Dinsdag 1 juni 2004

Nu eens proberen een dagverslag al varend van moment tot moment:

Het is nu 09:00 uur de planning is Roompot - Nieuwpoort (België). Tenminste als het niet laag water is als we aankomen, anders varen we door. Als het allemaal meezit en we hebben nog zin dan varen we ook gewoon door. Om 07:00 uur door de sluis van de Roompot. Daarna zijn we lekker gaan zeilen.

Dit is het dan.... nu gaan we echt !

René heeft hetzelfde gevoel. Zijn we dan echt niets vergeten? Mocht dat zo zijn dan komen we daar vanzelf wel achter. De belangrijkste dingen zijn gedaan en geregeld, meer kun je niet doen. Ik ben niet in een euforie stemming, sta niet te juichen of te springen, het is een heel vreemd gevoel. Toch een soort vrij gevoel, soort vakantie gevoel terwijl je weet dat het meer is. René ervaart dit ook zo. Momenteel varen we 5 knopen over de grond en 4 door het water. Al met al ook niet echt verkeerd met een windje van 8-9 knoopjes (windkracht 2 tot 3).

Het is nu 13:00 uur. Terwijl ik dit zit te typen tettert de marifoon in mijn rechter oor. De zon breekt lodderig door maar geeft een heerlijke warme straling. Dus de handschoenen, zeilbroek, sjawl en jas kunnen uit. De ski sokken houd ik nog even aan voor alle zekerheid. Dan houd ik lekkere warme voetjes. We zijn ter hoogte van Blankenberge. We hebben zojuist Erik Renes, Paula Baldé en Yvonne Slikker per telefoon gesproken. Raar en vreemd blijft het dat je gewoon bij de kust al zeilend kunt blijven bellen. Erwin (mijn oudste broer) heb ik vanmorgen vroeg via sms op de hoogte gebracht van onze planning. Natuurlijk kan hier vanaf geweken worden. Dat weet de hij als geen ander. We krijgen net een sms binnen: Anton en Janneke bedankt voor het bericht!. We houden onze / dezelfde telefoonnummers tot we op de Kanaal eilanden zijn.( Erik thx). Zodra we op de Kanaal eilanden aankomen en een PP-kaart hebben zullen we dit doorgeven via de Website. We houden dan nog maar 1 telefoonnummer. Lokaal gaan we iedere keer een nieuwe kaart kopen zodat het e-mailen niet al te veel gaat kosten. Iedere keer zullen we dit via de Website doorgeven (zie Contact pagina). Verder vermaken wij ons prima en genieten doen we! Alles zit nog mee.

Het is nu 17:00 uur. De wolken en de zon spelen met de kleuren van het water. René heeft zojuist lekker liggen dommelen terwijl ik en de Vagenond hem voorbij Oostende varen. Helaas hebben we de tor aan omdat de wind nogal draaierig en weinig is. Helaas werd René wakker gemaakt door regendruppels terwijl ik me heeel zachtjes al in mijn zeilpak had gehesen. Terwijl René een bakje koffie zet om wakker te worden trekt de wind aan en zet ik de tor uit, rol de fok uit zodat we weer lekker kunnen zeilen.

Het is nu 19:30 uur. Tijd om te gaan eten. De eieren met kaas en ham van tussen de middag zijn al verbruikt. Dus de macaroni met de zelfgemaakte spaghettisaus worden samengevoegd. Een laag Hollandse kaas erover en smullen maar. Lekker makkelijk eten. We naderen de zandbanken waar we met ondieptes te maken hebben. Nu kun je beter vast lopen met een volle maag denk ik altijd dan kun je beter tegen een stootje (grapje). Na het doorsteken van de ondieptes nog voordat we Duinkerken aanlopen nemen we nog een bord eten. Dan kunnen we bij aankomst een lekker bakkie nemen en lui zijn.

Het is nu 21:15 uur. Om 20:30 uur legden we Vagebond aan de steiger vast. De modder van het ankeren van gisteren hebben we even verwijdert en de boot met een ferme straal af kunnen spuiten. Heerlijk morgen een schone kuip. Nog even afwassen en de natte kleren uit. Het miezert nog steeds en daar wordt je aardig nat van. De Engelsen die achter ons liggen begonnen een praatje terwijl we druk bezig waren. De dame had een soort champagne glas zonder voet in haar hand gevuld met ? (geen water denk ik). Ze vertelde vrij direct dat ze het heeel erg vond dat het clubhuis niet open was. De droge René gaf een helder antwoord. Geen probleem we hebben alles aan boord en zo te zien u ook. Ik snap dat niet helemaal. Die Engelsen zijn helemaal van de leg als de pub niet open is, wat is dat toch met die Engelsen en hun pubs?

Afijn het was ongeveer negen uur. Het licht ging bij mij totaal uit. Ik dacht nog lekker even te kunnen gaan lezen maar het boek was zelfs te zwaar. Het plekkie waar ik in lig-lees houding zat was perfect. Het was zelfs te veel om naar bed te gaan.Daar heb ik heerlijk liggen soezelen, af en toe nog wat gemompeld naar René. Rond elven toch maar aanstalten gemaakt en naar bed gegaan. Total loss !!! Ik zonk gewoon weg in het matras.

[Helga]

Woensdag 2 juni 2004

Duinkerken, of Dunkerque zoals de Fransen zeggen, ligt net over de grens van België en ongeveer 20 mijl (1 mijl = 1,85 km) ten oosten van Calais. In de tweede wereldoorlog heeft zich hier een drama afgespeeld toen duizenden Britten van de stranden geëvacueerd moesten worden. Vanuit Ramsgate (Engeland) werden de soldaten met zo'n beetje alles wat dreef opgehaald. Zowel Ramsgate als Duinkerken hebben musea over dit drama. Na de oorlog is de stad grotendeels herbouwd. Ik vind het maar een saaie industriestad. Richting Calais is de kust een en al fabriek met rokende schoorstenen. Vanuit de verte zagen we dit stuk lelijke kust al liggen.

We liggen aan de passantensteiger van de YCMN (Yacht Club de la Mer du Nord). Wel stroom en water. De waterslang heeft een superkrachtige straal, dus konden we gisterenavond na aankomst in de motregen gelijk de boot afspuiten. Daarna nog een bak koffie en vroeg naar bed, want we waren allebei versleten. Misschien een klein terugslagje na de afgelopen hectische weken?

[René]

Het is dat René mij wakker heeft gemaakt om 13:00 uur anders had ik de hele dag geslapen. Verder heb ik niet veel gedaan. René is actief geweest met gas en boodschappen etc. Het is dat hij voor mij een douchemuntje had gekocht van 1,50 euro (erg veel geld trouwens), waardoor ik alleen dat ben gaan doen. Nee.... ik heb veel meer gedaan! Ook wat e-mails geschreven en eten gekookt. Dat was het weer, dus toedeledokie, ik ga zo weer naar bed!!.

[Helga]

Donderdag 3 juni 2004

Aijajai de wekker ging weer lekker vroeg af en eigenlijk nog niet vroeg genoeg. Ik ben op mijn gemak de broodjes klaar gaan maken terwijl René al weg wilde. Het vertrek voelde een beetje als heujen (opjagen). Hierdoor had ik de laatjes nog niet vast en zo waren er nog verschillende dingen niet helemaal af voor vertrek. Dus de wekker dan maar eerder zetten om rekening te houden met de ochtend perikelen van mij (ik geloof dat dat de reden is van de analyse tot het eerder zetten van de wekker, mmm).

Het is behoorlijk koud, althans dat vind ik. Dus ik heb weer ski-sokken, handschoenen, shawl, dikke trui, jas aan en m'n wollen petje op. Erg charmant al zeg ik het zelf. Ik heb het in ieder geval niet koud! Er staat een lekker NW windje waardoor we ruim aan de wind kunnen varen. De zee is rustig en we glijden lekker door de golven. Wat is Vagebond toch een geweldig schip. Het voelt geweldig aan hoe het door het water en de golven gaat en de windvlagen opvangt. Ze geeft geen krimp! Voor mij voelt het schip als een ijzersterke 'HIJ' maar ja dat hoort natuurlijk niet.

Na Calais en voor Cap Gis-Nez komt er vanuit zee een witte helikoper (met rode en blauwe streep. Frans zeker, uuuhh) aangevlogen. René zat net even bij te komen van het hijsen van de genaker. Het zag er weer prachtig uit. De helikoper kwam naar ons toe. Nu heb ik het nooit zo op dit soort grappen. Die dingen maken rare windvlagen en niet altijd houden ze daar ekening mee. Afijn, de helikoper draaide achterlangs om foto's van ons te maken. Wij zijn met zijn twee over deze gebeurtenis aan het filosoferen gegaan en hebben er de volgende gedachten er over:

Of het is omdat men heel erg met de beveiliging bezig is in verband met de herdenking van 60 jaar D-Day wat op 5 tot en met 7 mei langs de Nomadische kust plaats vind. Er schijnen nogal strenge regels te zijn. Of het is omdat ze onze boot met de genaker zo mooi vonden. Zo bescheiden als wij (Nederlanders) zijn denken we aan de 1e optie maar willen graag het 2e natuurlijk. Het is aan de fanatieke Nederlandse landrotten om die foto boven water te krijgen en deze ons te mailen op het renespit@planet.nl adres of ons over twee jaar te verrassen met deze foto.Ik ben heel benieuwd of het gaat lukken !

In de loop van de dat werd de temperatuur lekker en ben ik gaan expirimenteren met de camera. Dit wil ik jullie niet onthouden natuurlijk. De speedferry (op grote afstand) is aardig geluk al zeg ik het zelf. De avondlucht foto is genomen bij de Roompot, was ik vergeten te plaatsen (zal het nooit meer doen).

Roompot by night Een Speedferry van Boulogne naar ...? Helga expirimenteert... (op de achtergrond Cap Gris Nez Hmmm, wat hier nu weer bij te schrijven?

Verder heb ik een mailtje gekregen van Chantal (Pinical) met huishoudelijke mededelingen. Helaas heb ik geen tijd meer gehad aan deze tips te voldoen. Daarom heb ik de hulp van mijn moeder ingeroepen om een en ander mee te nemen naar Spanje als ze er met de Camper naar toe gaat: 6 potten smeuïge Calvé Pindakaas, 6 potten Calvé Pindasaus, twee grote zakken gebakken uitjes, grote potten appelmoes in HAK potten, nog extra drop, niet gekoelde vacuum verpakte oude of belegen kaas etc. Overigens heb ik mijn attente schoonzus Marianne de Nederlandse voedsellijst ook toegestuurd mocht ik het t.z.t. kwijt zijn. Aan Jopie en of Marianne vraag ik t.z.t ook nog om veel nasi en bami kruiden mee te nemen. Wellicht komen er ook nog kruiden bij. Maar dat komt later nog wel. Waar je als boothuisvrouw allemaal niet aan moet denken zeg!! Natuurlijk heb ik al heel veel aan boord. Lekker je eigen potje willen koken of dingen kunnen wecken. Alvast bedankt allemaal voor deze tips en hulp die er geboden is en wordt. Naast alle kruiden en dingen vanuit Nederland gaan we natuurlijk volop genieten van alles wat de gebieden waar wij ons gaan begeven te bieden hebben. MMMM ik kan haast niet wachten op die zuidelijke vruchten!

Van mijn moeder krijg ik ook nog door waar ik de groente en fruit in kan wassen voor ik het aan boord neem. Water met ?... Dit deed ze toen ze 10 jaar in Venezuela woonde ook. Alleen is ze de naam van het goedje wat door het water gaat vergeten. Gelukkig kent ze nog iemand waar ze het aan kan vragen. We zullen het wel horen. Mocht ik het weten dan vermeld ik het wel even op de website ter informatie.

[Helga]

Vanaf Calais loopt de kustlijn zo'n 12 mijl in zuidwestelijke richting om dan bij Cap Gris-Nez naar het zuiden af te buigen. Zoals Helga al schreef vertrokken we vanochtend iets te laat, maar eigenlijk hadden we om 5:00 al moeten vertrekken (dat vonden we iets te vroeg... stom, stom, stom!). Dan hadden we Cap Gris-Nez nog met stroom mee kunnen ronden of op zijn minst tijdens dood tij. Nu kregen we in de buurt van de kaap de stroom tegen. En aangezien het vandaag volle maan is, zitten we dicht bij spring-tij, dus stroomt het gemiddeld genomen ook wat harder. Wel, dat hebben we geweten. Door het water gingen we nog 3,5 knoop, maar over de grond nog maar 0,5 of minder. Maar, echte bikkels als we zijn, weigerden we de motor te starten, want het was heerlijk weer. Tot we achteruit begonnen te zeilen. Dat vonden we toch te gek en toen hebben we toch maar de motor gestart. We hadden 4 knopen stroom tegen. Als bewijs onderstaand ons track waarop goed te zien is dat we achteruit gingen.

Dit is achteruit zeilen

En als we toch met kaartjes bezig zijn, hier onze route tot nu toe:

Route tot 3 juni 2004

Oh ja, en toen we Calais voorbij voeren zagen we aan de overkant de "white cliffs of Dover".

[René]

Vrijdag 4 juni 2004

Zojuist heerlijk ontbeten met verse croissants. Helga eet ze zonder beleg, ik meestal met ham/kaas of zoals vanochtend met een beetje schenkstroop, hmmmm. Ondanks dat de havenmeester sceptisch is over het vinden van een internetcafé gaan we toch een poging wagen. Ook gaan we proberen een gasfles te vullen. In Duinkerken kon dat niet en daar kreeg ik te horen dat het overal in Frankrijk moeilijk wordt. De Fransen gebruiken vrijwel alleen Camping Gaz (butaan), maar ik kan me niet voorstellen dat het nergens mogelijk is om een fles te laten vullen met propaan. We zitten overigens niet zonder gas, want we hebben 2 flessen.

Boulogne

[René]

Alles is mogelijk in Frankrijk ook het onmogelijke is mogelijk. Geen internetcafé of propaan kunnen vinden. MMM ik had gisteren bij het wandelen door de stad nog tegen René gezegd dat ik verbaast was welke producten er eigenlijk allemaal in Frankrijk zijn. Je bent niet in een 3e wereldland of zo hoor!! Was zijn reactie. MMMM na het zoeken naar propaan en het café begon ook René aan zijn woorden te twijfelen.

Wat gaaf en goed zijn de DVD's (back-ups, geen illegale copieën!) die we van diverse Q&R'ers hebben gekregen. Gisterenavond met een lekker drankje en wat chips de 1e film bekeken (MIB II). Het is echt heel raar om aan boord een film te kijken. Het lijkt net of je ergens anders bent. Nogmaals dank. Het bevalt me wel.

Er is pas iemand aan boord geweest die me attendeerde op de verjaardagskalender. De persoon in kwestie weet het vast nog. Wat ben ik toch een kneuter als het om verjaardagen gaat. Afgelopen weekend heb ik nog naast Ralph (in pyjama) gezeten en heb ik Erik nog gekust. Die twee zijn pas jarig geweest. Ik ga het oplossen:

Via deze weg wil ik de volgende personen feliciteren. Mocht je er niet bij staan dan sta je niet op de kalender, ha ha. Als je bij ons op de kalender wilt staan mail me dan zodat ik je de volgende keer ook kan feliciteren met je verjaardag. Overigens vind ik het ook prettig als de kalender compleet is, ondanks dat ik een stumper met verjaardagen zal blijven. Ik doe in ieder geval erg mijn best vind ik zelf.

Mei 2004: Bianca met haar vader, Merel, Tante Len F, Ome Arie, Dave, Cora, Joris, Ralph, Erik, Edwin, Tante Ineke in 't V

Juni 2004: Yara, Astrid, Ome Wim J, Jan (jubileumjaar), Tante Hiet dZ, Erwin.

Claire is alweer 3 maanden oud. Wat gaat het toch allemaal snel.

[Helga]

Zaterdag 5 juni 2004

Au! Om 4:30 liep de wekker af. We willen in één ruk naar Fecamp, een tocht van 75 mijl. We pakken dan twee keer het tij mee (met tussendoor één keer tegen). Om 5:00 'sharp' gooiden we los en tuften het kanaal uit richting zee. In de haven stond nauwelijks wind, maar eenmaal buiten bleek een NW windje 3-4 te waaien. Snel hesen we de zeilen en onder het genot van een bakkie zagen we al snel de zon opkomen.

Het is nu 7:00 en we luisteren naar het nieuws op de Wereldomroep. De wind neemt iets in kracht af, maar over de grond lopen we nog 5 knopen.

11:00. De wind is afgenomen tot minder dan 5 knopen, dus we hebben onze Japanner maar gestart. Ook omdat we nu de stroom tegen beginnen te krijgen. We willen niet weer achteruit zeilen. Dat is slecht voor het moraal van de bemanning. Het is strak blauw, maar met die NW wind toch nog wat fris, dus de truien kunnen nog niet uit.

[René]

Ik signaleer ruzie op het water. Met de verrekijker probeer ik uit te zoeken wat er gaande is. Twee meeuwen maken het leven van een grote witte vogel op het water erg moeilijk. Na het opzoeken in mijn vogelboek blijkt het een Jan van Gent te zijn. Wat hebben die op hun achterhoofd/kop veel geel. Het grote dier heeft iets gevangen en wil dit in alle rust op het grote water opeten. Daar denken die twee meeuwen dus anders over. In de loop van tijd zijn we dichterbij gevaren en heb ik het tafereel beter kunnen volgen. Het is niet te geloven hoe groot de Jan van Gent is bij die twee meeuwen. Toch delft de Jan van Gent het onderspit en vliegt machtig mooi met een opgeheven hoofd weg.

Er zullen mensen zijn in Nederland die na dit gelezen te hebben een beetje jaloers zijn. Hiervoor mijn excuses. Deze personen weten ook dat wij van het volgende erg kunnen genieten. Helpt het een beetje? We hebben net boterhammen gegeten met als beleg brie vergezeld met een blaadje sla (slaatje bla zoals Gabrielle dat vroeger wel eens zei). Daarnaast op de andere boterham Rillettes. Alles onder het genot van de wind, werkende windvaan Rambo (voorlopig heeft het ding deze naam van mij gekregen), de zon en de zee. Toppie dus.

We zaten gisterenavond binnen zelf gebakken tong te eten. Ik zit altijd met mijn gezichtsveld richting de fotocollage die ik gemaakt heb en constateerde opeens iets waardoor ik hard moest lachen. Dit moest ik nader verklaren aan René:

Dames de aap is uit de mouw geslopen. Jullie zijn betrapt! Weliswaar een paar dagen later maar het is gesignaleerd.

De Martha-clan heeft weer wat uitgespookt, alleen nu zonder mij. Er is geschoven met de foto's. Ze zitten nu anders!
De foto situatie is onveranderd gebleven i.v.m. nader onderzoek. De politie komt vingerafdrukken nemen om hiermee het onderzoek te starten en de ‘echte’ dader te pakken. (Leuk klusje voor Marcel?).
Over een tijdje kom ik de opgepakte boef wel een bezoekje brengen. Stelt dit de dader een beetje gerust?

Wel leuk nu hoef ik niemand van jullie te missen en kan ik ook Mary en Carola zien terwijl we zitten te eten. Boeven zijn jullie! Geweldige grap.

[Helga]

Om 19:00 voeren we Fecamp binnen. Net op tijd, want een uurtje later hadden we niet meer naar binnen gekund. Het kanaaltje om de haven binnen te varen wordt maar tot 1,5 meter diepte uitgebaggerd en we steken 1,90 diep. Als het geen laag water is heb je natuurlijk geen probleem, maar we zaten dus dicht bij laagwater. Heel voorzichtig voeren we naar binnen met een scherp oog op de dieptemeter. Op het ondiepste punt hadden we nog 70 centimeter onder de kiel. Dat viel me nog mee, want ik had op 50 centimeter gerekend.

Helga dook om 21:15 haar kooi in. Van het ene op het andere moment zakte ze door haar hoeven. Het was ook een lange dag. Ik heb nog even wat e-mails geschreven en beantwoord (daar kun je trouwens ook een dagtaak van maken) en werk nog even de website bij.

Morgen maar eens kijken of de digitale revolutie Fecamp al heeft bereikt. Met andere woorden we gaan op zoek naar een internetcafé. Het leuke is trouwens wel dat je dan snel (en soms (te) veel) van een stad ziet.

De komende dagen wordt mooi weer verwacht. Zonnetje en een graadje of 26. Wat kan een mens nog meer wensen!? Misschien een beetje wind, want die lijkt het te laten afweten, Ach, je kunt natuurlijk niet alles hebben. Bush heeft in ieder geval morgen mooi weer bij de D-Day herdenkingen langs de Normandische stranden enkele tientallen mijlen ten zuidwesten van ons. Ingrid (Helga's oudste zus) e-mailde ons nog dat we daar waarschijnlijk niet alleen zouden varen, waarop ik antwoordde dat het hele gebied tot een soort "no-go area" is verklaard. Wanneer we daar morgen naar toe zouden varen, zouden we waarschijnlijk als potentiële terroristen vanaf de kust beschoten worden met granaten. Net als 60 jaar geleden...

[René]

Zondag 6 juni 2004

Na het ontbijt hoorden we iemand op een doedelzak spelen aan het strand. Er is daar volop bedrijvigheid. We besluiten wat te gaan wandelen en lekker om ons heen te gaan kijken. Aangekomen bij het strand is de doedelzakspeler al weg.

Het is inmiddels alweer rond half twee. De Fransen beginnen aan hun lunch. Een groepje zit aan tafel bij hun houten strandhok hele grote krab te eten. Zo te zien genieten ze er lekker van. De mensen hier zijn over het algemeen erg vriendelijk.

Ons geheugen laat ons hier en daar wat in de steek. We zijn hier twee jaar geleden ook geweest. Wandelend over het keienstrand komen we een watervalletje tegen. Op de foto zie je het niet, maar je ziet wel een stipje ... dat is René.

De kliffen van Fecamp (René op de achtergrond) Hoe heet zo'n beest ook alweer?

Een meeuw begint ons aan te vallen omdat we waarschijnlijk te dicht bij haar nest komen. Eigenlijk werd ik weer aangevallen terwijl René vlak bij de meeuw stil stond om te kijken. In de verte zien we mensen bij de waterkant en een stenen trap. Aangekomen bij de stenen trap besluiten we anders terug te lopen. Ons lichaam moet nog aan de temperaturen wennen. Ook het steil naar boven of naar beneden lopen moet weer even wennen. Uiteindelijk een aardige tippel gemaakt. Het biertje en de cola smaakten op het terrasje erg goed. Heerlijk zo onder een parasol mensen kijken die flaneren over de boulevard.

Van zo'n actieve wandeling krijg je trek. Vlug naar huis om wat te gaan maken. De tonijnsalade op stokbrood ging er wel in. Nu even weer onderuit .....

Rare mensen soms die Fransen. Ligt René in de kuip te dutten komt er over de steiger een stelletje aan getippeld. Niet te vergeten wij liggen als laatste schip aan deze steiger. Een hoog blond typetje (soort legging type.. zeg maar) klimt de boot op terwijl man lief op de steiger blijft staan. Het is dat René dan direct wakker wordt als er iets met ons bootje gaande is. Er wordt wat gecommuniceerd en ik hoor nog meer gestommel aan boord. René zit het allemaal te bekijken. Het mannetje maakt een foto van het vrouwtje op iemand anders z'n schip. Rare mensen ... dat doe je toch niet? We hebben het al eens eerder mee gemaakt met een wat jonger stel. Alleen dit stel ging voor onze boot op de kade staan en liet iemand anders daar weer een foto van maken. Mmmm..... ik vind het sowieso al knap van de Fransen dat ze de weg naar onze boot weten te vinden. Dat is een nogal zwakke plek van dit land. Nee??? Ooit wel eens naar de weg gevraagd in Frankrijk?

 

Fecamp Haveningang van Fecamp

[Helga]

Maandag 7 juni 2004

Beetje vroeg vertrokken. Joepie, we gaan naar Honfleur! Daar hebben ze lekkere mosselen in roomsaus! Zo rond een uur of halfacht. René gaat eerst kijken of de bakker al open is voor een vers stokbroodje. Mocht het dicht zijn dan is er geen man over boord omdat er nog een stokbrood klaar ligt. Ik ben verder gegaan met koffie zetten, de huik van het grootzeil, de vlag weer in de steun, emmer opruimen, alles vastzetten. Dit is meerstal het ochtend ritueel van de Kapitein. Lekker fris en nog lekker ruikend van een heerlijke douche van gisteravond gooien we ons huis weer los. Er staat een lekker windje dus halen we onze genaker vriend te voorschijn. We speren door het water. De kust wordt beschenen door het ochtend zonnetje.

Na ongeveer drie kwartier halen we de genaker binnen omdat de wind draait en we te veel van onze track (koers) af gaan. Met veel respect kijk ik dan hoe René op het voordek met dat grote lichte zeil bezig is. Er staan van die grote krachten op dat het wel respect afdwingt. Het is voor mij dan altijd opletten geblazen om de boot goed op de wind te houden met betrekking tot lijnen die los komen te hangen. Niet te vergeten als een lijn in het water terechtkomt moet de motor direct in zijn vrij gezet worden om te voorkomen dat de lijn in de schroef terecht komt.

Het grootzeil en de fok staan er weer op. Momenteel is het lekker warm aan het worden.

Zo rustig is René nu ook weer niet geweest gisteren. Alles is gecontroleerd of aangedraaid. Het water bij de schroefas hebben we samen weggepompt. Er lag een klein beetje. Toch willen we dit nauwlettend in de gaten houden.

Rond halfnegen heb ik de CD van Chantal W opgezet en heel hard mee staan zingen. Het is de single van MB (Marco Brosato) & Do "Voorbij". Heerlijk om mee te gillen. Tja, zingen kan ik niet echt maar hard gillen of blèren als de beste. René is dan altijd erg blij met mij of lacht me een beetje toe (of uit?). Al swingend varen we aan de wind langs de kust. Zo ben je heeeeel dicht bij.....!! Om nog even verder aan de lichaamsbeweging te werken en de dansspieren los te houden heb ik nog even de 538 Dance smash hits CD op gezet. Heerlijk Chantie ik heb de billen weer lekker laten schudden!

Deze week gaan Marianne en Debbie naar het concert van Marco Borsato. Oei!! Daar mag ik niet jaloers op zijn maar het voelt wel een beetje zo. Lekker met de meiden gillen, blèren en dansen op de zwijmel muziek van onze Nederlandse (kopieer/vertalende) zanger. Als ik het me goed herinner gingen er meer naar het concert. Zing allemaal maar een klein tandje harder voor mij!!

Zo er is weer een boekje uit (Dagboek van een bluesgodin van Erica Orloff). Ik lees erg graag even een flut boekje tussendoor. Bij de Super de Boer of een andere supermarkt komt er eens in de 4 tot 6 weken een nieuw boekje uit van de reeks Red Dress I N K. Na het lezen van het lieve persoonlijke voorwoord ga ik in het boek van Stephen King 'Rosie' beginnen. (Ja, natuurlijk pakken we de draad gewoon weer op!).

Het is raar maar ik geloof dat ik nu pas een beetje afscheid aan het nemen ben van iedereen. Toch, voel ik me niet ver van jullie verwijdert. Dit komt zeker omdat we kunnen mailen, bellen, sms-en, websiten. Zo nu en dan voelt mijn maag een beetje vreemd aan of krijg ik een brokje in mijn keel. Vergis je niet hoor! Ik ben nu volop aan het genieten. De mensen die mij kennen weten dat ik een 'deler' ben. Wellicht wil ik alles waarvan ik geniet, eng vind of spannend vind met jullie delen. Ik kan alleen jullie gezichten niet zien op het moment dat je het verhaal leest. Momenteel heb ik vlinders in mijn buik omdat we naar Honfleur gaan. Daar wilde ik zo graag weer eens naar terug gaan. De details hoe het er is ga ik zeker proberen te omschrijven met ondersteuning van foto's.

Wat is dat met die Engelsen? Zijn ze allemaal vrij of zo? Het stikt hier van de Engelsen. Het lijkt gewoon druk. Het is maandag!

We liggen te wachten bij Honfleur tot we vrij kunnen bewegen. Dit omdat twee boten bij ons aangelegd hebben die op het openen van de brug wachten. Wij liggen dus aan de kade vast. Bij aankomst heeft René een inspectie ronde bij het kleine haventje gedaan. Hij constateerde dat er erg weinig ruimte is en geen wind. Omdat we er al een keertje eerder gelegen hebben bedachten we om dan buiten de haven te blijven waar wel wind is. De sluis gaat pas om half vijf dus daar wachten we dan maar even op. Eigenlijk wachten we tot die Engelsen bij ons weg zijn (sorry Dennis ik had het ook over Belgen maar die zijn hier niet te bekennen). Als onze weg vrij is gaan we een stukje terug op het kanaaltje langs de boulevard liggen. Alles blijft op loop afstand. Zo hoeven we niet in de drukte te liggen, hebben wind.

Hier voor de brug springen de visjes in het rond. De meeuwen zwemmen laconiek in het rond. Ze doen net alsof het ze niets doet. Ik zou er behoorlijk frustie van worden als meeuw zijnde.

PS. Dames van de Martha-clan mail even de verjaardagen door. Ik mis er een paar. Thanks.

[Helga]

Dinsdag 8 juni 2004

Het is 9:30 en het is warm. Ik durf nog geen 'heet' te schrijven, want we zijn natuurlijk nog helemaal niks gewend. We hebben de tent boven de kuip gespannen voor wat verkoelende schaduw. We gaan zo een vers stokbroodje halen en later op de dag de website bijwerken. Het is niet te geloven, maar er schijnt hier een internetcafé te zijn. Misschien ook weer niet zo verwonderlijk, gezien het toeristische karakter van Honfleur (waarover later meer).

[René]

Gisteren is na de bevalling van Claire Kims eerste werkdag weer begonnen. Ze mailt me dat ze in de file gestaan heeft. Ons ochtend file ritueel is nu doorbroken. Daarom moest ze aan me denken. Meestal belden we elkaar om beurten op tijdens de Nederlandse file perrikelen om de telefoon kosten te beperken. Wat we al niet in de ochtend bespraken. Gewoon ongelooflijk veel. Hou vol Kim! Voor je het weet kan ik je weer door die ellende heen slepen!

[Helga]

Woensdag 9 juni 2004

Honfleur is volgens de Shell Channel Pilot "...perhaps the most pitoresque of all Norman ports".en ik kan dat alleen maar volmondig onderschrijven. Denk de terrasjes, de kunstgalerieën en de toeristen even weg en je waant je hier in de middeleeuwen. Honfleur ligt aan de mondig van de Seine, tegenover le Havre. Om er te komen vaar je een mijl of 8 het kanaal naar Rouen op en vlak voor de Pont de Normandie, een enorme brug over de Seine, ligt de sluis aan stuurboord. In dat kanaal kan het overigens flink stromen. Bij onze aankomst hadden we 4 knopen (voor de landrotten: 4 mijl = 7,4 kilometer per uur) stroom mee. We moesten even wachten voor de sluis, dus draaiden we 180 graden om. Dan vaar je 4 knopen door het water, maar in feite lig je stil.

Stroom mee, onderweg naar Honfleur

Honfleur is ook beroemd om haar kunstenaars. Er zijn ontelbare galerieën met schilderijen en beelden. Het is dat we aan boord geen ruimte hebben en dat een zoute omgeving waarschijnlijk niet erg bevorderlijk is voor dergelijke kunst, maar anders... En dan natuurlijk de toeristen. Vooral afgelopen maandag was het erg druk. Waarschijnlijk nog als gevolg van de D-Day herdenkingen de dag ervoor. We hebben ook nog een aantal veteranen gezien. Oude mannetjes die bijna bezweken onder het gewicht van hun medailles en oorkondes. In het AD van afgelopen maandag stond een foto waar ik een brok van in mijn keel kreeg. Een veteraan die Juno beach afloopt, camera in zijn ene hand, tranen wegvegend met zijn andere. Nu ik dit schrijf zit ik weer met die brok.

Twee jaar geleden waren we ook in Honfleur. Toen lagen we in het "Vieux basin", de oude haven, echt middenin het centrum, tussen de terrassen en de middeleeuwse huizen. Dit keer besloten we maar niet het Vieux basin in te gaan. Hier 'buiten' is het rustiger en ook koeler. Het is trouwens maar 2 minuten lopen naar het Vieux basin, dus we missen niks.

Honfleur Gewoon een mooie foto van een raam in Honfleur

Zoals Helga al schreef zijn we maandagavond heelijk uit eten geweest. Naast ons zaten twee rasechte Amsterdamse (wat oudere) stellen. Heerlijk om ze Frans te horen spreken met een Amsterdams accent. Toen ik een van de mannen "et pour moi une bierre'tje" hoorde zeggen keek ik maar even de andere kant op. Geweldig!

Vanmiddag geprobeerd een data-verbinding op te zetten met de Iridium telefoon, overigens zonder succes. We hebben het Motorola toestel en de datakit afzonderlijk van elkaar via Marktplaats gekocht. Ik heb nu het bange vermoeden dat we een vooroorlogs toestel hebben gekocht wat nog niet geschikt is voor data. In een handleiding voor de datakit las ik dat het toestel een minimale software versie moet hebben. Die versie kun zou je moeten kunnen opvragen met het commando *#91#, maar ons toestel kent dat hele commando niet. Hebben wij weer... Voor onze veiligheid maakt het niet uit, want bellen kunnen we prima, maar ik had gehoopt berichten op de website te kunnen plaatsen, wanneer we midden op zee zouden zitten. Voorlopig zie ik het somber in.

Helga kreeg vanmiddag last van haar darmen, dus vanavond maar simpel brood gegeten. Wat heet simpel, Frans stokbrood zou ik elke avond wel kunnen eten, zeker met de combinatie ham/kaas en een gebakken eitje.

[René]

Donderdag 10 juni 2004

Er is er een jarig, hoera, hoera, dat kun je wel zien dat zijn WIJ!!! Ma, bedankt voor de felicitaties. Vandaag zijn we 9 jaar getrouwd en geheel in stijl werden we met het krieken van de dag gewekt door een regenbui. Het heeft de 20e eeuw niet zo hard en zo veel geregend als op 10 juni 1995. Ik sprong uit bed om snel de luiken en ramen dicht te doen. Een slaperige Helga vroeg nog "heb je je schoenen?", dus sprong ik in m'n nakie ook nog even de kuip in om mijn schoenen te pakken. Lekker wakker worden, NOT. Mijn eerste gedacht was: "Als het regent, gaan we dus niet varen. Time is on our side, dus waarom zouden we?". Maar het idee om dan de hele dag binnen te moeten zitten sprak ons ook niet aan, dus toch maar uit bed.

We zijn onderweg naar Grandcamp, circa 50 mijl. Er staat nauwelijks wind, dus onze Jappanner maakt herrie. De rest van de bemanning zit buiten in de druilerige regen. Zojuist (8:50) passeerden we de 0-meridiaan. Onze positie is nu westerlengte. We komen pas begin september weer op oosterlengte, wanneer we vanuit ZO Spanje oversteken naar de Balearen.

Terwijl ik dit zit te tikken, luister ik naar de Wereldomroep. Vandaag verkiezingen voor het Europees parlement. Ik denk dat ik voor het eerst van mijn leven niet ga (maar ook niet kan) stemmen. En er is een staatsecretaris afgetreden. Ik wist niet dat ze dat nog deden in Den Haag, aftreden.

10:15: We zeilen weer. Er is een Z4 windje opgestoken en beter kan niet. Halve wind en Rambo stuurt.

11:30: !@#$%^&*(, de wind draait naar west en neemt af tot kracht 2. De motor dus maar weer gestart.

[René]

Planning: Honfleur naar Grandcamp-Maisy (vlak voorbij Pointe du Hoc / Ohama Beach)

Grappig die mannen van tegenwoordig. Terwijl de regen zachtjes tegen ons zolderraampje tikt zit de Man achter de PC en zegt "Oh ja, gefeliciteerd!". Mmmm, gered door zijn moederrrrr die ons per e-mail feliciteerd met onze trouwdag. Trouwens waar René het over heeft ' het idee sprak ONS ook niet aan' is zeker in mijn onderbewust zijn besproken. Vanmorgen hoorde ik het tikken van de regen en dacht..... Nu blijven we nog een dagje... terwijl ik de spiernaakte Kapitein op zijn schoenen attendeerde (waarvan ik bijna zeker wist dat hij ze in de kuip had laten staan, hi hi) en draaide me heerlijk om met het idee ... dit wordt een heeeele luie dag. FORGET IT de lijfspreuk "als het regent varen we niet uit" is spontaan overboord gepleurd dus werd ik nogmaals geroepen eruit te komen. MM??? Andere wereld? Andere mensen? Andere wensen? Andere uitspraken? Ken ik u ergens van? Zijn mijn hersens op hol en laat mijn geweten me in de steek?

Tis, wat. Op je trouwdag word je als bemanning gewoon de regen in gestuurd. Alle hands aan dek. De Kapitein zit binnen te navigeren (mmm). Frank "bezint eer gij begint!". Rond een uurtje of 13:00 had ik het zo'n beetje gehad. De loverboy Kapitein nam de dienst na zijn scheerbeurt met liefde van mij over. Als compensatie kreeg hij een stuk stokbrood met kaas en ham.

Gisteravond ben ik gebeld door Marianne en Debbie. Die twee waren in de Kuip aan het zingen en swingen tijdens het concert van MB. De schatten hebben heeeeel hard gezongen zodat René die minimaal een meter van mij vandaan zat het ook kon horen. Geweldig en wat lief. Ik neem aan dat het super was gezien de temperaturen in Nederland. Heerlijk! Ik zag jullie helemaal staan en heb ook een beetje meegezongen maar dat hebben jullie vast niet gehoord. De lach was voor de rest van de avond niet meer van mijn gezicht te slaan. Terwijl ik dit aan het typen ben word ik er weer helemaal vrolijk van.

Chantal was inmiddels ook op de hoogte van mijn jaloezie. Tja, dat heb je als je iets van jezelf prijs geeft op de website. Ze belde op met de mededeling dat ze morgen (donderdag) ook naar Marco Borsato gaat. Zulke vrienden en kennissen heb ik niet, snik. Mensen die mij op het laatste moment opbellen omdat er een kaartje over is. Blijkbaar zal ik aan mijn reputatie moeten gaan werken als ik terug ben. Ondanks dat Chantal een beetje keelpijn of schor is gaat ook zij harder zingen voor mij.

In augustus komt Chantal aan boord. Ze heeft de tickets rond. Op zondag de 15e komt ze een weekje mee zeilen. Ze stapt op inj Malaga en zeilt ongeveer 250 mijl mee naar Alicante waar we haar weer op de zaterdag uit gaan zwaaien. Om tusendoor een beetje relaxed te kunnen doen (zwemmen, vissen, snorkelen etc) varen we in die week een nachtje door. Dat wordt een gezellig weekje.

Voor ik het vergeet te vragen. In het water liggen best veel van die witlofbladen. Hier bedoel ik mee die stukken van inktvis die je vroeger bij je parkiet in het kooitje hing omdat het zo goed was voor het snaveltje van het beestje. Overigens weet ik niet of dit nog steeds gedaan wordt. Mijn vraag is wanneer verliest een inktvis dit stuk. Als het dood is? Mocht dit het antwoord zijn dan zijn er heel veel inktvissen gesneuveld de laatste maand(en).

Nog even over het afwassen aan boord en de ABM"S.

Meestal ben ik de kok. Dit is op zich geen probleem. Je probeert altijd je best te doen door zo min mogelijk rotzooi te maken. Nu is Jopie 10 dagen aan boord geweest en heeft trouw iedere afwasbeurt op zich genomen. Normaal is het de Kok mag rusten en de ander wast af. De afspraken waren, omdat we nu met 3 personen aan boord waren, een beetje in de war. Geen probleem. Jopie vond het gezellig en René maakte ze hiermee extra blij. Maar..... hier komt het!

Na de verwenperiode komt de realiteit om de hoek kijken. Nu is het gedonder in de glazen! De afkorting ABM ligt gedurende de dag redelijk vaak in de mond van René. Het wordt met de dag erger. Jopie wat is jouw advies in deze? ABM betekent 'afwas beperkende maatregelen'. Nu ben ik altijd erg matig met dingen vuil maken. Maar nu gaat hij zich er mee bemoeien! Wanneer kom je weer aan boord en wordt het afwassen weer een gezellig samenzijn? Wil je proberen dat gevoel aan je zoon over te brengen zodat hij het ook gezellig gaat vinden? (Wat is het toch een creatieveling met z'n ABM's).

Overigens vandaag weinig ABM uitspraken omdat we uit eten gaan vanavond. Het is per slot van rekening onze trouwdag en dat mag best gevierd worden met een verwenmaaltijd bij een professionele kok.

Kijk mamma, ik kan al tellen...

Rond vijf uur aangekomen in Grandcamp-Maisy. Direct komen we met een heel gezellig Nederlands stel aan de praat, Ton en Annie. Omdat ze vaak in het voorjaar varen komen ze veel vertrekkers tegen. Verhalen en tips worden direct over en weer gewisseld. René bied een biertje of iets anders te drinken aan (dit neemt hij altijd als we veilig in de haven liggen en niet uit zijn ritme te raken). Nee, dat moesten we maar niet doen jullie hebben nu een budget. "Daar weten we inmiddels al aardig van." zeiden ze in koor. Omdat wij vanavond ons huwelijksdiner buiten de deur willen vieren spreken we af om later op de avond bij hun een drankje te komen drinken. Dus wederom 'gezelligheid kent geen tijd' rond een uur of tien klimmen wij dus bij hun aan boord. Op hun spiksplinternieuwe dufour 38. Geweldig Ton vind vissen ook leuk. Natuurlijk kan ik het niet laten direct mijn profie viskoffertje te laten zien. Ook daarover worden al snel kennis, ervaringen (best spannend) en weet je datjes over uitgewisseld. Voor we het weten blijven we kletsen. Omdat René nog naar de havenmeester toe moet, besluiten we ons onderonsje op te schorten tot 'wederom' vanavond.

[Helga]

Vrijdag 11 juni 2004

Na gisterenmiddag een paar biertjes gedronken te hebben, bij het eten een fles wijn (samen met Helga) en daarna bij de buren nog een paar wijntjes was het niet moeilijk om vanochtend lekker uit te slapen. Rond 10 uur werd ik wakker, voor mijn doen echt uitslapen. Ik was er noodgedwongen al eerder uitgeweest, omdat ik vergeten was de wekker (mobiele telefoon) uit te zetten. Niet erg slim. Weer druilerig weer, maar later op de dag zou het opknappen.

Eerst maar even boodschappen gedaan bij de plaatselijke supermarkt, de "Shopi", wat een naam! Daarna koffie gedronken met Ton en Annie bij ons aan boord.

Een jaar of 18(?) geleden ben ik eens voor een weekend samen met Ernst-Jan op en neer gereden naar deze streek, omdat mijn ouders er op vakantie waren. Omaha beach en met name "Pointe du Hoc" maakte toen grote indruk op ons. Helaas konden we hier geen fietsen huren, dus hebben we de 5 kilometer maar te voet afgelegd. Rugzakje mee met wat proviand en de regenjacks. Erg toeristisch, maar toch weer indrukwekkend. Op 6 juni 1944 gingen 's-ochtends vroeg 250 Rangers aan land, om de zwaar versterkte stellingen van Pointe du Hoc met zes 155mm kanonnen aan te vallen. Pas achteraf bleek dat de Duitsers de kannonnen landinwaarts verplaatst hadden en de originelen vervangen hadden door nep-kanonnen. Toch werden de stellingen door de Duitsers fel verdedigd en pas eind van de dag lukte het de Rangers om Pointe du Hoc te veroveren. Slechts 90 inzetbare soldaten resteerden... Wat Pointe du Hoc zo bijzonder maakt is dat deze plek na juni '44 vrijwel onaangeroerd is gebleven. De ruines van de bunkers zijn nog intact. Talloze metersdiepe kraters van beschietingen. Sommige kraters naar schatting een meter of vier(!) diep. De grond van Pointe du Hoc is overigens in 1979 overgedragen aan de Amerikanen. De "American Battle Monuments Commission" is verantwoordelijk voor het beheer en onderhoud van Pointe du Hoc.

Je merkt sowieso dat Normandië volledig in de ban is van de D-day vieringen. Niet alleen rondom 6 juni, maar maanden lang. Bij de locale VVV vonden we een officieel programmaboekje. Elke stad, dorp of gehucht besteed op de een of andere mannier aandacht aan 1944. Vuurwerk, exposisites, kransleggingen, filmvertoningen, reconstructies, kerkdiensten, concerten, noem maar op. We zien ook veel legervoertuigen uit WOII rijden. Gisteren stonden er hier op het plein in Grandcamp wel een stuk of 6 jeeps en vrachtwagens. De meeste inzittenden gaan ook geheel in stijl gekleed in uniformen uit die tijd.

Grandcamp Dat trapje wordt weinig meer gebruikt... Mooi bootje

Op de terugweg van Pointe du Hoc zagen we in de verte Ton en Annie varen, Toch handig, zo'n telelens:

Ton en Annie op hun Dufour 38

[René]

Zaterdag 12 juni 2004

Je kent dat wel, je stoot je ergens tegenaan. Auw! Even hardgrondig achterstevoren bidden en na een halve minuut trekt te pijn weg. Gisterenavond overkwam het mij, toen ik vlak voor het eten even (op blote) voeten over het dek liep. In een moment van onoplettendheid stootte ik mijn teen tegen de ankerlier. Ik weet niet hoe die teen heet, maar het is als het ware mijn linker 'ring' teen. Toen we om 11:15 naar bed gingen en ik in bed nog wat lag te lezen begon ik hem weer te voelen.

Het is nu 2:00. Het is niet zo dat ik verga van de pijn of zo, maar ik kon er toch niet van slapen. Als je dan in bed ligt lijkt het wel of die !@#$%^& teen allom aanwezig is. Kloppend en zo nu en dan een steek. Balen! Ik heb niet de indruk dat 'ie gebroken is of zo, maar eerder stevig gekneusd. Hij is ook beduidend dikker dan zijn broertjes en zusjes en wordt wat blauw. Ik heb mezelf maar een bel whisky ingeschonken in de hoop dat ik straks wat makkelijker in slaap kom. Morfine leek me een iets te drastische maatregel.

Ja, het leven van een zeiler gaat niet over rozen... maar over een ankerlier.

Gisterenavond hebben we besloten om toch (nog) maar een dagje te blijven liggen. We wilden aanvankelijk naar Cherbourg of misschien Alderney (een van de Kanaaleilanden), maar de windvoorspelling is pal tegen. Morgenochtend W-NW 4 en morgenmiddag W 4-5. Het eerste stuk is dan waarschijnlijk wel bezeild (voor de landrotten: we hoeven niet te kruisen / te laveren) en hebben we stroom mee, maar het tweede stuk, na Barfleur, krijgen we de wind pal op kop en de stroom tegen. Om dan met windkracht 5 nog een kleine 20 mijl tegen wind en stroom op te boksen, daar hebben we geen zin in, temeer daar de wind er voor zondag (iets) gunstiger uitziet.

03:10 Ik stap de kajuit weer binnen, nadat ik in de kuip een sigaret gerookt heb en laat het glas (plastic) met een laatste restje whisky uit mijn handen vallen. Tijd om maar weer een poging te wagen om te slapen???

[René]

Terwijl de kloppende teen naar bed wil komen ga ik eens kijken wat hij nu allemaal aan het doen is. De fles whisky staat op het aanrecht. Was deze fles al open geweest toen je eraan begon? Nee, was het antwoord. Phoei dan heb je een aardig feestje zitten bouwen samen met je teen. Inmiddels had ik begrepen dat zijn teen toch wel pijn doet. Tijdens het eten of verder op de avond is er geen woord meer over die teen gezegd. Alleen in bed zei hij dat de teen rood was en klopte. Geen koelinggel, of jelpack of een nat kout washandje, niets was nodig. Dan denk ik altijd zoek het dan maar uit voor je het weet krijg ik de bekende spreuk weer te horen 'het is vanzelf gekomen het gaat vanzelf weer weg'.

Maar waarom whisky als remedie tegen de pijn? We hebben van alles aan boord van paracetamol tot inderdaad de zwaardere spullen. Tussen de paracetamol en het zwaardere zit behoorlijk veel tussen. Trouwens zonde van de whisky. Daar moet je van genieten en niet de pijn mee verdrinken. Het is nu half twaalf in de ochtend en de man met de teen ligt nog op een oor. Ik ben door dat gedoe ook weer laat mijn bed uitgekomen. Ik ben benieuwd of de teen nog steeds zeer doet.......... Tja.... dat krijg je als je op bloten voeten over het dek blijft banjeren..met name iemand die altijd zijn voeten stoot....

[Helga]

Mmmm, het heeft in ieder geval goed geholpen. Geen pijn (meer) gehad, maar hij is nog wel gevoelig. Oppassen dus, dat ik 'm niet weer stoot. Tot 11:45 uitgeslapen, niet normaal meer! De bemanning kan zeuren wat ze wil, whisky is toch veel lekkerder dan paracetamol?

En dan nog dit. Helga vind dat ik altijd zo grappig achter de navigatietafel zit. Ik kan er niets aan doen, zo zit ik nou eenmaal lekker in dat hoekie.

Prima houding toch!?

[René]

Het besluit is zeer goed geweest nog een dagje te blijven liggen. Na de ferme wandeling en ons drukke doen was een zeer lui dagje op zijn plaats. Na het wakker worden van de teen en René ben ik op stokbroden jacht geweest.

Tja, je moet wel een beetje weten hoe laat of je op stokbroden jacht gaat. Alles was dicht. Terwijl ik bij de supermarkt Shopi stond belde Rene op met de vraag of ik nog langere bouten (voor de bevestiging van ons slingerzeiltje) mee wilde nemen, word ik aangesproken door een (blijkbaar) hippe Fransjongen die vroeg hoe laat de Shopi open ging. Uhhh dan raak ik even de kluts kwijt en geef in het Spaans antwoord dat ik het niet weet. René nog aan de telefoon gaf de opmerking ‘daar heeft hij veel aan’ je antwoord in het Spaans. Nou moe? Dan moet jij maar op stap gaan. In het Franse ik bak er nu eenmaal niets van.

René heeft destokbrodenjacht voortgezet. Inspannend gegeten waarna er weer uitgerust moet worden. We zijn super lui. De lucht is kraakhelder en super mooi blauw. De wind is heerlijk koel waardoor het geheel een voortreffelijke combinatie maakt.

[Helga]

Zondag 13 juni 2004

Om 8:00 vertrokken richting Cherbourg. De eerste 2 uur nog een beetje stroom tegen, maar daarna kregen we 'm mee. De wind was noord, dus tot Pointe de Barfleur was het opkruisen, maar met stroom mee is dat goed te doen. Onderweg een vislijntje uitgegooid en we vingen zowaar twee makreeltjes. Helaas bleef het daarbij, ook omdat we bij Pointe de Barfleur de motor gestart hebben, omdat de wind wegviel. We hebben ze dus maar weer teruggegooid. Jammer, want in gedachten zag ik er al een stuk of vier in de pan / oven / bbq liggen. Veel jan-van-genten gezien. Spectaculair zoals ze zich vanuit een glijvlucht plotseling als een baksteen naar beneden in het water laten storten.

Om 16:30 legden we aan in de Port de Chantereyne, met 25 euro per nacht weer niet de goedkoopste haven om te liggen. Ankeren had hier wel gekund, maar de ruimte is beperkt en er lagen al twee boten.

Van Grandcamp-Maisy naar Cherbourg

Vanavond zagen we hoe hondsbrutaal de meeuwen hier zijn. Op een andere boot werden wat restjes brood in de lucht gegooid en even later werd zelfs een stukje brood uit de hand gegrepen. Dat moesten wij na het eten (spagetti) natuurlijk ook proberen, alleen hadden we geen brood meer, laat staan oud brood. Gelukkig hadden we nog wel wat crackers over. De foto's spreken voor zichzelf.

Zelfs voor de windgenerator hadden ze geen ontzagNormaal gesproken toch erg schuwe vogels

Geweldig toch?

[René]

Maandag 14 juni 2004

Om klokslag 8:00 gooiden we los. En we waren bepaald niet de enigen die uitgedokterd hadden dat dat de optimale vertrektijd was voor de Alderney Race, het water tussen het Franse vasteland en het eiland Alderney, waar het nogal stevig kan stromen. Een hele armada van zeilboten vertrok rond hetzelfde tijdstip. Er stond nauwelijks wind, dus iedereen op de motor. Hoewel de stroom tot de Race eigenlijk tegen stond, loopt er langs het vaste land een zogenaamde 'backeddy', een tegengestelde stroom, mee dus. Op sommige stukken hadden we ruim 4 knopen stroom mee. Kijk, dan schiet het lekker op!

Fort de l'Ouest, Cherbourg

Inmiddels is het 11:30 en onze ETA (Estimated Time of Arrival; geschatte aankomsttijd) voor Jersey is 16:00. ALs we dat halen hebben we 60 mijl afgelegd in 8 uur! Dat soort snelheden overkomt ons niet elke dag.

Helga zit in de kuip te lezen en ik kijk zo nu en dan met een schuin oog op de radar voor schepen in de buurt. Jammer dat er niet genoeg wind staat om te zeilen.

Het is nu 19:00 (lokale tijd 18:00, moeten we nog iets van 'vinden'). De aankomsttijd van 16:00 hebben we niet gehaald, het is een uurtje later geworden. Ik had nog niet geschreven over het gebrek aan wind of er stak een lekker windje op. Tot 14:30 hebben we heerlijk gezeild, tot de wind weer wegviel. Dat de wind licht en variabel zou zijn, was overigens voorspeld. Door het water hebben we 45 mijl afgelegd, maar over de grond bijna 60. Zoals de pilot al schreef: "Timing is crucual when cruising the Channel Islands".

Cherbourg - Jersey Point Corbiere, Jersey (Channel Islands)

St. Hellier is voor zover ik het nu kan bekijken een aardig plaatsje. In ieder geval een zeer vriendelijke havenmeester, wiens collage naar ik van hem begreep heb een boom van een kerel is en hij is ook nog eens Mister Egypt (zoiets als Miss Holland, maar dan anders). Als Helga 'm ziet, ga ik zeggen dat 'ie zijn hele familie heeft uitgemoord en net uit de bak is. Je moet daar geen risico's mee nemen, vind ik!

[René]

Echt gezellig ben ik niet geweest. René vond het niet erg dus heb ik vandaag al varend heel veel gelezen. Hier en daar heb ik omdat het zulk rustig weer is foto’s lopen schieten. Het was heiig weer waardoor het fotograferen van de groepen Jan van Gent vogels niet echt lekker ging. Gewoon oefenen, oefenen, oefenen. Hopelijk komt het nog van pas. In Grandcamp heb ik een plastic voetbal gekocht van 2 euro. Dit omdat ik gehoord heb dat dolfijnen hier mee gaan spelen als ze bij de boot en om de boot komen zwemmen. Nou dat laat ik me geen 2x vertellen natuurlijk. En als dat zo is dan geeft dat meer ruimte en tijd voor foto’s. De bal moest van mij in een soort netje (uiennetjes aan elkaar zitten naaien) met daaraan een lijn. Gisteravond ben ik aardig aan het freubelen geweest. Tja, je weet nooit wanneer de dolfijnen komen en dan moet je er wel klaar voor zijn! Nu maar duimen dat het inderdaad zo is.

Ik ga weer verder… het is zo’n spannend boek!

[Helga]

Dinsdag 15 juni 2004

Gisterenavond zijn we de omgeving van de haven nog even gaan verkennen. Mijn persoonlijke doelstelling was natuurlijk om een kroeg te vinden waar we vandaag Nederland - Duitsland kunnen gaan zien. Nou, dat was geen enkel probleem, want kroegen zat en vrijwel allemaal hebben ze de televisie aan. Ik vroeg aan een willekeurige stamgast hoe Frankrijk - Engeland geëindigd was en kreeg juichend het antwoord dat Frankrijk met 2-1 had gewonnen. Deze eilanden zijn Brits, maar zijn geen onderdeel van het United Kingdom en ook geen onderdeel van de EU. Misschien voelt men zich toch meer Frans dan de taal en munt doen vermoeden.

Wat weer wél typisch Brits is, is de weddenschappen cultuur. Op elke hoek van de straat vind je kantoortjes waar je weddenschappen kunt aangaan. Frankrijk is de torenhoge favoriet om het toernooi te winnen. "The odds" zijn 9/4, wat volgens mij zoveel betekend dat wanneer je 4 pond inzet en Frankrijk wint inderdaad, dan ontvang je 9 pond. Nederland staat op de vierde plaats met 12/1. Misschien gaan we voor de gein nog wel inzetten op een 3-1 overwinning van Nederland vanavond (50/1). Overigens is Duitsland bepaald geen favoriet om het toernooi te winnen. Alleen de Zweden en de Denen doen het in de weddenschappen nog slechter. Zijn ze hier de historie van Duitsland op voetbaltoernooien vergeten of zo?

Met een bijzonder vooruitziende blik hebben we een "Hup Holland" vlag meegenomen. Die heb ik vanochtend uiteraard direct in de mast gehesen.

Op de een of andere mannier lukt het hier niet om via de GSM onze e-mail uit te lezen. Het maakt niet uit welke provider ik bel (in Nederland, Frankrijk of Engeland), het GSM-netwerk verbreekt direct de verbinding. Ook girotel werkt niet. Heel raar, want als ik de betreffende nummers handmatig bel (in plaats van dat de laptop de nummers belt), krijg ik wel verbinding. Misschien vind ik nog een oplossing, maar anders zijn we op dit eiland even niet via e-mail bereikbaar.

Ik ga straks op zoek naar een internetcafé.

[René]

Dinsdag 15 juni 2004 (vervolg)

Vandaag geen luie dag, maar aan het werk. Het is vandaag "dinsdag - wasdag", zoals uit de foto blijkt. Let ook op de "Hup Holland" vlag in de top van de mast. Ja, we moeten onze jongens steunen!

Dinsdag - wasdag

Na ruim 2 weken is het echt ff aanpoten om alles gewassen te krijgen. Gelukkig hebben ze hier 2 wasmachines EN 2 drogers, dus het schiet wel op. Verder de website bijwerken, e-mail ontvangen en versturen, uploaden in een internetcafé (dat natuurlijk eerst gezocht moet worden), uitzoeken waar we morgen fietsen kunnen huren en wat dat kost, en natuurlijk tussendoor nog even eten. Maar vanavond Nederland - Duitsland. Ik verheug me er echt op. Biertje erbij en maar 'deskundig' commentaar leveren. Ik heb hier in de haven (nog) geen Duitsers gezien. Dat kan morgen zowel gunstig als ongunstig uitpakken. Ik hoop het laatste!

23:10 (dus na de wedstrijd) "We" hebben geluk gehad, zeg maar. Wat een slechte wedstrijd. De BBC commentatoren verwoordden het wat ons betreft erg treffend: Nederland was (erg) slecht geconcentreerd en de Duitsers hebben hard gewerkt. Wel een briljant doelpunt van Van Nistelrooy. De hele wedstrijd nauwelijks gezien en dan opeens.... Wel na het invallen van Pierre natuurlijk! De BBC kondigde de wedstrijd aan als "Arch rivals Holland vs. Germany" en later werd door de commentatoren nog opgemerkt dat dit toch "much more serious" was dan bijvoorbeeld England - Scotland.

We hebben de wedstrijd gevolgd in een redelijk gezellige pub met nog een stuk of 8 lokalen die bepaald niet mild waren in hun commentaar. Ze waren niet zozeer voor Nederland, maar wel, net als de rest van Europa waarschijnlijk, tegen Duitsland. De kop is eraf en het is misschien wel een goede uitslag, 1-1. Geen enkele ruimte om achterover te leunen. Vol aan de bak tegen de Tsjechen.

[René]

Woensdag 16 juni 2004

Ook René kon het niet laten ook een wedje te doen in een hier veel voorkomend gokwinkeltje. De optimist had voor 2-0 voor Nederland gewed. Ik had voor 2-1 gewed 'als' ik zou wedden. Het hing er even om. Nou dat was weer een gelukkie voor René. Zoals hij het zelf verwoorde: 'Jammer, maar voor mij wel prettig anders had ik 2-1 de komende week aan moeten horen'. De hup-holland-hup vlag hebben we gisteravond voor het slapen gaan weer binnen gehaald.

Eigenlijk wel grappig. Iedereen weet dat de ruimte aan boord beperkt is. Dus met het bepakken van Vagebond is er wat kleding betreft ook heleboel niet mee gegaan. Van René mochten destijds de oranje T-hirts niet mee. Wel heb ik nog de vlag en een oranje Holland petje mee gemoffeld. T-shirts kun je overal kopen was mijn gedachten destijds. Zo zie je maar. René die eigenlijk rustig wakker wilde worden met een door mij gezet bakje koffie. De vlag schoot zijn slaperige hoofd te binnen dus.... wat in zijn koppie zit .... zit niet in zijn k........Het was een heel spektakel en een leuk schouwspel toen de hup-holland-hup vlag gehesen werd.

Heerlijk geslapen in het schone bed. Wat vind ik dat toch heerlijk als alles weer schoon en fris is. Tussen het wassen door ook Vagebond binnenste buiten gekeerd. Het kost even moeite maar het resultaat is er wel naar. Zulke lekkere luchten hebben jullie thuis nie..............

[Helga]

Vandaag hebben we de toerist uitgehangen. Toen het laag water werd zijn we naar Elisabeth Castle gewandeld. Dit kasteel, waarvan de oudste resten uit de 13e eeuw dateren, is bij laag water te voet toegankelijk via een stenen pad. Bij aankomst stond het nog net niet droog, dus hebben we halverwege onze schoenen uitgetrokken. Je kunt er ook heen met een amfibievoertuig, maar dat was onze eer te na, uiteraard.

Elisabeth Castle, voetpad op de voorgrond

Om 12:00 starte 'Gunner Grave' met zijn verhaal. De beste man, gekleed in een 18e eeuws uniform, verstond zijn vak en wist erg boeiend over het kasteel te vertellen. Op de kop af dit jaar is Jersey 800 jaar trouw aan de Britse Kroon en dat wordt uiteraard gevierd. Zeker tot aan het einde van de 19e eeuw was dat niet zelden te danken aan Elisabeth Castle, want anders was het eiland een gemakkelijke prooi voor de Fransen geweest. Afgezien van restauratiewerkzaamheden de afgelopen decennia, dateren de laatste verbouwingen, hoe kan het ook anders, uit de tweede wereldoorlog toen de Duitsers diverse bunkers en kanonnen op het eiland plaatsten.

De climax van 'Gunner Graves' verhaal is het afvuren van een kanon. Maar voor het zover is, moet er eerst een regiment soldaten vanaf de binnenplaats naar het kanon marcheren. Dat regiment soldaten, wist ik veel, bestond uit bezoekers. Uitsluitend mannelijke bezoekers uiteraard. Er was geen ontkomen aan en zelfs al was er een mogelijkheid geweest om me te drukken, dan had Helga wel ingegrepen. De foto's spreken verder voor zich denk ik...

Gunner Grave doet zijn verhaal In het gelid

Helga kon het weer niet laten en heeft massa's meeuwen gefotografeerd. Ook veel kuikens, want rondom de muren en rotsen van het kasteel barst het van de nesten. Helaas zijn de foto's van de kuikens niet spectaculair gelukt, maar wel een foto van twee vechtende meeuwen.

Jij zit op mijn plek, dus oprotten!

Om een uur of drie hadden we het wel gezien en zijn we nog even langs het internetcafé gegaan. Daarna konden we het toch niet laten en hebben nog een bezoek gebracht aan het Maritiem Museum hier vlak aan de haven. Een erg leuk museum met veel praktische opstellingen. Bijvoorbeeld een bak met water en een windgenerator waar met verschillende rompvormen, ballast en zeilen een varend bootje gemaakt kan worden. Ook een grote glazen bol met water en een krachtige windgenerator om het effect van wind op water te demonstreren. De snelheid van de windgenerator kun je zelf regelen. Een erg origineel maritiem museum en heel anders dan de maritieme musea die we tot op heden gezien hebben.

Vlak na aankomst hier in de haven (eergisteren) kwam er een dame langs met een bestelformulier waarmee tax-free drank en sigaretten besteld konden worden. Hoewel niet extreem goedkoop, toch een stuk goedkoper dan hier in de winkel of in Nederland en het wordt op de steiger afgeleverd, ook niet verkeerd! Van het formulier kreeg ik de indruk dat bier alleen in flesjes geleverd kon worden, dus toen de dame in kwestie weer over onze steiger liep schoot ik haar aan om te vragen of bier ook in blik geleverd kon worden. Nou, dat was geen probleem. Dus wij bestelden bier, wijn en sigaretten. Zoals afgesproken werd e.e.a. vanavond klokslag 20:00 afgeleverd. Maar ... bier in flesjes. Dat was niet de afspraak, herinnerde ik haar aan mijn expliciete vraag van gisteren. Na wat heen en weer gebel werd een half uurtje later hetzelfde bier in blik geleverd. Prima service, kan niet anders zeggen. Frank, het is niet je merk, maar het zal er niet minder om smaken!

[René]

Vrijdag 18 juni 2004

Goh, ik zie nu pas dat we de website gisteren niet bijgewerkt hebben. Het vermelden waard is dat we gisterenmiddag fietsen gehuurd hebben en een paar uurtjes stevig getrapt hebben. In St. Helier ging het nog wel, maar eenmaal daarbuiten ging het op sommige stukken stevig omhoog. De 21 versnellingen kwamen dus wel van pas! Jammergenoeg waren we de kaart van het eiland vergeten waardoor we ons helaas moesten laten leiden door de hoofdwegen. Dat hadden we snel geleerd, want na een uurtje verlieten we de hoofdweg voor een landweggetje.. Prachtige omgeving. De weg liep wel wat steil naar beneden, maar wij hadden er het volste vertrouwen in, dat het aan de andere kant geleidelijker omhoog zou gaan. Nou, niet dus, want de weg liep dood in een baai. Wel mooi, maar toen konden we dat steile stuk weer terug. Niet zo mooi.

Onderweg hebben we met de zelfontspanner nog een kiekje van ons tweeën gemaakt:

Op een bankje

[René]

Tijdens het fietsen kwamen we langs paarden in de wei. Omdat ze van die handige vliegkappen op hadden die ook de neus en oren beschermen kon ik het niet laten dit even vast te leggen.

Deze foto is voor een speciale doelgroep...;-)

Oeffff het zadel voel ik zo af en toe nog een beetje.

[Helga]

 

 

Vanochtend liep om 6:00 de wekker af. Een klein uurtje later vertrokken we richting Guernsey. Aanvankelijk wilden we in één ruk naar Alderney, maar dat is met de stroom nauwelijks te doen, tenzij je bereid bent uren lang tegen een forse tegenstroom op te zeilen. Wij niet in ieder geval. De wind zat ook al niet echt in de goede hoek, zoals uit het track blijkt. Om 15:00 gooiden we ons anker uit aan de voet van Castle Cornet, St. Peter Port, Guernsey. We kwamen exact met laag water aan, wat het ankeren vereenvoudigde, want anders moet je zo gaan rekenen (hoe diep is het nu en hoeveel zakt het water nog maximaal). Rekenen moet trouwens zowieso, want tussen hoog en laag water zit hier momenteel zo'n 6 meter. We hebben in 4 meter diep water geankerd (toen het laag water was), dus er komt zo'n 10 meter te staan. We hebben in ieder geval ruim voldoende ankerketting (en lijn) uitgebracht.

St Helier (Jersey) - St. Peter Port (Guernsey)

Castke Cornet, wat we 2 jaar geleden bezocht hebben, ligt op nog geen 200 meter. Het zal een mooi gezicht zijn, denk ik, wanneer het kasteel vanavond verlicht is. Grappig is dat, 2 jaar geleden was dit het verste punt van onze vakantie. Nu is het pas het begin van onze reis.

Jersey was gelukkig een uitzondering, want hier kunnen we gelukkig weer 'normaal' e-mailen.

[René]

Vanmorgen toen we vertrokken uit Jersey lag daar het zeilschip de Eendracht. Wat een lekker gevoel geeft dat machtig mooie zeilschip als je er langs vaart. Het dwingt gewoon respect af. Mooi, mooi, mooi.

.....................ANOUK GEFELICITEERD..............

Hieperdepiep HOERA !!! Gisteren hebben we van mijn/ons nichtje Anouk een e-mail ontvangen met super goed nieuws. Ze is geslaagd! De vlag is hier ook uitgegaan hoor Anouk.

Nu heb ik even een traantje voor je weggepinkt (hihi). Dikke klap zoen en een hele grote knuf van ons twee.

[Helga]

Zaterdag 19 juni 2004

Toch maar niet. We wilden vanochtend naar Alderney, maar in plaats van een voorspelde N-NW wind, zat de wind in de NO hoek (4-5), pal tegen. Met de stroom mee (en het is vandaag springtij, dus bovengemiddende stroom) en wind tegen kan zich onder normale omstandigheden al een onrustige zee opbouwen. De Reeds Almanak schrijft over de Alderney Race: "In bad wheather and strong wind-against-tide conditions the seas break in all parts of the Race and passage is not recommended". Nu is het geen 'bad wheather', maar we hadden er ook geen trek in om te moeten kruisen. Daarnaast is Helga sinds gisterenavond niet helemaal lekker.

Na kort overleg met Helga besloten we om dan maar de Victoria Marine in St.Peter Port in te gaan. We vertrokken gisteren uit Jersey zonder brood en dat is wel het minste dat we in moeten slaan. We hebben wel afbakbrood aan boord, maar doen nog steeds zuinig aan met gas, omdat we tot op heden de flessen nog niet hebben kunnen vullen. En vanavond Nederland - Tsjechië, dus we gaan weer op zoek naar een kroeg. Wat me herinnert aan de "Hup Holland" vlag die ik nog moet hijsen.

23:00. Zo, even wat frustraties van me afschrijven. We liggen eruit, denk ik. Het hijsen van de "Hup Holland" vlag heeft niet geholpen. Hier een korte analyse van bondscoach Spit: een 2 - 0 voorsprong simpel weggegeven, ingeleid door een lompe bal, breed gespeeld, door Cocu. Een abominabel slechte scheidsrechter! Een rode kaart en dan een Van der Meijde (?) wisselen voor Reiziger? Alsof 2 - 2 dan maar geaccepteerd moet worden? Kortweg schijterig, want Nederland was de betere ploeg! Sorry, maar ik heb twee bier in mijn giegel, dus ben misschien niet meer helemaal helder, laat staan objectief. Extreem domme Engelsen (of Guernsey men) die uitgebreid zaten te 'rekenen', dat het goed was dat Nederland verloor, want dan lag Duitsland eruit. Ik weet het niet hoor, maar volgens mij hebben de Tsjechen in de laatste wedstrijd (tegen Duitsland) niks meer te winnen en de Duitsers daarentegen alles. "We" hebben het in ieder geval niet meer in eigen hand. Ach, de bal is rond en het is maar ene spelletje, toch....?

[René]

Zondag 20 juni 2004

Gisteren was René brood wezen halen en had onderweg ook een krantje gekocht. Na de krant van binnen en van buiten gelezen te hebben zijn we samen boodschappen gaan doen en ook nog eens door Guernsey wandelen. René had de krant in zijn hand om weg te gooien. We liepen langs een schip met een Nederlandse vlag. René liep er direct naar toe en vroeg of de krant gewenst was. De jongeman wilde het wel hebben om te lezen. Later op de dag kwamen ze naar de boot om ons nogmaals te bedanken voor de krant.

Met Martin en Sijrike klikte het. Al snel kletsen we over van alles en nog wat. Van het een kwam het ander en voor we het wisten zaten we gezellig aan de koffie bij ons in de kuip. Zij waren met een taxiboot naar Herm geweest. Het schijnt er erg mooi te zijn (soort van terug in de tijd). Ze hebben daar pittoresk lekker aan het strand gelegen.

Ik was ook wel geïnteresseerd in het eiland Herm. In de folder stond dat het eiland gepacht is sinds 1946 door een familie. In de eerste twee weken van mei is het er blijkbaar heel erg mooi vanwege alle bloemen en bloementuinen. Omdat wij in de pub naar het voetbal wilden kijken zijn hebben we elkaar gedag gezegd en een goede verdere reis toegewenst.

Nou voetbal is bekend, blub blub blub.

Na het voetbal kwam Martin nog een CD met digitale kaarten en een dik boek voor ons brengen. Helaas na het bij ons op de laptop gezet te hebben misten we toch nog een stukje software (of zoiets). Jammer het had zo mooi kunnen zijn!

Het is zondag en bij ons ging het wekkertje vroeg af. Om 09:15 uur vertrokken we naar Alderney. Omdat het rondom deze eilanden behoorlijk hard kan stromen krijg je op sommige plaatsen in het water stroom tegen golven, genaamd overfalls. Je ziet dan de golven in de verte breken op de zee zelf. Net of er een rif ligt. Deze overfalls kunnen soms heeeel vervelend zijn en moet ook op bepaalde plaatsen vanwege de hoogte van de golven vermeden worden. Nu gingen we door de Little Russel waar niets van op de kaart over aangegeven wordt. We zagen in de verte de golven breken maar dat hoeft niet altijd erg te zijn. Nou dit waren anders ook behoorlijk vervelende golven. De wind kwam pal van voren. Hierdoor had het geen zin de zeilen te hijsen om de extra functie van de zeilen te benutten. De extra functie van de zeilen is door de druk van de wind in de zeilen word het schip door de golven geduwd in plaats van dat het over de golven gaat klappen. We doken soms echt in de golven waardoor er een flinke plas over dek sloeg en naar de sprayhood rolde. Nee, geen van twee vonden dit echt leuk. Achteraf via de mail begrepen dat Martin en Sijrike idem ervaren hebben.

Rond halftwee legden we de Vagebond aan een mooring. De verstaging zijn we meer gaan spannen en trimmen. Bijboot Lady kreeg weer lucht. Daarna zijn we op de peddel naar de wal geroeid (bijboot torretje wilde op zondag niet werken). Aangekomen aan wal slenteren we wat rond en zien een spoorlijn. MMM dat zullen die Duitsers wel weer aangelegd hebben dacht ik. Stukje verder zien we een locomotief met twee oude wagons erachter gekoppeld staan. Het reed ook nog! Geweldig.

Mooie vent he! Op een klein stationnetje, 's-morgens in de vroegte... Alderney

Er stond een oud opgeknapt stationshuisje. Binnen rook het er net zo als dat het oud is. Een oudere gentleman hielp ons aan twee kaartjes voor een rondje puffelen in de trein op Alderney. Om halfvier vertrokken we met nog enkele passagiers. De wagons waren volgens mij ondergrondse wagons geweest uit Londen. In de wagons hingen nog de oude lijnverbindingkaarten. De vloer was van houten paneeltjes. De banken van fluweel stof met op verschillende banken een ander motief, of er was provisorisch een stukje stof met de hand ingezet. Ook hier rook het net zo als dat het er in die tijd geroken moest hebben. Voor vertrek kwam een man die nog behoorlijk lol had in zijn job in een zwart ketelpak met de kniptang de kaartjes ponsen. Dan komt er een mager manneke in een blauw overal met een bos pluizig, verwaaid zilverwit grijs haar aan 'huppelen' en stapt voorin in de locomotief. ???? Als dat maar goed gaat flitst er dan door je hoofd. Na enkele malen flink gerinkel gaat het geheel met horten en stoten bewegen. Wij zitten wat te ginnegappen om dit hele schouwspel. Piepen, kraken, horten en stoten begint de boel zachtjes aan te rollen. Ik zeg nog tegen René dat het van mij ECHT niet harder hoeft. Gelukkig bleef het bij dit tempo en dat stelde me zeer gerust.

Eindpunt oud locomotieftreintje is de vuurtoren. Na wat wandelen kun je weer met hetzelfde kaartje terug met de trein. Wij besluiten te gaan lopen. Het is een heel mooi eiland. Het komt een beetje Noorwegen over (wellicht Schotland achtig met weinig bomen) maar dan idyllische. Zeker de moeite waard om (wwer) een bezoekje te brengen.

[Helga]

Maandag 21 juni 2004

Vandaag de langste dag! En een lange dag wordt het, want vanochtend om 7 uur vertrokken we vanuit Alderney met als waarschijnlijke bestemming Salcombe (ca. 70 mijl), aan de Engelse zuidkust, op dagafstand van Falmouth, waar we eind van de week willen zijn. Voor a.s. woensdag en donderdag wordt storm voorspeld, dus dan liggen we zo goed als zeker verwaaid.

Spanning en sensatie vandaag:

Vanochtend stond er nauwelijks wind, dus maar weer de hulp van onze Japanner ingeroepen. Ten noordwesten van Alderney ligt de "Off Casquets TSS" (Traffic Separation Scheme), een virtuele snelweg voor zeeschepen. Zo'n TSS moet zo veel mogelijk onder een rechte hoek overgestoken worden. Uiteraard doen wij dat ook en we letten scherp op de aanstormende schepen die over het algemeen zo'n 3-4 keer zo snel varen dan wij. Toen we bijna aan de overkant waren van de 'rechterbaan' (de zuidzijde van de TSS) hield de motor ermee op. Shit! Opnieuw starten (eigenlijk tegen beter weten in, want de motor houdt er nooit zomaar mee op). Ja, hij liep weer. Nee, hij hield er toch weer mee op. Wat is er aan de hand? Dat kan helemaal niet, want onze motor doet het altijd! Nog nooit problemen mee gehad.

Maar belangrijker nog, we moeten hier weg, want we liggen stil op de 'snelweg' en er staat geen zugje wind, dus wat te doen? Nu hadden we het geluk dat we echt bijna aan de overkant waren en dat tussen de 'linker' en de 'rechterbaan' meestal een stuk niemandsland zit, wat in dit geval nogal groot is. Maar toch, we waren nog niet aan de overkant. Dus op kanaal 16 maar een secuité bericht uitgezonden: "Securité, securité, securité. All ships, all ships, all ships. This is sailing yacht Vagebond in the south lane off Off Caquests TSS in position 49 53 N 2 41 W. I have lost engine power and due to lack off wind I am unable to manouvre. I request a wide berth. I repeat ..... This is sailing yacht Vagebond, out. De oostlopende stroming duwde ons gelukkig uit de TSS, maar toch.

De  gele pijl wijst naar de positie waar de motor ermee ophield.

En toen? Nou, eerst de brandstoffilters maar vervangen. We hebben er twee, een groffilter en een fijnfilter. Ik had geen idee, dus besloot om maar direct beide te vervangen. Nu heb ik daar nog geen routine in opgebouwd en zeker niet op een bewegend schip, want hoewel geen wind, nog wel golven. Eerst de achterkajuit leeg gemaakt, zodat ik bij het groffilter kon, trap weggehaald om toegang te krijgen tot het fijnfilter. Reservefilters uit een kast aan stuurboord gepakt. Gereedschap uit een bun aan bakboord. En Helga ondertussen maar profiteren van elke windvlaagje, hoe gering dan ook.Dit om snelheid te houden waardoor het schommelen op de golven minder is en het klapperen van de zeilen te beperken. Het verwisselen van de filters ging verbazingwekkend soepel, al zeg ik het zelf. Echter, na het verwisselen van brandstoffilters moet er eerst ontlucht worden, voordat je de motor weer kunt starten. Dat ontluchten gebeurt door een schroefje los te draaien en vervolgens met een priegelig klein handpompje brandstof oppompen, tot dat bij het bewuste schroefje de brandstof eruit loopt. Nu weet ik vanuit eerdere 'operaties' dat dat oppompen van brandstof nogal een tijdrovende bezigheid is. En je kunt er ook al niet echt lekker bij. Maar goed, dit keer duurde het wel heel erg lang en er verscheen zelfs geen diesel in het glas onder het groffilter. Shit!

Twee gedachten kwamen bij me op:

  1. Was het probleem wel een verstopte filter? Het groffilter was inderdaad vies om te zien, maar verstopt? Het zou kunnen, maar ik wist het niet zeker. Ik geloof dat Yanmar voorschrijft om ze iedere 50 draaiuren te vervangen, maar voorgaande jaren vervingen we de filters alleen tijdens het winterklaar maken en dus maar één keer per jaar. En in die jaren hebben we zeker meer dan 50 gemotort. Nu hadden we 70 uur gedraait. Het zou dus kunnen.
  2. Hoeveel diesel zat er nog in de tank??? Vlak voor vertrek is er nog een mangat gemaakt in de dieseltank en toen hebben we de maten grof kunnen nemen (best lastig, want de tank is niet vierkant) We schatten de inhoud op zeker 250 liter en het zat vol. Op basis van het aantal motoruren (70 sinds we vorig jaar voor het laatste getankt hebben) zouden we niet meer dan 140 liter verbruikt moeten hebben. Ons gemiddelde verbruik ik een kleine 2 liter per uur. Maar wat als de motor meer is gaan verbruiken? En kloppen de berekeningen wel waarop we die 'minimaal' 250 liter gebaseerd hebben?

Tsja, ik moest toch wat. Eerst wilde ik zeker weten of er nog wel voldoende diesel in de tank zat. Ik vond dat 'ie erg klotste, hol en leeg klonk. Maar dat mangat maak je niet even 1-2-3 open, want het zit dicht gekit en vastgeschroefd met, schrik niet, 60 schroeven!!! En als 'ie inderdaad leeg was, tsja, dan kun je natuurlijk brandstof blijven oppompen tot je een ons weegt. Dus gewapend met sleutels viel ik op het mangat aan. Eenmaal alle schroeven eruit gedraaid, kon ik natuurlijk niet simpel het gat openen, want de RVS plaat (2 mm dik) zat met kit ook nog vast. De kit lossnijden kon ik niet, want ik kon onmogelijk met een mes onder de plaat komen. Dus moest ik terugvallen op grof geweld en uiteindelijk (met het buigen van de plaat en lostrekken van delen kit) kon ik in de tank kijken. Nou, daar zat nog RUIM voldoende diesel in. Shit, al dat werk voor niets. Aan de andere kant, het lag in ieder geval niet aan een lege tank. Dat zou wel héél erg genant geweest zijn.

60 schroeven!

Toch nog maar eens proberen brandstof op te pompen, want inmiddels bleek er toch wat diesel in het glas onder het groffilter te staan. En na weer een minuut of 5 pompen zag ik eindelijk diesel door het brandstofslangetje lopen. En ik weet dus echt 100% zeker dat het dit keer véél langer duurde dan de vorige keer (vorig jaar bij het winterklaar maken).Oorzaak? Geen idee.

Motor gestart en lopen als een zonnetje! Gelukkig, probleem opgelost, behalve dat ik nog 60 schroeven te gaan had...

Ons 'ongeluk' werd beloond toen we na het oversteken van de 'linkerbaan' een prima ZW 3-4 windje kregen.

Dinsdag 22 juni 2004

Onderstaande is geschreven na aankomst in ... ?

Vanwege dat gedoe met die diesel hadden we wat vertraging opgelopen in ons schema waarmee we nog bij daglicht aan zouden komen in Salcombe. Aan het begin van de avond was de wind wat gaan liggen en hebben we de motor bijgezet om wat extra snelheid te genereren (motorsailen). Een uur voor aankomst was het gedaan met ons geluk. Pruttel, pruttel en het was weer op met de koek. !@#$%^&*(.

Vervuilde diesel in de tank? Dat kan en dan slippen de filters heel snel vol. Maar binnen 4 uur? Dus wederom de filters vervangen, maar in tegenstelling tot de eerdere filters zagen deze er nog als nieuw uit. Vervolgens lukte het me met geen mogelijkheid meer om brandstof uit de tank naar de filters op te pompen. Inmiddels viel ook nog eens de wind weg, dus het was weer compleet feest.

Vriend en 'leverancier' Harry Verbeek dan maar gebeld. Het was pas 9:30 en we hadden GSM bereik. Situatie uitgelegd. Misschien een verstopping in de leiding van de tank naar het filter? Misschien helpt blazen. Nou, dat hielp helaas niet. Helga deed de suggestie om te proberen met onze oil-extractor (waarmee te verversen olie uit het motorblok gezogen kan worden) brandstof aan te zuigen. Superplan, alleen er werd alleen maar lucht aangezogen. Voorlopige conclusie: het aanzuigpunt zit in de tank niet op het laagste punt. Daardoor kunnen er nog tientallen liters diesel in de tank zitten, alleen heb je er geen r**t aan. Overigens deed Harry ook nog de suggestie om een slang met een gewicht eraan in de tank te laten zakken en dan het groffilter (tijdelijk) te by-passen. Goed plan, alleen niet zo'n lange slang aan boord en weinig trek in 60 schroeven.

Overigens, Harry, zeer attent voor het terugbellen vanochtend! "Vaar je alweer?", vroeg hij. "Nou nee, eigenlijk nog steeds", was het antwoord.

Dan de nacht maar op zee doorbrengen. Waarheen? Ja, dan kunnen we net zo goed doorvaren naar Falmouth (ca. 50 mijl) waar we sowieso eind van de week willen zijn. En voor woensdag en donderdag wordt héél vervelend weer voorspeld, dus we zullen naar verwachting al 2-3 dagen verwaaid liggen. Dan kunnen we beter in Falmouth verwaaid liggen.

Maar voorlopig gingen we eerst weer fijn achteruit, want stroom tegen en echt geen zuchtje wind. Om het materiaal te sparen hebben we de zeilen maar gestreken. Wel raar hoor, een nacht op zee en alleen maar dobberen. Helga had 's-middags al een tukkie gedaan, dus ik mocht als eerste gaan slapen. Maar zoals meestal, slaap ik een eerste nacht op zee niet of nauwelijks. Dit keer lukte het me wel aardig. Om 2:45 stak er een briesje op. Snel de zeilen gehesen en toen kon Helga te kooi. Wat kan 2 knopen snelheid dan een verademing zijn!

We gingen weer fijn achteruit...

Het briesje werd geleidelijk aan steeds krachtiger tot een ZO 5-6 (een voorproefje op wat later komen zou). Ruime wind en de Windpilot stuurt echt geweldig! Ook in zeegang (lees: golven). Helemaal top! Ondertussen natuurlijk de haven en baaien van Falmouth goed bestudeerd, want we zouden de haven onder zeil moeten aanlopen. Vervolgens twee opties: voor anker gaan of proberen een mooring (een bal aan een ketting) op te pakken. Uiteindelijk had de laatste optie onze voorkeur, want volgens de pilot lagen er nogal wat.

Ook bij wat meer zeegang stuurt de Windpilot perfect!

Ik was inmiddels toch een 'beetje' versleten van alle avonturen en weinig slapen, maar Helga zorgde voor de broodnodige hapjes en drankjes. Daar is ze echt een kei in! Zo had ze gisterenavond al dobberend nog een heerlijke kip-kerrie schotel klaargemaakt, terwijl ik al tevreden was geweest met een boterham met kaas.

14:45 Uur liepen we Falmouth binnen en na de eerste mooring gemist te hebben (lastig om onder zeil tussen andere boten door bij zo'n ding te komen), lukte het de tweede keer wel. Het was dan weliswaar een 'private' mooring, maar voorlopig lagen we vast. Via de marifoon de havendienst opgeroepen om te vragen met wie ik contact kon opnemen over die mooring. Ze zouden het uitzoeken en vroegen me standby te blijven op het betreffende kanaal, maar niet veel later kwam er een bootje van de havendienst die ons keurig een sleepje gaf naar een visitorsmooring. Eindelijk rust!

En inmiddels begon het steeds harder te waaien en te regenen. Voor de meteorologen onder jullie: 4 uur achtereen daalde de barometer met 2 millibar per uur. Momenteel (20:30) staat 'ie op 991 en is het praktisch windstil. Ik denk dat we ons in de kern van de depressie bevinden.

En dan nog dit. Een uurtje geleden haalde ik de e-mail op. Drie berichten, maar het derde bericht schoot maar niet op en was overduidelijk een mail met attachment. Met webmail gekeken en het betrof een commerciële mailing van een verzekeringsbedrijfje (waarvan ik de naam niet zal noemen) gericht aan vertrekkers met een PDF'je van 7,7MB !!! Probeer dat maar eens via GSM op te halen. De 'slimmerikken' hebben waarschijnlijk via www.zeilen.com alle vertrekkerssites bezocht op zoek naar e-mail adressen. Ik kon het niet laten er een e-mailtje aan te wijden.

Ik vind het weer mooi geweest voor vandaag. De dag die gisteren als de langste dag begon, was voor ons ook (tot nu toe) de langste dag...

[René]

Terwijl René lag te zagen zo rond een uur of half een ben ik tijdens mijn wacht naar de WC geweest. Op de een of andere manier heb ik iets niet goed gedaan met het wegpompen van mijn plasje. Tja, ik wilde zachtjes doen. Het was al heel bijzonder dat hij zomaar sliep. Zo rond half drie voelde ik wat wind langs mijn gezicht. Het was daarvoor blad stil. Af en toe zie je zo'n geweldige vissersboei voorbij komen omdat je door de stroming weg drijft. Wat heb ik inmiddels een hekel aan die visserdingen (sorry vissers met alle respect maar soms....). Ik had René de kooi in gestuurd omdat we (Vagebond en ik) hem morgen weer fris nodig hebben. Inmiddels begon ik, na het ronddrijvend zien van het fluoriserende water en vallende sterren, slaap te krijgen. Ik had gepland rond drie uur te gaan wisselen. Gelukkig kregen we wind dus ben ik een bakkie wakkermaak koffie klaar gaan maken, hebben we de zeilen gehesen en ging ik ‘mijn voor het slapengaan plasje’ doen. Shit..... de hele pot stond vol water en ook nog er overheen. Dus eerst leegpompen en de boel opruimen. Daarna lekker de kooi in met het voornemen de volgende keer beter op te letten na het bezoekje aan de WC.

Vandaag heerlijk zeilend zo rond een uur of elf kregen we bericht dat er schietoefeningen gingen plaatsvinden door de Marine. Die berichten gaan razend snel. Ze denken zeker dat je met pen en papier in de regen met een windje van 5 en golven van ongeveer 2 soms meer tijd hebt om het ff te noteren.... zeg maar. Dan ook nog in DAT tempo! Maar toch viel me op dat dit toch wel verdomd veel klonk op het gebied waar wij aan het varen waren. Even overleggen met René. Ook hij begon te twijfelen. En bij twijfel nemen we actie! Dus is hij direct naar beneden gegaan en heeft via de Marifoon op kanaal 16 het schietklare schip opgeroepen. Een dame gaf antwoord en vroeg ons over te gaan op een ander kanaal om te kunnen communiceren. Zo gezegd zo gedaan. Onze positie aan haar doorgegeven en moeten herhalen omdat het voor haar te snel ging terwijl René heel rustig sprak. Ja inderdaad, we waren in hun schietgebiedje aan het zeilen (perfecte lijn/koers richting Falmouth). De dame stelde voor om op te loeven en meer aan de ? kant van het gebied te gaan varen. %%$$@@ dat was niet best en zeker niet leuk. Die koers was aan de wind! Nou dat doe je niet voor je lol met deze golven en zeker niet met de haven in zicht (ongeveer nog twee uur te gaan). We hebben het 'even' geprobeerd en besloten toen toch maar weer onze eigen koers te gaan varen. René heeft tot twee keer toe het Marine schip geprobeerd op te roepen maar we kregen geen antwoord. We namen aan dat ze ons ook op de radar konden zien. Toch gingen alle haren op mijn hele lijf stijf overeind als er weer een schot afgevuurd werd. Stik nerveus werd ik er van. Ik voelde alle spieren spannen als er weer een knal over het water galmde. Je bent natuurlijk al niet echt fit meer na alles wat er gebeurt is en slaap te kort, dan krijg je dit nog. René had er geen last van en vroeg nog wat ik zou doen als ik het fluitende geluid van de bom zou horen, zou je dan overboord springen? Nee, ik spring niet overboord dat heeft toch geen zin. Ik geef je nog een kusje en dan zien we wel verder. In gedachten heb ik de situatie zitten inbeelden, we waren aangelijnd wat zou kunnen beteken dat ik voor dat kusje nooit op tijd bij René zou kunnen zijn.

Gelukkig heb ik voor het slapen toch nog HET kusje gekregen! Doei, doei... Slaap lekker......SMAK

[Helga]

Woensdag 23 juni 2004

Het stormt. De wind giert regelmatig met >30 knopen door het want, met uitschieters boven de 40. Vanacht was het redelijk rustig, maar sinds 7:00 vanochtend waait het weer als een tierelier. De windgenerator produceert amperes in dubbele cijfers. Zo nu en dan wordt 'ie te heet en treedt de thermische beveiliging in werking. Dan lopen de wieken helemaal vrij om te koelen. Het is dan of er een Boing 747 vanaf dek opstijgt. Klereherrie.

Verder alles goed aan boord. De boot giert uiteraard achter de mooring, maar met dubbele lijnen aan de mooring maken we ons geen zorgen. Het is wat oncomfortabel, maar daar is ook alles mee gezegd. Wel blij dat we 'hier' zijn en niet 'daar'.

We willen naar de kant om boodschappen te doen en 20 liter diesel te halen, maar met dit weer laten we de boot niet achter. Je weet tenslotte nooit. En dus maken we maar de zoveelste kop koffie en tikken weer een e-mail of schrijven weer een stukje, zoals dit, op de website.

In de loop van de middag horen we een paar scherpe knallen en ja hoor, de windgenerator is beschadigd. De buis die op de plaat boven de radardome is bevestigd wordt versterkt door 4 hoekstukjes. Onder een bepaalde hoek en bij een bepaalde windkracht (en het waaide stevig), raakten de bladen dus net zo'n hoekje, met als gevolg dat 3 van de 6 bladen beschadigd zijn. Dan is de molen niet meer in balans, dus hebben we 'm moeten stoppen. K*t, want we hebben al niet zoveel stroom meer. Overigens was de maximale windstoot vandaag 45,5 knoop. Zou de wind langdurig die kracht hebben, dan is het een stevige 9Bf. Terug naar de generator. Ik ben van plan om de drie beschadigde bladen op (identieke) maat ze zagen en ze dan om en om met de goede bladen weer te monteren. Het lijkt me dat de generator dan weer in balans is. Waarschijnlijk zullen we iets aan vermogen inleveren, maar ik denk dat het meevalt. We zullen zien en anders moeten we nieuwe bladen bij Rutland bestellen.

De windgenerator toen 'ie nog niet beschadigd was

Gisterenavond waren we beiden uit ons hum. Van andere vertrekkers(verhalen) weten we dat er 'alijd' van alles kapot gaat, maar toch. De buitenboordmotor doet 't niet. Probleem met de hoofdmotor of is het alleen een gebrek aan diesel? Windgenerator beschadigd. Je wordt er niet vrolijk van, maar ik denk dat we er maar aan moeten wennen.

Wat onze dag natuurlijk weer helemaal goed maakte, was de overwinning van Nederland op Letland, of liever gezegd, het verlies van Duitsland tegen de Tsjechen. Ik had de hoop eerlijk gezegd al opgegeven, want de Tsjechen hadden toch niets meer te winnen. Maar des te beter dat ze toch hun sportieve plicht gedaan hebben.

[René]

Donderdag 24 juni 2004 / 50°09’26N 005°03’94W

Ik kan daar zo .... teleurgesteld... over zijn... op dat moment. Heb je alles tot in de puntjes geregeld. Die windgenerator is per slot van rekening nog persoonlijk gebracht om te zorgen dat niets fout kon gaan bij het maken van die constructie. Nou en het is een constructie waar je U tegen zegt. Er was nog niet een huidschilver op mijn lijf die aan deze constructie twijfelde. MMM .. jammer maar helaas. Niets meer aan te doen. Gewoon vooruit denken, oplossen en het beste er van maken. Mijn teleurstelling gaat meer uit naar René die zo zijn best heeft gedaan alles zo perfect mogelijk te organiseren en te regelen.

Even een zonnetje op Falmouth tijdens de storm Russisch opleidingsschip MIR wordt Falmouth binnengesleept

Inmiddels liggen we aan de steiger. We hebben diesel getankt (en de motor doet het dus weer!), eten gehaald en heerlijk gegeten (gekookte aardappels, boontjes en steak). Morgen tot en met maandag aan de slag om alles gereed te hebben voor de overtocht. Voorlopig is het hier al reuze gezellig, aardige mensen, iedereen helpt iedereen gewoon gezellige boel hier. Ohhh nieuwe buren? Hello welcome! Terwijl het echt niet goedkoop is om hier te liggen lijkt het vooralsnog of ze hier allemaal gezellig voorlopig blijven liggen. Knus en knotsie... Heerlijk om weer even in de rust te zijn en de mouwen op te kunnen rollen i.p.v. je te laten rollen door de golven. CD'tje op met Lou Rawls en vanavond heeeerlijk douchen...mmmmmm.

[Helga]

Vrijdag 25 juni 2004 / 50°09’26N 005°03’94W

Lekker geslapen, heerlijk rustig en fris. Gisteravond ben ik laat naar bed gegaan maar wilde vandaag wel op tijd eruit. Vandaag staat in het teken van de lucht klaren met betrekking tot alle 'to do' zaken.

Terwijl ik met een mevrouw aan het praten was bij de wasmachines keek ik af en toe naar buiten door het grote raam voor me. Het gaf een mooi uitzicht over de haven en de steiger waar we aan liggen. Zij is net terug gekomen met haar man van een vijf jaar durende tocht waarvan drie jaar Middellandse zee en twee jaar Caribische gebied. Terwijl ik al pratend naar buiten keek zag ik een zeehond zwemmen niet ver van onze boot vandaan. Ze verbaasde zich erover een zeehond hier te zien. Nou ik verbaas me nergens meer over. Ik heb zelfs een zeehond bij de Roompot gezien. Al kletsend hebben we de wasjes gedraaid. Dat is pas gezellig wasjes doen. Ze was bereid op al mijn vragen antwoord te geven en vond het blijkbaar leuk haar ervaringen met mij te delen. Ik die nog in de startblokken sta om eigenlijk pas echt te vertrekken absorbeer alles wat ik hoor. Het zal later blijken of je er iets aan hebt.

René heeft inmiddels al de windvaan van drie kortere bladen voorzien. Dit waren de drie die stukgelagen waren. Hij heeft de kortere met de nog hele (langere) om en om weer terug geplaatst. Nu zijn de 6 bladen weer in balans en draait de windgenerator vooralsnog goed. We zien wel of het inlevert qua energie genereren. Terwijl ik nog druk ben de boel weer van een lekker luchtje te voorzien is René op stap gegaan met de gasfles. Het is en blijft toch een probleem de 5 ltr tank te vullen. Van de mevrouw waar ik vanmorgen mee heb staan praten heb ik begrepen dat ook zij dit probleem gehad hebben. Ook zij zijn uiteindelijk over gegaan op camping gasflessen (ook butaan) van 2,5 ltr. Het enige wat je dan moet doen is een andere drukregelaar kopen en het te plaatsen. Makkelijker gezegd dan gedaan lijkt me. Gelukkig kan ons kooksysteem deze veranderingen allemaal aan. Uit de ervaring heb ik begrepen dat als je een grotere camping gasfles koopt en deze wilt laten vullen je soms een week moet wachten. Dit omdat de grotere flessen dan naar de fabriek moeten om gevuld te worden. Die kleine flesjes kun je overal omruilen. Dus de keuze is dan snel gemaakt. Je kunt volgens zegge een maand met een 2,5 ltr fles doen. We zullen zien...

[Helga]

Zoals Helga al schreef hebben we vandaag weer het nodige van de to-do lijst kunnen afstrepen. Dat van die gasflessen is nog een aardig verhaal. Wij hebben dus 2 van die groene 12,1 liter flessen waar 5 of 6 kilo propaan of butaan in kan. Wij gebruikten tot op heden propaan. In Nederland worden ze vrij veel gebruikt en ik was in de veronderstelling (en kreeg dat ook van derden bevestigd), dat het vullen of omruilen van die flessen in het buitenland geen problemen zou geven. Nou wel dus. Niet in Frankrijk, niet op de Kanaaleilanden en ook niet in Engeland. En de tweede fles hebben we al een tijdje in gebruik, dus er moest nu toch echt iets gebeuren. Wat wel overal verkrijgbaar is, is Camping Gaz (butaan).

Vanochtend ben ik eerst met de lege fles naar het havenkantoor gegaan. Daar werd me geadviseerd eerst maar eens te rade te gaan bij een bepaalde watersportwinkel en als ze me daar niet konden helpen, dan moest ik maar naar Cooks. In de watersportwinkel dachten ze me in eerste instantie te kunnen helpen, maar helaas, de fles die ze me aanboden was een centimeter of 2 dikker en dan past 'ie niet in onze gasbun. Dan maar overstappen op Camping Gaz, maar dan had ik een nieuwe drukregelaar nodig en die hadden ze niet op voorraad. Dus belden ze met Cooks en die had 'm wel. Bij de bibliotheek omhoog en dan aan je rechterhand (of zoiets). Best een stuk lopen en ook nog redelijk stijl omhoog, maar je moet er iets voor over hebben. Uiteindelijk stond ik aan het eind van de betreffende weg, maar geen Cooks. Dus maar eens gevraagd aan een willekeurige voorbijganger. De tweede poging was raak en de beste man moest ook die kant op, dus liepen we gezamenlijk dezelfde weg weer naar beneden, ondertussen pratend over de dramatische uitschakeling van Engeland gisterenavond. De man was niet erg te spreken over de scheidsrechter en dat is een fors understatement. Hij wees me de winkel en kennelijk had ik de naam niet goed verstaan, want het was Cox's. Ja hoor, hij had wel een drukregelaar voor Camping Gaz. Ik dat ding gekocht en weer terug naar de watersportwinkel, waar ik niet alleen nog een fles Camping Gaz moest kopen, ik had daar ook de lege gasfles laten staan, want om dat gewicht door half Falmouth mee te zeulen had ik weinig trek. "Maar dat is helemaal geen Camping Gaz regelaar!". Heb ik dat? Ik uitgelegd waar ik dat ding gekocht had. Nee, je moet bij Cooks zijn en niet bij Cox's, want die heeft echt nergens verstand van. Dus weer terug om de foute drukregelaar terug te brengen en daarna naar Cooks, wat gelukkig niet ver van Cox's bleek te zijn en daar kon ik inderdaad de goede drukregelaar krijgen. Weer naar de watersportwinkel voor de gasflessen en na 2 uur was ik weer terug op de boot. Fles aansluiten en werken. Probleem opgelost. Lekker!

Daarna zijn we samen naar de plaatselijke Vodafone winkel gegaan om een pre-paid kaart te kopen. Niet dat we voor die paar dagen dat we nog in Engeland zijn veel goedkoper uit zullen zijn, maar ik wilde nu wel eens uitproberen of dat werkte en met name of je met een pre-paid kaart ook een dataverbinding kon opzetten, want daarover hoorde ik de laatste tijd tegenstrijdige berichten. Voor de zekerheid de laptop meegenomen om het ter plaatste te kunnen uitproberen. Nou het werkt zonder problemen, dus ook dat 'probleem' is opgelost.

Voor wie zich de afgelopen tijd bezwaard voelde om ons te bellen, omdat wij opdraaiden voor de kosten naar het buitenland: voel je in het geheel niet bezwaard om ons te bellen, want alle kosten zijn nu voor jullie...

Oh ja, zou ik het bijna nog vergeten, maar voorlopig is ons nummer: + 44 79 099 23 755 (staat overigens ook op de contact pagina).

[René]

Zaterdag 26 juni 2004 / 50°09’26N 005°03’94W

Het is baggerweer. Guur, nat, winderig, jakkes. Dus toen ik wakker werd, heb ik me nog maar een keer omgedraaid. Straks gaan we boodschappen doen en weer naar het internetcafé. Niet alleen om de website te uploaden, maar ook om de weersvoorspellingen voor komende week die op internet beschikbaar zijn te bestuderen. Het is de bedoeling dat Frank a.s. maandag komt, maar als het weer voor volgende week geen perspectief biedt voor een oversteek naar Spanje, dan kan 'ie net zo goed thuis blijven. We hebben afgesproken om morgenochtend een definitief besluit te nemen rondom zijn komst. Vooralsnog staan er wat het weer betreft nog geen seinen op rood, maar de wind zit me iets te veel in de (zuid) westhoek. Dat is niet zo gunstig.

[René]

Verder hebben we niet zo veel zin om iets actiefs te doen. Als je in een woonhuis woont ga je toch ook niet iedere dag op pad of in de actie? Dus met die gedachte verschuil ik me achter mijn nieuwe boek en de e-mail berichten. Het is zo reuze gezellig de berichten die je binnen krijgt. Allemaal dagelijkse gebeurtenissen in verkorte versie passeren de revue. Het verheugt me dat de meeste het erg leuk vinden om onze belevenissen te lezen. Tja, nu is het even stil aan het front omdat we simpelweg nog steeds in Falmouth liggen. René hoopt dat ik de Zweedse dame weer zie en aan kan spreken om te vragen of ze ook naar het voetballen gaan kijken. Ja, ja bij ons hangt de 'hup holland hup' vlag al weer in de mast. Vanavond doe ik niet mijn oranje petje op met de tekst Holland. Ze moeten zich eerst maar weer eens van de goede kant laten zien. Ik ga niet voor gek lopen voor die mannetjes die voor dat geld niets weten te presteren! Dus duimen maar. Het zou wel jammer zijn als ze niet winnen. Het geeft een extra dimensie om naar de kroeg te gaan en met anderen over de sport te kunnen praten. Soms is het gewoon onzin uitwisselen. Tenminste zo ervaar ik het dan een beetje. De contacten zijn wel erg snel gelegd en de humor speelt de bove toon. Ik ben benieuwd wat deze voetbal avond ons nu weer gaat brengen.

Het zou overigens ook leuk zijn om meer in contact te komen met die Zweden om met hun van gedachten te kunnen wisselen met betrekking tot de weersvoorspellingen in verband met onze overtocht naar Spanje. Toch prettig als je bevestiging krijgt over het geen je zelf al onderzocht hebt. Ook dat zullen we zien of dit realiteit wordt.

[Helga]

Zondag 27 juni 2004 / 50°09’26N 005°03’94W

Goedemorgen allemaal! Met een speciale aankondiging meld ik dat Frank Evers vandaag jarig is en wellicht met een kater in zijn bed de roes aan het uitslapen is. Van Harte Frank! Snel zullen we van hem horen hoe of het feest geweest is en of hij nu wel of niet gaat komen. De weersvoorspellingen zijn niet gunstig om de overtocht te maken. Nu is het vroeg in de week maar wij nemen geen enkel risico. Wel erg jammer voor Frank die zich er zo op verheugd heeft. Het was een aardig verjaardagscadeau geweest als we hem kunnen bellen met de melding dat de overtocht WEL door gaat. Jammer, jammer, jammer. Als de tocht er deze week niet in zit en Frank vind het nog steeds leuk om te komen dan is hij van harte welkom. Hopelijk komt hij zodat we toch leuke tochten kunnen maken deze week en niet te vergeten dan kan hij ook zijn splinter nieuwe zeilpak uitproberen. Eigenlijk is dit geen goede wens omdat het dan betekend dat het koud en nat moet zijn. Maar het is hem gegund dus dan mag het voor deze week een dagje ietsje minder weer zijn. De hele week is ook weer niet leuk voor hem.

Weet je wat. Zodra hij hier is mag hij wensen wat hij wil. Lekker makkelijk....

Omdat ik gisteren niet veel heb gedaan kreeg ik vandaag opeens de kriebels en heb de sop er maar bij gepakt. Alles weer ff gesopt. Tjeee, het is niet zo'n groot huis meer alleen de ruimte wordt nu natuurlijk in een veel grote mate gebruikt. Het was weer nodig .... zeg maar. Daarna hebben we de stoute schoenen aangetrokken en zijn met trui, regenjas, wat lekkers en flesje water (mij zie je niet weggaan zonder een flesje water) op stap gegaan. Al snel bleek dat we iets te veel kleding aan hadden, ppffff warm. Liever te veel dan te weinig.

Het is een leuk stadje. Bij mij was de pap al snel op en hebben op een bankje naar de bootjes die beneden in het water aan de moorings lagen zitten kijken. Nog wat in het dorpje gelopen en terug gegaan naar ons knusse huisje. Allebei zijn we in slaap geduveld. Waar zijn we nu toch zo moe van? Of zijn we gewoon lui? Frank belde dat hij met de auto op de trein ging en dat was voor ons een wekkertje om in de actie te gaan. Bami staat op het menu.

Daarna ga ik nog even met sop de gas aansluiting controleren. Omdat op die campingflesjes minder druk staat wilden we toch weten of die aansluiting echt goed zit. Helaas het lekte 'ietje'. Nu deden we de buitenkraan iedere keer dicht naast het afsluiten van de binnen kraan natuurlijk. Maar soms moet het ook kunnen met alleen de binnenkraan. Trouwens het moet gewoon helemaal niet lekken. We hebben er een nieuw rubber ringetje in gedaan en alles is nu potdicht. Zo... dat voelt ook weer goed.

P.s. Ik ben benieuwd of de 'hup Holland hup' vlag nog naar beneden gehaald wordt door René.

[Helga]

Op verzoek van Helga mag ik nog even schrijven over gisterenavond. Op weg naar de kroeg liepen we langs de Cocktail, een Zweedse boot, die hier ook al enige dagen aan de steiger ligt. Helga had al kennis gemaakt met de schipperse en dus vroeg ze of ze nog naar het voetbal gingen kijken. Nou, zij niet, maar hij wel en wel in de King's Gate. Toen wij daar eenmaal aan de koffie zaten, kwamen ze even later (toch) allebei binnengelopen. Na de eerste helft zijn we verkast naar een andere kroeg, want ivm entertainment zou het geluid zacht gezet worden en we wilden wel graag het BBC commentaar horen. Toen het eenmaal op een verlenging uit dreigde te lopen had ik Ulla en Ingemar al verteld dat, mocht het op penalties uitdraaien, de Zweden zo goed als zeker door zouden gaan. Tsja, de Grote Nationale Frustratie, hield ook mij in zijn greep.

Wat een spanning en wat een sensationeel einde! Van der Sar for president! En dan Robben voor vice-president. Helden!

Grappig, hoe je dan je emoties nog een beetje probeert te beteugelen (wat overigens niet erg lukte) in het bijzijn van de teleurgestelde Zweden. IK heb denk ik wel 10 keer benadrukt dat het een loterij is en dat de Zweden ook bepaald niet slecht speelden. Terug in de haven hebben we aan boord van Cocktail nog een afzakkertje gedronken en lagen uiteindelijk om 2:00 in bed.

[René]

Maandag 28 juni 2004 / 50°09’26N 005°03’94W

Frank heeft besloten om toch te komen, overtocht of niet. We verwachten hem in de loop van de middag. Hij wordt gebracht door een vriend, die vanacht bij ons overnacht en morgen weer terug naar Nederland rijdt.

De laatste weerberichten zijn nog steeds niet gunstig voor een overtocht. Voor de Golf van Biscaje wordt vrij gunstig weer voorspeld, maar we moeten eerst het westelijk deel van het Kanaal oversteklen en daar blijft de wind deze week in de ZW hoek zitten en dat is precies de richting die we niet willen. Straks in het internetcafé nog meer bronnen raadplegen. En lukt het deze week niet, dan gaan we samen met Frank de kust hier verder verkennen. Geen zorgen, wij vermaken ons echt wel!

[René]

De vlag 'hup Holland hup' hangt nog in de mast.. Nu kunnen we het gebruiken als herkenningspunt voor Frank. Nu eerst wat extra boodschpjes halen om het gezelschap te kunnen verwelkomen.

[Helga]

Dinsdag 29 juni 2004 / 50°09’26N 005°03’94W

Frank en Peter arriveerden gisteren om 17:15. Ze konden niet direct de juiste kade vinden, maar onder deskundige begeleiding van ons kwam het uiteindelijk toch nog goed. Frank had een enorme voorraad voedsel meegenomen naar aanleiding van een boodschappen 'lijstje' dat Helga hem afgelopen week gestuurd had. De koers van het AH aandeel zal ongetwijfeld gestegen zijn.

Peter en Frank, vlak na aankomst Helga het kaasmeisje (Frank bracht een paar kilo Old Amsterdam mee)

Na het nuttigen van enkele biertjes in de kuip zijn we op de wal een hapje gaan eten. Helga had inmiddels de meegebrachte spullen in de computer gezet (waar opgeborgen met houdbaarheidsdatum) en netjes weggeborgen onder de vlonders. Aansluitend aan het eten in een lokale kroeg nog wat gedronken, maar ja, die sluitingstijden he. Klokslag 11:00 sluit de boel.

Na een snel ontbijt vertrok Peter vanochtend alweer richting Dover. Echt geweldig dat hij Frank heeft gebracht!

Vanochtend hadden we het plan om vanmiddag te vertrekken, maar bij nader bestuderen van het weer, lijkt morgenochtend (vroeg!) een beter moment om te vertrekken. Het tij zet ons dan de eerste 6 uur naar het zuidwesten en de wind lijkt ook in de loop van de ochtend echt in de westhoek te gaan zitten. Het ziet ernaar uit dat we de hele tocht aan de wind zullen varen, maar het is in ieder geval bezeild.

We zijn weer bereikbaar op de Iridium, of liever gezegd WIJ kunnen weer bellen met de Iridium, want gezien de kosten verwacht ik niet dat wij erop gebeld zullen worden. SMS'en kan natuurlijk weer wel EN gratis!

[René]

Ik heb een middag tukkie gedaan. Frank en René zijn extra chips zakken en nootjes wezen halen. Tja, de chips en nootjes waren ZO lekker deze middag dat we besloten deze extra aan boord te nemen voor onderweg. Ik voel me helemaal 'soort van jarig' omdat Frank staat te koken dus dat is een verwennerij. Met tranen in de ogen staat hij de grote uien te snijden maar zingt er vrolijk op los. Blijkbaar gaat het allemaal goed. Het is allemaal even wennen met de spullen die je hier aan boord gebruikt. Er wordt niet geklaagd en het begint al behoorlijk lekker te ruiken dus dat komt helemaal goed.

Frank heeft vanmiddag Peter gebeld hoe of de terugreis verliep. Alles verliep prima en het vlotte aardig. Het blijft spannend dat links rijden. Helaas hebben we zojuist een sms ontvangen dat er brand of brandmelding is geweest in de tunnel waardoor hij veel vertraging zal gaan oplopen. We hopen voor Peter dat hij voor de naailes toch nog thuis is.

[Helga]

Juli 2004 (met de oversteek naar La Coruna)