(Ben jij ook jarig deze maand en je staat niet vermeld? Dat is niet leuk. Laat het even weten per e-mail en we zullen je niet meer vergeten te feliciteren.)

HIEPERDE PIEP HOERA!

Gefeliciteerd ......

Ingrid van der Gaauw, Marianne Spit, Onno en Vera Dopper, Margaret Plomp, Ronald Becker, Jopie Spit, Carola Cloesmeijer, Tante Adrie Doesburg, Evelien Nanninga en Carine Lefeber.

Maandag 1 januari 2007 / 24°42'21N 081°06'72W (Marathon, Florida Keys)

[René>>] We slapen uit en worden op ons gemak wakker met koffie en een ontbijt met eieren en spek. Rond de middag rijden we naar Duck Key. We gaan vanmiddag duiken en snorkelen op het rif, een paar mijl uit de kust.

Ik ben zo stom geweest om mijn duikboekje aan boord te laten. Gelukkig nemen ze genoegen met een door mij ondertekende verklaring dat ik een duikbrevet heb. We krijgen wetsuits en ander materiaal aangemeten. Frank en ik gaan duiken en Fleur gaat een zogenaamde "snubaduik" maken. Dat is een combinatie van snorkelen en duiken, waarbij een duikfles op een soort bootje aan de oppervlakte drijft en twee slangen van ongeveer 7 meter de duiker en instructeur van zuurstof voorzien.

Naast ons gezelschap gaan nog drie volwassen snubaduikers mee. In een goed half uur varen we naar het rif. Onderweg krijgen we instructies. Frank en ik duiken samen, zonder begeleiding. Dat is voor zowel Frank als voor mij de eerste keer. Het water is warm en helder, er staat nauwelijks stroming en de duik gaat maar tot maximaal 10 meter, dus we voelen ons best comfortabel bij het samen duiken.

Nadat ik een extra kilootje lood heb gekregen dalen we af. We zwemmen een minuut of 20 tegenstrooms naar het westen en draaien dan om. Het rif is best mooi, maar haalt het niet bij de riffen die ik eerder gezien heb. We zien een angstaanjagend dikke murene. Zijn lijf is ongeveer net zo dik als mijn dijbeen! We zien ook nog een iets kleiner exemplaar en twee grote krabben.

Na 50 minuten klimmen we weer aan boord. Fleur heeft het hartstikke goed gedaan (met begeleiding en vertalingen van Helga), maar kreeg haar oren helaas niet geklaard. Van de andere drie snubaduikers hebben er twee al direct opgegeven en slechts één heeft een normale snubaduik kunnen maken.

We varen een stukje verder en maken dan onze tweede duik. De snuba-instructeur biedt aan om ons een "tour" te geven. Uiteraard maken we van dat aanbod gebruik. Het water is hier slechts 7 meter diep en wat minder helder. Toch is het een leuke duik, want we zien twee zusterhaaien rusten op de bodem en een groep kreeften.

Het waren voor mij de eerste duiken zonder de deskundige begeleiding van Anja en Hans van de Fiddlesticks, inmiddels meer dan een half jaar geleden. Gelukkig ben ik het nog niet verleerd en alles ging goed.

We eten 's-avonds in het "Waterfront" restaurant op het resort. Smullen!

Voorbereidingen

Onderweg naar het rif

Snuba-duiken

Dinsdag 2 januari 2007 / 24°42'21N 081°06'72W (Marathon, Florida Keys)

[René>>] Vandaag weer een "zwembad-en-bubbelbad-dag". Erg vervelend

Frank brengt ons 's-avonds terug naar Vagebond, want morgenochtend gaan we vissen vanuit Marathon.

Het is weer afzien...

Woensdag 3 januari 2007 / 24°42'21N 081°06'72W (Marathon, Florida Keys)

[René>>] De wekker loopt om 5:45 af. Om 7:30 worden we bij "Sea Dog" verwacht, dus we ontbijten aan boord van Vagebond. De koffie, broodjes en jus-d'orange staan al klaar als de familie Evers om 6:45 aanschuift.

Een goed half uur later wandelen we naar "Sea Dog Charters", aan de andere kant van de US1. Om klokslag 8:00 varen we weg. De v-snaar van één van de motoren slipt en het duurt even voordat dat verholpen is, maar daarna speren we met 23 knopen naar het rif. Mickey, de schipper, parkeert de boot boven het rif en de netten lokvoer gaan overboord. Het water is extreem helder en dat is niet erg gunstig. Als er na tien minuten nog geen vis te zien is, gaan we ankerop en proberen het een stukje verderop. Daar hebben we op 15 meter diepte wel succes.

Het is niet spectaculair, maar met enige regelmaat vangen we wat, waaronder vier "jacks", een tonijnachtige vis van 40-50 centimeter. Het zijn felle vechters die je niet 1-2-3 binnen haalt. We houden er twee, wat voldoende moet zijn voor ons zessen.

Rond 10:30 breekt de ankerlijn. Ik snap niet waarom "profs" met zo'n kort stukje ketting (hooguit 5 meter) en de rest lijn ankeren. De lijn is op het koraal doorgeschavield en het anker en ketting blijft op de bodem achter.

Het laatste half uur proberen we een grote jongen te vangen op een diepte van 30-40 meter. Mickey houdt de boot met de motoren op zijn plaats en wij proberen het met twee hengels en levend aas. Op het moment dat Mickey aankondigt dat we terug gaan, heeft Frank beet. Helaas ontsnapt de vis na een paar seconden, maar niet voordat Mickey gezien heeft dat het een sailfish was van 4-5 voet (130-165cm). Balen!

Terug in de haven fileert Mickey onze twee jacks. Ook de andere schippers fileren de vissen die door hun gasten gevangen zijn. Minstens 20 pelikanen op een kluitje vechten op leven en dood om de resten die in het water gegooid worden.

We lunchen bij de "Mile 7 Grille", die de vis voor ons klaarmaakt. Erg lekker!

De middag brengen we door bij het zwembad in het resort. 's-Avonds eten we met Fleur en Luuk pannenkoeken aan boord van Vagebond. Marjon en Frank eten saampjes buiten de deur. Rond 21:00 komen ze Luuk ophalen. Fleur blijft bij ons slapen. Helga en Fleur kijken in de kuip naar "Free Willy", maar halverwege vallen hun ogen dicht.

Donderdag 4 januari 2007 / 24°42'21N 081°06'72W (Marathon, Florida Keys)

[René>>] Rond 8:00 worden we wakker. Terwijl ik het ontbijt maak, kijkt Fleur in de kuip naar de 2e helft van "Free Willy". In de loop van de ochtend komt de rest van de familie Evers op de koffie.

We rijden naar het Turtle Resque Center, hier in Marathon. Ze vangen er gewonde schildpadden op. Drie keer per dag wordt er een rondleiding gegeven. We zijn een uur te vroeg voor de volgende rondleiding om 13:00. We besluiten niet te wachten, maar nemen wel even de tijd om de - soms gruwelijke - foto´s te bekijken van schildpadden die aangevaren zijn of verstrikt zijn geraakt in een vislijn.

De rest van de dag... je raadt het al...brengen we door bij het zwembad.

Vrijdag 5 januari 2007 / 24°42'21N 081°06'72W (Marathon, Florida Keys)

[René>>] De familie vertrekt eigenlijk morgen pas, maar omdat de vlucht van Miami naar Atlanta (waarvandaan ze naar Amsterdam vliegen) morgenvroeg om 8:30 vertrekt, rijden ze vanavond al naar Miami. Vandaag dus de laatste dag .

We maken gebruik van de luxe bus en doen 's-ochtends uitgebreid boodschappen. De Bahamas zijn erg duur, dus Vagebond wordt tot de nok toe gevuld met voorraden. Verder shoppen we bij West Marine voor gedetailleerde kaarten van de Bahamas (onze C-map kaarten zijn onvoldoende gedetailleerd) en cruisingguides voor de Turks en Caicos, de Dominicaanse Republiek, Costa Rica en de Virgins. We overwegen inmiddels serieus om niet in één keer naar de Virgins te varen, maar in etappes. We doen er dan wel langer over, maar we voorkomen een rottige oversteek van minstens een week aan de wind hakken en stampen.

Rond het middaguur zijn we weer in Hawks Cay Resort (= Duck Key) waar we de familie treffen bij het zwembad. De rest van de middag poedelen we in het zwembad en bubbelbad. Dan vlot een laatste douche op kamer 471. Rond 17:00 wordt de bus ingeladen. Zoenen, omhelzingen, "goede reis", "bedankt voor alles" en een enkele traan. Dan rijden ze weg.

Wat zijn de afgelopen 10 dagen omgevlogen! Luuk, Fleur, Marjon en Frank: nogmaals bedankt voor een fantastische tijd. Voor ons was het ook ècht vakantie. We missen jullie nu al!!!

Een taxi brengt ons terug naar Marathon, waar het inmiddels donker is als we aankomen. We lezen wat in de kuip en maken een fles rosé soldaat. Om 10:00 gaan we te kooi.

Bus

Het betere gooi en smijtwerk

Zaterdag 6 januari 2007 / 24°42'21N 081°06'72W (Marathon, Florida Keys)

[René>>] Vandaag staat in het teken van wasjes draaien, boodschappen opruimen, website bijwerken (we lopen inmiddels een week achter) en de boot weer vaarklaar maken.

We willen z.s.m. terug naar Miami om ons voor te bereiden op de komst van Jopie, de 16e. De wind is hier overwegend oost-noordoost 15-20 knopen. De eerste helft naar Miami is bijna pal oost, dus dat schiet niet op. Met de passage van een front ruimt de wind naar het westen en vervolgens naar het noorden en dat is waar we op wachten. Mogelijk kunnen we morgenmiddag vertrekken. De wind begint dan in te zakken en draait later naar het zuiden. We zouden dan in de loop van maandag in No Name Harbour op Key Biscane kunnen zijn. Als we morgen niet gaan, dan lijkt het erop dat we zeker een week moeten wachten voor zich weer een mogelijkheid aandient.

Op de homepage schrijf ik dat onze "vakantie" voorbij is. Voor niet-cruisers is het misschien moeilijk te begrijpen dat we de afgelopen tien dagen ècht zo ervaren hebben. Begrijp me niet verkeerd, dit leven is fantastisch, maar na een tijdje is het geen vakantie meer. Het wordt "a way of life", met zijn eigen verplichtingen, stress, routine, etc. Tien dagen niet varen, Vagebond veilig in een marina, een zwembad, onbeperkt douchen, bubbelbaden, andere dingen doen dan normaal, tsja, dat is écht vakantie!

 

(vervolg) Zaterdag 6 januari 2007 / 24°42'21N 081°06'72W (Marathon, Florida Keys)

[René>>] Op de Zeilen website las ik een artikel over een nieuw en gratis(!) programma om met gribfiles te werken. Het gaat om UGrib. Ik heb het gedownload en de eerste indruk is erg positief.

We halen de genua naar beneden en vervangen 'm door de fok. De komende weken zullen we immers regelmatig de passaatwind moeten trotseren.

's-Avonds gaan we op de borrel bij de buren. We hebben al eerder kennis gemaakt met deze "import Amerikanen", maar onze bezigheden met de familie Evers verhinderden een nadere kennismaking. Hij is Duitser van geboorte, zij Oostenrijks. Ze varen sinds kort op een Gemini 105, een smalle catamaran. Zo smal, dat 'ie in een normale box past en dat scheelt de helft van de kosten in marinas. Het is een leuke boot voor binnenwater, zo geeft hij ook toe. Hij is de zeiler van de twee. Drie jaar geleden heeft hij op 66 jarige leeftijd solo (!) een rondje Atlantic gevaren. Zij is niet zo´n zeiler en deze boot is een compromis. Leuke mensen!

 

Zondag 7 januari 2007 / 24°42'21N 081°06'72W (Marathon, Florida Keys)

[René>>] We checken de laatste weerberichten. Gaan we wel, gaan we niet? De te varen afstand tot No Name Harbour (Key Biscane) is 105 mijl. Te veel dus voor een dagtocht.

Voor vandaag wordt O-ZO 15-20 knopen voorspelt, vanmiddag afnemend tot ZO 10-15. Morgen in de loop van de dag variabel, maar dan snel draaiend naar noord en weer toenemend tot 15-20 knopen. Een volgende mogelijkheid dient zich de eerste week niet aan. Het is dus nu of...

De wind van de afgelopen dagen, inclusief die van vandaag betekent waarschijnlijk een knobbelige Golfstroom, want wind tegen stroom. Het lijkt ons namelijk beter om de terugweg "buitenom" te varen om de vissersboeien in Hawk Channel te mijden en te profiteren van de Golfstroom.

Tot laat in de middag meten we in de beschutting van de marina nog regelmatig 18-20 knopen. De twijfel slaat weer toe. Hoe is de zeegang in de Golfstroom? Toch maar Hawk Channel? Toch maar wachten op een volgende mogelijkheid?

Pas tegen 16:00 zakt de wind iets in. We besluiten te gaan. Is de Golfstroom te ruig, dan kunnen we altijd nog terugkeren naar de marina of desnoods in de beschutting van Marathon voor anker gaan. We laten ons nog een laatste keer verwennen bij de Mile 7 Grill.

Iets voor zonsondergang gooien we los en even later varen we het smalle en ondiepe kanaal van Marathon uit. We zetten 1 rif in het grootzeil en rollen de fok uit. Met het laatste daglicht verlaten we de relatieve beschutting van Hawk Channel en varen de Golfstroom in. Met de zeegang valt het mee, maar de wind zit nog te veel in de oosthoek. Het eerste 20 mijl zijn daardoor niet bezeild.

We besluiten het eerste rak wat verder de Golfstroom in te varen en hopen zo sneller en meer gunstige stroming te vinden. Dat valt tegen, want we merken niets. De watertemperatuur van 27 graden duidt ongetwijfeld op de Golfstroom en volgens de (internet)experts zou de Golfstroom 6 mijl zuid van Marathon te vinden moeten zijn, maar na 9 mijl vinden we nog steeds niets. We gaan overstag en zetten de motor bij om wat hoger aan de wind te komen. Het is erg hobbelig, zo bijna recht tegen de golven in, maar het scheelt een rak en de accu's kunnen wel wat extra stroom gebruiken. Na een uurtje ruimt de wind iets en kan de motor uit.

Een prachtige zeilnacht volgt. De bijna volle maan houdt ons vanaf 21:45 gezelschap. Na ieder waypoint kunnen we weer iets ruimer varen en neemt de snelheid verder toe. We draaien onze wachten in korte broek en t-shirt. Heerlijk!

 

Maandag 8 januari 2007 / 24°46'22N 080°41'18W (Onderweg van Marathon naar Key Biscane)

[René>>] Conform de voorspelling zakt de wind 's-ochtends in tot een knoop of 10. Hij valt ruim van achteren in, dus we schommelen en dobberen en de zeilen vallen regelmatig in. Toch houden we vol, want over de grond gaan we nog steeds ruim 5 knopen. Ja, uiteindelijk hebben we de Golfstroom dan toch gevonden (of heeft de Golfstroom ons gevonden?).

Rond 9:00 wordt het echt dobberen, dus draaien we de fok weg en starten de motor. Biscane Channel is inmiddels bekend terrein en om 11:30 laten we het anker zakken in No Name Harbour. We hadden een vrijwel lege baai verwacht, omdat vandaag een uitstekende dag is om over te steken naar Bimini (veel boten wachten in No Name Harbour op een geschikt window), maar niets is minder waar. We moeten zoeken naar een plekje.

De rest van de dag doen we weinig behalve wat slaap inhalen, lezen en computeren.

 

Dinsdag 9 januari 2007 / 25°40'61N 080°09'78W (No Name Harbour, Key Biscane, Florida)

[René>>] Na een heerlijke koele nacht (vanwege de noordenwind) word ik pas om 8:30 wakker. Helga volgt een half uurtje later.

Vrijwel de hele dag zitten we in de kuip te lezen over de Bahamas. We spitten door Skipper Bob's "Bahamas bound", "The Bahamas Cruising Guide" en ook door de beknopte gidsen die bij de Maptech kaarten zitten die we afgelopen week in Marathon gekocht hebben. Een overvloed aan informatie op basis waarvan we langzaam maar zeker een aantal keuzes en een plan maken. De Bahamas bestrijken een gebied van grofweg 450x150 mijl, qua omvang vergelijkbaar met Engeland en Schotland bij elkaar. Kenmerkend voor de Bahamas zijn de, soms honderden mijlen lange, ondiepe banken, afgewisseld door stukken water van 3-4 kilometer diep.

In principe willen we naar de Exumas, een langgerekte strook eilandjes van zo'n 100 mijl lang.

De eerste uitdaging is de Golfstroom, een niet te onderschatten "stukje" water van ca. 40 mijl breed. Het stroomt er met een gangetje van 2,5-3 knopen naar het noorden. De voor de hand liggende bestemming vanuit Miami is Bimini, pal oost. Echter bij wind met een noordelijke component (NW, N of NO) wil je niet in de Golfstroom zijn. De wind tegen stroom kan op zijn zachtst gezegd voor een vervelende zeegang zorgen. Om de stroming te compenseren moet je vanuit Miami ZO koersen, dus ook een ZO wind is niet gewenst. Resteert een wind uit het Z, ZO of W. En dat zijn nu net de hoeken waar de wind het minst vandaan komt...

In Bimini zijn onze opties beperkt tot één marina vanwege onze diepgang (waar hebben we dat eerder gehoord...). En na Bimini volgt de Great Bahama Bank, een stuk water van 60-70 mijl met een gemiddelde diepte van slechts 3-4 meter. Overdag te doen, maar af te raden bij nacht. Met onze snelheid niet te doen in een dagtocht, dus zouden we op de bank moeten ankeren, althans dat is het advies. Onder ideale omstandigheden zouden we dat best durven, maar we gaan er gemakshalve maar van uit dat die ideale omstandigheden zich niet voordoen.

En zodoende gaan we op zoek naar - en vinden - een beter alternatief. We besluiten vanuit Miami over te steken naar het noordoost gelegen West End op Grand Bahama Island. Een tocht van 95 mijl, dus een nachtje doorvaren. Het grote voordeel is echter dat die bestemming ook bij (vaker voorkomende) ZO wind te bezeilen is EN dat we de Golfstroom in ons voordeel aanwenden.

Vanuit West End liggen de Berry Islands, New Providence (Nassau) en de Exumas in ZO richting, goed te bezeilen bij een NO wind. Al met al wel een omweg om bij de Exumas te komen, maar een route die we prefereren boven de kortste weg.

Al die uitzoekerij... het lijkt wel werken

De Bahamas

Lezen, lezen en nog eens lezen

Woensdag 10 januari 2007 / 25°40'61N 080°09'78W (No Name Harbour, Key Biscane, Florida)

[René>>] Vandaag wederom een luie dag. Lekker veel lezen. Helga neemt nog de moeite om de voorraden uitgebreid te inventariseren, dus we weten nu precies hoeveel blikjes kip, tonijn, vruchtensap, etc. we aan boord hebben. En we weten precies wat we nog in moeten slaan.

Het is trouwens fris. Helga heeft afgelopen nacht onder een slaapzak geslapen, ik onder een laken en badhanddoek. Dat was te koud, dus komende nacht ga ik ook weer onder een slaapzak. Het verschil in temperatuur tussen Marathon en hier is best groot.

 

Donderdag 11 januari 2007 / 25°40'61N 080°09'78W (No Name Harbour, Key Biscane, Florida)

[René>>] Het wordt saai, maar ook vandaag zijn we heerlijk lui. Het weer houdt nog steeds niet over. Het is droog, maar bewolkt en fris. Maar wat heet "fris" als we nog steeds in korte broek lopen...

We lezen nog meer over de Bahamas, de Turks & Caicos, de Dominicaanse Republiek, Puerto Rico en de Virgins. Dat zijn zo´n beetje de bestemmingen voor de komende tijd. We hebben inmiddels besloten om vanuit de Bahamas niet in één keer door te halen naar St. Maarten. Aanvankelijk wilden we dat, om op tijd te zijn voor de Heineken Regatta. Kind of Blue doet mee en wij mogen meevaren. De rechtstreekse route naar St. Maarten is zwaar afzien (zie daarvoor ook het verslag van de Kind of Blue, die vanuit Cape Canaveral gingen) en dat hebben we er niet voor over. We doen dit tenslotte voor onze lol en de tussenliggende eilanden zijn een bezoek meer dan waard. Wat we er tot nu toe over gelezen hebben doet ons watertanden.

We eten 's-avonds bij de "Boater's Grill" en smullen van een moot nagenoeg rauwe tonijn. Het wordt hoog tijd dat we zelf weer eens iets vangen. Volgende week misschien?

 

Vrijdag 12 januari 2007 / 25°40'61N 080°09'78W (No Name Harbour, Key Biscane, Florida)

[René>>] Het waait stevig met 20+ knopen uit het oosten. Het lijkt erop dat er begin volgende week weer een front voorbij trekt en de wind het klokje rond gaat. Dat betekent hopelijk dat we woensdag of donderdag de Golfstroom over kunnen steken.

We bellen met de "Dinner Key Marina" aan de Miami-kant van Biscane Bay en reserveren een plekje voor morgen. We hebben inmiddels een behoorlijke lijst opgesteld van dingen die we nog willen doen voordat we Jopie dinsdagavond gaan verwelkomen.

's-Middags borrelen we met Amerikanen die we eerder in Shediac, New Brunswick (Canada) ontmoet hebben, 1500 mijl noordelijker. Onze koersen waren toen tegengesteld, want zij kwamen vanaf de St. Lawrence en waren onderweg naar Nova Scotia. Nu gaan we dezelfde kant op, want ook zij gaan naar de Bahamas. Ze zijn er eerder geweest, een mooie gelegenheid dus om onze ideeën en routes te toetsen bij deze "ervaren rotten".

Zodoende komen we op een ander alternatief om naar de Exumas komen. We steken de Golfstoom over naar North Rock, ten noorden van Bimini en varen daar de Great Bahama Bank op. Aan de noordkant is de bank met 4-7 meter relatief diep en daardoor veiliger bij nacht te bezeilen. De route vanaf Bimini, of liever gezegd Cat Cay, gaat over slechts 3-5 meter en daardoor tricky bij nacht. Bij daglicht komen we dan bij "Northwest Channel", een ondiepte met riffen waar het binnen een paar mijl weer 1000+ meter diep is. Eindbestemming, waar we ook kunnen inklaren, is dan Chub Cay. Afstand vanaf No Name Harbour: 133 mijl. Na Chub Cay zijn het nog slechts twee dagtochtjes en dan zijn we in de Exumas.

 

Zaterdag 13 januari 2007 / 25°40'61N 080°09'78W (No Name Harbour, Key Biscane, Florida)

[René>>] Rond het middaguur gaan we ankerop voor de wereldschokkende 5 mijl naar Dinner Key Marina, aan de andere kant van de baai. Alleen op de fok doen we zo'n 4 mijl over de grond. Het is weekend en prachtig weer, dus druk op het water.

Een goed uur later melden we ons via de marifoon bij de marina en krijgen een box aangewezen. Ondanks de dwarswind weten we Vagebond zonder problemen te parkeren. Na de papierwinkel op het havenkantoortje wandelen we de stad in.

In tegenstelling tot het stukje Miami dat we een paar weken geleden gezien hebben voldoet dit Miami wèl aan ons verwachtingspatroon: snelle auto's, mooie mensen, exclusieve appartementen en luxe winkels. Porsche's en "liegtieten" bij de vleet. Wat een verschil met de rust van No Name Harbour! Maar wel leuk.

We informeren naar een opticien. Helga heeft de laatste tijd steeds vaker last van haar ogen, ongeacht of ze haar bril of lenzen draagt. Waarschijnlijk zijn haar ogen achteruit gegaan. We komen erachter dat je in de VS een doktersrecept nodig hebt, want zonder kom je nergens. Gelukkig zijn er grote "Hans Anders-achtige" ketens met een eigen dokter in dienst. Helaas niet binnen loopafstand, dus dat moet wachten op maandag (dan gaan we een auto huren).

We vinden een exclusieve "vers-supermarkt" waar we voor veel te veel geld wat basisbehoeften inslaan als brood, melk en sla. Voor de versgeperste sinaasappelsap betalen we $5. Met vruchtvlees, dat dan weer wel...

Van de laatste weerberichten worden we niet vrolijk. Voor zover er al een window komt, is dat maandag, uiterlijk dinsdag: Vanaf woensdag zit de wind weer stevig in de noord en noordoosthoek. Voor Jopie misschien wel zo prettig. Kan ze rustig acclimatiseren en bijkomen van de jetlag.

 

Zondag 14 januari 2007 / 25°43'57N 080°13'96W (Dinner Key Marina, Miami, Florida)

[René>>] Het is grauw en grijs, fris zelfs! Zoals ik al eerder schreef, het verschil in temperatuur tussen Marathon en hier is groot!

Terwijl Helga gaat douchen, doe ik de afwas en luister via internet naar Radio2. Hoor ik voor de eerste keer (echt waar!) "Rood" van Marco Borsato. Dat schijnt nogal een hit geweest te zijn. Nou vind ik Borsato helemaal niet slecht, maar dit... Beetje te commercieel naar mijn smaak.

We regelen telefonisch een auto voor morgen. Om 9:00 worden we door de verhuurder opgehaald.

Aan het begin van de avond nemen we een kijkje bij een openbaar "feest" in een naburig park. Afgezien van een verdienstelijke jazz-zangeres valt er weinig te beleven. Na een half uur houden we het voor gezien en gaan terug naar de boot.

 

Maandag 15 januari 2007 / 25°43'57N 080°13'96W (Dinner Key Marina, Miami, Florida)

[René>>] Druk, druk, druk vandaag. Allereerst wordt ik, een half uur te laat, opgehaald door de autoverhuurder. De papierwinkel is gelukkig vlot geregeld en daarna hebben we voor de komende twee dagen wielen.

Koffie en ontbijt aan boord. Daarna rijden we naar "Lenscrafters", een Amerikaanse Hans Anders variant. Helga haar ogen worden opgemeten en blijken inderdaad achteruit gegaan. Ze krijgt twee soorten lenzen mee om de komende 24 uur uit te proberen: daglenzen en lenzen die 2 weken meegaan. Morgen gaan we terug om een voorraad aan te schaffen voor de komende 8 maanden.

We drinken een kop koffie en rijden naar een CVS (apotheek keten). Daar informeren we naar malaria pillen, want in de Dominicaanse Republiek heerst malaria. Net zoals in Nederland krijg je die alleen op recept. Voor een recept worden we doorverwezen naar een kliniek. Daar kunnen ze ons uiteraard niet zomaar een recept voorschrijven. Welnee! Eerst een medisch onderzoek, want stel je voor... Omdat we met z'n tweeën zijn krijgen we korting: $55 per persoon, in plaats van $75.

Het "onderzoek", uitgevoerd door een assistente, bestaat uit het opnemen van onze bloeddruk (bij beiden goed) en de temperatuur. We wachten een half uur en dan volgt een gesprek met een arts die meer geïnteresseerd is in ons cruisersleven dan in de risico's van het uitschrijven van een recept. Dat is uiteindelijk uiteraard maar een wassen neus. Vervolgens halen we bij de CVS de pillen. Kosten onderzoekje $110, kosten pillen; $70...

We doen nog een paar boodschappen en de dag is alweer voorbij. We smullen aan boord van garnalen, rijst en sla, kijken een film en gaan bijtijds naar bed.

 

Dinsdag 16 januari 2007 / 25°43'57N 080°13'96W (Dinner Key Marina, Miami, Florida)

[René>>] Het lijkt erop dat zich a.s. donderdag een mogelijkheid aandient om de golfstroom over te steken. Dat zou mooi zijn!

Maar voor het zover is, moet er nog het een en ander gebeuren. Na koffie en ontbijt rijden we naar een Publix (supermarkt) voor de allerlaatste inkopen. Niet alleen willen we goed bevoorraad zijn voor de drie weken dat Jopie aan boord komt, ook daarna willen we nog een week of vier min of meer "selfsupporting" zijn, want in de zuidelijke Bahamas en de Turks & Caicos is het slecht bevoorraden.

We sjouwen de boel en boord en terwijl Helga alles een plaatsje geeft, ga ik op zoek naar een vulstation om een bijna lege gasfles te vullen. Op het havenkantoor hebben ze geen idee! Niet erg hulpvaardig, het personeel daar. Bij een watersportwinkel weet men te vertellen dat er "ergens" op 27th Street een vulstation zit. Om een lang verhaal kort te maken, ik heb het al opgegeven en ben op de weg terug naar de marina als ik stomtoevallig langs een vulstation rijd. Weer een puntje om af te strepen van de actielijst.

Terug aan boord heeft Helga alles een plekje gegeven en de achterkajuit leeg voor Jopie. We zijn er helemaal klaar voor.

Eind van de middag gaan we Helga's nieuwe lenzen kopen. Het worden de lenzen die twee weken meegaan. Daarna gaan we door naar het vliegveld waar Jopie als het goed is om 18:40 landt.

Volgende update vanuit de Bahamas. Geen idee of we daar de website regelmatig bij kunnen werken. Ik denk het wel, maar je weet maar nooit.

 

(vervolg) Dinsdag 16 januari 2007 / 25°43'57N 080°13'96W (Dinner Key Marina, Miami, Florida)

[René>>] We halen Helga's lenzen op bij Lenscrafters. Hadden ze gisteren nog een voorraad voor 9 maanden, vandaag nog slechts voor 3. Balen, maar het is niet anders. De concurrent in hetzelfde winkelcentrum verkoopt ze ook, maar heeft ze niet op voorraad.

Miami Airport is een half uurtje rijden. Ondanks dat het Martinair toestel een kwartier eerder aankomt hebben we nog tijd om een pizza te snacken. Tegen de verwachting in (i.v.m. met alle veiligheidsprocedures) kunnen we Jopie binnen drie kwartier na de landing al in onze armen sluiten. Ze heeft een prima vlucht gehad en alles is goed gegaan.

Onderweg naar de haven en aan boord krijgen we het reisverslag natuurlijk in geuren en kleuren te horen. Nog een biertje met een paar nootjes en dan naar bed.

 

Woensdag 17 januari 2007 / 25°43'57N 080°13'96W (Dinner Key Marina, Miami, Florida)

[René>>] De auto terug brengen, een paar laatste wasjes en een voorlopig laatste echte douche. Met Jopie doe ik nog een paar laatste boodschappen bij de "Fresh Market", een exclusieve supermarkt, op loopafstand van nog exclusievere appartementen. Niet goedkoop, wel kwaliteit. We kopen een moot zalm en een mootje wijnrode "yellowfin" tonijn voor bij de borrel vanmiddag.

Nadat we de sleutels op het kantoor hebben ingeleverd gooien we rond 14:00 los. We tuffen in een uurtje naar de overkant, naar No Name Harbour, waar we voor anker gaan.

De rauwe tonijn smaakt voortreffelijk, als ook de wijn die we van Jopie gekregen hebben. Diverse pakjes komen uit Jopie's bagage tevoorschijn. Prachtige tekeningen van Sander en Merel, filmpjes (nog niet bekeken), hagelslag, bladen (Zeilen, Linda.), Old Amsterdam en cd's van Jan Smit en Frank Boeijen (bestaat er een groter contrast op Nederlandstalig gebied?). Leuk, leuk, leuk!

's-Avonds eten we de zalm met rijst en gaan bijtijds naar bed. Morgen vroeg op, want de voorspellingen zijn goed.

 

Donderdag 18 januari 2007 / 25°40'61N 080°09'78W (No Name Harbour, Key Biscane, Florida)

[René>>] Om 18:00 loopt de wekker af. Een kop koffie en een half uurtje later gaan we ankerop. Het is nagenoeg windstil en bijna hoog water. We besluiten niet de omweg naar Biscane Channel te varen, maar nemen de korte route langs Cape Florida. Scheelt toch 3 mijl. Water genoeg, want minder dan een meter krijgen we niet onder de kiel.

De laatste voorspelling is O 10-15 knopen (iets teveel naar onze zin), later draaiend naar ZO en afnemend 5-10. Golven van 2-4 voet en een lage ("small") deining uit het noorden. Komende nacht geen wind van betekenis op de Grand Bahama Bank, zodat we besluiten om niet in één keer door te varen naar Chub Cay, maar ergens op de bank voor anker gaan.

Het waypoint waar we willen uitkomen ligt iets ten noorden van North Rock, noord van Bimini. Het waypoint ligt op 74 graden. Daar kunnen we niet rechtstreeks op aansturen, want de Golfstroom gaat ons met 2,5-3 knopen naar het noorden zetten. De kompaskoers is dus beduidend zuidelijker, zo'n 100 graden.

We motorsailen hoog aan de wind. Eenmaal buitengaats komen we na 2-3 mijl onder invloed van de golfstroom. Ondertussen trekt de wind ook iets aan. De koers over de grond begint op te lopen: 70, 60, 50, 40 en zelfs een tijdje onder de 40 graden. Zo halen we West End niet eens, laat staan de Grand Bahama Bank! Een lage deining? Nou, 3-4 meter vinden wij niet echt laag. Kortom, onplezierige omstandigheden, en ons doel is niet bezeild.

Maar we gaan wel hard: 8-8,5 knoop over de grond. Het heeft dan ook weinig zin om overstag te gaan, omdat we dan de Golfstroom schuin tegen krijgen en de snelheid over de grond niet meer boven de 4 knopen komt.

"Hoe lang denk je dat dit gaat duren?" vraagt Jopie en vijf minuten later voert ze de vissen. Zelfs ik voel me niet helemaal tof. Helga heeft nergens last van, want zij heeft gisterenavond een sticker achter haar oren geplakt.

We besluiten maar te zien waar we aankomen, letterlijk. Rond 13:00 zakt de wind in en lijkt het erop dat ook de stroming wat afneemt. We zijn inmiddels over de helft en bevinden ons ter hoogte van Great Isaac, een vuurtoren op de noordpunt van de Grand Bahama Bank. We gaan overstag en koersen er met een snelheid van 4,5 knoop op af.

Ondertussen is de zee wat gekalmeerd en knapt Jopie zienderogen op. Ze eet en drinkt wat en kan het binnen houden.

Aan het eind van de middag, we hebben Great Isaac al in zicht, vangen we een kleine tonijn van ca. 40 centimeter. Helga fileert 'm vakkundig en 4 mooie filets verdwijnen in de koelkast.

Net als de zon onder gaat, varen we de Grand Bahama Bank op. We varen door tot 20:30 en gaan dan "in the middle of nowhere" voor anker in water van 8 meter diep. Héél erg vreemd, onvoorstelbaar stil en donker. Hoewel dat laatste relatief is, want er staan talloze sterren aan de onbewolkte hemel.

We snacken een paar stukjes tonijn en gaan om 22:00 te kooi. Slapen valt de eerste uren niet mee, want we schommelen nogal. Ik overweeg zelfs even om weer ankerop te gaan, want het schiet zo niet op. Later wordt het water gelukkig nagenoeg vlak.

Oversteek van de Golfstroom

Als ik naar de wolken kijk gaat het goed ......

 

Vrijdag 19 januari 2007 / 25°53'16N 078°52'78W (Grand Bahama Bank)

[René>>] Om 6:30 loopt de wekker af. Jopie zit al in de kuip van de schemering te genieten. Uiteindelijk hebben we alledrie heel redelijk geslapen. We zijn blij dat we het zo gedaan hebben. Nu arriveren we ook vandaag, maar zijn we niet brak.

Ruim voor 7:00 gaan we ankerop en tuffen door kristalhelder water naar het zuidoosten. Op de bodem zien we de zeesterren liggen. Prachtig!

Gaandeweg wordt het steeds ondieper. Bij het "Northwest Channel Light", daar waar we iets voor 15:00 het ondiepe water van de bank verruilen voor het diepe water van de oceaan, meten we 1,3 meter onder de kiel. Daarna is het nog 14 mijl naar Chub Cay, waar we rond 17:00 het anker laten zakken. Te laat om nog in te klaren, dus dat doen we morgen.

's-Avonds kijken we "Kids voor Vagebond III", een film van Merel en Sander, en in mindere mate Marianne en Joris. Ontzettend leuk!

Het kraak heldere water bewonderen bij zonsopgang. Wat wil je nog meer?

Zaterdag 20 januari 2007 / 25°24'66N 077°54'73W (Chub Cay, Berry Islands, Bahamas)

[René>>] Alledrie hebben we geslapen als baby's, zo rustig was het afgelopen nacht. Om 8:45 ga ik met de bijboot naar de Chub Cay Marina om in te klaren. We blijken verkeerd geïnformeerd, want dat kan zo niet. We moeten met Vagebond de marina in. Zodoende tuf ik terug en varen we een half uurtje later met Vagebond de marina binnen. We mogen vastmaken aan het dieseldok.

We hebben al eerder veel en uitgebreide formulieren in moeten vullen, maar dit slaat alles. Minstens 10 formulieren moeten ingevuld worden. Wat een bureaucratie! Anyway, nadat we braaf ingevuld hebben dat er onderweg van Miami naar hier niemand overleden is en meer van dat soort zaken, krijgen we een stempel in de paspoorten, een visvergunning en een cruisingpermit. Voor dat laatste moet trouwens betaald worden: $300. Gelukkig wisten we dat van tevoren, maar het blijft een belachelijk hoge prijs voor een cruisingpermit.

De marina brengt trouwens ook $100 in rekening voor inklaren... tenzij je ook diesel inneemt. Gelukkig maakt het niet uit hoeveel diesel, dus dat doen we. Prettig ook, om de tank weer vol te hebben na het getuf van de afgelopen twee dagen. Terwijl ik de diesel tank gaan de dames brood kopen. Ze worden met een golfwagentje naar het winkeltje gebracht en dat vinden ze natuurlijk prachtig!

Om 10:30 maken we los, varen de marina uit en hijsen de zeilen. Koers 140 graden, bestemming West Bay aan de westkant van New Providence, beter bekend onder de naam van haar hoofdstad: Nassau. De wind is NO, een knoop of 12, en de zon schijnt uitbundig. Kortom, perfect zeilweer!

In de loop van de middag zakt de wind iets in en zetten we de motor bij. We willen voldoende daglicht hebben om de baai binnen te lopen, vanwege enkele geïsoleerde koraalrotsen. Dat laatste valt gelukkig mee en om 17:00 gaan we voor anker.

Helga is niet lekker, dus ik mag koken vanavond. Het wordt spaghetti en ook de dames vinden het erg lekker.

Zoals inmiddels gebruikelijk gaan we weer vroeg naar bed. Rond 18:30 is het donker en als er dan weinig vertier is in de vorm van tv, een bar of een cruisersgemeenschap, sluipt dat er toch in.

Chub Cay => West Bay

Het lijkt veel ondieper door het kraak heldere water.

Zondag 21 januari 2007 / 25°01'52N 077°32'92W (West Bay, New Providence, Bahamas)

[René>>] Zondag, rustdag, en dat nemen we letterlijk. Feitelijk liggen we verwaaid, want voor de oversteek naar de Exumas hebben we de wind van 15-20 knopen vol op de neus en morgen waarschijnlijk ook.

We lezen en zwemmen wat. N.b. de laatste keer dat we vanaf de boot zwommen was in Bermuda, vorig jaar juni.

De staat van het onderwaterschip valt ons helemaal niet tegen. Een dun slijmerig laagje en een enkel hard stukje. Een uurtje werk. Morgen, wel te verstaan. Ook de anodes zien er nog goed uit. Geen reden om aan te nemen dat Vagebond nog uit het water moet voordat we terug zijn in Nederland. Wel kun je aan de onderkant van de kiel zien dat we op de ICW een paar keer aan de grond gezeten hebben.

's-Avonds eten we shoarma "wrappies" (broodpannenkoeken). Smullen! Na afloop kijken we de "Kouwenhoven Kerst DVD". Erg leuk om de hele familie weer te zien. Ingrid, bedank!

We vinden dat het er al aardig op begint te lijken. Water temperatuur 25 punt 4 graden!

Het water is heeeeeeerlijk.

Maandag 22 januari 2007 / 25°01'52N 077°32'92W (West Bay, New Providence, Bahamas)

[René>>] We blijven liggen vandaag. Vroeg in de ochtend staat er nauwelijks wind, maar even later trekt 'ie aan tot bijna 20 knopen.

Net als gisteren zijn we lui. We lezen en zwemmen. We maken een begin met het schoonmaken van het onderwaterschip. Geen gigantische klus, maar we hebben er toch meer dan "een uurtje" voor nodig. Na ongeveer een derde houden we het voor gezien. Morgen of overmorgen gaan we verder.

Ik bak 's-avonds een stapel pannenkoeken. Conform ouderwets recept. Dat wil zeggen melk, bloem, een ei, een zakje vanille-suiker en een snufje zout.

Bezweet staat René de overheerlijke pannenkoeken te bakken.

Dinsdag 23 januari 2007 / 25°01'52N 077°32'92W (West Bay, New Providence, Bahamas)

[René>>] Nadat de wind afgelopen nacht eerst ging liggen, is 'ie vanochtend vroeg aangetrokken en gedraaid naar het zuidwesten. We lagen niet meer beschut en de laatste uurtjes van de vroege ochtend waren wat onrustig.

Om 7:30 gaan we ankerop. Er is een korte route, onder Goulding Cay door, maar die is ondiep en niet erg gedetailleerd op de kaart. We varen toch maar om het eilandje heen. Het is 2 mijl meer, maar veiligheid gaat nog steeds voor alles.

Er staat net niet voldoende wind om lekker te zeilen, dus staat de motor bij. De zon schijnt uitbundig en de zee is nagenoeg vlak, omdat we op de ondiepe Exuma Bank varen.

Rond 16:00 laten we het anker zakken in de beschutting van de drie kleine, onbewoonde eilandjes van Allans Cays, aan de noordkant van de Exumas. Het is maar goed dat we in Florida papieren kaarten van de Bahamas hebben gekocht, want de digitale C-map kaarten laten op zijn zachtst gezegd te wensen over.

Het is bijna windstil en het water is onvoorstelbaar helder. Zelfs bij het zwakke maanlicht kunnen we de bodem op 6 meter diepte nog steeds zien. Fantastisch!

West Bay => Allans Cays

C-map laat te wensen over...

Is er een nog mooier plekje op de aarde?

Woensdag 24 januari 2007 / 24°45'07N 076°50'29W (Alans Cays, Exumas, Bahamas)

[René>>] Geslapen als een baby!

Muisstil blazen Helga en ik een stuk of wat ballonnen op. Samen met een "Happy Birthday" slinger hangen we ze in de kuip. Getooid met een "Happy Birthday" hoedje zetten we in: "Happy birthday to you (2x), happy birthday dear Jopie...". Glunderend komt het feestvarken uit de achterkajuit tevoorschijn.

We ontbijten uitgebreid met geroosterd brood, een gekookt ei en een sapje. Daarna nemen we een duik om af te koelen. Vervolgens tuffen we met de bijboot naar Leaf Cay, één van de twee eilandjes die bewoond worden door linguanen. We staan nog niet op het strandje of minstens 40 van die beesten komen uit het struikgewas tevoorschijn. Mensen = voedsel, helaas. Gelukkig wint hun schuwheid het van de agressie om voedsel. Nog wel tenminste

Terug aan boord een kop koffie en dan gaan we snorkelen boven een rif, achter één van de kleinere eilandjes. Zelden zo fraai gesnorkeld. Het water is onvoorstelbaar helder en het rif is prachtig. Zowel het koraal als de vissen hebben alle kleuren van de regenboog. Jopie ziet dit voor het eerst en is zwaar onder de indruk. Op de terugweg nemen we weer een kijkje bij de linguanen. Ze zijn mooi van lelijkheid. Helga spot een zusterhaai van 1,5 meter die op een meter of tien voorbij komt zwemmen.

De late lunch aan boord bestaat uit brood met knakworst. Lekker fout met mayo en ketchup. Daarna ga ik wederom het water in. Dit keer om het onderwaterschip verder schoon te maken.

Terwijl Jopie en Helga zich klaarmaken voor een laatste duik van de dag komt "Jetstream" met Bruce en Linda voorbij varen. We hebben een paar weken met dit Canadese stel opgetrokken toen we door de kanalen van Oswego naar New York voeren. Een borrel bij ons en we praten elkaar bij over de laatste paar maanden. Ondertussen probeer ik zo nu en dan te vertalen voor Jopie.

Het is al donker als Bruce en Linda teruggaan naar hun eigen boot. Helga maakt een verrukkelijke pan bami (met pindasaus!). Smullen!

De dieren komen direct aan gelopen. Ze krijgen dus toch vaak te eten van mensen.

Ik ben mooi van lelijkheid.

Heel fijn wit zand strand.

Op nog geen meter verder het water in komt een zuterhaai aangezwommen. Prachtig!!

 

Donderdag 25 januari 2007 / 24°45'07N 076°50'29W (Alans Cays, Exumas, Bahamas)

[René>>] Iedere 3-4 dagen trekt er gedurende de winter in dit gebied een "northerly" voorbij, een storing, waarbij de wind het klokje rond draait. Vanochtend kondigde de storing zich al aan in de vorm van een aantrekkende wind vanuit het zuiden.

In de loop van de dag trekt de wind aan tot 20 knopen en draait naar het westen. Ondanks de beschutting van Allans Cay liggen we behoorlijk te rollen en te stampen. Maar de temperatuur is nog steeds goed en de zon schijnt volop.

(de foto´s hiernaast zijn van gisteren)

Lezend en zwemmend komen we de dag door. Al snorkelend, vlak bij de boot, zien we een zusterhaai liggen van bijna 2 meter. Mooi!

's-Avonds trekt de wind verder aan, draait naar het noorden en het begint te regenen. De voorbode van een onrustige nacht?

Helga: ¨Ga ik dit ooit nog zoiets moois zien na deze reis?¨

Vrijdag 26 januari 2007 / 24°45'07N 076°50'29W (Alans Cays, Exumas, Bahamas)

[René>>] Om 1:00 worden Helga en ik wakker van de aanwakkerende wind (ca. 25 knopen). Om ons heen is op dat moment alles nog in orde, maar een half uur later is dat niet meer het geval. Jetstream ligt plotseling op een steenworp afstand en de boot die 50 meter voor Jetstream lag, ligt inmiddels naast ons. Gelukkig is iedereen wakker, inclusief Jopie, die ook een kijkje komt nemen.

De boot die is gaan krabben, ankert opnieuw en ligt dan wel goed. Jetstream blijft liggen. Gelukkig zie ik dat Bruce de wacht houdt in de kuip, want zo nu en dan komen ze wel erg dichtbij. Ik hou het ook een uurtje in de gaten, en heb er pas dan voldoende vertrouwen in dat ik in de kajuit op de bank ga liggen. Tot aan het ochtendlicht dommel ik zo nu en dan in. Onrustig!

Om 8:00 zijn we alledrie wakker. De wind zit nog steeds structureel boven de 20 knopen, maar het water is vrijwel vlak en we liggen prima. Van Bruce en Linda horen we dat ze afgelopen nacht extra ketting hebben uitgebracht en daardoor korter op ons kwamen te liggen. Hun elektrische ankerlier is stuk en met de hand kreeg Bruce het niet voor elkaar om wat ketting in te nemen. Hij is de hele nacht opgebleven.

Het is bewolkt, maar verder zijn de omstandigheden perfect om een stuk te gaan zeilen. Na het ontbijt gaan we om 9:45 ankerop. Buiten de beschutting van de eilandjes hijsen we een dubbel gereefd grootzeil en rollen de fok uit. We gaan als de brandweer en klokken regelmatig 7+ knopen over de grond.

Onderweg zien we een dolfijn en dat vindt Jopie natuurlijk geweldig! Tegen 15:00 pakken we een mooring op bij Warderick Wells, waar het "Exuma Cays Land and Sea Park" gevestigd is. Het is er adembenemend mooi.

De rest van de dag doen we niet veel. De wind blijkt ruim boven de 20 knopen, maar we liggen goed beschut en genieten van het magnifieke uitzicht.

De afwasmachien werkt op volle toeren

Allans Cays => Warderick Wells

 Warderick Wells doet zeer aan je ogen en geeft je een brok in de keel. Zo vreselijk mooi !

 

Zaterdag 27 januari 2007 / 24°23'88N 076°38'03W (Warderick Wells, Exumas, Bahamas)

[René>>] Na het ontbijt tuffen we naar het kantoortje. We betalen voor drie nachten (15$ per nacht), want er komt wederom een koufront deze kant op, dus we blijven vandaag en morgen. We nemen ook een internetabonnement voor een dag.

Ik zal jullie de details besparen, maar we moeten nieuwe vluchten boeken voor Jopie (enkele reis) en mijzelf (retour) naar Miami. N.b. we krijgen gelukkig ons geld terug voor eerder geboekte vluchten. Het plan is nu om niet vanaf San Salvador (via Nassau) te vliegen, maar rechtstreeks vanuit George Town, zuid Exumas. Dat komt ons eigenlijk beter uit, want de ankerplaatsen in George Town zijn beter beschut, er wordt rechtstreeks op Miami gevlogen, en George Town is nog slechts twee dagtochtjes hiervandaan verwijderd.

Terwijl ik probeer nieuwe vluchten te boeken vermaken Jopie en Helga zich met de tientallen vogeltjes die suikerkorrels uit hun hand eten. Erg leuk om te zien!

Via de website van American Airlines moet ik de vluchten kunnen boeken. Dat lukt ook...bijna, en dus net niet . Bij het factuuradres voor de creditcard kan ik "Netherlands" als land niet selecteren. Dan maar telefonisch. Ik mag de mobiel van de vriendelijke dame op het kantoor gebruiken. Sterker nog, ze assisteert bij het zoeken naar het juiste nummer. Anyway, ik zal jullie een lang en oninteressant verhaal besparen, maar uiteindelijk lukt het om de vluchten te boeken via de website van American Airlines België.

Het is een pak van ons hart dat die vluchten geregeld zijn. De communicatiemogelijkheden zijn hier nogal beperkt en dan druk ik me nog zwak uit. Een paar dagen geleden heb ik met de Iridium geprobeerd telefonisch iets te regelen, maar toen bleken de (gratis) 800-nummers niet te werken.

We wandelen over het eiland naar "Boo Boo Hil" en hebben daar een prachtig uitzicht op de Exuma Sound en Warderick Wells. Prachtig, geweldig, adembenemend, superlatieven schieten gewoon tekort om de schoonheid van deze omgeving te beschrijven

Aan het eind van de middag gaan we naar een strandje bij het kantoor voor het wekelijkse "happy hour", waarbij iedereen zijn eigen drank en hapjes meebrengt. Erg gezellig, zelfs voor Jopie die zich met handen en voeten nog prima verstaanbaar weet te maken tussen alle Amerikanen en Canadezen. Pas tegen 20:00 zijn we weer terug aan boord.

Ik heb één vogeltje in mijn hand. Bij Jopie zitten er wel 5 of 6 !

Mooi toch?

Een Helga foto dag omdat haar T shirt zo goed bij de kleuren past.

Zondag 28 januari 2007 / 24°23'88N 076°38'03W (Warderick Wells, Exumas, Bahamas)

[René>>] Ondanks de extreem trage internetverbinding wagen we een poging om de website bij te werken. Als jullie dit kunnen lezen, is dat dus gelukt,

 

(vervolg) Zondag 28 januari 2007 / 24°23'88N 076°38'03W (Warderick Wells, Exumas, Bahamas)

[René>>] Al met al ben ik ruim een uur bezig voordat de website bijgewerkt is. Er is een satelliet verbinding die gedeeld moet worden met alle boten (die een abonnement hebben afgesloten) en het kantoor zelf. De snelheid is vergelijkbaar met een telefoonverbinding. Elkeweg, het is gelukt.

De wind zit in de zuidhoek, trekt aan tot kracht 4-5, en kondigt weer een koufront aan.

Rond 10:00 is het dood tij en gaan we snorkelen bij de noordelijke ingang van Warderick Wells. Er is een speciale mooring waar we de bijboot aan vast maken. Het is er fenomenaal mooi. Afgezien van de "gebruikelijke" vissen op het rif zien we een paar barracudas en groupers.

's-Middags varen we naar het strandje. We blijven geen van drieën droog, want we hebben de wind vol op de neus van onze kleine dingy. We volgen een wandelroute naar de andere kant van het eiland en passeren grillige rotspartijen, fraaie strandjes en een enkel bruggetje. Het zand op de strandjes lijkt wel bloem, zo fijn.

Donkere wolken pakken zich samen aan de horizon. Het front komt er nu snel aan, dus we draaien om. Terug bij het strandje begint het te regenen. We schuilen onder het afdak van het kantoortje en maken een praatje met een Canadees stel. Ze zijn hier al bijna twee weken en doen vrijwilligerswerk voor het park (en besparen daarmee de kosten voor de mooring).

's-Avonds eten we pizza. Erg lekker met zelfgemaakte bodem. De rest van de avond brengen we lezend door. Het waait behoorlijk, maar we liggen rustig.

René en Jopie aan het snorkelen  (kleine camera).

René en Jopie gaan wandelen op de zandbank

Wat voor een haaitje is dit? Het eet ook brood.

Maandag 29 januari 2007 / 24°23'88N 076°38'03W (Warderick Wells, Exumas, Bahamas)

[René>>] We blijven nog een dag, want de wind blijft vandaag iets teveel in de noordhoek en dan zijn de bestemmingen met beschutting beperkt. Geen probleem, "just another day in paradise"... Helga bakt brood, want daar zijn we inmiddels doorheen.

We krijgen bezoek van Steve, van de "Adios", die aan de mooring achter ons ligt. Hij vertelt ons "alle" ins en outs van George Town. Hij komt er al jaren, net als honderden andere Amerikanen. George Town is DE plek in de Bahamas waar honderden gepensioneerde Amerikanen en Canadezen ieder jaar de winter doorbrengen. Vanaf de Great Lakes, 1200 mijl noordelijker, en de Amerikaanse oostkust kun je er in dagtochtjes komen. Behalve de oversteek van de Golfstroom is al het vaarwater relatief beschut (kanalen, de ICW, de banken). Verder naar het zuidoosten is het vaarwater niet meer beschut, vandaar dat zoveel boten in George Town blijven hangen.

's-Middags gaan we naar het kantoortje om de extra nacht te betalen. Ook kopen we voor ons alledrie een t-shirt als herinnering aan dit paradijs. Vervolgens maken we weer een wandeling over het eiland. De strandjes aan de oostkant zijn bijzonder fraai en Jopie raapt een knappe schelpenverzameling bij elkaar.

's-Avonds eten we wrappies ("broodpannenkoeken"), lezen nog wat en gaan bijtijds naar bed.

Het is een heel apart landschap.

Dit zoeken naar schelpjes en steentjes kunnen we UUUUUren volhouden.  Vrouwen en giebelen......

Warderick Wells is heel erg mooi.

Dinsdag 30 januari 2007 / 24°23'88N 076°38'03W (Warderick Wells, Exumas, Bahamas)

[René>>] Om 7:30 lichten we het anker. We varen de baai uit en hijsen de zeilen. De wind is NO, kracht 3. Met een gangetje van 4,5 knoop varen we op Black Point af, 25 mijl verderop.

Het is lang geleden dat we zoveel boten op het water gezien hebben. De afgelopen week hebben de meeste boten zich niet verplaatst vanwege twee frontjes die kort na elkaar passeerden. Nu het weer rustig is, gaat iedereen weer varen.

Iets na 13:00 laten we het anker zakken in de grote baai van Black Point, na George Town de grootste nederzetting (want meer is het niet) in de Exumas. N.b. in de Exumas leven totaal zo'n 4.000 mensen, het merendeel in George Town. In Black Point wonen ca. 300 mensen.

Na het gebruikelijke aankomstdrankje gaan we naar de kant. De sfeer is er op en top Caribisch met rommelige stenen huisjes, bijzonder vriendelijke mensen en hier en daar wat troep op straat. Er is een school, een kerk, een postkantoor, een politiebureau en een medische "kliniek", alles binnen een straal van een paar honderd meter. Er zijn ook 3 restaurantjes. We kiezen er één en reserveren voor vanavond. Reserveren is noodzakelijk, want de maaltijden worden op de persoon gemaakt.

We raken aan de praat met een Amerikaan. Hij komt hier al zo'n tien jaar. Vroeger per boot, maar tegenwoordig met het vliegtuig. Vanuit zijn christelijke achtergrond helpen hij en zijn vrouw de lokale bevolking. Niet alleen kerkelijk werk, ze ondersteunen ook actief het schooltje. Het is een complexe gemeenschap. De meeste kinderen worden door hun grootouders opgevoed, omdat hun ouders in Nassau of George Town werken. Een echte toekomst hebben de kinderen hier niet, laat staan zonder fatsoenlijke opleiding.

Om 19:00 melden we ons bij het restaurantje. Jopie trakteert ter gelegenheid van haar verjaardag, een paar dagen geleden. We doen ons tegoed aan kreeft. Smullen met een hoofdletter! Ze zijn zo groot, dat we ze maar nauwelijks op krijgen.

Dit komt gewoon even aanzwemmen. Prachtig toch?

Beetje jammer...

Het dorpje is klein

Jopie haar verjaardag etentje. Heerlijk.

Woensdag 31 januari 2007 / 24°06'05N 076°24'07W (Black Point, Exumas, Bahamas)

[René>>] Om 6:00 ben ik wakker. Gezien de voorspellingen voor de komende dagen varen we vandaag de 52 mijl naar George Town. Jopie vliegt pas zondag, maar we zijn liever een paar dagen te vroeg, dan dat we door tijd gedwongen een vervelende tocht moeten maken, of erger nog, verwaaid komen te liggen.

De laatste 40 mijl naar George Town moeten de meeste boten buitenom varen, omdat de Exuma Bank te ondiep wordt. Dat geldt voor ons dus ook. Aanvankelijk wilden we de eerste 12 mijl nog binnendoor varen, maar de wind is vanochtend vroeg aangetrokken en ik ga liever hier naar buiten, als de ebstroom nog niet zo hard doorstaat, dan pas over een paar uur als het harder stroomt en de wind misschien nog meer is aangetrokken (wind tegen stroom).

Om kwart voor zeven gaan we ankerop. Twintig minuten later varen we via de Botham Cut van de Exuma Bank de Exuma Sound in. Nu al staat er een verwarrende zee, maar het is goed te doen. Na een paar minuten klotsen is het weer rustig en kunnen we zeilen. De motor staat zo nu en dan bij, want we willen niet onder de 5 knopen komen, want bij de aanloop van George Town is voorzichtigheid geboden, gezien de vele riffen en ondieptes die ontweken moeten worden. Geen plek om in het donker aan te lopen!

Iets voor 16:00 gaan we door de "Western Channel" George Town Harbour binnen. Via een stel waypoints ontwijken we riffen en ondieptes. Overigens is het zonder waypoints en GPS ook te doen, maar dan is het extra opletten. We passeren ontelbare geankerde boten. Om 17:00 laten we ons anker zakken bij Volleybal Beach temidden van tientallen Amerikanen en Canadezen. Er zullen best een paar andere nationaliteiten zijn, maar we zien ze (nog) niet.

Voor komende nacht liggen we goed beschut achter Stocking Island. Of dat morgen ook nog het geval is, wanneer de wind naar ZO draait, is de vraag. Een ander "probleem" is dat het stadje zelf aan de overkant ligt, op Great Exuma Island, een kleine mijl verderop. Met een beetje bijboot is dat geen probleem, maar met die van ons wel. Anyway, voorlopig liggen we goed.