Donderfag 3 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Om 4:30 loopt de wekker af. We nemen nog een douche en om 5:00 ‘sharp’ staat de taxi klaar om ons naar het vliegveld te brengen. Als we de bagage - inclusief onze grote groene tas - uit de taxi tillen, scheurt het stiksel van diezelfde groene tas. We hadden er ooit twee. Vorig jaar legde het andere exemplaar al het loodje, toen we eind augustus voor een weekje terug naar Nederland gingen. Gelukkig hebben we twee spanbanden bij ons en kunnen we verder uitscheuren voorkomen. Om 7:00 vertrekt onze vlucht naar Alghero. Een half uur voor de landing horen we van de captain het lokale weer. Koud, nat en windstoten. Min of meer hetzelfde weer als toen we 5 weken geleden vertrokken.

Onze tas heeft de vlucht in ieder geval overleefd. We kopen twee kaartjes voor de bus naar Alghero, maar komen er pas later achter dat het nog 1,5 uur duurt voor de bus vertrekt. Jammer van die € 1,14, maar we nemen mooi een taxi. Tussen twee buien door kunnen we mooi aan boord klimmen van Vagebond, die inmiddels (volgens afspraak) aan een andere steiger ligt. Een eerste blik op het gerepareerde potdeksel stemt ons vrolijk. Het ziet er perfect uit. Het nieuwe teak is uiteraard nog wat geel van kleur, maar verder ziet het eruit of het nooit anders geweest is. Klasse klus.

We begroeten Ruud, die nog maar net wakker is, en nodigen onszelf uit voor een kop koffie aan boord van de Garabes. De (oplos)koffie nemen we zelf mee. We horen van Ruud hoe het hier, op twee weken mooi weer na, de afgelopen weken baggerweer is geweest. Regelmatig harde wind, tot storm, en een aantal keren meer dan 50 knopen wind. We hebben onze afwezigheid goed gepland.

’s-Middags ruimen we onze spullen op en doen wat boodschappen, zodat er weer wat in de koelkast zit. ’s-Avonds maakt Helga pasta met vis en Ruud smikkelt met ons mee. We gaan vroeg naar bed, want dat zijn we gewend en we zijn versleten.

Vrijdag 4 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

René>>] Ik zit nog steeds in het Zuid-Afrikaanse ritme, want om 7:00 ben ik klaar wakker. Als Helga om 7:30 haar kooi uit komt, begin ik luidkeels te zingen “Er is er een jarig hoera, hoera…”, “Lang zal ze leven….”, en “Zij leve hoog, zij leve hoog…”. Zo, nu kan ze in ieder geval niet zeggen dat ze zich niet jarig voelt. Gedurende de dag herhaal ik dit ritueel. (Helga: hihi ...hij kon natuurlijk niet achter blijven omdat ik hem helemaal doof gezongen heb in de camper toen hij jarig was. Onze hengel hadden we nog niet. Wat moest ik anders. Maar ja.. wie de bal kaatst..:))

Gisteren hebben we geen havenmeester gezien, maar vandaag is het kantoortje wel bezet. Ik loop er direct heen, want van Ruud hebben we begrepen dat er een pakje voor ons is bezorgt. Het is een zwaar pakje, vol met presentjes van Jopie, Joris en Marianne, en niet te vergeten een prachtige tekening van neefje Sander. Bruine suiker, drop en een “Linda” voor Helga. Watervaste Bison constructielijm (mijn favoriet), hagelslag en de “Zeilen” voor mij. En nog veel meer! Fantastisch en hartstikke bedankt!

Ik ontvang een SMS van Dario dat de spullen (het cadeau voor Helga, eigenlijk van ons samen) gearriveerd zijn. Hij komt ze vanmiddag brengen. Helga weet zogenaamd nog van niks. Halverwege de middag komt hij de steiger oplopen met de hengel en molen. De set ziet er indrukwekkend uit. Op de hengel is de tekst “For angler Helga” ingegraveerd. De goudkleurige Duel molen ziet er fantastisch uit. Echt een kwaliteitsproduct. Nu alleen nog vis vangen…

Is ze blij of is ze blij?

’s-Avonds smullen we van een broodje shoarma (de kruiden zaten in het pakje). Helga begint aan het uitzoeken van de 1200(!) foto’s die we in Zuid Afrika gemaakt hebben. Een mega klus. Het mooie van digitale fotografie is dat je maar raak kan klikken, maar er komt natuurlijk altijd een moment, dat je het kaf van het koren moet gaan scheiden. We hadden de oude (en langzame) laptop bij ons in ZA om de foto’s op te kunnen slaan. Foto’s van ca. 3Mb bekijken op het oudje gaat echter tergend langzaam, dus hebben we met die klus gewacht tot we weer aan boord waren.

Zaterdag 5 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Vandaag waait het stevig, met zo nu en dan lelijke buien waar zelfs hagel uit komt. Tussen twee buien door gooit Helga de kuiptent erop. We hebben het daar regelmatig over en ik ben niet zo’n voorstander van die tent. Het neemt veel licht weg en het geeft me een wat opgesloten gevoel. Ook heb ik altijd zoiets van: “Een tent? We zitten toch niet op een camping”. Maar de aanhouder wint, en uiteindelijk staat de tent en is het ook wel weer lekker om in de windstille kuip te kunnen zitten. En eerlijk is eerlijk, zodra de zon zich laat zien, is het er heel snel aangenaam van temperatuur. Ik kan Helga al horen als ze dit leest…;-).

We hadden gehoopt dat het weer hier, begin maart, beter zou zijn, dan toen we vertrokken, maar niets is minder waar. Deze winter is ook voor Italiaanse begrippen extreem. Maar goed, in vergelijking met het extreme weer in Nederland mogen we niet klagen. Alhoewel dat extreme ook wel weer aanspreekt. Open haardje aan. Gloeiend hete anijsmelk om weer een beetje warm te worden en daarna een rood wijntje. Filmje kijken. Heeft toch ook zijn charme. Maar ja, als je leidingen bevriezen of als je auto niet wil starten is het natuurlijk een stuk minder.

Ik pak het ‘normale’ bijhouden van de website weer op, en Helga gaat verder met de foto’s. ’s-Middags ga ik op stap om wat verf te kopen. Ik wil o.a. het blad van de windvaan rood-wit-blaauw verven. Onze vlag zit soms in de weg van de windvaan, en met een rood-wit-blauw blad, kunnen we de vlag opbergen en zijn we toch nog herkenbaar als een Nederlandse boot.

Zondag 6 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Nog steeds in het “ZA-ritme” wordt ik vroeg wakker. Helga raakt dat ritme sneller kwijt, want ze slaapt uit.

Helga is bijna de hele dag bezig met de foto’s. Op wat simpele schilderklusjes na heb ik een ontzettend luie dag die ik vooral lezend doorbreng.“De Tweeling” van Tessa de Loo. Mooi boek. Is trouwens ook verfilmd.

In de loop van de middag is Helga klaar met de foto’s en maken we een selectie voor de website. Daarna is het weer een hele klus om de foto’s te verkleinen en in de website te krijgen, maar in de loop van de avond schiet het al aardig op. Morgen of overmorgen ga ik naar een internetcafé voor de upload, want via de GPRS verbinding aan boord wordt het een moeizaam verhaal.

Maandag 7 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Het weer lijkt zich wat te stabiliseren. Nu de tent erop staat is het onder een waterig zonnetje goed toeven in de kuip. Helga is er niet weg te slaan, en is verdiept in "The Da Vinci Code". Ik heb die titel gisteren ge'Google'd en dan krijg je duizenden en duizenden hits. Christelijke sites waarin de theorieën in het boek weerlegt worden. Een paginalange verhandeling op de site van Opus Dei. Die organisatie wordt in het boek erg negatief afgeschilderd en op hun site natuurlijk een uitgebreide reactie. Handleidingen voor Christenen hoe om te gaan met het boek in discussies met derden. Een artikel uit de "Groene Amsterdammer", en ga zo maar door. Bizar eigenlijk dat een fictie boek zoveel serieuze reacties teweegbrengt. Er zijn zelfs demonstraties geweest bij boekhandels. Aan de andere kant, al is maar de helft waar van wat Brown schrijft, dat zet dat de RK kerk finaal op zijn kop. Er is trouwens ook een luxe, gebonden en geïllustreerde editie van het boek uitgebracht. We hebben 'm gezien op Heathrow en hij is werkelijk prachtig. Als ik het goed heb is deze luxe versie ook in het Nederlands uitgebracht. Voor wie het boek nog niet gelezen heeft: koop die geïllustreerde editie!

Ik werk de in ZA opgelopen achterstand e-mail weg en doe verder wat kleine klusjes. 's-Avonds maakt Helga bami.

Dinsdag 8 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René] Op de Wereldomroep hoor ik dat het vandaag 'Internationale vrouwendag' is. Heeft iemand enig idee wanneer het 'Internationale mannendag' is? Wat een onzin!

We gaan de website bijwerken vandaag en dat wordt hoog tijd!

[Helga] Zo het is 14:00 uur en ik ben eindelijk klaar met de foto's. Verder laat ik het hier even bij en geef het stokje over aan René.

Woensdag 9 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[Helga] Het word tijd dat ook ik de draad weer op ga pakken om iets te schrijven. Allereerst met terugwerkende kracht de nodige mensen feliciteren natuurlijk. Tja, en mocht je er niet bij staan. Dan sta je niet op onze verjaardagskalender. Wil je een eervolle vermelding of gewoon laten weten dat ook jij jarig bent. Laat het ons even weten.

HIEPERDE PIEP HOERA!

Gefeliciteerd ......

Februari: Adelheid, Maud Kamphuis, Rob Schriek, Anja Dopper, Beau Nanninga, Oome Wim Doesburg, Kees Mizelmoe, Roland Plomp (en last but not least mijn schatje) René. Maxim en Manon feliciteren we met de geboorte van hun zoon Tristan.

Maart: Arjan, Nicole Kamphuis, Ewoud, Mirjam, Claire, Miranda Schalks, J.P. Slijkhuis en mijn pappie.

Het kostte gisteren de nodig moeite om alle foto's, in het internetcafé, op de website te zetten. Het is gelukt en daar gaat het om. Er gaat alleen nog iets mis met de nieuwe startpagina foto's. We laten het even voor wat het is en gaan het de volgende keer weer oppakken.

De temperaturen zijn nog niet wat ze zouden moeten zijn. Toch is het niet verkeerd als het zonnetje schijnt.

René wil naar de markt om oranje stof te kunnen kopen voor zijn joon en het vlaggetje wat eraan moet komen. Ik kleed me lekker warm aan, handschoenen, muts en ski-jack. Al snel zien we oranje stof. We besluiten eerst nog wat rond te lopen om te zien wat er allemaal te koop is. Ik loop me weer te verkneuteren aan alle spullen die je niet op de Nederlandse markt ziet. Grote rvs-kannen, grote vergieten en nog meer soorten spullen waar men olijven in wekt of olijfolie mee maakt. René heeft het koud en wil al snel terug naar de boot. Terwijl we naar het standje lopen om de stof te kopen zie ik opeens een grote bak met kleding voor 1 euro. Tussen de kleding ligt een knal oranje nylon broek. Perfect om te gebruiken voor de joon. Na de dure aanschaf gaan we snel weer terug naar de boot. René doet direct het kacheltje aan om op te warmen. Het is raar maar ik vind het heerlijk buiten en maak nog een praatje met Araksi.

Araksi en Ruud zijn volop bezig met de boot schoonmaken. Overal ligt wel wat of hangt te luchten. Voorjaarsdrift zal ik het maar noemen. Eerder hebben ze er ook geen tijd voor gehad.

Zodra het een beetje lekker weer is zet ik alles tegenover elkaar open, inclusief enkele bunnen en kasten, zodat het lekker door kan blazen. Als je op de boot leeft heb je met veel condens te maken. Bij ons is alles kurkdroog op één uitzondering na, wat meer aan mij ligt dan aan de boot. Het kastje aan ons voeteneind vergeet ik open te zetten. Door ons lichaamstemperatuur moet je natuurlijk wel zorgen dat het slaapgedeelte goed ventileert. Het kastje aan ons voeteneind was ik domweg gewoon al heel lang vergeten. Op het moment we gingen pakken om naar ZA te gaan haalde ik daar onze laatst overgebleven tas uit. Tja, en daar zat iets van schimmel op. Dus, al met al, ik ben weer zeer content met ons bootje.

In de haven zijn ze bezig de betonblokken te verplaatsen. Een duiker maakt aan de blokken een grote zak vast. De zak wordt vol geblazen met lucht waardoor het blok los komt van de bodem Met een rubberbootje verplaatsen ze het blok waar het moet komen. Het leeg laten lopen van de enorme luchtzak is leuk om te zien. Net of er een walvissoort even lucht opblaast. Voor de duiker is het geen leuk klusje. Hij hoeft niet veel te bewegen en zal het wel erg koud hebben in het koude water.

Donderdag 10 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[Helga] Het Italiaanse eten bevalt weer goed. In mijn koppie ben ik al heel druk bezig met been en buik oefeningen. Ik heb zelfs uitgesproken dat ik wil gaan hardlopen. Waar natuurlijk iets van komt. Veel te druk :) Het er alleen aan denken is al vermoeiend. Ik weet het Frank het komt aan op discipline :) En dat heb ik. Ieder dag denk ik er wel drie keer aan.

De wind houd zich heel rustig en de zon is heel lief. Het is een heerlijke dag. Genieten dus. Het rare is dat ik nog helemaal niet veel gedaan heb. Voordat we naar ZA gingen was ik niet te stoppen. Naar mijn idee heb ik alles voor elkaar. Alleen de kruiden nog reorganiseren zodat het nog beter staat dan dat het al staat. Araksi heeft vanuit Turkije nog het een en ander voor me meegenomen waardoor het weer nodig is om te reorganiseren.

Voor de broodnodige beweging gaan we samen boodschappen doen. Vanavond gaan we weer met de geleende dvd-speler van Ruud onze CSI serie weer bekijken. We lenen zijn dvd-speler omdat deze kopieën niet op de laptop werken. Het heeft met een nieuwere versie of zoiets te maken. Gisteravond hebben we de eerst 3 afleveringen gezien. Heerlijk met een wijntje weer eens buizen. CSI is mijn favoriete serie, dus het kan niet meer stuk. Morgen gaan we de laatste afleveringen bekijken en dan is het over met het de dvd's. We zijn echt heel zuinig geweest met alle kopieën die we gekregen hebben van onze (ex-)collega's. Aan alles komt een eind. Voor de mensen die ons willen verwennen schroom niet maar wees snel omdat we hier niet meer zo lang zullen zijn. Stuur een e-mail met wat je wilt gaan kopiëren, dubbel is natuurlijk zonde, dan geven wij ons huidige adres. SUCCES !!! Vol verwachting klopt mijn hartje :) Mochten we hier niet meer zijn dan valt er natuuriljk altijd een mouw aan te passen.

Vrijdag 11 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[Helga] René is even een rollertje halen om daarmee de boeg te kunnen verven. De boeg was iets beschadigd. Hij heeft het al twee keer met plamuur (epoxy) bijgewerkt. Het gaat er meer om dat het goed smoelt dan dat het echt nodig is. Als je wat doet doe het dan goed is ons motto. Ik ga de motor controleren zodat die vandaag ook weer een uurtje kan draaien. Ik start de motor en ze loopt weer als een zonnetje.

Lekkere houding om te werken...

De balk en het rolletje is gekocht. Op de steiger wordt direct een houten lure gezaagd. Ik ga de finishing touch aanbrengen. Dat betekend mooi rond vijlen. We hebben een competitie met Ruud. Ruud heeft er al veel gemaakt tijdens onze afwezigheid. Het zou toch erg leuk zijn als je daar ook vissen mee gaat vangen. Dus ik hou het kort en ga aan de slag. Eerst wat eten.

René is op een idee gebracht door Araksi om van het platte pannenkoekbrood heerlijke tosti’s te maken. Het smaakt voortreffelijk.

Zaterdag 12 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[Helga] Het is een heus hobby-bootje geworden. Overal ligt wel iets wat nodig is om de lure te maken. René is bij de oude stadsmuur bezig de joon oranje te spuiten. Het gaat er echt profie uitzien. Ik vijl, schuur en knutsel wat raak met de lure. René maakt ook een teaser.

Het is prachtig weer en lekker warm (uit de wind). Fijn dat de tent nog steeds staat.

Rond half zeven worden we verwacht op de Garabes. Araksi (en Ruud) hebben een heerlijke maaltijd gemaakt. Ze heeft iets gemaakt van kalfsvlees met tonijnsous. Ik ben benieuwd. We gaan vanavond ook tips en ervaringen uitwisselen van lokaties waar we geweest zijn. Araksi en Ruud zijn in Griekenland en Turkije geweest. Zij gaan op hun beurt naar de Ballearen. Gewapend met een fles wijn en de kaarten vertrekken wij rond half zeven naar de Garabes.

Zondag 13 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[Helga] Wauwie... dit is pas echt een mooie zomerdag. Tegen een uur een trek ik een korte broek aan. In mijn T-shirt en korte broek (uit de wind) zit ik mijn kater uit. Het is gisteren weer laat geworden. Er is te veel plezier gemaakt. De Irish koffie is de boosdoener denk ik. Het eten was weer voortreffelijk. Araksi heeft nu inmiddels een waslijst aan recepten die ze nog gaat schrijven voor mij.

Araksi wil graag een eigen website maken. René helpt haar op weg. Het is een handig vrouwtje en heeft het snel allemaal door. De routine zit er nog niet in maar dat komt snel genoeg. Hoe het er uit moet gaan zien heeft ze al helemaal in haar hoofd. Ruud heeft zijn goedkoop gekochte vislijn van 1000 meter uit zijn handen laten vallen. De lijn was opgeschoten ter grootte van een fietsvelg. Ik had nog niet door waar hij mee bezig was op de steiger totdat René terug komt lopen van zijn uitleg aan Araksi. Wat een chaos. Grote knopen met dik vislijn. Ruud is wel een volhouder hoor! Hij zal en moet de lijn uit de knoop krijgen. Ik weet zeker dat het hem gaat lukken. Eigenlijk mocht ik dit niet in de website vermelden. Tja, dan vraag je erom natuurlijk.

Ik heb voor René met de hand het vlaggetje zitten zomen. De laatste loodjes. De hoes heeft hij al om het schuimplastic gedaan. De vlag wordt gemonteerd en ....DE JOON IS AF.... TATERATAA. Het ziet er echt profie uit. Het werkt ook goed. Vol trots gooit hij de joon ver weg het water in. Gelukkig draaide de wind niet.

Kostprijs minder dan 10 Euro!

Nu maar duimen dat we de joon nooit nodig zullen hebben.

De winkels zijn dicht. Normaal was één supermarkt altijd op zondag open. Daar hebben we dan nu ook rekening mee gehouden. Fout. Die is ook dicht. Dan maar weer de heerlijke dichtgeklapte pizza's van 2 euro halen. Terwijl ik naar de pizzaria loop is het druk. Sterker nog het is heel druk. In het dorpje, op de boulevard, op de weg, gewoon overal. Het is zeker een feestdag.

Het is druk in de zaak. In mijn hoofd repeteer ik even wat ik kom halen. De man vraagt waar ik vandaan kom. Nadat hij hoort dat ik uit Nederland kom verteld hij dat hij twee keer in Nederland is geweest. Op koninginnedagen. Hij heeft een vriend in Amsterdam wonen. Amsterdam is naar mijn gevoel niet echt Nederland. Als ik hem dat vertel dan vind hij dat ik gelijk heb. Hij heeft het zelf kunnen beoordelen omdat hij met zijn vriend ook in kleinere dropjes en steden is geweest. Grappig eigenlijk. De meeste mensen die in Nederland zijn geweest zijn in Amsterdam geweest. Ik maak direct gebruik van de gelegenheid door te vragen of het een feestdag is. Nee, het is geen feestdag. Het is gewoon de eerste echte warme zomerdag en dan gaat iedereen lekker naar buiten en het dorp in.

Ik heb nog even gekeken naar verftechnieken op een website. Morgen kan ik gaan schuren en verven.

Maandag 14 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Het wordt echt tijd dat we weer gaan varen, want het begint me te veel op een hobbyclub te lijken aan boord van Vagebond. Maar, het moet gezegd, de lures worden erg mooi. Vandaag heeft Helga er een proef laten zwemmen en de actie ziet er veelbelovend uit. Ik breng een tweede laag verf aan op de bijgewerkte plekken op de romp. Nu een paar dagen laten uitharden en dan alleen nog polijsten. Behalve een licht kleurverschil is er verder niets meer van te zien.

Deze week gaan we Vagebond weer een beetje vaarklaar maken. Als het weer het toelaat willen we volgende week vertrekken. In een paar dagtochten willen we naar de zuidkant van het eiland afzakken en dan oversteken naar Sicilië. Dat is een nachtje doorvaren. Helga maakt zich al 'druk', want 's-nachts koelt het nog behoorlijk af. Inmiddels twijfelen we of we helemaal naar Turkije willen. We moeten in de loop van de zomer ook weer terug, dus misschien is het verstandig om niet oostelijker dan Griekenland te gaan.

[Helga] Vanmorgen zijn Araksi en ik naar de vismarkt geweest. Helaas we waren te laat. Tja, wat wil je. Ik ben veel te druk met alle lures en Araksi met haar website. Momenteel is René haar weer even aan het helpen.

Dinsdag 15 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[Helga>>]

Gelukkig werd ik vroeg wakker. Ik ben vergeten de wekker te zetten. Om acht uur vertrekken Arkasi en ik naar de vismarkt. Ze heeft namelijk vorig jaar een voorgerecht gemaakt wat bij mij heel erg in de smaak viel. We gaan verse inktvis en mosselen halen. Het is een echt Armeens recept wat je een dag van tevoren moet maken. Bij het afrekenen van de vier inktvissen moest ik even slikken. Phoe, dit zijn andere prijzen dan in ZA. Vier inktvissen kost maar liefst 15 euro en dan ben je er nog niet. Dat voor een voorgerecht! Om het gerecht te maken spreken we af om vanmiddag al een begin te maken. We stappen ieder op onze eigen boten om te gaan ontbijten. Voor René heb ik verse croissants gekocht.

We laten vandaag de tent goed drogen om op te bergen. De bimini gaat er weer op en het is weer als vanouds. Zo kun je tenminste echt voelen hoe het is om in de wind te zitten. Ik moet zeggen het bevalt prima.

Rond een uur of twee ga ik eens polsen bij Araksi of we met het gerecht gaan beginnen. René is bij hen aan boord om haar met de website te helpen.

Ongeveer half vier starten we met het eten. Het zijn gevulde inktvissen. Eigenlijk is het gerecht gevulde mosselen. Omdat de mosselen niet groot genoeg zijn doen wij het dus nu ook weer met inktvissen. Het schoonmaken van inktvis is makkelijker dan in dacht. Natuurlijk is het wel even wennen. Ondanks dat ik het een glibberige rommel vind zet ik door. We zijn tot zeker zes uur bezig. Iedere keer denk ik weer "het is maar een voorgerecht". Mijn voorstel om het als hoofdgerecht te eten is goed bevonden. Tussendoor is Ruud nog diepgevroren inktvissen gaan kopen omdat we veel te veel vulling hadden. We hebben een behoorlijk aantal gevulde inktvissen. Des te meer reden om het dan als hoofdgerecht te eten. Ik ben er nu ook achter dat ik geen pimento (of ik het goed schrijf weet ik nog niet, dit is niet peper of paprika) aan boord heb. Inmiddels dacht ik toch aardig in de kruiden te zitten. Dat heb je nodig voor dit recept.

Met resten inktvis stap ik aan boord van de Vagebond, bak ze in de olijfolie met knoflook, wat wijn en piri piri. Dit met sla en brood. Het smaakte prima. Weer iets nieuws geleerd.

Woensdag 16 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Wat een weer! Net als in Nederland, zo las ik op de website van de Telegraaf, is ook hier het weer in slechts twee weken tijd finaal omgeslagen. Strak blauwe hemel en een middagtemperatuur die de 20 graden nadert. Heerlijk! De drang om nu snel te vertrekken wordt er alleen maar groter door, alleen laat de wind het nu afweten. We hebben besloten om, als het weer het toelaat, aankomende dinsdag te vertrekken. Dan kunnen we maandag nog de laatste boodschappen doen, en dan... trossen los!

Ik breng bijna de hele dag lezend door in de kuip. "Angels and Demons" van Dan Brown, de auteur van de veelbesproken "The Da Vinci Code". In Nederland heet het boek "Het Bermini mysterie". Ik kan het niet opzij leggen. Het verhaal speelt zich af in Rome en Vaticaanstad en omdat we daar afgelopen december geweest zijn, spreekt het boek me nog meer aan. Jammer dat je bijna nergens hoort of leest dat dit boek, in tegenstelling tot "The Da Vinci Code", juist een zeer positief beeld geeft over de Katholieke Kerk.

Helga legt de laatste hand aan de vier lures die ze gemaakt heeft. Ze zien er goed uit! Ze geeft ze zelfs namen: "Erwin", "Wicherd", "Sander" en "De Hulk". Ook de teaser, die ik gemaakt heb, krijgt een naam: Trix, vanwege de oranje kleur. Een 'teaser' is trouwens een groot stuk kunstaas dat zonder haken op korte afstand (5-10m) achter de boot in het water ligt te spartelen. Het schijnt een grote aantrekkingskracht op vissen te hebben.

[Helga>>]

Om vier uur stap ik aan boord bij de Garabes met een fles koude witte wijn. We hebben besloten vroeg te eten zodat het niet laat kan worden. Dat hopen we tenminste. De koude inktvis staat met saus op tafel, gesneden brood, een grote bak met heerlijke sla. Arkasi en ik besluiten nog snel iets erbij te maken. Ik sprint snel terug naar de Vagebond waar René nog 'even' zijn boek aan het uitlezen is. Met basilicum knotsie (ik weet niet meer hoe ik het schrijven moet) wat tomaten blokjes, olijfolie en knoflook is de maaltijd compleet. Inmiddels heeft René zijn boek uit en stapt aan ook aan boord. We kunnen aanvallen.

Waauwie....alles smaakt voortreffelijk. René vind het lekker maar is niet heel erg enthousiast. Beetje jammer omdat het veel werk is en ik het SUPER lekker vind. Gelukkig vindt hij het niet vies, dus het is absoluut voor herhaling vatbaar

Donderdag 17 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René]. Helga test de lures. De Hulk doet het perfect. Als een echt visje draait hij korte bochten onder water. Wicherd doet het ook redelijk, maar gaat meer rechtuit. Erwin en Sander liggen in de ziekenboeg.

[Helga>>]

(Even testen of jullie de namen van de lures goed onthouden hebben. Erg belangrijk op het moment er gevangen gaat worden.)

Ruud gaat met zijn bijboot de door hem gemaakte lures uittesten. Mijn lure Erwin en Sander zijn nog niet klaar. Ik heb het een en ander aan moeten passen. Ze hangen nu te drogen. Afijn ik neem de Hulk, Wicherd en Trix mee om te testen op een hogere snelheid door het water. Ruud heeft een emmer vol met lures in de boot klaar staan. Uiteindelijk blijkt dat de lures die het simpelste gemaakt zijn het goed doen. Ruud heeft nog wel het een en ander te doen om de volle emmer echt goed aan het zwemmen te krijgen. De door mij meegenomen lures doen het prima. Sterker nog Trix ben ik in mijn hoofd al vol aan het hangen met erg grote haken. Trix deed niet waar ze voor gemaakt is. Trix was een SUPER lure, zwom als een super vis! Tja, Trix is wel een beetje groot. Helaas mag ik van René er geen haken aan hangen. Trix moet eerst achter de boot getest worden als teaser. Beeeeeetje jammerrrr :)

Fish, beware!

Vrijdag 18 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Deze website draait op een server bij Planet Internet. Als abonnee heb je 25Mb aan schijfruimte tot je beschikking. Maar door alle foto's die we publiceren beginnen we die grens inmiddels te naderen. Uitbreiding bij Planet is natuurlijk mogelijk, maar behoorlijk aan de prijs. Zodoende ga ik op zoek naar een alternatief. Gratis hosting is natuurlijk mogelijk, maar dat is veelal met reclame en welke kwaliteit mag je verwachten van gratis hosting? Voor zover ik weet is onze site bij Planet nooit, of vrijwel nooit, uit de lucht. Ik zit niet te wachten op een gratis hosting club waarvan de server er te pas en te onpas uit ligt. Na een avondje surfen op het web kies ik voor de Hostingdiscounter. Niet gratis, maar wel goedkoop en met 100Mb aan schijfruimte kunnen we weer even vooruit. We hebben een eigen domeinnaam nodig en omdat www.vagebond.nl en www.vagebond.com (en ook "devagebond" varianten) niet meer beschikbaar zijn wordt het www.vagebond.net. Het zal een paar werkdagen duren voordat deze url werkt. Ons "tk" domein blijft trouwens gewoon werken. Dan kunnen we in ieder geval onze visitekaartjes blijven gebruiken. Maar wie de reclamebanner irritant vindt, kan straks beter het "net" domein gaan gebruiken.

Zaterdag 19 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Er is voor ons nog een pakketje onderweg met een tweede Siemens GSM. Daar moeten we op wachten, voordat we hier kunnen vertrekken. We vermoeden dat dat nog wel een paar dagen zal duren, dus pak ik een nieuw, en voorlopig hopelijk het laatste, project op. Ons motorpaneel zit aan de voorkant van de kuip, vlak onder het brugdek. Er zitten twee schakelaars op, één voor de verlichting en één voor de zoemer. Naast die schakelaars is vooral de sleutel, wanneer die in het contact zit, een kwetsbare plaats. Je kunt er per ongeluk op gaan staan, met alle risico's van dien. Het is ons al eens overkomen dat we de sleutel er half aftrapten. Je zult net zien dat je die sleutel er een keer finaal aftrapt op het moment dat je de motor het hardst nodig hebt. Al twee jaar loop ik met het plan om een perspex bakje of iets dergelijks te maken, om het motorpaneel te beschermen. Nu hebben we hier mooie platen perspex van 3mm dik gezien en 's-middags brengt Helga na het boodschappen zo'n plaat mee. Dus nu hebben we perspex, maar wat nu? Hoe ga ik daar een stevig bakje van maken, terwijl het er ook nog een beetje fatsoenlijk uitziet? Het zit immers in het zicht en we willen geen lelijke perspex bak met lijmresten in het zicht. Eerst maar eens even goed nadenken over de verschillende opties.

Zondag 20 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Zondag, rustdag... (als ik de website een paar dagen later bijwerk heb ik geen idee meer wat we deze dag 'allemaal' gedaan hebben...)

[Helga>>] Misschien dat René een boek heeft gelezen en Helga de hele boot binnen eens grondig heeft schoongemaakt? Ik weet zeker dat René zal zeggen "Oh ja, dat is waar ook. Erg vermoeiend".

Maandag 21 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Vandaag arriveert een grote envelop die zus Marianne afgelopen vrijdag(!) op de post gedaan heeft. De inhoud bestaat uit een "Linda" en een "Zeilen". Wat een verrassing!

's-Middags gaan we op zoek naar materiaal voor het project "perspex bak". Bij een doe-het-zelf zaak kopen we een aluminium hoekprofiel voor de binnenkant van de bak en een iets groter zwart kunstof hoekprofiel voor de buitenkant van de perspex bak. Hoe en of ik dat kunstof hoekprofiel verstek ga zagen weet ik nog niet (geen verstekbak aan boord), maar dat is een zorg voor later. Met het aluminium hoekprofiel kan ik in ieder geval de bak gaan zagen en lijmen.

's-Avonds ontvangen we een e-mail van de Hostingdiscounter.dat alles gereed is, inclusief de wachtwoorden die we nodig hebben om de website te kunnen verhuizen. Via de GPRS verbinding kan ik alles controleren, maar het is niet te doen om de complete website van 22Mb te kopieëren. Daarvoor zal ik naar een internetcafé moeten en zelfs dan is het maar de vraag of het in een acceptabel tijdsbestek lukt.

Dinsdag 22 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Na zorgvuldig opmeten van alle maten zet ik de zaag in de perspex plaat. Vervolgens zaag ik de aluminium hoekstukken op maat en kan ik de eerste lijmverbindingen met lijmklemmen vastzetten. Het is niet veel werk, maar tussen het drogen van de lijm en het opnieuw lijmen van delen zit minstens een halve dag.

Met Araksi ga ik 's-middags naar een internetcafé om de website van de Garabes te uploaden. Ze hebben (op mijn advies) een gratis abonnement genomen bij Prohosting. Hun website draait net als de onze in 3 frames, te weten een header frame, een button frame en een content frame. Prohosting gooit echter reclame aan het begin van iedere HTML pagina, dus in ieder frame. Met andere woorden, de Garabes website ziet er niet uit Araksi zal toch over moeten stappen op betaalde hosting, zonder reclame. Bij Prohosting is dat nog geen 10 dollar, dus niet onoverkomelijk, maar wel jammer. Tijdens hetzelfde bezoek aan het internetcafé lukt het mij om de complete website over te zetten naar onze nieuwe hostingprovider. www.vagebond.net is nu in de lucht.

Woensdag 23 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] De perspex bak begint langzaam vorm te krijgen. Helga gaat met Araksi boodschappen doen in de grootste supermarkt in Alghero. Het is een flink stuk lopen, ,maar ze hebben een uitgebreide sortering. Omdat we binnenkort weer gaan varen wil Helga een uitgebreide voedselvoorraad aanleggen, omdat we hier precies weten wat lekker is en waar we het kunnen krijgen. Pas in de loop van de middag komen ze terug met volle rugzakken en steekwagen. Onder andere 10 stukken vacuum verpakte Grano Padano verdwijnen in de bilge. Het is een kaas die we nog lekkerder vinden dan Old Amsterdam. Ook een enorme voorraad Muesli krijgt een plekje onder de vloerplanken.

De Siemens GSM waar we op wachten is nog niet gearriveerd. Nu kunnen we toch nog niet weg, al zouden we dat willen, want er staat of geen wind, of uit het zuiden, de kant die we op willen. De komende dagen blijft de wind in de zuidhoek zitten. Ach, we vervelen ons niet, maar zo langzamerhand hebben we Alghero wel gezien.

[Helga>>]

Ik ben benieuwd of er al weddenschappen gestart zijn over welke lure de meeste vis of de grootste vis gaat vangen.

Donderdag 24 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[Helga]

Nee, we zijn nog steeds niet weg hier. We wachten nog steeds op dat ene pakje. Dat is niet alleen de reden. Het is somber weer en de wind komt uit een totaal verkeerde hoek. Het regent af en toe en de wind is koud. Vanmorgen leek het nog een aardige dag te worden maar nu! Gewoon troosteloos. Ik ben het niet meer gewend, zegt René. Omdat morgen alle winkels dicht zijn ga ik samen met Ruud en Araksi nog even naar de Eurospin. Onderweg gaan we informatie halen bij het toeristenbureau. We willen morgen naar de grotten. Je kunt er met een toeristenboot naar toe of met de bus. De toeristenboot is natuurlijk duurder waardoor we besluiten met de bus te gaan. Als het weer morgen goed is stappen we om 09:15 uur op de bus richting de grotten. Vanavond gaan we met z'n vieren ons galgenmaal eten in het restaurant aan de haven. Dan hebben we dat in ieder geval gehad.

Ik leen nog even snel de handmolen van Araksi om de amandelen fijn te malen. Dan kan ik met een bak vol gemalen amandelen iedere keer kletskoppen bakken.

Om halfacht halen we Ruud en Araksi op om te vertrekken naar het restaurant. Jammer dat het al donker is. Je kunt vanuit het restaurant, op de 1e verdieping, over de haven kijken. Het is te koud om buiten te zitten. Het felle licht maakt het niet echt knus. Het eten vind ik niet fantastisch. Het is lekker. De prijs vind ik behoorlijk in verhouding tot wat ik te eten krijg. René en Ruud hebben samen een mix vis gerecht genomen. Die zitten te smullen. Ik krijg het idee dat ook Araksi niet echt onder de indruk is van hetgeen zij heeft besteld. We besluiten om Irish koffie aan boord van de Garabes te drinken.

Onderweg naar de boten bekijken we hoe de kapitein zijn vissersboot aanlegt. Hij legt het schip super krap tegen zijn voorganger aan omdat er nog een vissersboot aankomt. Deze kapitein wil heel graag ertussen. Eigenlijk past het niet. Met millimeterwerk voor (hij zat er gewoon tegen zijn voorganger aan) en met millimeter werk achter (waar hij ook tegen het schip aan zat) heeft hij zijn boot ertussen weten te persen. Het hele tafereel was erg leuk om te zien. Ik ben erg blij dat Vagebond daar niet lag en ik denk dat de kapitein van die visserboot ook blij mag zijn dat Vagebond daar niet lag.

Vrijdag 25 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[Helga]

(Eerst de fouten uit de felicitaties gehaald. Bij de eerstvolgende update gaan deze correcties mee. Waar het hoofd van vol is loopt het typen van over. Je zult het wel begrepen hebben. Mijn excuses Adelheid. Nog een extra felicitatie voor jou. Hieperde piep hoera. Met dank voor de tip).

Na de Irish koffie overviel bij René de slaap en zijn we terug naar Vagebond gegaan. Binnen tien minuten lagen we in bed. Wat het was we weten het niet maar slaap hadden we! Toch de troosteloosheid van het weer van gisteren?

Om halfnegen ga ik eens controleren bij de Garabes of we naar de grotten gaan. Het is helemaal grijs en de wolken hangen laag. Nu zul je zeggen in de grotten heb je toch geen last van het weer. Dat klopt natuurlijk. We willen met de bus naar ...... dan kun je genieten van het uitzicht. Je kunt daar vandaan met een stenen trap (110 treden) naar de grotten beneden lopen. Later dezelfde route terug natuurlijk om de bus terug te nemen. We besluiten thuis te blijven. Ruud is blijkbaar ook niet helemaal lekker. Voor Araksi komt het eigenlijk wel goed uit omdat ze nog veel aan haar website wil werken om nog zoveel mogelijk vragen te kunnen stellen aan René. Eind goed, al goed.

We ontvangen regelmatig leuke nieuws berichten van Mark (onze onderwaterbioloog). Deze vind ik toch wel erg grappig.

Een 'weet-je-dat-je' uit het nieuws van NEDERLAND: "sinds de prostitutie uit de illegaliteit is gehaald, kan het technisch gezien zomaar zo zijn dat het beroep prostituee als 'passende arbeid' wordt aangemerkt voor een werkloze. Dat wil zeggen: langere tijd werkloos? Dan heb ik hier nog wel een vacature voor prostituee en als u die niet wilt stoppen we uw uitkering .......(Hier wordt momenteel al aan gewerkt: bijvoorbeeld alleen indien de persoon heeft aangegeven daar geen moeite mee te hebben enz.)".

Ik vind het wel prettig dat er nog aan gewerkt wordt.... zeg maar. Het zal je gebeuren! Kom je terug in Nederland. Kun je niet direct een baan krijgen. Krijg je zo'n vacature aangeboden! En met dat bericht thuis komen..hahaha..... Ik zou in ieder geval raar staan te kijken als René met zo'n bericht thuis zou komen. Natuurlijk ga ik er vanuit dat dit voor beide sekse opgaat.

Aan iedereen: EEN ZALIG PASEN TOEGEWENST !

Nu, ga ik naar René zijn bezigheden met het beschermbakje kijken. Toedeloe.

Zo lig je in een haven al een hele winter met één andere boot. Gelukkig kunnen we het goed met elkaar vinden. Vele avonden zijn we gezellig bij elkaar geweest. Elkaar verrast met nieuw klaargemaakte recepten. Samen gevist of elkaar proberen af te troeven met lures maken. Nu zaten we aan boord van de Garabes aan de koffie. Begint René over klaverjassen. Araksi heeft ooit eens gevraagd of we het leuk vinden om gezelschapsspelletjes te doen. Voor de insiders is het bekend dat René absoluut geen gezelschapsspelletjes man is, behalve als het om klaverjassen gaat in de wintersport week(en). De boodschap was duidelijk over gekomen waardoor er geen gezelschapsspelletjes zijn gespeeld. Maar, als je over klaverjassen beging dan begint het toch te kriebelen bij ons anti-spelletjes-man. Zo gezegd zo gedaan. De kaarten werden gehaald en het klaverjassen uitgelegd. Lekker makkelijk allemaal in het Engels. We hebben wat gespeeld maar al snel overviel bij René de slaap. (Het begint een gewoonte te worden die aanvallen van slaap bij René). Al snel lagen we in ons mandje, ik met een goed boek en René al in dromenland.

Zaterdag 26 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>] Vorig jaar zagen we op 13 september tijdens de oversteek van het Spaanse vasteland naar Ibiza 's-nachts een groene flare (vuurpijl). We hadden geen idee wat daarvan de betekenis zou kunnen zijn. Ook na verslag gedaan te hebben op de website is er niemand geweest die het ons kon vertellen. Tot ik gisteren in een boek een aanwijzing vond. Direct gezocht op internet, en inderdaad, het is zeer waarschijnlijk een onderzeeër geweest. Wanneer een torpedo (al dan niet gesimuleerd) wordt afgevuurd, wordt een groene flare gelanceerd. Misschien maar goed dat we dat op dat moment niet wisten. Stel je voor dat je ineens zo'n bellenbaan recht op je af ziet komen...

[Helga]

We doen echt geen klap. Althans ik. René legt nog de laatste hand aan het instrumenten-bescherm-bakje. Demonstratief wordt erbij gemeld dat er vanaf NU geen gereedschap meer aangeraakt wordt voordat we HIER vertrokken zijn. Plechtig knik ik ja.

Het bakje ziet er keurig uit. De trotste maker heeft er voor de thuisblijvers zelfs een foto van gemaakt.

René:

Het is Pasen. Pasen zal Pasen niet zijn zonder paasontbijt. Dus, ik heb voorgesteld gezamenlijk een paasontbijt te maken. Het oppeuzelen van alles natuurlijk ook gezamenlijk. Ik heb een soort cake beslag gekocht. Met een recept van internet ga ik het geheel combineren om uiteindelijk een soort krenten cake te krijgen.

Ben klaar met mijn krentencake. Het ziet er aardig uit al zeg ik het zelf. Het smaakt ook nog goed.

Zondag 27 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[Helga>>]

We leven nog. Dus kan ik met een gerust hart de krentencake serveren. Ook bak ik yoghurt broodjes van gewone bloem en Araksi met de originele granenbloem. Alles wat wij hebben aan lekkers voor het ontbijt maak ik een beetje gezellig op door fleurig gele servetten te gebruiken. Net echt!

De tafel staat weer bomvol. Araksi heeft toch nog snel een Turks paasbrood in elkaar geflanst. Het is niet helemaal zoals het wezen moet, wordt erbij verteld. Het smaakt er niet minder om. Ruud staat deze keer achter het fornuis. Dit hebben we nog nooit gezien. Jammer dat ik er geen foto van gemaakt heb omdat we dit zeker niet meer mee gaan maken. Hij bakt eieren met ui en stukjes kaas. Nou, dat kan hij wel hoor! Araksi heeft de originele yoghurt broodjes zoals afgesproken gebakken. Ze zijn heel simpel om te maken en heel snel klaar. Ze moeten gemaakt worden van vele soorten fijngemalen graan ter compensatie van de bloem. Tja, moet je wel vele soorten graan kunnen opslaan en een maalmachine aan boord hebben. Toch leuk om eens geproefd te hebben.

Na het eten gaat ieder zijn weg om de rommel in en rond zijn eigen gasfornuis op te ruimen.

Ik moet zeggen dat de yoghurtbroodjes met gewone bloem vele malen lekkerder zijn dan als je ze maakt met gist. Dan zijn het droge meelbroodjes. Dit is een super noodoplossing als je tenminste yoghurt aan boord hebt. Als de temperaturen in de zomer weer goed zijn voor het maken van yoghurt, dan ga ik weer aan de slag. Inmiddels heb ik zoveel tips dat het toch EENS moet gaan lukken zelf yoghurt te maken?

Maandag 28 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>]

Vandaag gaat Helga de mast in om de verstaging te controleren, blokken te smeren en het ankerlicht te vervangen. Die laatste doet het niet meer sinds ons vertrek uit Nederland. We gebruikten dat licht toch nooit vanwege het verbruik van 1Ah. We hangen een lampje in de radarpaal dat slechts 0,3Ah verbruikt. Maar het is toch wel lekker als het ankerlicht in de mast het weer doet. Mocht het 3-kleurenlicht een keer de geest geven, kunnen we in ieder geval nog het ankerlicht varen en zijn we toch van verre zichtbaar. Eenmaal boven blijkt het een los contactje te zijn en is het zo gepiept. Ook de verstaging ziet er prima uit (geen haarscheurtjes of iets dergelijks, iets waar de Pinical nogal eens last van had). Met een klein uurtje is mijn kleine dappere meid weer heelhuids beneden.

[Helga>]

Ga ik dit vertellen of niet. Zou ik er spijt van krijgen. Denk het wel. Ik ben op de nodige commentaar, grappen en grollen voorbereid:

Arkasi heeft het al maanden over de Yoga oefeningen. Volgens de verhalen deden ze (Ruud en Araksi) de oefeningen heel vaak en consequent. Alleen ik heb het nog niet gezien omdat ze het alleen in de zomermaanden deden. Uit de verhalen blijkt dat het heel fijn is om de oefeningen regelmatig te doen. Daar moet ik natuurlijk zelf een mening over kunnen vormen. In gedachten deed ik er eigenlijk een beetje lacherig over...YOGA, gniffel, gniffel. Als mijn aandacht ergens op valt vat ik altijd de koe bij de horens, dus ben ik gisteren met een (soort) matje onder de arm naar Araksi gelopen. We zijn direct met de Yoga-oefeningen aan de slag gegaan. Tjemig, wat een stijve hark ben ik zeg! Alle oefeningen moeten heel rustig gedaan worden om niets te forceren. Het is allemaal makkelijker gezegd dan gedaan. In de begin periode ben je meer bezig alles gecontroleerd op te rekken. Naarmate je de oefeningen consequenter gaat doen ga je de tijden verlengen en automatisch meer kracht gebruiken. We zullen zien wat ik er van ga bakken op een hobbelende boot. Naast de spieren die ik gebruikt heb in de mast, voel ik toch hier en daar ook nog wel een ander spiertje die gebruikt is.

Van een altijd vrolijke en vol humor volle vriendin ontvang weer een gezellig mailtje. Het staat weer vol humor. Daar ben ik altijd wel erg blij mee. De bijnaam die ze ons gegeven heeft is wel erg grappig "Lonley Planet Rangers". Hoe zou ze daar nou aan komen?

Dinsdag 29 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>]

Vandaag gaan we geld verdienen. Ja, echt! Op een vertrekkerswebsite heb ik eens gelezen over het zelf maken van gastenvlaggetjes. Als je die krengen namelijk in de (watersport) winkel koopt betaal je minimaal 5 Euro per stuk. Je kunt ze natuurlijk ook zelf naaien, of stof verven, maar het resultaat is veel minder mooi, zeker bij vlaggen die niet alleen uit een paar gekleurde banen bestaan. Zo las ik op die website het idee om ze in kleur op A4 formaat te (laten) printen en dan te plastificeren. Gisteren een vlaggenbestand van internet gedownload en vervolgens de benodigde vlaggen (en die voor de Garabes) geselecteerd en een A4 formaat gegeven.

Dus met Ruud naar het internetcafé om er daar achter te komen dat het kleurenprintertje wel erg simpel is, en ook problemen heeft met de kleur rood. Plastificeren kunnen ze er wel, maar het is prijzig. Met alleen een geplastificeerde Griekse vlag gaan we op zoek naar een alternatief. Een stukje verderop zit een grafisch bedrijfje, en daar kunnen ze ons uitstekend helpen. Per stuk komt een vlaggetje dan op 2 Euro. We laten er zo 18 maken, dus tel uit je winst!

Terug aan boord fabriceer ik een houdertje van plexiglas om de vlaggetjes te kunnen hijsen. Ik maak er ook een voor de Garabes.

Griekse geplastificeerde vlag en plexiglas houder

Zo komen we die paar laatste dagen in Alghero wel door. We staan echt te springen om te vertrekken. Voor donderdag wordt een mooi windje uit het noorden voorspelt en we hebben besloten om dan sowieso te gaan, of dat telefoontje nou gearriveerd is of niet. Het is nu twee weken onderweg en misschien komt het nooit meer aan.

[Helga>>]

Duimen dat het pakketje er toch nog op tijd is. Het is met liefde geregeld en naar ons toegestuurd. Mocht de telefoon (het pakketje) er voor donderdag nog niet zijn dan ga ik natuurlijk wel het een en ander regelen, zodat het ooit nog bij ons terecht komt. Ik geeft een adres met wat centjes. Dan sturen ze het maar terug naar Nederland. Beter laat ontvangen dan nooit ontvangen. Het is namelijk hetzelfde telefoontje wat we nu gebruiken. Alles is erop afgestemd. De huidige telefoon heeft niet het eeuwige leven en begint wat last van de toetsjes te krijgen. Je moet er toch niet aan denken om in Griekenland of elders een nieuwe telefoon te moeten kopen? Nu is dat volgens mij nog niet zo'n probleem maar de software. Ach, waar maak ik me druk om. Ik heb een super man die dat zeker weer weet op te lossen.

Het is nu vijf uur. Araksi en René zijn wederom naar het internetcafé om de laatste hand te leggen aan de website van Araksi. In welk hotel ze zitten vraagt Ruud? Dat is voor ons een vraag en voor hun een weet. Zou Ruud jaloers zijn? Geintje. De website van Araksi ziet er al heel goed uit. Je kunt wel zien dat René geholpen heeft. Om tijd te winnen zijn er geen nieuwe fratsen uitgevonden dus hier en daar wat overeenkomsten met onze website. Araksi is heel trots en erg dankbaar voor alle hulp die ze krijgt. Als je dat, als niet kundige, zelf allemaal uit moet zoeken dan duurt het wel een tijdje voor je een redelijke website hebt opgezet. Zo zijn we elkaar op allerlei fronten aan het helpen. Erg leuk en zonder verplichtingen.

Vanmorgen om negen uur hebben we op de steiger weer de Yoga oefeningen gedaan. Oef, het valt echt niet mee. Araksi heeft de mannen haar Yoga boekje meegegeven om een kopie van te laten maken. Dat ik maar zeker door moet gaan is dus de boodschap. Een kopie maken van zo'n boekje wordt niet gratis gedaan. En? Wat denk je? Ja, ja... de nodige commentaar van René natuurlijk bij zijn terugkomst. Nu MOET ik wel. Afijn je kent het wel. Hij hoeft nu geen oefeningen te doen, zijn bloed stroomt nu wel ff goed door. Waar Yoga al niet goed voor is, gniffel.

P.s. René heeft vandaag dus wéér gereedschap in zijn handen gehad. En dat nadat hij zo plechtig gezegd had voorlopig GEEN gereedschap meer aan te raken!

Woensdag 30 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>]

's-Middags gaan we bij Federico (de havenmeester) afrekenen. Ik kan met creditcard afrekenen, maar de batterij van het snoerloze apparaat is leeg. Ja, er is wel een oplader, maar die ligt in het andere kantoortje van Federico, aan de andere kant van de haven. Helga en ik mee met Federico in zijn busje. Daar aangekomen treffen we Dario. Hij zou gisteren langskomen, om met ons naar een viswinkel te gaan, zodat hij ons kon adviseren over verschillende lures. Ik had er al weinig fiducie in dat hij zou komen, want inmiddels begin ik hem een beetje te kennen, en inderdaad, gisteren geen Dario. "Waar was je nu?", is het eerste dat ik vraag. Zijn auto was stuk... Ik zeg maar niet dat je dan ook even kunt bellen (hij heeft ons nummer). Maar goed, hij vraagt direct wanneer we naar de winkel gaan. Maar ja, nu hebben we even geen tijd, en morgenochtend ook niet en dan vertrekken we. Dario kijkt echt heel betreurd. Nou, Helga kan dan nog wel wat tijd vrijmaken. Ondertussen verloopt het afrekenen per creditcard in dit kantoortje ook niet soepel, want dit apparaat doet het ook niet. Terwijl Federico zit te bellen met de bank komt Dario terug met 5 lures, die we zomaar van hem krijgen. 3 Rapala's (en die zijn duur), en twee inktvissen. Niet nieuw, maar nog alleszins bruikbaar. Het bezoekje aan de viswinkel laten we maar zitten, en we nemen afscheid van Dario. We beloven hem een foto te mailen, zodra we wat serieus vangen.

Aan het eind van de middag ga ik met Araksi voor de laatste keer naar het internetcafé om haar te leren hoe ze haar website kan uploaden met behulp van Internet Explorer of SmartFTP. Voor een "IT-leek" valt het nog niet mee, maar ze slaat zich er door heen. Als een echte schoolmeester verzin ik ter plekke diverse opdrachten die ze moet uitvoeren. Het gaat steeds beter en ik heb er vertrouwen in dat ze het nu zelfstandig kan. Misschien gaat het nog wel een keertje fout, maar dan help ik haar wel via e-mail.

Leerling en meester

De website die Araksi trouwens gemaakt heeft (met beperkte hulp van ondergetekende) ziet er trouwens fraai uit. Kijk zelf maar: www.garabes.tk.

Oh ja, verwachten jullie nog commentaar van mij op dat yoga 'gedoe' van die meiden? Denk het niet he...

Donderdag 31 maart 2005 / 40°33'66N 008°18'64O (Alghero, Sardinië)

[René>>]

We staan bijtijds op, want er moeten nog wat dingen geregeld worden, voordat we kunnen losgooien. Verder zijn we uitgenodigd op de Garabes voor het ontbijt. Ik ga eerst met Ruud Alghero in voor een opwaardeerkaart voor de GSM en voor het internetabonnement voor de volgende maand. Helga maakt ondertussen de boot vaarklaar. Als we terugkomen heeft Araksi het ontbijt klaar. Het is pas 9:30, maar toch brand de zon al behoorlijk fel. Uit de wind, in de kuip van de Garabes, is het gewoon heet. De broodjes met gebakken ei en ham smaken voortreffelijk. Onder het eten zitten we voor de zoveelste keer te geinen over wie komend jaar de grootste vis gaat vangen. Visserslatijn, nog voordat er maar een sardientje gevangen is...

We treffen de laatste voorbereidingen en nemen op de steiger afscheid van Ruud en Araksi. We hebben het de afgelopen maanden leuk met ze gehad. Zeer waarschijnlijk zullen we elkaar later dit jaar op de Canarische eilanden weer treffen, want ze willen ook naar de Carib.

We nemen nog wat diesel in en iets over 11:00 tuffen we de haven van Alghero uit. We vinden het maar een raar idee om het stadje na 5 maanden te verlaten. Afgezien van het beperkt aantal overwinteraars was het een perfecte locatie. Leuke sfeer, vriendelijke mensen, en prima winkels. Er staat nauwelijks wind, en de wind die er staat is pal tegen. Toch hijsen we de zeilen, want het is maar 20 mijl naar Bosa, en we nemen aan dat de wind nog wel gaat draaien. In de verte staan Ruud en Araksi ons nog uit te zwaaien op de pier. We halen de vlag uit de houder en zwaaien enthousiast terug.

Er staat een stevige deining uit het noordwesten. We voelen ons allebei wat katterig, maar weten met een banaan te voorkomen dat we het Garabes-ontbijt aan de vissen moeten voeren.

Na een uurtje draait de wind inderdaad en neemt toe tot kracht 4-5. Ruime wind speren we met 6 knopen naar Bosa. Uiteraard proberen we een visje te verschalken, maar het wil nog niet lukken. Zelfs met de lures die we gisteren van Dario gekregen hebben.

Zo zou het toch moeten lukken...

Rond 15:30 gooien we het anker uit in de baai van Bosa. Baai is eigenlijk een groot woord en in de pilot wordt zelfs gesproken van "Bosa Marina", maar meer dan een eilandje met een pier en een betonnen steiger is het niet. Maar met wind uit noordwest tot zuidoost lig je er prima beschut. Afgezien van een paar wind- en kitesurfers zijn we de enigen. Heerlijk!

We balen (een beetje) dat we vandaag geen vis gevangen hebben, temeer omdat we al maanden in een verbale vis-strijd met Ruud verwikkeld zijn. Als geintje sturen we de Garabes een e-mail met onderstaande foto:

Tsja, als dat eens zou kunnen...

Helga maakt een heerlijke pasta, helaas met gehakt in plaats van verse vis, en na een telefoontje om Pa Kouwenhoven met zijn verjaardag te feliciteren en een telefoontje van Frank gaan we vroeg naar bed.

april 2005