(Mocht je niet voorkomen in de felicitaties en je bent wel jarig deze maand of je denkt (wat zeker niet onwaarschijnlijk is) dat je niet op de verjaardagskalender staat die hier aan boord is, dan is het leuk als je dit per e-mail even laat weten zodat de kalender geoptimaliseerd wordt en wij ook jou kunnen feliciteren via deze weg.)

HIEPERDE PIEP HOERA!

Gefeliciteerd ......

Henk Vermeer, Merel Eversdijk, Julius Robbemond, Dave Koppelaar, Cora Mizelmoe, Ralph Kouwenhoven, Joris Eversdijk, Erik Kouwenhoven, Tante Ineke In 't Veld.

 

Maandag 1 mei 2006 / 17°09'65N 061°51'22W (Dickinson Bay, Antigua)

[René>>] We aten gisteren voor een spotprijs, zo schreef ik letterlijk. Maar vandaag betalen we de prijs. "Gietergat", zo noemen de Zuid-Afrikanen het. Aan "de dunne" dus. Niet alleen Helga en ik, maar ook de bemanningen van de Fiddlesticks en Kind of Blue kampen ermee. Hoe het de Lady Jean is vergaan weten we niet, want zij zijn vanochtend om 4:00 vertrokken.

Ondanks het lichamelijk ongemak gaan ook wij ankerop (op z'n Martijn's). We gaan naar Barbuda, het zustereiland van Antigua, 25 mijl naar het noorden. Het eiland is berucht om zijn vele riffen en in de pilot wordt veelvuldig gewaarschuwd. Maar ons doel heeft een betrekkelijk eenvoudige aanloop, dus we maken ons geen zorgen.

Het is een tocht als uit het boekje. Halve wind, 14-18 knopen. Een korte regenbui, maar verder niets op aan te merken. Rond 16:00 laten we het anker vallen achter Cocoa Point in turquoise blauw water achter een eindeloos wit strand. Afgezien van het spierwitte strand en de palmbomen zou het een Waddeneiland kunnen zijn, zo plat is dit eiland. We zagen het ook pas op 7 mijl afstand liggen, terwijl we de andere eilanden soms al op 40 mijl zagen.

Zoals gezegd, een prachtig strand, maar het is niet echt bereikbaar want er staat een heftige branding. Zwemmen misschien? In ieder geval niet vandaag, misschien morgen.

Antigua -> Barbuda

 

Dinsdag 2 mei 2006 / 17°33'24N 061°46'16W (Cocoa Point, Barbuda)

[René>>] Al een tijdje zijn de roestplekken op het RVS me een doorn in het oog. Na de koffie ga ik ze met cleaner/wax te lijf. Helga maakt een verrukkelijk ontbijtje en stort zich daarna op het uitmesten en schoonmaken van de achterkajuit, ook wel onze "garage" genoemd. A.s. zondag komt Chantal en dan willen we Vagebond uiteraard een beetje op orde hebben.

Rond een uur of twee vinden we het mooi geweest en gaan we, in navolging van de Fiddlesticks en de Kind of Blue, met de bijboot naar de kant. Nou ja, niet helemaal naar de kant, want ruim voor de branding gooien we het kleine ankertje uit en zwemmen het laatste stuk. Je moet hier wel heel veel geluk hebben wil je niet met bijboot en al over de kop slaan als je probeert op het strand te landen. Nee, dat risico nemen we niet.

Het zand is het fijnste zand dat we tot nu toe gezien hebben. Het lijkt wel talkpoeder, zo fijn. We luieren wat en gaan daarna snorkelen op een van de kleine riffen in de baai. Het water is troebel vanwege het zand, maar toch spotten we een grote rog met een staart van minstens twee meter. Prachtige vis!

Terug aan boord bakt Helga pannenkoeken. Daarna een borrel bij de Kind of Blue. De avond is al halverwege als we weer aan boord stappen. Nog een bak koffie en we gaan te kooi. Morgen vroeg op, want we gaan naar St. Barth, 66 mijl verderop.

Woensdag 3 mei 2006 / 17°33'24N 061°46'16W (Cocoa Point, Barbuda)

[René>>] Om 5:15 loopt de wekker af. We zetten koffie en gaan om 5:45, nog voor zonsopgang, ankerop. Er staat genoeg wind om te zeilen. Zolang de SOG (Speed On Ground) boven de 5 knopen blijft, zitten we goed en komen we bij daglicht aan op St. Barth. Dat moet geen probleem zijn, omdat we ook nog 0,5-1 knoop stroom mee moeten hebben.

Achter ons hijsen Fiddlesticks en Kind of Blue hun lichtweer zeilen. We kunnen niet achterblijven. Onze genaker gaat omhoog en we varen 'm op de boom als spinaker. Altijd een heel gedoe met lijnen en zo, maar het scheelt een halve knoop in snelheid en zo blijven we onze achtervolgers voor. De stuurautomaat heeft moeite met de windvlagen, dus zo nu en dan sturen we even op de hand. Zo gaat het anderhalf uur goed. Dan schiet de halshoek los van de boom (eigen schuld...) en wappert er 100 m2 aan lij. Snel de slurf naar beneden en weg dat zeil. Veel te veel gedoe. We bomen de fok weer uit aan loef en nemen genoegen met een half knoopje minder...

Rond 13:30 wordt duidelijk dat we de motor moeten starten, want anders zijn we niet voor donker op St. Barth. Jammer, maar het is niet anders, want we zeilen nog steeds heerlijk.

De wind neemt nog verder af en aan de horizon pakken donkere wolken zich samen. Met het naderen van St. Barth krijgen we de wind op de neus. Vervolgens gaat het met 20 knopen nog echt waaien ook. Via de marifoon krijgen we van Kind of Blue de bevestiging dat Gustavia nu lagerwal is, maar een alternatief is er niet. Achter "Les Gros Islets" lig je nog een beetje beschut.

Het is bijna donker als we het anker naast de Kind of Blue laten vallen. We liggen verre van comfortabel en Vagebond gaat als een wild paard tekeer op de golven. Het herinnert ons aan Funchal (Madeira, vorig jaar) waar we ook eens zo´n nacht hebben meegemaakt. Helga wordt zelfs wat misselijk, zodat ik voor haar pasta met boter, suiker en kaneel maak. Ik neem genoegen met een paar boterhammen. We gaan maar vroeg naar bed.

Kind of Blue en Fiddlesticks voor anker

Donderdag 4 mei 2006 / 17°54'04N 062°51'41W (Gustavia, St. Barth)

[René>>] In de loop van de nacht kalmeert de zee, zodat we toch nog goed slapen. Tsja, het cruisersleven gaat niet over rozen... Wc-papier, ook zoiets. Gewoonlijk koop je je favoriete merk bij de AH, Super, Aldi, etc. Voor ons cruisers is het iedere keer weer een gok. Soms gok je goed en heb je stevig, dik papier waarmee het fijn afvegen is. Maar een andere keer doe je een miskoop en heb je van dat flinterdunne, scheurende papier waar je vingers ook al geen grip op hebben. Dan is het een tijdje "toiletair afzien", tot we weer opnieuw kunnen gokken. Want weggooien, nee dat doen we natuurlijk niet!

's-Ochtends ben ik sloom en hangerig. Een rare smaak in mijn mond. Koorts, griepje? Ik weet het niet.

Aanvankelijk wilden we hier een dag blijven, maar we liggen in de loop van de ochtend weer zo te rollen op de golven (geen deining) uit het zuidwesten (!), dat we besluiten direct door te varen naar St. Maarten, 16 mijl verderop. Ik voel me inmiddels weer wat beter.

We gaan naar St. Maarten, een klein stukje Nederland aan de andere kant van de Oceaan. En nu al voelen we ons thuis: westenwind en motregen. Kan het Nederlandser? Nou ja, de temperatuur is natuurlijk niet echt Nederlands, maar verder is het lekker nostalgisch weer.

Tegen vieren starten we de motor, want anders halen we de brug van 17:30 niet. Die brug moet je passeren als je de lagoon in wilt. Eenmaal binnen treffen we bijna de complete vertrekkerslichting 2005 aan. Zo´n beetje alle ons bekende boten liggen er, te veel om op te noemen.

We borrelen aan boord van Vagebond en gaan daarna naar de kant om in stijl te dineren bij de... McDonnalds. Lekker en leuk om door het personeel in het Nederlands (met zwaar accent) aangesproken te worden. Maar afgezien daarvan en de Telegraaf bij de supermarkt is er maar heel weinig dat aan Nederland doet denken.

Antigua -> Barbuda -> St. Barth -> St. Maarten

Het is een tijd geleden dat we onder een brug door gevaren zijn.

Vrijdag 5 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Koffie, een stokbroodje ham/kaas en... een Telegraafje. Heerlijk! En wat hebben we lekker geslapen op het spiegelgladde water hier. Lady Jean is de warme bakker vandaag.

Genoeg wifi netwerkjes hier, dus we gaan de website bijwerken, een wasje wegbrengen en wat telefoontjes plegen.

 

(vervolg) Vrijdag 5 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Bij Shrimpies (een eetcafé met wifi netwerk) werken we de website bij. Vervolgens raken we aan de praat met een Canadees. Hij is wel aardig, maar hoort zichzelf graag praten. Erg vermoeiend, die man. Pas na een uur weten we ons los te rukken van onze "vriend" en gaan we terug naar Vagebond.

Aan het eind van de middag gaan we naar de yachtclub, naast de brug. Om 17:30 gaat de brug open en dan is het "bootjes kijken". Een niet onbelangrijk detail is dat het op dat tijdstip ook happy hour is...

We eten ´s-avonds bij de Texmex, een Mexicaans restaurant. Ondanks dat we met 18 personen zijn gaat het nog redelijk vlot. We worden entertainend door een prima band en een stel dat aan tafel "tequila shots" verkoopt. Er worden ook spelletjes gespeeld. Vissen naar een fles tequila met een hengel met een houten oog in plaats van een haak. Helga wint een fles!

Zaterdag 6 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Tegen de tijd dat het licht wordt, ben ik al 5 keer naar het toilet geweest. Ik voel me niet beroerd, maar kiplekker is anders.

We gaan water innemen. Daarvoor gaan we ankerop en varen naar Island Water World. Het laatste stuk is ondiep, maar er liggen boeien. De logica is echter ver te zoeken en rood/groen is door de tand des tijds nauwelijks meer van elkaar te onderscheiden. We lopen even vast, maar de bodem bestaat gelukkig uit modder, dus we zijn zo weer los.

Weer terug op "ons" ankerplekje doe ik een dutje. Ik voel me nog steeds niet optimaal. 's-Middags doen we boodschappen bij een kleine supermarkt. Het is niet ver lopen naar de bijboot, dus kopen we ook twee tray'tjes bier. Die blijk ik niet te hoeven dragen, want een medewerker brengt ze met een steekwagen naar de bijboot. Wat een service! Terug aan boord doe ik wederom een tukkie. Grieperig?

's-Avonds geen alcohol voor mij, maar veel vitamine-rijke sapjes. We gaan met 22 personen onaangekondigd eten bij een Chinees. Die is natuurlijk blij met zo'n groot gezelschap, maar het duurt lang, erg lang, héél erg lang, voordat er iets op tafel komt. Gelukkig is het wel lekker. De rest gaat nog een ijsje scoren mij de Mac, maar wij gaan naar bed.

Zondag 7 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Goed geslapen en ik voel me vandaag een stuk beter. We ruimen de laatste spullen op en brengen Vagebond in gereedheid voor de komst van Chantal. Om 13:00 gaan we ankerop en laten het anker een mijl verderop weer zakken, vlak bij de aankomsthal van het vliegveld. Fiddlesticks volgt ons voorbeeld, want Hans zijn dochter Margriet komt met hetzelfde toestel.

De KLM 747 is keurig op tijd. Zowel Chantal als Margriet mogen niet zomaar door de douane, want ze kunnen geen adres opgeven waar ze verblijven. Hans en ik moeten ons persoonlijk als schipper melden bij de douane, vertellen hoe de boot heet en waar die voor anker ligt. Daarna doen de autoriteiten niet moeilijk meer en staan we een paar minuten later met bagage buiten.

We gaan direct weer ankerop en varen terug naar "ons" plekje. Donkere wolken pakken zich samen en een zware regenbui dreigt elk moment los te barsten. Wat doen we? Wachten of direct naar Shrimpies voor een borrel? We kiezen voor het laatste. We staan net onder de beschutting van het afdak als de bui in al zijn hevigheid losbarst.

We eten een broodje shoarma bij een Libanees eetcafé en gaan vroeg naar bed. Nou ja vroeg, voor Chantal voelt het als 03:00 uur.

Proosten op de vakantie en de veilige aankomst

 

Maandag 8 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Het is baggerweer! Geen stukje blauw te zien. De ene wolk is nog donkerder dan de andere en de regen valt met bakken uit de hemel. Bah! Net nu het mijn beurt is om voor bakker te spelen voor een stuk of 8 Nederlandse boten. Net als ik de bijboot klaar wil maken komt de Sandettie langs... met brood. Misverstand, HOERA!

Lichtpuntje voor Helga is de haring die Ans Weber (moeder Chantal) uit Nederland mee heeft laten brengen. Ik smul van de door haar geregelde oude kaas, ook uit Nederland. Bedankt!

Gezien het weer gaan we vandaag maar niet varen. We besluiten een taxi naar Philipsburg te nemen, een baai annex winkelwalhalla voor de cruisboten die er aanleggen. We stappen uit de taxi en wanen ons direct in de PC Hooft straat. Gucci, Rolex, Ralph Lauren, Cartier, alle topmerken zijn er te vinden.

Chantal slaagt voor wat kleding van haar favoriete merk. Wij slagen voor een horlogebandje (eindelijk!), een paar polaroid zonnebrillen en een externe harde schijf waar we al een tijdje naar op zoek waren. Het is de LaCie, ontworpen door F.A. Porsche. Niet dat dat er nou zoveel toe doet, maar wel de 250Gb! En dat voor $180. Veel geld, maar per gigabyte een koopje.

En waar slagen we niet voor? Ahum, ik durf het bijna niet te tikken... voor een leesbril. Dacht ik lange tijd aan een wereldwijde samenzwering van fabrikanten om steeds kleinere letters te gaan gebruiken. Nee hoor, gewoon slechter wordende ogen. En het leven zou pas beginnen bij 40?! Nou, bij mij begint niet het leven, maar de aftakeling. Het is niet anders. Van stoppen met roken gaan je ogen achteruit. Stof tot nadenken...

We eten 's-avonds bij de TexMex en proberen nog wat dollars te pinnen. Vreemd, de automaat wil de pas niet inslikken. Geen "out of service" melding, gewoon geen reactie. Raar...

Lekker goedkoop hier!

Helemaal blij met een tas vol Tommy kleding

Dinsdag 9 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Vandaag is het dan echt mijn beurt om voor bakker te spelen. Maar eerst ga ik geld pinnen. Het scherm van de ATM van de RBTT bank is zwart, maar ik hoor het apparaat aan de andere kant van de muur leven. Kennelijk wordt 'ie gevuld en ik besluit even te wachten. Twee minuten later, het is 08:05, wordt mijn wachten beloond en komt het scherm tot leven. Het apparaat gebiedt "Voer uw pas in met de magneetzijde rechtsonder". Ik schuif de pas in de gleuf, de gleuf zegt "slurp" en... niks. In plaats van "Voer uw pincode in" o.i.d. vraagt het scherm nog steeds om een pas. Heb ik dat?!

De bank is nog niet open, maar er zijn wel medewerkers binnen en er staan beveiligingsmensen voor de deur. Na enig aandringen doet een van de beveiligingsmedewerkers de deur open en ik leg uit dat mijn pas door de ATM is ingeslikt. Vijf minuten later komt 'ie terug en meldt mij zonder blikken of blozen dat de bank om 8:30 open gaat en dat ik dan met legitimatie mijn pas terug kan krijgen. Pardon? Alsof ik een identiteitsbewijs bij me heb. Ik vraag of ik iemand te spreken kan krijgen met meer bevoegdheden. Dat kan, en even later krijg ik van een niet zo vriendelijke dame hetzelfde verhaal te horen. Regels zijn regels is haar standpunt. "Rustig blijven. Laat je niet gek maken. Eerst tot 10 tellen. Je kunt er beter om lachen dan om huilen", fluistert een stemmetje in mijn hoofd... Maar ik ben nog niet zo lang wakker en dan luister ik niet zo goed. "I know you didn't make the rules, but I think your rules are pretty stupid", bijt ik haar toe, draai me om en loop boos weg.

Na het ontbijt ga ik met paspoort en een beter humeur terug naar de bank en krijg zonder problemen mijn pas terug. Daarna gaan we ankerop en door de brug. We hebben een lekker zeiltochtje naar Marigot Bay, aan de Franse kant van het eiland.

Margriet, de dochter van Hans, is vandaag jarig en we worden voor een BBQ aan boord van Fiddlesticks uitgenodigd. We gaan naar de wal en kopen een lading fruit voor het toetje en een paar T-shirts als cadeautje voor Margriet.

We eten onze buikjes rond aan saté, hamburgers, sla en stokbrood. Smullen met een hoofdletter S. Tegen 22:00 storten zowel Margriet als Chantal in. De jetlag zijn ze nog niet helemaal kwijt...

Alles aangepast op ......

Woensdag 10 mei 2006 / 18°04'01N 063°05'52W (Marigot Bay, St. Maarten)

[René>>] Na het ontbijt gaan Helga en Chantal naar de wal om boodschappen te doen. Ondertussen sluit ik de "Porsche design" harde schijf aan. 250Gb, wat een luxe! Ik maak een backup van alles dat maar enigszins van belang is.

Rond 13:00 zijn de dames terug en gaan we ankerop naar Grand Case, niet minder dan 4 mijl verderop. We waren van plan te zeilen, maar er staat nauwelijks wind, dus tuffen we. Onderweg eten Helga en ik de laatste 3 haringen op zachte broodjes met ui. We hebben vers stokboord aan boord en de heerlijkste Franse kaasjes. Maar wat wil Chantal? Wasa-crackers met Goudse kaas...

We laten het anker zakken achter Rocher Creole, twee rotsen waar het volgens de pilot mooi snorkelen is. Dat klopt en Chantal is dan ook helemaal in haar nopjes. Grote scholen "Sergeant Majoor" visjes eten het brood uit onze handen. Helga en Chantal zien ook nog een schildpad en een barracuda. Op een paar mijl afstand ontwikkeld zich een indrukwekkende onweersbui. Het lijkt erop dat de bui voorbij trekt, maar we nemen geen risico en gaan terug naar Vagebond. Eenmaal aan boord zien we onder de bui een paar windhozen (met zo´n slurf). Mooi, maar liever daar dan hier.

's-Avonds eten we broodjes hamburger en kijken we de film van Sander en Merel die Chantal meegenomen heeft. In één woord GEWELDIG!!! Tot nu toe heb ik nooit heimwee gehad, maar bij het zien van deze film toch wel een beetje... Joris en Marianne: 1000 maal dank, top, super, etc.

 

Donderdag 11 mei 2006 / 18°06'68N 063°03'33W (Grand Case Bay, St. Maarten)

[René>>] Het barst hier van de vliegen. En waar ze vandaan komen? Geen idee. Maanden hebben we geen vlieg gezien, en nu hebben we een boot vol. Erg vreemd!

Om 10:30 gaan we ankerop en zeilen naar Tintamarre, een klein onbewoond eiland noordoost van St. Maarten. Voor een spierwit strandje gaan we voor anker in onvoorstelbaar helder water. Het snorkelen is er wel aardig, maar niet spectaculair.

Helga maakt fajita's ("wraps") met sla, tomaat, komkommer en gehakt. Erg lekker! We kijken de dvd "Cold Mountain" in de kuip, maar moeten de voorstelling afbreken vanwege een regenbui.

Vrijdag 12 mei 2006 / 18°06'92N 062°59'33W (Tintamarre, oost van St. Maarten)

[René>>] Die regenbui van gisterenavond blijkt een voorbode van meer onheil. Na middernacht begint het serieus te onweren. Ik slaap overal doorheen, maar Helga niet en ze maakt me wakker. Voor het eerst in twee jaar gaat de hoofdschakelaar om en stoppen we de waardevolle elektronica (laptop, camera, handmarifoon, handgps) in de oven. De oven zou dan een kooi van Faraday moeten zijn. We hebben dan wel een stalen boot, we nemen geen risico.

Als we 's-ochtends wakker worden is het stralend mooi weer. Behalve wij heeft nog één boot hier de nacht doorgebracht. Maar in de loop van de ochtend komen de "daytrippers", inclusief een catamaran vol nudisten, een enorme viermaster en diverse jetskis. Verder finisht een wedstrijdvloot catamarans en surfplanken en ligt het strandje binnen de kortste keren vol. Onvoorstelbaar hoe een rustig, idyllisch plekje binnen een tijdsbestek van 2 uur tot een toeristisch..., ja wat eigenlijk?

We snorkelen met slippers in onze hand naar de kant en lopen naar de andere kant van het eilandje waar de golven op een rif breken. We hadden gehoopt dat het er mooi snorkelen zou zijn, maar het valt zwaar tegen. We gaan terug naar Vagebond.

Er dreigt weer onweer, dus we gaan direct ankerop. Bestemming "de overkant", Orient Bay op St. Maarten. De pilot besteed niet minder dan twee volle pagina´s aan de aanloop, want ieder jaar stranden er minstens een handvol (charter)boten. Echt lastig vinden we het niet, maar ja, we hebben de pilot dan ook goed bestudeerd.

Net als eergisteren ontwikkelen zich onder de bui een paar windhozen. Prachtig om te zien, maar deze lijkt wel erg dichtbij te komen. Gelukkig lost 'ie op, voordat we ons echt zorgen gaan maken.

Aan het eind van de middag gaan we naar de kant. Het is een eind tuffen, dus we nemen voor de zekerheid een jerrycan benzine mee. Op de wal lijkt het uitgestorven, maar we weten toch een pizzeria te vinden. Tussen twee buien door tuffen we weer terug naar Vagebond en gaan vroeg te kooi.

Tintamarra -> Orient Bay

 

Zaterdag 13 mei 2006 / 18°06'26N 063°01'02W (Orient Bay, St. Maarten)

[René>>] Koffie, een ontbijtje en we tuffen de 100 meter gaan naar Pinel Island. Het is een onbewoond eilandje, maar overdag is het er een drukte van belang met toeristen en diverse restaurantjes. Alles wordt vanaf de wal aangesleept, want op het eilandje is geen stromend water, stroom, gas, etc. Helga en Chantal nemen een serie foto´s. Aansluitend lunchen we op het eilandje. Spareribs. Matig.

We gaan ankerop en varen naar de luwte van Green Island, aan de andere kant van Orient Bay. We liggen er iets minder rustig, maar minstens even mooi. Helga en ik gaan snorkelen bij het eilandje. Het is niet spectaculair, maar we zien toch een mooie rog en Helga ziet weer eens een (zuster)haai.

's-Avonds eten we bij een strandtent een prima hamburger, maar voor veel te veel geld. Terug aan boord kijken we het restant van Cold Mountain.

(Helga: Chantal is helemaal in haar nopjes met de van haar geschoten fotosessie in de Carieb. Uiteraard is dit voor haar zelf. Het streelt in ieder geval mijn ego.

Nu maar hopen dat de foto die ik van de haai gemaakt heb met Chantal haar weggooicamera gelukt is. Ze gaat er een digitale foto van maken en stuurt het ons op zodat iedereen mee kan genieten.)

Maandag 14 mei 2006 / 18°06'26N 063°01'02W (Orient Bay, St. Maarten)

[René>>] Tegen 11:00 gaan we ankerop en zeilen terug naar Simsonbaai aan de Nederlandse kant van het eiland. Om 15:00 laten we het anker vallen in afwachting van de brug die om 17:30 draait. We liggen nog maar net of er komt een dingy langszij. Verrek, het is Pieter van de Holender. Hij is ook dit seizoen overgestoken en werkt hier nu bij Budget Marine. Hij is net terug van een kort verblijf in Nederland. Leuk om weer even bij te praten!

De brug draait op tijd en kort daarop laten we het anker vallen achter de Schorpioen en de Kind of Blue.

We eten voor een habbekrats bij een lokale chinees. Het is nog erg lekker ook! Bij Shrimpies treffen Steve en Paula van de Long White Cloud. Nog een afzakkertje en we gaan te kooi.

 

Maandag 15 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Vandaag vliegt Chantal terug naar Nederland. 's-Ochtends schrijft ze een verslagje van haar verblijf aan boord.

We gaan net als vorige week ankerop en laten het anker zakken vlak bij het vliegveld. Er staat een lange rij en dus duurt het inchecken lang. Ondertussen praten we bij met Hans en Anja, die Margriet wegbrengen. We drinken nog een drankje en dan gaan de twee meiden door de douane.

Met Hans en Anja wandelen we naar het begin van de baan, aan de rand van het strand. Van diverse kanten hebben we gehoord hoe spectaculair het is om er de vliegtuigen te zien landen en vertrekken. Als je op de verkeerde plaats staat kun je door het geweld van een vertrekkende 747 zelfs weggeblazen worden. Er staan dan ook grote waarschuwingsborden die er geen misverstand over laten bestaan hoe gevaarlijk het er is.

Als je echt lef hebt ga je precies in de baan van de straalmotoren staan. Ik probeer het eerst eens 'uit het midden' bij een 'simpele' 737. Het gas gaat erop en het zwaar verstevigde hek begint te trillen en te rammelen. Een mini zandstorm ontstaat op het achterliggende strandje. De zeer krachtige warme wind dwingt me om mijn hoofd opzij te draaien. Wat een geweld! En dit is maar een kleintje. Nee, ik ga onder geen beding in de baan staan van een grote Airbus of 747. Inderdaad levensgevaarlijk!

Nadat we de Airbus van Air France met Chantal en Margriet hebben zien (en voelen) vertrekken wandelen we terug. We gaan weer ankerop en varen terug naar Simsonbaai. We halen een sundowner bij Shrimpies en eten daarna met Kind of Blue en Long White Cloud bij de chinees.

Dinsdag 16 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Soms, heel soms, is Helga eerder op dan ik. Vandaag is zo´n dag en het mooie is dat ik dan direct koffie krijg. Lekker! Daarna ga ik naar de kant, want ik speel vandaag weer voor bakker.

We leggen de laatste hand aan een nieuwe update voor de website. Verder nemen we afscheid van Steve en Paula van de Long White Cloud. Ze vertrekken vandaag naar Bermuda, 850 mijl naar het noorden. Daarna gaan ze naar Nova Scotia om eind dit jaar weer terug te komen in de Carib. Wie weet zien we elkaar volgend jaar weer.

 

Woensdag 17 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Helga is alweer eerder op dan ik. Wat is er aan de hand?

Al een paar dagen twijfelden we over de te volgen koers de komende maanden. Willen we wel naar Suriname? Tegen de tijd dat we er zijn is het regenseizoen begonnen. Het is er dan waarschijnlijk warm en erg benauwd. Een maand Suriname is misschien leuk, maar 2 of 3 maanden? Twijfel, twijfel.

Trinidad & Tobago zien we niet zitten om maanden rond te hangen. Venezuela vinden we nog steeds interessant, maar ook niet om te "overzomeren". Curaçao vinden we nog steeds geen optie, omdat het onze mogelijkheden voor volgend jaar limiteert, want terug naar het oosten kan wel, maar dat is verre van ideaal gezien de heersende winden.

En dus blijft er eigenlijk maar één optie over en dat is noord. Noord naar Bermuda en dan... Nova Scotia, Canada. In het kielzog van de Long White Cloud. Toeval, hoewel hun route ons wel het laatste duwtje in de rug gegeven heeft. En dan gedurende de zomer en het najaar terug langs de oostkust van de VS. Zeer waarschijnlijk doen we dan New York en Washington aan. Het moet toch wel heel bijzonder zijn om met je eigen boot langs het Vrijheidsbeeld te varen, toch?

En zodoende gaan we 's-middags shoppen bij Budget Marine. Pieter (Holender) helpt ons. Helaas hebben ze geen pilot voor Bermuda of Nova Scotia, maar we slagen wel voor gastenvlaggen voor Bermuda, Canada en de VS (voor de terugweg later dit jaar).

Wat de VS betreft hebben we nog wel een uitdaging: een visum. Een visum voor de VS? Dat heb je als Nederlander toch niet nodig? Nee, als je met een vliegtuig het land binnen komt niet, maar met een eigen boot of een privé vliegtuig heb je wél een visum nodig. Het beste kun je een visum aanvragen in het land van herkomst. Voor ons niet bepaald ideaal. Kind of Blue, die naar de VS gaat, heeft een visum geregeld in Barbados, maar dat is voor ons ook geen optie. We zullen het in Bermuda of Canada moeten regelen.

Pieter op de borrel na het harde werken bij Budget Mrine.

Donderdag 18 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Helga is de hele dag op stap met Anita om boodschappen te doen. Begin volgende week willen we weg en dan willen we de voorraden weer optimaal hebben, want Bermuda is bepaald geen goedkoop eiland.

Ik ga bij Shrimpies internetten en schrik me rot als ik het droevige bericht lees van het verongelukken van Hans Horrevoets. Gek is dat, ik kende hem niet persoonlijk, maar toch raakt het me behoorlijk. Meer dan ik zou verwachten. Misschien omdat hij als zeiler "een van ons" was. Of omdat 's-nachts over boord slaan een van onze grootste angsten is? Er is uiteraard een levensgroot verschil tussen de manier waarop zij zeilen en wij, maar toch. De rest van de dag laat het me niet meer los.

's-Middags ga ik met Hans inklaren. Ja, ik weet het, het wordt zo langzamerhand tijd. Inklaren kun je op St. Maarten aan de Nederlandse kant of aan de Franse kant. Uiteraard hangt het ervan af waar je met je boot ligt en eigenlijk zouden wij aan de Nederlandse kant moeten inklaren. Maar de Nederlandse Douane schijnt erg formeel te zijn en inklaren kost daar geld, terwijl het aan de Franse kant gratis is en ze stellen geen vragen. Dat laatste komt ons goed uit, want we zijn niet uitgeklaard uit Antigua en kunnen dus geen formulier overleggen. Het stempel in ons paspoort was 3 maanden geldig en omdat we op de terugweg weer langs Antigua zouden komen, dachten we dan wel uit te klaren. Omdat we nu noord gaan is dat geen optie meer. Wat een burgerlijke ongehoorzaamheid allemaal hè?!

Het inklaren aan de Franse kant is inderdaad een fluitje van een cent. We vullen twee eenvoudige identieke formulieren in, ze kijken even in de paspoorten, een stempel op het formulier en klaar is Kees. Geweldig! Op de terugweg drinken Hans en ik een borrel bij Pieter op de Holender. Wat is en blijft het toch een leuke boot!

's-Avonds na het eten, terwijl we nog een afzakker drinken met de Fiddlesticks en de Kind of Blue, maken Helga en ik weer eens ouderwets ruzie. Wie dat wel eens van dichtbij meegemaakt heeft weet dat de vonken er dan bijna letterlijk vanaf springen.

 

Vrijdag 19 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Na een uurtje praten vinden we elkaar weer lief en kan het normale leven weer beginnen...

We reorganiseren de boot, de achterkajuit wordt weer in gebruik genomen als "garage" en zodoende wordt de kajuit weer een stuk leefbaarder. Verder ruimen we de boodschappen op. 's-Middags gaan we water en diesel innemen bij Island Water World. Langzaam maar zeker nadert het moment dat we klaar zijn om te vertrekken.

Aan het eind van de middag ga ik met Dick nog even naar Island Water World en koop daar twee mooie rode led-lampen. Die willen we al jaren, maar we zijn er nooit actief naar op zoek geweest. Hier zijn ze op voorraad en redelijk betaalbaar. Rode ledlampen zijn ideaal voor 's-nachts zeilen. Rood licht verstoord je "night vision" niet, zoals wit licht dat wel doet.

Zaterdag 20 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Na het ontbijt ga ik de led-lampen monteren. Ze komen boven de navigatietafel en de kombuis. Terwijl ik gaten in het plafond zaag zie ik uit het raam de Douane patrouilleren. Zitten we niet echt op te wachten, want we liggen op Nederlands grondgebied, maar zijn aan de Franse kant ingeklaard...

Helga is aan dek, dus ik roep haar naar binnen. We doen net of we niet aan boord zijn, dan kunnen ze ook geen lastige vragen stellen. We kijken stiekem uit het raam en zien dat ze bij een andere onbemande boot toch aan boord stappen. Shit! Da´s natuurlijk wel heel lullig. Nou ja, dan doen we maar net of onze neus bloed.

En ja hoor, even later komen ze langszij en vragen of ze aan boord mogen komen voor een routine controle. Natuurlijk mag dat. Drie jonge douaniers, één meisje, twee jongens, stappen aan boord. Het meisje doet het woord. Ze wil de bootpapieren en onze paspoorten zien. Geen probleem. De volgende vraag zal wel betrekking hebben op de inklaringspapieren. Nou ja, dan zeg ik gewoon dat ik dacht op Frans grondgebied te liggen. Maar ze vraagt helemaal niet naar inklaringspapieren! Of we brandblussers en noodsignalen aan boord hebben, vraagt één van haar collega´s. "Natuurlijk, wilt u ze zien?", "Nee hoor, als u zegt dat u ze heeft dan geloof ik u..." Vijf minuten later gaan ze weer van boord. "Prettige dag verder."

's-Avonds eten we met Fiddlesticks en Kind of Blue bij de TexMex. Het is de laatste keer dat we met z'n zessen eten, want morgen gaan Kind of Blue en wij naar Marigot Bay, aan de Franse kant. Fiddlesticks blijft nog minimaal een dag in Simpson Baai.

Met oude camera geschoten

Zondag 21 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Ik speel deze ochtend weer eens voor bakker. Daarna maken we Vagebond gereed voor vertrek, zodat we om 11:30 door de brug kunnen. Omdat we hier in de beschutting van de lagoon veel rustiger liggen dan in Marigot Bay, gaat Helga nog even de mast in om de verstaging te controleren. Een routineklusje dat we altijd doen voordat we aan een grotere oversteek beginnen. Helga controleert heel secuur, want alle terminals worden grondig gepoetst, zodat ook eventuele haarscheurtjes zichtbaar worden. Tenminste dat hopen we dan.

Alles ziet er goed uit tot ze de laatste stag controleert. Het is de kleine voorstag van het baby/onderwant. Minstens drie strengen zijn gebroken. No good!

Jammer dat het zondag is, want nu kunnen we niets doen. We blijven in ieder geval in Simson Baai. Hopelijk kunnen we hier snel een nieuwe stag regelen, want verder zijn we nagenoeg klaar voor vertrek naar Bermuda. Dat is trouwens ruim 850 mijl, ongeveer een week varen.

Nou ja, dan werken we vandaag de website maar weer eens bij.

Baby want is aan vervanging toe

Maandag 22 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Van Pieter begrepen we gisteren dat we voor verstaging bij FKG moeten zijn. Er zou een wachtlijst van drie weken zijn. In het laagseizoen??? En dan is het nog maar de vraag of ze dit type (Dyform) verstaging hebben. Een ander punt zijn de metrische vs. Engelse maten. We willen metrisch, want dan hoeven we niet direct een nieuwe spanner te kopen.

Rond 9:00 tuf ik met de dingy naar FKG. De maten worden opgenomen, alles is op voorraad en de vraag wordt gesteld wanneer of ik het klaar wil hebben? Gisteren lukt niet meer, maar of het eind van de middag ook goed is? Nou, vooruit dan maar

De rest van de dag doen we een paar kleine klusjes. Zo monteer ik nog een rood ledlampje bij het toilet. Met alle ledlampjes aan ziet Vagebond er in het donker uit als de eerste de beste hoerenkast.

Eind van de middag haal ik de stag op. Ziet er als nieuw uit en dat kan ook niet anders, want hij is nieuw.

 

Dinsdag 23 mei 2006 / 18°02'42N 063°05'61W (Simsonbaai, St. Maarten)

[René>>] Koffie, brood halen, ontbijt. Daarna monteren we de nieuwe stag. Voor de zekerheid controleert Helga nogmaals alle terminals. Alles ziet er goed uit.

We bestuderen het weer (zo nu en dan lukt het om aan boord een wifi verbinding op te zetten). De komende dagen zien er niet goed uit. Nauwelijks wind en ook nog uit de verkeerde richting. Als je een beetje geluk hebt zou je tot 25-26 en soms zelfs tot 28 noord een passaatwind kunnen verwachten. Het tweede deel van de oversteek heb je normaal gesproken niet al te veel wind. Het lijkt erop dat de passaat eind deze week weer terugkeert, dus eerder zullen we niet vertrekken.

Om 11:30 gaan we door de brug en zeilen in 1,5 uur naar Marigot Bay, aan de Franse kant. Vlak voor Marigot ligt het schiereilandje Pointe Du Bluff. We zien Kind of Blue er ankeren, waarschijnlijk om er te gaan snorkelen met hun vrienden, die gisteren aangekomen zijn. Het is nog vroeg en we hebben ook zin om te snorkelen, dus gaan we er ook een paar uurtjes voor anker. Het water is kraakhelder en de bodem bestaat uit over elkaar geschoven rotsplateaus. Erg apart. Qua vis en koraal is minder bijzonder.

Aan boord van de Kind of Blue maken we kennis met Koos en Joke. Ze verblijven een weekje in een hotel in Marigot, maar trekken verder op met Dick en Anita.

Eenmaal voor anker in Marigot nemen we nogmaals een duik en storten ons op het schoonmaken van het onderwaterschip. Er zitten inmiddels tientallen, zo niet een paar honderd, kokkels(?) op. Het zijn schelpjes in de vorm van een vulkaan, gemiddeld 1 centimeter breed. Vlijmscherp, maar met een plastic plamuurmes vrij eenvoudig te verwijderen.

's-Avonds eten we goedkoop Creools met Dick, Anita, Koos en Joke. De twee afzakkers die we na afloop bij één van de restaurants in de haven drinken kosten bijna net zoveel als het eten...

Hij sabbelt op de heerlijke rietsuiker (kleine camera=kc).

 

Woensdag 24 mei 2006 / 18°04'01N 063°05'41W (Marigot Bay, St. Maarten)

[René>>] Jarige Nico van de Oceans4 haalt verse baguettes. Van ons krijgt hij een verse kop koffie. De rest van de ochtend zijn we lui, heel lui.

's-Middags gaan we naar de kant voor wat boodschappen en een cadeautje voor Nico. We kopen een paar T-shirts (2 voor de prijs van 3) voor hem. Om 17:00 is er een borrel in de haven ter gelegenheid van zijn verjaardag. ERG gezellig en we blijven er gemakshalve maar direct eten.

Jarige Nico

Donderdag 25 mei 2006 / 18°04'01N 063°05'41W (Marigot Bay, St. Maarten)

[René>>] 's-Ochtends checken we eerst het weer op internet. We mogen gebruik maken van het wifi abonnementje van de Kind of Blue. De passaat lijkt zich vanaf morgen weer te stabiliseren en zorgt dan voor de eerste 2-3 dagen voor een mooie oostenwind, maar de gribfile laat vanaf maandag een storing zien, ongeveer halverwege de route naar Bermuda. Op de NOAA weerkaartjes zien we nog niets, want ze gaan "slechts" 96 uur voorruit. We vertrouwen het nog niet helemaal en nemen morgen een besluit.

We drinken een kop koffie bij de Oceans4 en nemen vervolgens afscheid. Ze gaan naar de andere kant van het eiland, waar ze vrienden ontmoeten die een boot gehuurd hebben. De kans dat wij ze nog zien is heel erg klein. We wensen ze een behouden vaart en beloven contact te houden via SSB en e-mail.

We gaan met Kind of Blue, inclusief Koos en Joke, en de Fiddlesticks een dagje op stap. Anita is onze akela. Ze regelt een taxi en we rijden naar de Lotery Farm, oorspronkelijk de oudste plantage van St. Maarten. Nu kun je er lunchen, wandelen en zijn er kabelbanen waar je voor US$ 40 van boom naar boom kunt glijden. Wij gaan wandelen en lopen naar de op één na hoogste top van het eiland. Het uitzicht is er prachtig, niet alleen op St. Maarten, maar ook de omliggende eilanden St. Barth en Anguila. We lessen onze dorst en lunchen in het Lotery Farm restaurant.

Terug aan boord nemen we een duik en doen verder niet zoveel meer. 's-Avonds kijken we een dvd ("Payckeck" met Ben Affleck, wel aardig) en gaan bijtijds naar bed.

Wilma gaat haar zoons met de tondeuze te lijf

Vrijdag 26 mei 2006 / 18°04'01N 063°05'41W (Marigot Bay, St. Maarten)

[René>>] We checken eerst het weer. Op de weerkaartjes is nu te zien dat zich halverwege de route St. Maarten - Bermuda een storing ontwikkelt. Die storing is een gevolg van een storm NW van de Azoren, 1700 mijl verderop! De kaartjes van Bermuda (click "marine") laten het ook mooi zien. De storing blijft een paar dagen liggen en zorgt voor wind uit variabele richtingen en in kracht variërend van nihil tot 25 knopen. Geen extreme omstandigheden, maar toch twijfelen we, want het is verre van ideaal zeilweer.

We hakken de knoop door: we gaan niet en wachten af. Geen straf hoor, want het is hier goed toeven. In tegenstelling tot de lagoon kunnen we hier zoveel zwemmen als we willen. Zwemmen in water van 30 graden!

Helga gaat 's-middags boodschappen doen, want ze heeft gehoord dat er in een Nederlandse supermarkt nog Koopmans Broodmixen te koop zijn. Een paar uur later komt ze terug met broodmixen, grapefruitsap en lang houdbare melk. Ze is door een medewerker van de supermarkt bij de bijboot afgezet. Service!

Ondertussen stort ik me op een project dat al een paar maanden op zich laat wachten. Teakhouten rugleuningen achter in de kuip. Het hout hebben we nog in Trinidad gekocht. Leuke klus, maar veel werk: meten, zagen, vijlen, schuren, boren, lijmen (epoxy), etc.

Aan het eind van de middag nemen we een duik, een zoetwaterdouche en gaan we op de borrel bij de Silencio.

De rode pijl geeft de te varen route aan

foto gemaakt met kleine camera = kc

Zaterdag 27 mei 2006 / 18°04'01N 063°05'41W (Marigot Bay, St. Maarten)

[René>>] Na een luie ochtend gaan we aan het begin van de middag naar de Nederlandse kant, samen met de Fiddlesticks, Kind of Blue en hun bezoek. Reden? Nederland - Kameroen. Het is slechts een vriendschappelijk wedstrijd, maar in de aanloop naar het WK natuurlijk toch wel aardig. Rick's Place zit al vol met oranje uitgedoste idioten, net als wij. De wedstrijd begint leuk en na 20 minuten scoort Nederland terecht 1-0. Daarna is het ronduit saai. Dat deel zouden ze moeten uitbrengen op dvd. Als je dan een keer niet kunt slapen...

We gaan terug naar Marigot waar het feest is. Op 27 mei wordt er de afschaffing van de slavernij gevierd. Veel speeches van veel vips die zichzelf erg graag horen praten. Tussendoor zo nu en dan aardig vermaak, zoals een swingende band met een saxofoonspeler van een jaar of 13 en een drumband met een jongste drummer van een jaar of 5.

Een stokoude dame luistert naar de vele speeches (kc)

Een supertalent! (kleine camera: kc)

Zondag 28 mei 2006 / 18°04'01N 063°05'41W (Marigot Bay, St. Maarten)

[René>>] Anita van de Kind of Blue komt een kapotte printer brengen. Ze hebben een nieuwe gekocht. Misschien kunnen wij nog iets met dat kapotte ding?

Ik werk me vandaag drie keer in de rondte, want ik maak de stuurboordrugleuning af en de bakboordleuning voor 80%. Door al dat geboor en gezaag op het voordek is mijn rug verbrand. Ja, jullie lezen het goed, verbrand. Hier blijf je bij voorkeur uit de zon. Natuurlijk zijn we bruin, maar dat wil dus niet zeggen dat we niet kunnen verbranden. Maar dat terzijde. De rugleuningen mogen er zijn, al zeg ik het zelf. Trouwens Helga zegt het ook, dus ze zijn echt mooi geworden

Wat het weer betreft, geen nieuws. Nauwelijks wind op de route naar Bermuda de komende dagen en als er wat wind is, dan in de rug. Balen en achteraf gezien hadden we misschien beter vrijdag kunnen vertrekken.

Verderop op de oceaan gaat de komende dagen een lagedrukgebied de "terugkeerders" in de weg zitten. We luisteren bijna iedere middag naar het netje en horen van de vorderingen van de Schorpioen, Catch22, Lady Jean, e.a.

Maandag 29 mei 2006 / 18°04'01N 063°05'41W (Marigot Bay, St. Maarten)

[René>>] 's-Ochtends maak ik de bakboordleuning af.

De wind de komende dagen... welke wind?

Tijd om de website maar weer eens bij te werken.

Een kraampje met kruiden (kleine camera)= kc

(vervolg) Maandag 29 mei 2006 / 18°04'01N 063°05'41W (Marigot Bay, St. Maarten)

[René>>] Niet minder dan vier uur ben ik bezig om de website bij te werken. Telkens valt de verbinding weer weg en ook 4 nieuwe wallpapers (in 6 verschillende formaten) dragen niet echt bij tot een snelle update.

's-Avonds eten we met Dick en Anita een hapje op de kant.

 

Dinsdag 30 mei 2006 / 18°04'01N 063°05'41W (Marigot Bay, St. Maarten)

[René>>] Het begint zo langzamerhand routine te worden. Opstaan, koffie, laptop in de kuip en het weer bestuderen. Overmorgen ziet er goed uit. Wat er nog steeds niet goed uitziet is een lagedruk gebied de komende dagen, west van de Azoren. Het is niet erg diep, maar verschillende ons bekende boten gaan er vanaf overmogen waarschijnlijk last van krijgen.

Een rustig dagje. We doen een paar kleine klusjes, waaronder het verwijderen van de laatste restjes aangroei op het onderwaterschip.

Aan het eind van de middag luisteren we naar Herb, een radio- en weeramateur die al jaren lang, dag-in-dag-uit, jachten op de Atlantische oceaan adviseert over het weer en de te varen koers om slecht weer te vermijden of juist gunstige wind te vinden. Alles geheel belangenloos. Bewonderingswaardig! En zo horen we ook het praatje met de Catch22. Ze krijgen het advies op 35N te blijven en zo hard mogelijk naar het oosten te varen. Zodoende blijven ze het lagedruk gebied voor en houden ze gunstige wind om de Azoren te bezeilen.

 

Woensdag 31 mei 2006 / 18°04'01N 063°05'41W (Marigot Bay, St. Maarten)

[René>>] De wind voor de komende dagen ziet er goed uit. We vertrekken morgen. Vandaag slaan we vlees, groente en fruit in en dan gaan we morgenochtend ankerop. De eerste 2-3 dagen kunnen we een mooie zuidoostenwind verwachten. Daarna is het even afwachten.

Net als tijdens de oversteek van de Canaries naar Tobago zullen we het Oceaanlogboek in principe dagelijk bijhouden. Met andere woorden GEEN NOOD als het niet lukt. Apparatuur kan stuk gaan, servers kunnen down gaan, en nog veel meer.

De afstand is 860 mijl, zodat we er 6-8 dagen over verwachten te doen. Uiteraard zijn SMS'jes op de Iridium weer meer dan welkom. Zie daarvoor de contact pagina. Je kunt die SMS'jes trouwens ook mailen naar (maximaal 160 karakters, inclusief jouw e-mail adres! onderwerp/subject wordt niet meegestuurd).

 

juni 2006