zwaar bewolkt maar droog en de voorspelling is dat het in de loop van de dag open trekt. Tegen half twaalf gooien we los en tuffen naar de Haringvlietbrug. Daar treffen we de J-Venture met Ernst-Jan, Roland, Joris en Michael. We gaan gezamelijk door de brug en tuffen zij aan zij met de wind op de neus tot voorbij Tiengemeten. Daar gaat de J-Venture zeilen. Wij varen nog even verder op de motor, want anders wordt het 15:00 in plaats van de afgesproken 14:00.

Net als we de laatste mijlen willen gaan zeilen zakt de wind in. Erg Jammer. Gelukkig wordt het goedgemaakt met de ontvangst op het water door de Schorpioen, Tarpan en Blijmetje, compleet met vlaggetjes en toeters. Super! Dan krijgen we het havenhoofd in de gaten met een massa mensen. Ze zwaaien, roepen en we zien heel veel vlaggetjes, spandoeken "Hoi van Jopie" en "Welkom aan wal". Wat een ontvangst!!! We worden er stil van.

Geweldig om zo ontvangen te worden!

Stapvoets varen we de haven in, om alles goed in ons op te nemen. We herkennen gezichten van familie, (zeil)vrienden en ex-collega's. Zelfs de bemanningen van de Pinical, Seebaert en de Lientoo zijn er!

We maken Vagebond vast en begroeten iedereen. Op een enkele uitzondering na hebben we ze ruim drie jaar niet gezien. Toch is het net of we ze gisteren nog zagen. Niemand is veranderd, op kinderen na. Sommige herkennen ons niet, maar andersom is het precies zo.

Het is inmiddels opengetrokken en de zon schijnt (wat een geluk!) Glazen bier komen voorbij en we praten honderduit. Het wordt een soort straatfeest. Een mooiere, betere of leukere ontvangst hadden we ons niet voor kunnen stellen.

Mannen, bedankt!

Biertje..... gezellig!

Iedereen heeft een vlaggetje om mee te zwaaien. Wat leuk!

Saskia bedankt!

---

En zo eindigt onze reis en houden we op met dit dagelijkse verslag. Dat zal even wennen zijn, niet meer iedere dag een stukje schrijven. We hebben het in ieder geval met veel plezier gedaan. Voor jullie, maar ook voor ons, want met deze website hebben we een mooi naslagwerk.

De komende weken en maanden staan in het teken van onze "herintegratie". Geen zorgen, dat gaat zeker lukken. We hebben er zelfs zin in! Misschien zullen we de komende maanden nog eens iets publiceren over hoe het ons vergaat.

Iedereen bedankt voor alle aandacht, in welke vorm dan ook.

Gegroet!

Oh ja, we hebben een nieuw telefoonnummer: (+31) 06 1584 1826