(Mocht je niet voorkomen in de felicitaties en je bent wel jarig deze maand of je denkt (wat zeker niet onwaarschijnlijk is) dat je niet op de verjaardagskalender staat die hier aan boord is, dan is het leuk als je dit per e-mail even laat weten zodat de kalender geoptimaliseerd wordt en wij ook jou kunnen feliciteren via deze weg.)

HIEPERDE PIEP HOERA!

Gefeliciteerd ......

Tristan van der Plank (05), Adelheid Kouwenhoven, Maud Kamphuis (98), Rob Schriek, Anja Dopper, Beau Nanninga, Fleur Evers (98), Kees Mizelmoe, Roland Plomp en het beste paard van stal René (wordt 40 jaar).

Woensdag 1 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] De spraydruppeltjes op de stuurboordromp zijn weg, maar de plekken die behandeld zijn, zijn dof geworden. Die spikkels zijn ook niet moeilijk te verwijderen. Gewoon schuren met korrel 1200 en ze zijn weg. Het echte werk zit hem in het polijsten van het lakwerk. Het is dus niet goed gebeurt en ik ga weer op zoek naar Caton. Hij wordt er niet vrolijk van en ik al helemaal niet. Hij beloofd het op te lossen en in de loop van de dag komen inderdaad twee man die het dit keer wel goed doen. Het ziet er weer als nieuw uit.

Helga en ik storten ons ondertussen op het witte lakwerk aan dek, dat aanvoelt als schuurpapier. We schuren het met korrel 1200 en polijsten het met pasta. Het is een hele klus, maar het ziet er na afloop weer als nieuw uit, zeker nadat we ook alles in de wax gezet hebben.

Aan het eind van de middag hebben we een aftersailsmeeting bij de Lady Jean. Gek is dat, dan trek je al een tijdje met mensen op en dan heb je hun boot nog niet eens van dichtbij gezien. Nu dus wel en hun Contest 36 ziet er puik uit! We eten een hapje bij Powerboats en liggen vroeg in bed.

Donderdag 2 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Vandaag wordt Vagebond verplaatst van Jayblast naar het Peaks terrein. Gelukkig, want dan zijn we uit het stof en de herrie. Ik ga de zonnepanelen ophalen bij de douane, controleren hoe het laswerk vordert bij Mitchel en een nieuwe buitenboordmotor kopen. Helga blijft aan boord in afwachting van de verhuizing.

Wat de buitenboordmotor betreft: we hebben een Mercury, Yamaha en een Tohatsu overwogen. De eerste twee zijn volgens mij de bekendste merken, maar hier niet op voorraad en de Tohatsu 3,5 PK is stukken goedkoper dan vergelijkbare motoren van de andere merken. En Tohatsu is een bekender merk dan ik in eerste instantie dacht.

Het ophalen van de panelen bij de douane is een fluitje van een cent en het grote pak is gemakkelijk te vinden in de kelder waar honderden pakketten, groot en klein, klaar liggen om opgehaald te worden. Misschien begrijpt niet iedereen waarom ik die dingen bij de douane op moet halen, maar ze zijn vanuit Miami verstuurd naar "Vagebond, yacht in transit", wat betekend dat we er geen btw over hoeven te betalen.

Ik neem een taxibootje terug naar Peaks, waar Vagebond inmiddels naast de Catch22 geplaatst is.

We poetsen de laatste stukjes van het witte lakwerk. Al het gepoets breekt Helga een beetje op en halverwege de middag gaat bij haar het licht uit. Met een zalfje tegen de spierpijn duikt ze een uurtje haar kooi in.

´s-Avonds ... (ik schrijf dit met terugwerkende kracht op maandag 6 februari en heb geen idee meer...)

De Pelican crew: Jaqueline, Ruud, Matz en Jesse

Vrijdag 3 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[Helga>>] Dit is een onduidelijk verhaaltje. Toch wil ik er iets van kwijt. Voor alle zekerheid schrijf ik in een soort geheimschrift zodat niemand die er niets van weet het ook niet te weten komt via onze website. Voor cruisers ben ik een verrassing aan het regelen. Wat ik bedacht heb wordt door de lokalen die ik nodig heb enthousiast ontvangen. Ze willen allemaal graag mee helpen. Iedereen moet snel werken omdat de cruisers die het meenemen binnenkort willen vertrekken. Wat gemaakt is gaat niet helemaal goed en alles moet opnieuw gedaan worden. Het is heel erg warm en de afstanden zijn groot. Ik loop me de blaren op de voeten en ben er de hele dag mee bezig. Gelukkig komt het af en kunnen we het op tijd aan de cruisers meegeven. We weten niet of ze besluiten vroeg te vertrekken of in de loop van de dag. Wat het is, voor wie of aan wie het gegeven wordt, kan ik natuurlijk niet schrijven omdat de kans groot is dat men onze website leest.

Er wordt door menig cruiser, via de marifoon, afgesproken om elkaar rond een uur of vier weer te zien. We mengen ons niet in de afspraken omdat we nog veel te veel te doen hebben. Misschien morgen vroeg een afscheidsontbijt voor de Lady Jean, één van de vertrekkende boten.

Aan het eind van de dag zijn we uitgeblust, nemen een verfrissende douche en gaan met onze nieuwe buitenboordmotor op pad. Die doet het trouwens erg goed! Het verrassinkje dat meegenomen wordt door één van de binnenkort vertrekkende cruisers en het geleende T-shirt van Jaqueline (Pelican) heb ik meegenomen. Eerst kijken of één van de vertrekkende boten ook op het terrasje zit waar iedereen heeft afgesproken.

We kunnen de verrassing alvast meegeven met een speciale opdracht. We ploffen in een stoel en sluiten ons aan bij de grote groep die zich inmiddels heeft verzameld. Uiteindelijk bestellen we met elkaar drie giga grote pizza´s. Het is weer gezellig. We maken het niet laat omdat er voor morgen een afscheidsontbijt afspraak gemaakt wordt. Het afscheidsontbijt is voor Esther en Imre omdat de kans groot is dat we hen niet meer tegen komen in de Carieb.

 

Zaterdag 4 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Vandaag vertrekt de Lady Jean naar Granada. Als afscheid gaan we met de Catch22 ontbijten bij Crews Inn. Op zaterdag hebben ze er een uitgebreid Cruisers Breakfast voor TT$ 30 p.p (€ 4,-). Ook de Suwarrow Blues is er en tijdens de koffie schuift ook nog de Pelican aan.

Terug bij Vagebond stort ik me op de nieuwe waterlijn. Afplakken (secuur werkje!), schuren, stof afnemen, ontvetten met aceton en tenslotte een laag InterProtect. Helga gaat aan de gang met het stalen frame voor de accu´s, dat Mitchel vlak voor we gingen ontbijten kwam brengen. Schoonmaken, staalborstel, schuren, ontvetten en een laag Primacom en het ziet er alweer heel anders uit.

Tussen de werkzaamheden door kijk ik op de website van Fiddlesticks. Ze dachten morgen aan te komen, maar kennelijk hebben ze zich vergist, want nu blijken ze vandaag al te arriveren. Stom, want de afgelopen uren heeft de marifoon niet aangestaan en ze hebben ons waarschijnlijk opgeroepen. Ik probeer het zelf, maar krijg geen antwoord. Later roept Helga ze ook nog een paar keer op zonder resultaat. We hopen ze vandaag nog wel te zien.

Voor we het weten is het half vier en moeten we ons nog haasten voor de BBQ die gehouden wordt bij Coral Cove. Net als vorige keer is een groot succes. Alles bij elkaar zijn er de bemanningen van een stuk of 9 Nederlandse boten, inclusief ... Hans en Anja van de Fiddlesticks. Ontzettend leuk om ze weer te zien! De laatste keer was half november op La Gomera. Ze hebben een zeer voorspoedige overtocht gehad van de Kaap Verden naar hier.

Tegen 22:00 gaan we te kooi.

Enige dagen geleden is een soloroeier gearriveerd. Met respect bewonderen het roeibootje.

Tony komt regelmatig langs om René met zijn ervaring en tips te adviseren.

<

Zondag 5 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[Helga>>] Gisteren voor het naar bed gaan zei ik tegen René dat ik vandaag uit ging slapen. Hoe het komt weet ik niet maar om half acht was ik alweer verf aan het mengen om de accubak te verven. René is verbaast mij zo actief te zien terwijl ik andere voornemens had. Uitslapen lukt me meestal erg goed. René gaat verder met de waterlijn (schuren en de eerste verflaag). De oude buitenboordmotor geef ik een grote schoonmaakbeurt zodat deze er voor de verkoop leuker uitziet. Tussendoor geef ik de accubak weer een laag verf.

[René>>] Rond de middag begint het te regenen en stagneert het werk. Balen, want anders had ik vandaag de waterlijn af kunnen maken. Ruud, Jaqueline en hun kinderen Matz en Jesse komen voorbij. Ze gaan lunchen bij "The Bight", het restaurant hier bij Peaks. We nemen een douche en sluiten ons bij hen aan. Onderweg komen we Hans en Anja tegen en zij gaan ook mee.

Na de lunch drinken we met Hans en Anja nog wat aan boord van Vagebond en gaan vervolgens weer terug naar The Bight voor ... de Super Bowl, de wedstrijd van het jaar. Nou ja, voor de Amerikanen dan. Voor de meeste Nederlanders is het misschien Feyenoord - Ajax. Dat was trouwens ook vandaag en de Rotterdammers hebben zich in eigen huis laten zien door met 3-2 te winnen! De Super Bowl is DE finale van het American Football. De wedstrijd gaat dit jaar tussen de Pitsburg Steelers en de Seattle Seahawks. Laatstgenoemde schijnt favoriet te zijn.

Afgelopen week was het evenement al diverse keren aangekondigd op "het netje" en met "de mannen" leek het ons wel leuk om dit typisch Amerikaanse feestje mee te maken. We zijn met z´n zevenen. We hebben geen idee van de spelregels, maar een paar Amerikanen leggen ons de basisregels uit. We kiezen underdog Steelers uit als ons favoriete team. Tijdens de voorbeschouwing filosoferen we over een Champions League finale versus een Super Bowl en concluderen dat de twee elkaar in financieel opzicht weinig zullen ontlopen.

Nou, daar moeten we in de loop van het evenement op terug komen. Die Amerikanen maken er een enorm spektakel van. Het volkslied wordt gezongen door Aretha Franklin en Aaron Nevil, begeleid door een enorm koor. In de rust een optreden van de Rolling Stones! Daarvoor wordt "even" een gigantisch podium in de vorm van "de tong" op het veld gezet. Helemaal geweldig!

De Steelers beginnen slecht en staan al snel met 3-0 achter. Maar ze vechten zich terug in de wedstrijd en komen op voorsprong. De meeste Amerikanen zijn voor de Seahawks, dus is het des te leuker dat wij voor de Steelers zijn. We hebben dikke lol en moedigen "ons" team luidruchtig aan. We gaan zelfs bijna uit ons dak als Willy Parker een "run" maakt van 75 yards, een Super Bowl record. Uiteindelijk winnen de Steelers met 21-14 (geloof ik).

We liggen pas om 0:00 in bed. Voor ons doen laat.

We hebben elkaar weer veel te vertellen. Gezellig!

Maandag 6 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Ik word al om 5:00 wakker. Mijn darmen zijn van slag. Lastig als je op de kant ligt, want het is een stukje lopen naar het toilet. Ik ben nog maar net terug aan boord of ik breng nog een keer een bezoek aan het toilet. Daarna lijkt de boel tot rust te komen, maar slaap heb ik niet meer. Een mooi moment om wat aan de website te werken, want we lopen verschrikkelijk achter! De combinatie van werken aan de boot en socializen maakt dat we de afgelopen week nauwelijks iets geschreven hebben.

[Helga>>] Het is onbetrouwbaar weer om aan de waterlijn te beginnen. Het to-do-lijstje wordt erbij gepakt om te zien wat er wel gedaan kan worden. René gaat aan de slag met de accu´s. Er moet het nodige gehaald worden om alles voor elkaar te krijgen. Gelukkig staan we niet ver van de winkel vandaan waar hij de spullen kan kopen. Ik word op pad gestuurd met een grote tang die geleend is en stop onderweg even een was in de wasmachine. Je wilt niet zoveel kleding vuil maken waardoor je iedere keer dezelfde kleren aan trekt. Bij het aantrekken van de kleren voel je je direct vies. Het is niet anders. Je hoeft hier maar ´iets ´te doen of je transpireert van top tot teen. Dan maar weer snel een werkkledingwasje. Eigenlijk is inmiddels alles al werkkleding geworden. Het wordt tijd dat we wat korte broeken en T-shirts gaan kopen om er weer wat fatsoenlijk uit te zien.

Op de terugweg loop ik langs een houtzagerijtje. Het schiet me te binnen dat we nog een klein stukje teak nodig hebben. We hebben namelijk een ventilator boven het voeteneind geplaatst. Daar waar het geplaatst is heeft een lamp gezeten waardoor er een lelijke grote ongeverfde kring zichtbaar is geworden. Dus ik stap het houtzagerijtje binnen en voor ik het weet loop ik naar buiten met een mooi rondgezaagd, gevijld gratis stukje teak . Nu kunnen we het stukje teak op het plafond plaatsen met daarop de ventilator. Dat smoelt een stuk beter al zeg ik het zelf.

Aan de vele cruiser-dames heb ik een paar dagen geleden voorgesteld met z´n allen te gaan winkelen. Zo gezegd zo gedaan. We gaan vandaag, met zes dames van zes boten, naar de West Mall. Dit is een grote hal met vele winkeltjes. Dit geeft mij de kans alles te zien en de volgende keer gericht te gaan winkelen met en voor René. We vertrekken rond een uur of half drie met een lokaal maxi taxi busje. Aangekomen gaan we twee bij twee winkelen en spreken om zes uur af bij de uitgang. Anja (Fiddlesticks) en ik hebben veel lol. Het is gewoon weer even wennen aan de mode, jezelf in vol ornaat in de spiegel zien en de rare maten.

Voldaan en vermoeid komen we rond een uur of zeven bij Coral Cove aan. René zit gezellig in de kuip bij de Myrdin. We vertellen honderd uit. Anja en ik gaan overmorgen weer. Alleen dan vertrekken we veel vroeger zodat we meer tijd hebben om te snuffelen.

René heeft de accu´s aangesloten. HIj is tot ongeveer vijf uur bezig geweest om alles netjes en goed te plaatsen. Het is hem allemaal maar weer gelukt. Wat ben ik dan trots op mijn zeebonkie. Ook heeft hij gezorgd dat we weer wat van onze banken binnen zien. Die lagen overvol met allemaal spullen en troep om bij de accu´s te kunnen komen. We sluiten met Catch22 en Fiddlesticks de dag af met een biertje en een maaltijd bij Power Boats. Voldaan en versleten rollen we ons bedje in.

Barrow Sails & Canvas waar we de UV stroken op de zeilen hebben laten zetten

De mensen zitten in de vloer te werken

Met Kathy heb ik veel plezier. De radio staat hard waardoor de werknemers swingend en dansent hun werk lopen te doen.  Erg gezellig!

Dinsdag 7 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[Helga>>] Zojuist de tekst over voetballen op 5 februari in opdracht van René aangepast. Hij is erg blij dat we de website nog niet gepubliceerd hebben. Ik kan het niet laten om de nodige voetballiefhebbers onder ons van de waarheid op de hoogte te brengen. Catch22 en Pelican hebben hem aardig bij de neus gehad. Wat is er ECHT gebeurt op 5 februari: Terwijl wij aan het verven zijn heb ik de handmarifoon mee naar beneden genomen zodat de twee boten ons op de hoogte kunnen houden van de voetbalwedstrijd Feyenoord - Ajax. Ze melden ons dat Ajax met 3-2 gewonnen heeft. Vandaag 7 februari is René erachter gekomen dat, jawel, Feyenoord in eigen huis gewonnen heeft en niet Ajax. Dat geintje krijgt vast nog wel een staartje. En ik zal het ook nog wel te verduren krijgen door dit te schrijven .

Het weer is goed. De waterlijn is voor het ontbijt geschuurd. Ik lak het afwerk teakplankje en ga met de website aan de gang. Daarna zijn er alweer vele klusjes voor mij verzonnen om te doen. Vervelen zullen we ons voorlopig niet doen. Ik denk wel dat zodra we in het water liggen en geen airco meer hebben we de eerste twee dagen helemaal gesloopt zullen zijn.

Het is half twaalf. René zegt me met een glimlach op het gezicht dat hij weer een streep door één van de vele karwijtjes op de to-do-lijst kan halen. De waterlijn is geverfd en ziet er prachtig uit.

Zojuist heb ik de mail zitten lezen. De crews van (o.a.) Pinical, Espiritu en Seebaert hebben een after zwangerschaps meeting bij Chantal en JG thuis gehad. De meeting gaat binnenkort voortgezet worden na de bevalling van ´dinges´ bij huize Espiritu. Ze hebben over ons in het koude kikkerland geroddeld. Om dit te bevestigen hebben ze ons erg leuke foto´s gestuurd. Ik kan het niet laten om te schrijven dat het me direct opvalt hoe dik de truien en jassen zijn die ze in huis aan hebben. Wel leuk en erg lief dat ze ons op de hoogte houden dat de afther sails meeting in welke vorm dan ook gewoon voortgezet worden. Willen julllie er een weekje uit? Wij komen niet voor in de folders. Tegen privé prijzen zijn jullie welkom Temperaturen optimaal, weer optimaal, gewoon een meeting ergens in deze buurt?........mail maar als je durft!

[René>>] ´s-Middags komen Hans en Anja even langs. Inmiddels heb ik op de spiegel een paar kleine plekjes geplamuurd en die moeten eerst drogen, voordat ik verder kan. We laten de boel de boel en gaan met Hans en Anja naar de Fiddlesticks. Ik wil zien hoe daar de zonnepanelen bevestigd zijn, want ze hebben een identieke constructie als wij. Het ziet er, zoals bijna alles op de Fiddlesticks, onverwoestbaar uit.

Aan het begin van de avond gaan we naar het zwembad bij Coral Cove voor een borrel ter gelegenheid van het afscheid van de Catch22 die morgen naar Granada vertrekt. We treffen er zo´n beetje de hele Nederlandse colonie en dat is alles bij elkaar een groep van een kleine 20 volwassenen en 8 kinderen. Het wordt wederom laat en pas tegen 1:00 liggen we in bed.

De nieuwe waterlijn

De waterlijn is weer terug

Bevestiging dat de sails meetings gewoon door gaan in Nederland. Dat steld ons zeer gerust!!

 

Woensdag 8 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Helga gaat vandaag met Anja shoppen in de West Mall. Ze kan vandaag niet zo veel doen. Ik des te meer, dus ik "mag" aan Vagebond blijven werken. ´s-Ochtends komt Mitchel met de bakboord paal voor het rvs-frame voor de zonnepanelen. Het voetje sluit niet helemaal aan op het dek, dus daar moet iets op gevonden worden. Hans (Fiddlesticks) adviseert het met epoxy op te vullen. Dat wordt ´s-middags een heel avontuur, want ik heb geen enkele ervaring met dat spul. De eerste keer dat ik de twee componenten meng giet ik er waarschijnlijk te veel harder bij, want na een minuut of 10 begint het vloeibare goedje te roken, niet normaal meer! De (bijgeleverde) plastic beker wordt zo heet, dat ik bang ben dat de bodem eronder vandaan smelt, dus hou ik de beker buitenboord. Op dat moment wordt het spul binnen 10 seconden knetterhard. Grappig, maar hoe krijg ik dat spul nu onder het voetje van de paal? Zoals zo vaak krijg ik een geniale ingeving en zet de paal in een bakje van aluminiumfolie. Dit keer meng ik blijkbaar een betere verhouding (ik heb niet veel nodig, dus dan is secuur mengen lastig), en wordt het spul langzamer hard. Het teveel aan expoxy kan ik met een stanleymes wegsnijden. De paal staat als een huis!

[Helga>>] Anja en ik stappen in het maxi taxi busje richting de winkels. Een vrolijke man met kaplaarzen aan stapt in. Dat zie je hier veel ondanks dat het erg warm is. De man gaat ter hoogte van ons zitten. Een klein gangpad houd ons gescheiden. Ons geklets wordt onderbroken omdat de gespierde man opeens tegen mij begint te duwen. Het kwijl komt uit zijn mond en hij gaat steeds harder duwen. De man heeft een epileptische aanval. Het zweet schiet hem uit de laarzen en hij wordt met de seconde sterker. Ik roep naar de mensen om me heen om me te helpen. Ik vrees dat deze bere sterke man ook nog eens heftige bewegingen gaat maken terwijl ik al helemaal in de klem zit en niet bij machte ben de man van me af te houden. De gedachte schiet door me heen dat als deze man gaat slaan ik dit niet ga overleven gezien zijn postuur of ik kom in het ziekenhuis terecht. De man voor me doet helemaal niets en ik stomp hem nog eens flink op de rug dat hij me moet helpen. Anja is inmiddels platgedrukt tegen de wand van de bus. Gelukkig staat er een hele grote kerel op uit zijn vouwhouding in het lage busje om me te helpen. De taxi stopt. Via een raam wordt een limoen aangegeven. Deze wordt open gesneden en over het gezicht van de man gehaald. Veel sap wordt in de erg kwijlende mond gedaan. Een stok tussen de tanden wordt niet gedaan. Inmiddels beginnen mijn spieren aardig te trillen van de kracht die ik gebruikt heb. Men haalt de man uit de bus en zet hem in een winkel op de grond. Zijn centjes worden netjes bij elkaar gezocht en in zijn broekzak gedaan. Zo zie je maar dat ook hier vele verschillende mensen zijn. De man voor me heeft geen poot uitgestoken. Het meisje achterin waarvan het gezicht geen spier vertrok zat te sms-en. Ik was blij heelhuids uit het busje te stappen om de gezellige dag met Anja voort te zetten.

De maten en lengtes van de kleding zijn vreselijk verschillend. In de ene zaak heb je maat 4 en andere maat 6. Vreselijk. Je moet alles passen. De bediening is erg vriendelijk maar gaat heel anders te werk dan wij Nederlanders gewend zijn. Dus je doet uiteindelijk alles samen. Anja en ik vinden onze weg wel. Het is zoeken naar een speld in een hooiberg tot we opeens iets leuks vinden. Voor we het weten is het half drie. We nemen een kop koffie en een broodje. Ik kom er achter dat ik helemaal nog niets gegeten heb. Door de airco in de hal heb je helemaal niet zoveel trek in eten. We gaan snel weer verder op zoektocht. De winkels sluiten om zeven uur. We moeten ons nog gaan haasten. Al snel zien we een maxi taxi busje. We zijn om kwart over zeven alweer terug bij de mannen. De mannen bewonderen ons terwijl wij een modeshow geven aan boord van de Vagebond. We zien er weer leuk en gezellig uit de komende tijd ondanks dat we nog ondergoed, hemdjes, jurkje en slippers willen gaan kopen. Daar is gewoon geen tijd voor geweest. Hoe is het toch mogelijk! Winkelen is niet zo makkelijk als vaak gedacht wordt.

De mannen zijn moe en hongerig van al het werken. Ze hebben veel gedaan. Ook Anja en ik zijn moe van het winkelen. We eten een hapje bij de Bite en gaan snel te kooi.

Het kleine zwembadje bied een aardige uitlaatklep voor de kinderen tijdens de Afther Sails Meetings.

De zeer belangrijke een zeer informatieve Afther Sails Meeting

Donderdag 9 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[Helga>>] Er staat weer veel op het programma. René gaat een evenement, wat hier lokaal georganiseerd wordt, bevestigen en betalen voor aankomende zondag. We gaan met een groep Nederlanders naar de halve finales van de Conventional Steelpan Bands. Dit wordt vast heel gezellig. Nu maar hopen dat wij alles klaar hebben omdat we dolgraag aankomende maandag het water in willen.

Ik ga verder met kleine klusjes (schuren en verven) terwijl de temperatuur met grote stappen omhoog schiet.

[René>>] "Kleine klusjes" noemt Helga dat. Nou, dat heeft ze geweten. Met een geleende vlakschuurmachine van de Fiddlesticks schuurt ze ´s-middags de vloer van de kombuis, achterkajuit en toilet en dat is bepaald geen klein klusje. Het is al donker als ze klaar is. Het hele interieur zit onder het stof. Aangezien we toch het weekend nog op de kant staan, hebben we bedacht dat we dan net zo goed de vloer nog in de lak kunnen zetten, want dat is hard nodig. Ondertussen maak ik een begin met het verstevigen van de zonnepanelen.

Al dagen willen we de website bijwerken, maar op de een of andere manier werkt de wifi verbinding niet. We zijn zo druk, dat we geen tijd hebben (of maken) om bij het internetcafé langs te gaan om het probleem op te lossen. Morgen moet het echt gaan gebeuren, want het duurt veel te lang.

Ik moet eerlijk bekennen dat het bijhouden van de site deze dagen een opgave is. Klussen aan de boot, aftersailen met de andere boten. Er is simpelweg te weinig tijd. We zullen blij zijn als we volgende week weer in het water liggen. Als het goed is komt morgen het rvs frame voor de zonnepanelen klaar en dan zouden we dinsdag of woensdag kunnen "splashen".

 

 

Vrijdag 10 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Helga stort zich op het schoonmaken van het interieur, want als gevolg van het schuren zit alles onder een dikke laag stof. Gelukkig kunnen we de stofzuiger van de Fiddlesticks lenen, wat de klus aanzienlijk vereenvoudigd. Toch is ze er de hele dag mee bezig. En wat is die airco dan een zegen!

Ik ga verder met het verstevigen van de zonnepanelen, zet de stuurboordromp in de wax en regel de kaartjes voor aanstaande zondag (halve finales steelbanbands). Voor die kaartjes heb ik een paar gesprekken via de marifoon met de andere boten en die gesprekken worden opgevangen door de Sepia, die net de baai binnen komt varen. Ze gaan ook mee, dus regel ik twee kaartjes extra. Verder ga ik bij Mitchel langs om details te bespreken voor de bevestiging van de zonnepanelen op de rvs buis. Hij beloofd het morgen rond de lunch klaar te hebben.

En zo vliegt er weer een dag voorbij.

 

Zaterdag 11 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] De vloer krijgt zijn eerste laag 2-componenten lak (Epifanes Poly-Urethane). Ondertussen gaat Helga langs de boten die morgen mee gaan om geld op te halen voor de kaartjes. Ik wilde dat aanvankelijk morgen doen, maar dan lopen we wel met erg veel contant geld op zak.

Om tactische redenen gaat ze ook bij Mitchel langs om hem aan zijn afspraak te herinneren dat hij rond de lunch de spullen klaar heeft en komt brengen. Doodmoe wordt je ervan, want "rond de lunch" wordt 15:00 en alleen de horizontale buis heeft hij dan klaar, maar niet de bevestigingen voor de panelen, want die "horen niet bij de oorspronkelijke opdracht". Dat hij de oorspronkelijke opdracht al een week geleden klaar zou hebben is hij gemakshalve maar even vergeten.

Om 17:00 hebben we nog steeds geen Mitchel gezien en dus gaan we naar het zwembadje van Coral Cove voor wederom een gezellige BBQ.

 

Zondag 12 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Als we om 10:00 naar Coral Cove wandelen, staat de vloer al in de tweede laag lak. Met twee taxi-busjes worden we naar Queens Park Savannah gereden waar bijna alle carnaval wedstrijden gehouden worden. Het is een gigantisch terrein waar een groot stadion staat dat plaats biedt aan naar schatting 10.000 mensen. Het spektakel is al begonnen en op het enorme podium staat een steelband van ca. 40 muzikanten te spelen. We zijn zwaar onder de indruk, temeer als we leren dat dit een "small size" band is. Later volgen de medium size bands en nog weer later de large bands.

Voor ons leken is ieder band een beetje hetzelfde, dus wandelen we regelmatig door de "catacomben" van het stadion. Daar hangen foto´s en worden kledingstukken tentoongesteld van winnaars uit het verleden. Sommige foto´s zijn 60 jaar oud. Prachtig! Er worden in de voorbereiding naar carnaval diverse competities gehouden. Niet alleen voor steelbands, maar ook voor het beste calypso lied, de mooiste kleding, en nog veel meer. Verder kunnen we "beneden" een hapje eten. Ook wandelen we buiten het stadion over het terrein waar de bands staan te oefenen. Het is er druk, maar de sfeer is positief opwindend.

Foto´s met dank aan de Gaia:

Om 14:00 vertrekt het eerste busje. Dat hebben we zo geregeld vanwege de kids (9). Wij gaan pas om 16:30 terug naar Chaguaramas en dan is het spektakel nog steeds in volle gang. We spreken met Jesse James van "Members Only", het lokale taxibedrijf (nee, je hoeft geen lid te zijn), af om voor woensdag de rest van de carnavalactiviteiten te boeken. Dat is noodzakelijk, want hij moet kaartjes regelen en dat wil je niet zelf doen, want voor sommige kaarten schijn je uren in de rij te moeten staan.

We hebben trouwens geen foto´s kunnen maken, want dat is in het stadion verboden, tenzij je een speciale pas koopt van TT$ 250,- (€ 33,-). Belachelijk, want een toegangskaartje kost maar TT$ 100,-. Die fotopas hadden we dan ook al eerder moeten kopen, want op de dag zelf kan dat niet.

 

Maandag 13 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Nadat ik de vloer gelakt heb, ga ik maar eens bij Mitchel langs om te vragen hoe de vlag ervoor staat en waarom hij afgelopen zaterdag niet is komen opdagen. Als ik zijn werkplaats binnen kom is hij net in gesprek met een andere klant. Die maakt hem op een vriendelijke manier duidelijk dat hij geen vertraging wil in zijn klus. Dat begrijpt Mitchel, want anders worden zijn klanten "pissed" en hij knikt naar mij, zo van "hij is ook pissed". Ok, hij begrijpt het dus. Hij had zaterdag geen vervoer en kon dus niet komen. Ja ja... Het probleem is dat bijna iedereen hier zéér vriendelijk is, maar krijg maar eens iets van ze gedaan. We staan niet alleen, want de andere Nederlandse boten hebben dezelfde ervaringen. Maar goed, Mitchel beloofd vanmiddag alles klaar te hebben en te komen brengen. En ja, ik heb er vertrouwen in...

De rest van de dag doen we kleinere klusjes. Ik haal rvs buizen waarmee we tralies gaan maken in de luiken en de kajuitingang. We gaan van Vagebond geen "onneembare" vesting maken, maar willen het eventuele ongewenste bezoekers ook niet te makkelijk maken. Er moet ook iets voor gelast worden, dus ik hou mijn hart vast. Helga heeft meer succes vandaag. Ze heeft teak besteld, een zakje teak poeder meegenomen waarvoor een grote zaagmachine opzij is geschoven en sterkere ritsen voor de door haar eerder gemaakte zonnewering aan de bemini.

Aan het eind van de middag komen Ruud (Pelican) en Anja en Hans (Fiddlesticks) buurten en stagneren de kleine klusjes. Wat de laatste 'grote' klus betreft: Mitchel komt niet opdagen, so what else is new . Ik ben te goed voor deze wereld, en dat meen ik echt! Ik blijf te lang vriendelijk en glimlachen, heb te veel begrip voor alle smoezen, etc. Maar morgen...

Rond zessen melden we ons bij het Coral Cove zwembad om de carnavalactiviteiten te bespreken en te verdelen. Bijna iedere boot neemt de organisatie van een evenement voor zijn rekening zodat niet alles op een persoon terecht komt. Wij regelen "J´ouvert", de officieuze opening van de carnaval, maandagochtend de 27e (mijn verjaardag) om 4:00 ´s-ochtends.

J´ouvert wordt als volgt beschreven: "This means 'day break' or day open when anything goes! It is the start of Carnival and begins at 4:00am on Carnival Monday. It is a time for the creatures of night - bats, devils, imps etc. Part of the ritual of J´ouvert is that no one avoids being painted; it is your duty upon seeing a 'clean' person to ensure that they are libarally baptized in the paint, mud, or oil as the case may be. There are some organized bands which have big trucks with music, drinks and security, J´ouvert is most famous for its mud, oil and devil bands."

Dus: oude kleren aan

We hebben besloten om volledig in de carnaval te duiken. Waarschijnlijk komen we hier nooit meer en dus is het een unieke gelegenheid om een van de grootste feesten ter wereld van dichtbij mee te maken. De meeste andere Nederlandse boten denken er trouwens net zo over.

Gisteren maakte iemand een grappige opmerking op het netje: "Er is in Chaguaramas maar één weather window en dat is op 29 februari!".

Een ding is zeker: mijn 40e verjaardag wordt een GIGANTISCH FEEST!

 

Dinsdag 14 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Met Hans en Anja ga ik naar Jesse James om de kaartjes voor J´ouvert te regelen. Fiddlesticks regels Dimanche Gras, het feest op zondagavond waar o.a. de winnaars van de diverse competitites optreden. Onderweg vereer ik Mitchel met een bezoek en het is niet te geloven maar hij zit aan onze klus te werken en het is bijna klaar. Zou het dan echt gaan gebeuren? Hij beloofd de spullen na de lunch klaar te hebben en langs te brengen.

Bij Jesse James kom ik erachter dat het regelen van J´ouvert iets meer voeten in de aarde heeft dan alleen kaartjes kopen. Ontbijt en kleding (die je na afloop zeer waarschijnlijk kunt weggooien) zijn inclusief en de prijs is daarom een stuk hoger dan van de andere evenementen en alle deelnemers moeten een formulier invullen met o.a. de maat van de kleding. Met de formulieren en de vraag of ze voor TT$ 285 (€ 38) p.p. nog steeds mee willen ga ik langs de verschillende boten. Iedereen wil gelukkig nog steeds mee. Het is lunchtijd als ik terug kom bij Vagebond.

Na de lunch blijkt Mitchel zowaar de spullen klaar te hebben. Op een paar details na is het perfect. Hij is zonder twijfel een vakman, maar qua planning is er ruimte voor verbetering, zo merk ik subtiel op. Voor de laatste details ga ik morgenochtend bij hem langs en dan kunnen eindelijk de panelen gemonteerd worden.

Helga heeft ondertussen een stuk teak gekocht en uit laten frezen, zodat de uiteinden van de rvs "tralies" erin passen. Verder heeft ze teak dopjes laten maken die in de buizen passen. Ook dat project vordert gestaag.

Pas laat in de middag lak ik de vloer voor de 4e keer. Daarna gaan we voor de verandering weer naar het zwembad waar we onderling de verschillende carnavalevenementen afrekenen. We eten een hapje bij Power Boats, waar het ontzettend druk is vanwege Valentijnsdag.

 

Woensdag 15 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Tussen de regenbuien door ga ik naar Mitchel voor de laatste details aan de rvs steunen en aluminium strips waar een stukje uitgezaagd moet worden. Helga gaat ondertussen naar Members Only om de J´ouvert formulieren in te leveren en kaartjes te kopen.

Het duurt bij Mitchel langer dan ik dacht, dus ben ik pas rond de middag terug aan boord. Dan begint de klus van passen en meten, gaten boren, isoleren van rvs en aluminium (om corosie te voorkomen) en in elkaar schroeven van de diverse onderdelen.

Tegen vijven kunnen de panelen op de buis gemonteerd worden, maar het lijkt me verstandig te wachten tot morgen, want ik ben eerlijk gezegd versleten. De warmte buiten, de koelte binnen, de noodgedwongen pauzes vanwege de regenbuien, het is allemaal knap vermoeiend. En we gaan weer eens BBQ´en, maar willen het vanavond absuluut niet laat maken.

We hebben vandaag trouwens besloten om niet a.s. vrijdag te water te gaan, maar te wachten tot dinsdag. Zo hebben we wat meer tijd om op ons gemak een aantal klussen af te ronden, in plaats van ons te moeten haasten. Na drie weken op de kant maken die paar dagen ook geen verschil meer.

De BBQ is uiteraard weer geslaagd en zowaar, we liggen voor 22:00 in bed.

Gaatjes boren, gaatjes boren en nog meer gaatjes boren

Donderdag 16 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Tegen 11:00 krijgen we de eerste bui over ons heen, maar dan heb ik inmiddels de zonnepanelen al gemonteerd en aangesloten. De afwerking moet wachten tot na de regenbui, maar zelfs gedurende de bui kan ik het effect van de panelen al zien op de accu-monitor.

Later, als de zon zich even laat zien, vliegen de ampères de accu´s in met ruim 10Ah. Ongekende luxe voor ons! Na diverse investeringen gedurende de afgelopen twee jaar, denken we het nu echt voor elkaar te hebben.

De rest van de dag doe ik kleinere klusjes, zoals het lakken van de losse vloerpanelen, het ophangen van een steun voor de Iridium en voorbereidingen voor de tralies in de kajuitingang. Ondertussen doet Helga een paar wasjes (hoezo een traditionele rolverdeling ).

Rond 18:00 gaan we voor onze (inmiddels) dagelijkse aftersails meeting naar Coral Cove. We willen vroeg naar bed, maar het loopt weer helemaal uit de hand en pas rond 0:30 kruipen we ons mandje in.

Laat de zon maar schijnen!

Vrijdag 17 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[Helga>>] Er zijn van die dagen dat je ook hier niet uitgerust uit je bed komt. Wat de reden dan ook mag zijn. Nu is heeft het een overduidelijke reden. René is voor ik uit bed kom alweer druk in de weer en heeft zelfs al bepaalde artikelen in de winkel gekocht om zijn klusjes te kunnen af maken. Ik ga snel naar Hans en Anja die voor anker liggen. We hebben hun stofzuiger geleend om al het stof van het schuren gemakkelijk weg te kunnen zuigen. Wat een luxe is dat zeg! Binnen korte tijd is alles schoon, niet normaal meer.

Aangekomen bij de Fiddlesticks wordt Anja uit haar warme nestje getrommeld om samen met de wakkere Hans en mij een kopje koffie te drinken. Het lijkt erop dat ook Anja de nodige moeite heeft met wakker worden deze morgen. Het komt me heel bekend voor.

Om tien uur heb ik aan boord alweer een afspraak met een timmerman. Achterin de kuip kunnen we niet lekker zitten. Dat is nu net het lekkere plekje waar veel wind is als je voor anker ligt. Aan de timmerman de taak om alles te meten en te berekenen. Afhankelijk van de prijs laten we het maken en anders kopen we alleen het teak. Teak is hier overigens geweldig goedkoop.

Verder ga ik op pad met ons to do lijstje om de nodige spullen te kunnen kopen. Er is vandaag uitverkoop en daar willen we van mee genieten. Gelukkig zijn er artikelen die we nodig hebben meer dan 15% afgeprijst.

René is druk met het traliewerkproject en binnen met de nodige losse onderdelen die nog een extra laklaagje nodig hebben. Ik doe verder eigenlijk niet veel vandaag. In de middag neem ik het er zelfs van om in ons koele huis een tukkie te doen.

Inmiddels is het alweer tegen zessen. René is denk ik nog bij Mitchel. Daar had hij om vier uur een afspraak om de rvs buisjes op te halen die met stukjes ketting er tussen aan elkaar gelast zouden worden. Het kan natuurlijk dat Mitchel het werk nog niet af had en dit door aandringen van René nu dus nog aan het doen is. Het is een klusje van niets volgens anderen. De BBQ-manager Ruud (Pelican) heeft al om vijf uur gemeld dat het vuur aangemaakt is. Waar blijft René nu toch. Hij heeft geen walkie-talkie of handmarifoon bij zich. Die hebben we normaal atlijd bij ons. Het is wachten geblazen. Als het te lang duurt ga ik René tegemoet lopen.

[René>>] En inderdaad, ik moest wachten. Om 16:00 zou het klaar zijn, maar ze waren nog maar nauwelijks begonnen. Ik stond erop dat het afgemaakt zou worden, en dat duurde een tijdje. Helga kwam me tegemoet lopen om te zien waar ik bleef.

 

Zaterdag 18 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] De zonnepanelen doen het geweldig. We liggen nu al twee dagen niet meer aan de walstroom en de panelen houden ons stroomverbruik op hun sloffen bij. De accu´s zijn rond de middag weer vol. De zon schijnt niet eens continue en we doen ook niet zuinig.

´s-Ochtends doen we wat kleine klusjes. Om 12:00 vertrekken we vanaf Coral Cove met twee maxi-taxi busjes naar de Savannah, het stadion waar we vorige week ook al waren, voor het Kiddies Carnaval.

Tsja, hoe moet je dat beschrijven? Superlatieven schieten waarschijnlijk tekort om alle pracht en praal te beschrijven. Kinderen jonger dan 10 jaar met creaties 3-4 keer hoger dan hun lichaamslengte. Alles gemaakt van prachtige materialen en in alle kleuren van de regenboog. Trotse vaders en moeders die met de kids meelopen. Je vraagt je soms af of het een wedstrijd tussen de kids is of tussen de ouders. We vermaken ons in ieder geval prima en de dag vliegt voorbij.

Héél veel foto´s:

 

Zondag 19 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Ook vandaag doen we in de ochtend een paar kleine klusjes. Daarna gaan we om 13:00 naar Port of Spain voor het "Viey la cou", ook wel "Old times carnaval" genoemd. Het wordt gehouden op het Boys Scout terrein, een grasveld vlak bij de imposante residentie van de president van Trinbago (Trinidad & Tobago). Die komt later trouwens ook een kijkje nemen en als hij weer vertrekt wordt iedereen verzocht op te staan. Grappig!

Het carnaval in Trinbago heeft een rijke historie. Het werd door de Fransen in 1783 geïntroduceerd en toentertijd sterk beïnvloed door de Franse achtergrond en het zware (slaven)leven op de plantages. Men verkleedde zich als zogenaamde traditionele karakters als de Pierrot, de Stickman, de Moko Jumbie, de Wild Indian, de Bat, de Midnight Robber, de Jab-Jab, etc. Vandaag passeren al deze karakters de revue en de kostuums zijn prachtig om te zien. Naast de kostuums is er ook regelmatig een stukje cabaret.

Later wordt de show muzikaal opgeluisterd met een optreden van de Mighty Sparrow, een legendarische Calypso zanger (hij heeft bij leven al een standbeeld).

Er wordt op een wel zeer bijzondere wijze gecollecteerd voor een goed doel. Een groep blauw geverfde duivels mengt zich in het publiek met collectezakken aan een lange stok. Als je niets geeft loop je het risico besmeurd te worden met blauwe verf of wordt je bespuugd met een op bloed lijkend goedje. Sommige duivels zien er echt walgelijk uit en de jonge kinderen zijn zwaar onder de indruk. Er is een duivel met een schedelmasker op, waar onzichtbare buisjes in verwerkt zijn. Als hij in zijn handpompje knijpt lijkt het net alsof er bloed uit de oogkassen over de schedel stroomt. Erg luguber! We geven een paar TT$, want we voelen er weinig voor om met blauwe verf besmeurd te worden.

Foto's, met dank aan de Myrdinn:

De Blue Devils

Tegen etenstijd zijn we weer terug in Chaguaramas.

 

Maandag 20 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Er zijn nog een paar plekjes op de romp die gepoetst moeten worden en aangezien we morgen het water ingaan, moet dat vandaag gebeuren. Verder poets ik de rvs zwemtrap, want dat is op de kant een stuk makkelijker dan in het water.

´s-Middags gaan we met de maxi-taxi naar de West Mall. Niet alleen voor kleding voor mij, maar ook om een witte outfit te kopen. Ruud van de Pelican heeft geregeld dat we morgen naar "Glow" gaan, een carnaval feest waar witte kleding de dresscode is.

De meeste kleding is er inderdaad spotgoedkoop. Vier T-shirts voor TT$ 100 (ca. € 13,50), korte broeken voor TT$ 150. Het is al donker als we met een berg kleding, waaronder twee witte outfits, met de maxi taxi terug rijden naar Chaguaramas.

Na het eten gaan we voor een afzakkertje naar de Fiddlesticks. We varen mee met de bijboot van de Meta (van Erik en Genia). We willen het niet te laat maken, want morgen wordt het dat zeker. Maar ja, we zijn niet met onze eigen bijboot en kunnen dus niet voorkomen dat we pas om 2:30 te kooi gaan. Onze laatste (geairconditioneerde) nacht op de wal. Morgen te water. Eindelijk!

 

Dinsdag 21 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] ´s-Ochtends treffen we de laatste voorbereidingen voor de tewaterlating. Ook wordt de airco opgehaald. Strak gepland door Helga. Het is baggerweer. Heel af en toe is het even droog, maar verder zeikt het de hele dag van de regen.

Een uurtje later dan gepland gaan we, na ruim een maand op de kant te hebben gestaan, tegen 15:00 het water in. We maken vast een de mooring waarvoor Helga hemel en aarde heeft moeten bewegen (letterlijk). Een geruststellend idee, omdat we de komende dagen nog regelmatig voor langere tijd van boord zullen gaan en de ankergrond is hier niet zo best. Heerlijk om weer in het water te liggen!

We nemen nog een douche bij Peaks, eten een hapje bij Joe´s Pizza en gaan daarna naar het zwembad waar we verzamelen voor het Glow feest. Iedereen (15) is in het wit, behalve Ruud, de initiator van het plan om naar Glow te gaan. Ruud gaat maandagochtend mee naar J´ouvert en mag daarom vanavond op de kinderen passen. Jaqueline gaat dus mee.

Het feestterrein ligt op 10 minuten lopen van Coral Cove. Tussen de buien door weten we de afstand droog te overbruggen, maar eenmaal aangekomen begint het weer te gieten. We zijn een tikkie te vroeg, want het feest is nog niet op gang gekomen. We schuilen onder paraplus en drinken wat. Als het eerste optreden begint laten we de paraplus voor wat ze zijn. In de stromende regen gaan we helemaal uit ons dak. Alle ons inmiddels bekende Soca-hits komen voorbij.

Oh ja, jullie hebben waarschijnlijk geen idee wat Soca is. De officiële carnaval muziek is Calypso, wereldberoemd gemaakt door Harry Bellafonte. Calypso kun je zien als lokale folk muziek waarin het leven van alledag bezongen wordt. Soca, een afkorting van Soul of Calypso, is een begin jaren zeventig ontstane moderne variant van Calypso die erg naar de Amerikaanse soul, disco en funk hangt. Soca spreekt vooral de jongere generaties aan. Het nummer "Follow the leader, leader, leader..." is een in Nederland bekende Soca-hit.

Anyway, het is een geweldig feest en we dansen en springen terwijl we kleddernat worden van de regen. Om 0:00 zingen we voor Jan (Suwarrow Blues), want hij is jarig. Het feest gaat door tot in de kleine uurtjes en we kunnen er geen genoeg van krijgen. Pas tegen 5:00 houden we het voor gezien en gaan terug naar de boot. Om 5:30 kruipen we ons mandje in.

 

Woensdag 22 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Auw, auw, auw... "s´Avonds een vent, ´s-ochtends een vent". Het zal wel, maar als ik om 11:00 wakker wordt, voel ik me verre van optimaal. Op het feest zijn poedertjes uitgedeeld tegen een kater en/of uitdrogingsverschijnselen en Helga probeert er één. Al na een kwartiertje voelt ze zich een stuk beter, dus neem ik er ook één. Het helpt, want ik voel me al snel een stuk beter. Het poedertje is een soort ORS (tegen uitdroging), vermengd met paracetamol.

Uiteraard doen we vandaag niet zo veel. Wel kopen we een cadeautje voor Jan. Aan het eind van de middag gaan we naar het zwembad van Coral Cove voor een BBQ ter gelegenheid van zijn verjaardag.

Ondanks de naweeën van gisterenavond willen we naar minimaal nog een feest. Vrijdag is er een "Cooler fete" waarbij je geacht wordt je eigen drank in een coolbox mee te nemen en zaterdag is er "Insomnia", naar het schijnt HET feest van het jaar. Helga neemt het voortouw in de organisatie. We denken naar beide feesten toe te gaan, maar realiseren ons dat het een paar zware dagen gaan worden: vrijdag een feest, zaterdag een feest, zondagavond "Dimanche Gras" en dan maandagochtend 2:30 J´ouvert. Knap heftig, al zeg ik het zelf.

We maken het niet te laat en gaan om 10:45 te kooi.

 

Donderdag 23 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Deze ochtend komt iedereen tot bezinning dat het gekkenwerk is om naar beide feesten te gaan. Het zou toch zonde zijn om tijdens J´ouvert als een zombie rond te lopen. Wij besluiten alleen naar het vrijdagavond feest te gaan en zaterdag te laten schieten. Er zijn er meer die er zo over denken en uiteindelijk blijft er niemand over voor de zaterdagavond.

Wij gaan met de maxi-taxi naar de West Mall voor nog wat kleding en om kaartjes te regelen voor het Cooler fete. Met een zak vol T-shirts, onderbroeken, etc. komen we aan het eind van de middag weer terug in Chaguaramas.

Even over die maxi-taxi´s. Wat een geweldig systeem is dat! Een maxi-taxi is een klein personenbusje met plaats voor 13-14 personen. Ze rijden af en aan en tot op heden hebben we nooit langer dan een paar minuten hoeven wachten. Voor een ritje naar de West Mall, een kwartiertje rijden, betaal je TT$ 5 per persoon (€ 0,65). De busjes zien er allemaal prima uit. Als je eruit wilt, dan druk je op de knop en bij de eerstvolgende afslag of parkeerplaats stopt het busje. Dus geen gedoe met officiële bushaltes of zo. Super! In Nederland zou zo´n systeem niet werken vanwege de BPM, brandstofkosten, keuringen, loonkosten, enz. Een liter benzine kost hier slechts € 0,37. Als we een grotere boot hadden zouden we een paar liter voor jullie meebrengen...

 

Vrijdag 24 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] ´s-Ochtends arriveert de Schorpioen. We heten Saskia en Wouter welkom in Chaguaramas en ik ga even later met Wouter naar Members Only om te informeren of we twee extra kaarten voor J´ouvert kunnen regelen. Dat lukt!

We kunnen niet van boord, want we hebben een andere mooring toegewezen gekregen. Het is een heel verhaal, dat ik jullie zal besparen, behalve dat de moorings gedurende de carnaval zéér gewild zijn. Zodoende zien we dat er al een catamaran rond de vrijkomende mooring rond vaart. Het zal toch niet gebeuren, want wij hebben al voor die mooring betaald tot midden volgende week. We gooien direct los en stomen op, zodat wij de mooring eerder te pakken hebben dat de cat. Je moet maar weer zien of je je mooring krijgt wanneer er al iemand anders aan ligt.

Daarna ga ik tussen de regenbuien door shoppen voor de laatste dingen die nog op ons lijstje staan. Onder andere een voorraadje rvs parkers, een hoes voor de BBQ, een paar harpjes en nog wat zaken.

´s-Avonds verzamelen we bij het zwembad voor het Cooler Fete. We vertrekken bijtijds, want dit feest schijnt veel groter te zijn dan Glow. Een maxi-taxi brengt ons. Bij aankomst bij Pier One (het feestterrein) is het een drukte van belang. We kopen drankbonnen en storten ons in het feestgedruis. Het gaat er "wilder" aan toe dan tijdens Glow. We zijn, op een enkeling na, de enige blanken op het feest en tientallen donkere jongens vinden het maar wat leuk om met een van "onze" meiden te dansen.

Dat is het grote verschil met Glow. Hier heb ik het idee dat we de meiden echt in de gaten moeten houden en bij Glow was dat absoluut niet het geval. Zo nu en dan dringt een jongen iets te veel aan en wanneer de meiden duidelijk maken dat ze daar niet van gediend zijn ,druipt hij meestal af. Gebeurt dat niet, dan maken "wij mannen" hem duidelijk dat hij moet ophoepelen. Een subtiel "spel", want we willen het natuurlijk wel leuk houden. Het gaat gelukkig allemaal goed, maar het is daarom minder relaxed dan op het Glow feest.

Rond 3:00 houden we het voor gezien. Het is dan nog leuk, maar gezien het alcohol ge/mis-bruik is het de vraag of het over een uur nog steeds leuk is. Terug in Chaguaramas drinken we met Fiddlesticks nog een afzakkertje aan boord van de Meta en om 5:00 liggen we in bed.

 

Zaterdag 25 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] De day after... Toch hebben we weinig last. Een poedertje en twee grote glazen water voor het slapen gaan, heeft wonderen verricht.

Behalve dat ik een vers gevulde gasfles ophaal en Helga wat handwasjes, doen we bijzonder weinig vandaag. Aan het einde van de middag gaan we naar het zwembad voor een BBQ. Er waren kooltjes over van de vorige keer, dus dat was als reden aangegrepen voor opnieuw een BBQ. We maken het niet laat deze keer en liggen voor tienen in ons mandje.

 

Zondag 26 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] We bereiden ons mentaal voor op de nacht die komen gaat. We doen dus niet zoveel, behalve dat we de website bijwerken. Het werd weer eens tijd.

 

(vervolg) Zondag 26 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Aan het einde van de middag verzamelen we ons bij het zwembad van Coral Cove. We gaan naar de Savannah voor Dimanche Gras, de finales van de Calypso wedstrijd en de verkiezingen van de "King" en "Queen".

De Calypso contest vinden we maar matig interessant. De muziek is best aardig, maar de hilarische teksten zeggen ons weinig, omdat we de in's en out's van de lokale politiek niet kennen. Daarom is Calypso juist bij de lokale bevolking zo populair. Het lijkt soms wel cabaret. Jammer genoeg neemt deze wedstrijd het overgrote deel van de avond in beslag, want de 10 finalisten zingen ieder 2 nummers.

De King en Queen verkiezingen zijn daarentegen prachtig. Onwaarschijnlijk mooie en grote "kostuums" paraderen over het podium. Het zijn ware kunstwerken. Je kunt eigenlijk niet meer spreken van kostuums, want het zijn complete stellages, vaak ondersteund door kleine wieltjes, die door de King's en Queen's voortgetrokken worden.

Met dank aan de Myrdinn Met dank aan de Pelican Met dank aan de Schorpioen

We wachten de uitslag niet af en vertrekken tijdens de tweede Calypso ronde, zodat we wat vroeger terug zijn in Chaguaramas en daardoor meer tijd hebben (denk ik...) om ons om te kleden voor J'ouvert.

 

Maandag 27 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] We zijn vroeger uit de Savannah vertrokken, zo blijkt mij later, vanwege een verjaardagspartijtje (natuurlijk geregeld door Helga) ... het mijne! Ruud van de Pelican, moest thuis blijven vanwege de kinderen, heeft het terras bij het zwembad versiert met vlaggen, er is een taart geregeld en er zijn cadeautjes. Met een extra verrassing van Helga. Een duikcursus tegoedbon. Ontzettend leuk en ik voel me uiteraard direct jarig.

We hebben ongeveer 2 uur voordat we opgehaald worden voor J'ouvert en die tijd doden we met verkleden en een beetje "indrinken". We zien er grappig uit in onze matrozenpakjes. Vooral het mijne is bijzonder, want Helga heeft broek en T-shirt overdadig voorzien van "40", zodat er geen misverstand kan bestaan over de bereikte mijlpaal...

De tegoedbon is voor een PADI cursus. Gekregen van Helga. En wat probeert men mij met deze vlag te vertellen? Nu zijn we nog schoon...

(de J'ouvert foto's zijn met weggooicamera´s gemaakt en daardoor van matige kwaliteit)

Om 2:30 worden we opgehaald en krijgen we instructies over hoe en wat. We worden gedropt bij het terrein van Trevor Wallace Associates, de organisator van onze J'ouvert band. Er staat een geluidswagen en een paar duizend watt aan (Soca) muziek schalt over het terrein. We krijgen broodjes voor het ontbijt en daarna gaan we "wat" verf opbrengen (latex). De meeste van ons beginnen heel bescheiden met een streepje hier en een streepje daar, maar al snel rennen we rond als een stel kleine kinderen en proberen elkaar zo vies mogelijk te maken. In het begin probeer ik nog één hand schoon te houden, maar het is onbegonnen werk. Alle grenzen vallen weg en ik ga zelfs zover om besmeurd met verf over de gravelgrond te rollen. Echt héél smerig!

How low can you go? ;-) This is fun!!! Bah, bah en nog eens BAH! Helga gaat uit haar dak! Helga met Hans en Anja (Fiddlesticks) Dancing in the streets

Rond 4:00 vertrekt onze stoet van ca. 700 deelnemers, aangevoerd door de geluidswagen. Al dansend gaan we door de straten van Port of Spain. De geluidswagen trekt een aanhanger met vaten modder, zodat een aantal van ons, voor zover mogelijk, nog smeriger wordt, Schone toeschouwers worden omarmd en zijn als snel net zo smerig als de deelnemers aan de stoet. Iedereen gaat compleet uit zijn dak!

Er is slechts één probleem en dat is de blaas. Door al het bier moeten we regelmatig, maar er zijn geen toiletten voorhanden. Vooral voor de dames is dat lastig, want voor de mannen is het uiteraard minder problematisch.

Het wordt licht en we blijven dansen en ons verwonderen over dit spektakel. Wat een feest! We komen andere groepen tegen en de security jongens zorgen ervoor dat we probleemloos passeren in de soms smalle straten.

Pas rond 8:30 zijn we terug bij Trevor Wallace. Ik verbaas me over de energie die ik nog heb. Een aantal van ons zijn compleet uitgeteld, maar wat mij betreft had het nog een paar uur langer mogen duren. Als het leven pas bij 40 begint, dan is dit wat mij betreft het bewijs.

Jesse James van de maxi-taxi's zorgt dat we allemaal, "aangekleed" met een plastic zak, in een busje stappen en tegen half tien zijn we weer terug bij Coral Cove. We douchen onder een slang op de steiger en laten de laatste restjes verf afweken in het zwembad.

De bus blijft zo nog redelijk schoon Steve van de Long White Cloud, een Nieuw Zeelander, waar we ook veel mee optrekken.

Als we weer een beetje toonbaar zijn, gaan we ontbijten bij Cruise Inn. Dan slaat de vermoeidheid bij de meeste toch wel toe en gaat iedereen terug naar de boten.

Helga duikt in bed en ik doe in de kuip mijn ogen dicht. Een uurtje later word ik badend in het zweet weer wakker. Het is te warm om te slapen en ook binnen is het verre van aangenaam. Toch ben ik van dat ene uurtje opgeknapt.

's-Avonds eten we een hapje bij The Bight en om 9:00 gaan we vermoeid, maar oh zo voldaan naar bed. Het was een verjaardag om nooit te vergeten!

 

Dinsdag 28 februari 2006 / 11°40'64N 061°38'24W (Chaguaramas, Trinidad)

[René>>] Om 7:00 worden we opgehaald bij Coral Cove. We gaan weer naar de Savannah voor de "Grand Parade", ook wel "Parade of the bands" genoemd. Dit is zoals de meeste het Zuid Amerikaanse carnaval kennen. Duizenden en nog eens duizenden mensen die prachtig verkleed door de straten dansen.

Er zijn kleine bands van enkele tientallen deelnemers, maar ook grote bands van soms wel 5000 man. Zo´n grote band is dan weer onderverdeeld in groepen van 100-150 man die hetzelfde kostuum dragen. De grote bands werken met een thema, bijvoorbeeld het Romeinse Rijk. De groepen bestaan dan uit gladiatoren, senatoren, soldaten, en ga zo maar door.

De bands worden begeleid door gigantische geluidswagens. Sommige bands hebben bekende Soca zangers en zangeressen die vanaf het dak van de wagen de groepen luidkeels aanmoedigen. Al met al is het een orgie van mensen, kleuren en geluid. SCHITTEREND!

Onderstaande foto´s met dank aan de Long White Cloud, Myrdinn, Margarita, Pelican, Schorpioen en de Gaia (wij hadden zelf geen camera bij ons)

Een kleine(!) geluidswagen

Wat een moois allemaal!

Als toerist of bezoeker kun je je aansluiten bij een band en de meeste van ons hebben spijt dat we dat niet gedaan hebben. We staan nu letterlijk langs de zijlijn en maken we geen onderdeel uit van het feest. Het probleem is dat niemand van ons van te voren wist hoe het Carnaval er in Trinidad aan toe gaat. Een volgende keer dan maar...?

Met onze kaartjes kunnen we het stadion uit en later weer in. Regelmatig gaan we even buiten kijken naar de swingende massa. Dun, dik, mooi, lelijk, iedereen gaat uit zijn bol. Na de passage van de Savannah houden sommige deelnemers het voor gezien en gooien prachtige hoofddeksels en andere accessoires weg. De dames scharrelen vuilniszakken vol souvenirs bij elkaar. Helga kiest, met het oog op het aanstaande WK voetbal, een handvol prachtige oranje hoofddeksels uit.

Aan het einde van de middag worden we opgehaald door de busjes. Veel te vroeg, wat ons betreft, want ik had best langer willen blijven.

's-Avonds halen we pizza bij Joe's Place en eten die op bij het zwembad.

 

maart 2006