Zaterdag 1 mei 2004

Vanochtend hebben de dames uitgeslapen. Gisterenavond hebben ze in de kuip aan de port gezeten en dat had zo zijn effect. Met een gekookt eitje en in de oven afgebakken broodjes was het ontbijt weer perfect. Daarna hebben we de Peugeots van de dames (zowel Helga als Chantal hebben een zwarte 206) naar Muiderzand gebracht. Vervolgens in Lelystad nog even lanks Appie Heijn en om 14:00 verlieten we onze thuishaven definitief. Eenmaal door de Houtribsluis bleek er nauwelijks wind, dus de eerste paar mijlen op de motor richting Hoorn. Gelukkig trok de wind al snel aan en nam toe tot een straffe NW 5. Aan de wind onder dubbel gereefd grootzeil ploegde Vagbond door de korte steile golfjes die zo kenmerkend zijn voor het IJsselmeer/Markermeer. Onderweg hebben de dames nog luidkeels meegeblerd met Marco Borsato. De speakers die ik een paar weken geleden gemonteerd heb kregen het zwaar te verduren.

Chantal stuurt Vagebond als een volleerd stuurman/vrouw Brrrrrrr, koud! Kijk mamma, ik doe Titanic na... Wat kijkt Renť toch weer serieus

Het was erg heiig, zodat de contouren van Hoorn pas op 1,5 mijl afstand zichtbaar werden. Eenmaal in Hoorn stonden Ronald en Hilde ons al op te wachten. Het was inmiddels 19:00, dus Helga begon met hulp van Chantal meteen aan het avondeten, een grote pan spagetti. Jammer genoeg had Hilde 's-avonds nog andere verplichtingen, dus onze gasten moesten al weer snel weg. Daarna zijn we Hoorn in gegaan, maar daar was erg weinig te beleven, dus hebben we aan boord nog maar een drankje genomen. In bed nog een paar bladzijden gelezen tot onze ogen dichtviielen.

[René]

Zondag 2 mei 2004

Wederom sliepen de dames uit. Niet te geloven! Pas om 11:00 waren ze in staat om met slaperige koppen in de kajuit te verschijnen. Luie donders zijn het, vrouwen aan boord. Aangezien onze buren wilden vertrekken, vertrokken wij ook maar direct en ontbeten onderweg. Er stond een lekkere W4-5, zodat we met ruim 6 knopen richting Muiderzand speerden, waar we om 15:00 aankwamen.

Rond 17:30 arriveerde Astrid, nadat ze eerst in Muiden naar ons op zoek was geweest. Een uurtje later kwamen Rob en Maike en zijn we een hapje gaan eten in het restaurant op de haven. Heel gezellig en vooral Chantal en Astrid smulden van de sterke verhalen over schipbreuken e.d. van de zeilers. Niet dat we die ooit meegemaakt hebben, maar we hebben wel 'alle' boeken gelezen.

Morgen vroeg op om te informeren hoe snel we de kant op kunnen met de boot. Hoe eerder hoe beter, want we hebben genoeg te doen.

[René]

Maandag 3 mei 2004

Sinds vandaag zijn we weer even landrotten, want Vagebond staat op het droge.

Om 7:00 liep de wekker af. Na eerst een kop koffie gedronken te hebben, ging ik om 7:45 informeren bij Shipshape hoe laat we de kant op konden. Nou, dat was nog niet helemaal duidelijk, maar we hadden wel binnen een kwartier een monteur aan boord om de kleppen van de motor te controleren en te stellen. Het was nauwelijks nodig en nogmaals werd bevestigd dat we een puik motortje hebben.

Dat we niet direct de kant op konden kwam eigenlijk best goed uit, want zo konden we nog even gezellig bijpraten met Astrid en op ons gemak ontbijten. Om 11:00 hingen we dan in de kraan. Dat verliep probleemloos, maar bij het afspuiten viel het me op dat grote stukken verf bij de kiel er zo maar afkwamen. Bij nadere inspectie door Harry Vebeek (van Shipshape) schrokken we toch wel, want het leek er even op dat het hele schip niet gestraald was. Iets wat noodzakelijk is om primer een goede hechting te geven. Onder de afbladderende verf zat namelijk de walslaag en geen gestraald staal. De walslaag ontstaat door het verwarmen en roillen van staal en bestaat uit koolstof en vervuiling (met dank aan Astrid). Zou alle verf er dan zo maar af kunnen komen??? "Steek eerst maar zoveel mogelijk van de verf weg en dan zien we wel verder", zo luide het advies. In het begin konden we grote stukken verf er eenvoudig afsteken (Astrid droeg ook haar steentje bij), maar vrij snel werd het toch moeilijker en bleek de rest van het verfsysteem toch goed te hechten. De volgende stap werd het afsliijpen van de walslaag tot op het blanke staal.

Om de files te vermijden vertrok Astrid om 14:30. De volgende keer dat we elkaar zien, zijn we in ???.

Aangezien onze buurman, met een prachtig 50 jaar oud stalen schip, aan het schilderen was, moesten wij voorzorgsmaatregelen nemen. Dus eerst naar de Gamma om zeilen te halen, zodat we Vagebond konden afschermen van het schip van de buurman. Vervolgens, het was inmiddels 17:00, aan de gang met de slijptol. Met enig geduld kwam langzaam maar zeker het blanke staal tevoorschijn. Jakkes, het leek wel werken!

Grote zeilen beschermen het schilderwerk van de buurman Nou, nou, dat valt nog niet mee Kijk mamma, vuurwerk!

De kielzijde aan bakboord is nu zo goed als gereed. Morgenochtend gaan we verder met de stuurboord kant. Daarna gaan we de kale plekken een stuk of vier lagen Interprotect geven. Daarna kan het onderwaterschip in de antifauling, maar niet voordat we de waterlijn een centimeter of 15 omhoog gebracht hebben, want niet alleen ligt Vagebond iets achterover, de waterlijn is echt te laag.

Nog even over die walslaag. Het lijkt erop dat alleen de kiel niet (geheel?) gestraald is. Het zou kunnen dat de kiel er pas later onder gezet is.

Helga had ondertussen een pan macaroni klaargemaakt en om 19:45 vonden we het mooi geweest. Nog even de website bijwerken (nu dus), e-mail checken, even lezen en dan bijtijds naar bed, want morgen is er weer genoeg te doen!

[René]

Ook maandag 3 mei 2004

Het is nu echt primitief zo aan boort op de wal. Een plasje doen is er ook niet meer bij of een afwasje. Water afgieten is er ook niet meer bij. Natuurlijk hebben we nog wel de vuilwatertank maar…. Harry kwam zo onverwachts aan om de Vagebond ‘zelf’(?) in de box te varen waar de bok stond dat ik vergeten was de vuilwatertank te legen. Hoeveel ruimte er nu inzit weet ik niet precies. Dit kan ik wel uitzoeken maar vind het niet belangrijk. Gewoon geen slimme zet om dat te vergeten. Eigenlijk wilde ik ook nog even de watertanks tot de nok toe vullen maar ook dat heb ik niet gedaan.

Tja, als je gezellig met je zus zit te kletsen dan kan de wereld best andersom gaan draaien terwijl ik er niets van merk. Met Chantal is al een aardig plan getrokken over wanneer, waar ze tijdens de reis op komt stappen. Of ik het zou willen of niet die komt, ha ha. Leuk vooruitzicht, lekker hard zingen en dansen op muziek. Astrid heeft een globale planning ergens in 2006. Die komt altijd spontaan aanwaaien, erg leuk en altijd reuze gezellig.

Overigens wil ik graag kwijt dat René erg goed met de Vagebond op de motor kan manoeuvreren. Hij heeft (zoals hij zelf zegt) het moeten leren om op de motor als een motorboot te manoeuvreren met de Vagebond. Van Harry heeft René destijds (2000) tips gekregen hoe op de motor te manoeuvreren met de Vagebond. Harry die echt wel heel goed kan varen, vond het een heel klein pietsje beetje grappig (ahum), met een trots die niet los wilde laten toen ik hem zei dat René de gemaakte manoeuvres beter zou hebben gedaan. Harry en ik kunnen gelukkig veel van elkaar hebben.

Astrid heeft volgens mij nog nooit zo dicht bij een schip uit het water zien takelen. Het is best imposant als je er met je neus bovenop staat. Ik ben toch altijd weer erg blij als de boot in de bok op z’n plaats staat.

Jammer dat ik tijdens de werkzaamheden van Astrid geen foto gemaakt heb. Na haar vertrek zijn we samen met de hand verder gegaan waarna de tol werkzaamheden voortgezet werden. René heeft een en ander reeds verwoord.

Een ding is zeker. We zijn nu niet de enige die aan het klussen zijn. Best gezellig.. zeg maar….

(Met dat ik dit zit te typen hoor ik Rene achter mij in de WC plassen.... ik schiet in de stress.... maar hij had een emmer in de WC gezet... de grapjas..)

[Helga]


Dinsdag 4 mei 2004

Het is inmiddels al weer half negen. Herrie onder de boot. Onze plasjes staan inmiddels beneden. Die heb ik met de emmer aan de lijn laten zakken tot op de ‘aarde’. Omdat de slijptol natuurlijk nog in ons (leen-)bezit is, is René vanmorgen om 8:00 uur aan het schuren gegaan. Tja, je weet niet of je alle 14 dagen dit mooie weer blijft houden. Zodra hij hiermee klaar is kan ik ook weer echt iets gaan betekenen.

Inmiddels ben ik er achter dat het toch handig is om een klein naaimachientje aan boord te hebben. Er moeten nog de nodige zaken gemaakt worden: slingerzeiltje (voor het stevig liggen tijdens overtochten), windschermen (bak- & stuurboord), soort hoezen voor over de luiken (tijdens varen) en de alle handen handigheidjes. Wellicht ga ik tussendoor nog even op zoek. Het ding moet wel een iets dikkere stof aan kunnen en vooral niet veel ruimte in beslag nemen anders heb je er niets aan. Of het apparaat in de komende 2 jaar gebruikt gaat worden weet ik niet. Misschien ga ik een andere constructie bedenken als die naaimachientjes niet aan de minimale eisen voldoen (lenen?). Die van ons is natuurlijk al opgeborgen in de verhuiscontainer.

De kuiptent kan ik vandaag weg brengen. De maker zit hier nog geen 3 min lopend vandaan. Dan is dat ding ook weer top.(ahum wordt morgen)

Helaas moet mijn auto nog even op de valreep door de APK. Hopelijk is er niet veel aan de hand. Vandaag ga ik proberen hier een afspraak voor te maken. Zodra we hier in Muiderzand klaar zijn en de boodschappen zijn gedaan zullen we onze neef Ralph bellen om de auto weg te brengen.

?? Het is stil onder mij en er wordt gekletst. Even kijken wat voor stoere praat er gaande is.. :)

Inmiddels is het alweer 19:00 uur. Gisteren had ik veel macaroni gemaakt waardoor het nu lekker makkelijk klaarmaken was. Gek he? René is versleten. Met de boortol schuren, ontvetten, in de interprotect, waterlijn afplakken etc. etc.

Nu voel ik me weer aardig redelijk tot goed. Als iemand het vanmiddag gevraagd had dan was het antwoord “moedeloos, wat een K-dag” geweest. Binnen zat een knijter van een vent genaamd Job allemaal luiken en planken te zagen (veel herrie dus). René was benenden herrie aan het maken. Buiten was het koud en nat waardoor ik uiteindelijk met een boekje verdoemt was tot het vooronder. Er waren nog geen werkzaamheden en ruimte voor mij.

Een stuk uit de bodem van het kastje, t.b.v. nieuwe afsluiters Twee Luiken waar mangaten komen voor de watertanks

Uiteindelijk beruste ik me in de situatie, werd loom en dacht nou dan ga ik toch gewoon slapen? Net op het moment dat ik wilde gaan dommelen riep René dat hij de waterlijn had afgeplakt en ik met het handje kon gaan natschuren. Phooe eindelijk ook wat doen. Wat wordt je van dat hangen moe! Ondanks dat het ging regenen en waaien greep ik de taak met beide handen aan.

Rene was eerst gaan douchen met de geleende sleutel van Harry. Ik moest me er niet al te veel van voorstellen waren de woorden toen Rene terug kwam van het douchen. Het was er niet echt warm en de douchetijd was niet echt lang. Dat knoopte ik goed in mijn orenm dus…. bij binnenkomst heb ik de douches naast me aangezet dan werd de ruimte lekker warm. Toen mijn douchetijd op was ben ik snel naar een volgende gesprint. Nou ik heb genoten, ha ha! Fout he? Dit kan natuurlijk alleen in deze jaargetijden als het heeeel rustig is.

Het wordt weer tijd voor de koffie en het boekie.

PS Waarom zijn al die mannen die werkzaamheden in en aan de boot doen toch zo groot? Hun antwoord is omdat zo lenig zijn. Als ik enkele dagen me in allerlei bochten heb moeten wringen tijdens reparatie of verf werkzaamheden in de boot dan heb ik het wel weer even gehad! Die boot mannen zijn maar rare grote jongens en nog heel erg aardig ook!!

[Helga]

Woensdag 5 mei 2004

Zoals ik gisteren geschreven heb was er een grote aardige scheepstimmerman genaamd Job in de boot bezig om o.a. twee luiken te maken. Ook dit was weer geen gemakkelijk klusje wat je normaal zou denken. Waarom? De Vagebond is destijds wellicht niet door een scheepstimmerman afgemaakt maar door een reguliere timmerman. Deze heeft het keurig gedaan hoor! Als het door een scheepstimmerman afgetimmerd zou zijn dan zou je in principe bij alle noodzakelijke zaken ‘kunnen’ komen door middel van demontabele luiken etc. Bij de Vagebond is alles ‘pot dicht’ super geïsoleerd en veel gelijmd. Voordeel is dat er niets rammelt of kraakt aan boord tijdens het varen. Maar .. zoals iedere booteigenaar wil je bij afsluiters, watertanks enz. kunnen komen als er iets aan de hand is of als er lekkage is of als er het een en ander vervangen moet worden, of gewoon voor de algemene reguliere controle!
Onze kersen vloer is geplakt op multiplex met daartussen minimale ruimte tot de watertanks en zelfs ook daar weer kit. Jullie begrijpen het al dat het niet simpel was even twee luikjes te zagen. Dus Job heeft al zijn vernuftige apparatuur en een dosis ‘engelen’ geduld moeten gebruiken om niets te beschadigen of leidingen door te zagen die natuurlijk niet zichtbaar waren.

Het waaide, regende en het was goed koud gisteravond.
René is gisteravond als een blok in slaap gevallen. De kanjer heeft keihard gewerkt. Mijn handen jeuken om ook weer wat te kunnen gaan doen. Zo toekijken en alleen voor het afwasje of eten zorgen of troep ruimen is niet bevredigend.

Het is inmiddels twaalf uur geweest. Na een lekker broodje kunnen we weer aan de slag. Het weer trekt een beetje bij en laat af en toe een lodderig zonnetje zien. De wind is wel koud dus laten we hopen dat het zo blijft. Weer ging het wekkertje om half zeven af en is de Kapitein als een zeebonk aan de slag gegaan nadat hij zijn verse bakkie koffie op had. Ik ben weer met veel improvisatie de afwas en boodschapjes gaan doen. De boot aan de binnenkant ff schoongemaakt, alles klaar gelegd voor morgen vroeg, zodat we zonder veel problemen kunnen wegrijden en vooral niets gaan vergeten!

Er is weer aardig geschuurd en de eerste hecht laag geverfd. De boeg geschuurd en in de plamuur. Een gat gezaagd in de kuip zodat de speaker van de marifoon geplaatst kan worden. Zo kun je met veel wind de berichten beter horen.

Gat boren voor de (waterdichte) marifoonspeaker

Onze buurjongen die het familieschip aan het schilderen is heeft het berekoud. Het is een vrolijke knul en blijft lachen ondanks dat hij bibberend aan het verven is. Dat schip is 50 jaar oud en is al 15 jaar in het bezit van zijn schoonfamilie. Schoonpappa, wellicht niet meer in staat het zelf allemaal te doen, geeft hem volgens zijn woorden zo nu en dan instructies. De grote verf-onderhoudsbeurt die het mooie klassieke stalen schip krijgt vindt een keer in de twee jaar plaats.

Morgen Donderdag 6 mei is de planning:
11:00 uur te Zeist om de laatste prikken te halen (papieren niet vergeten).
11:30 uur op kantoor zijn voor de René zijn auto.
De auto gaan we afleveren bij Opperhoofd Bert van Diemen nadat we de auto eerst aan de binnenkant, zo goed en zo kwaad als we kunnen, schoongemaakt hebben en een wasbeurt gegeven hebben.
12:30 uur René naar de kapper (oeps ik moet ook nog even bellen)
Daarna naar Zeist terug om mijn (Helga) nieuw gekochte kleding voor de bruiloft op te halen. Natuurlijk waren de broekspijpen te lang waardoor ik afgesproken heb alles op 6 mei op te halen. Dan kreukt het niet en is het geen hang in de weg aan boord geweest.
Daarna naar (Schoon)moeder Jopie met alle wasgoed en overige bruiloft aangelegenheidspullen.
We blijven bij Jopie tot en met Zaterdag. Dan vertrekken we weer naar de op de wal liggende Vagebond. Als het goed is liggen we volgende week donderdag weer in het water (joepie!!).

[Helga}

Maandag 10 mei 2004

De afgelopen dagen ziijn we zo druk geweest, dat we geen tijd hebben gehad om de website (dagelijks) bij te houden. In het kort:

Donderdag: Vroeg opgestaan om bijtijds in Zeist te zijn. Eerst in Zeist de Volvo gewassen en uitgezogen. Om 11:00 naar de GGD voor de laatste prikken. Bij Helga deed een prik pijn en daar heeft ze nog een paar dagen last van gehad, met een flinke rode plek. Daarna naar Q&R (kantoor) in Maarsbergen om de Volvo in te leveren. Q&R, nogmaals bedankt dat ik de auto een maandje langer mocht rijden. Om 12:30 bij de kapper in Veenendaal, want de volgende dag trouwt mijn zus, dus mijn haar moet goed zitten! Daarna weer naar Zeist om de kleding van Helga op te halen. Om 16:00 kwamen we aan bij mijn moeder in Dordrecht. Rust.

Vrijdag: De grote dag voor Joris en Marianne! Het was een topdag. Alles liep gesmeerd en zelfs het regenachtige weer was nauwelijks een spelbreker. We hebben het bruidspaar een behouden vaart toegewenst in hun huwelijksbootje.

Zaterdag: The day after... Een rustige dag. We zijn nog even bij de nieuwe boot van Ernst-Jan en Debbie wezen kijken in Strijen-Sas. Ernst-Jan was druk aan het poetsen, maar maakte uiteraard graag tijd om ons een rondleiding te geven. Daarna hebben we een biertje en een tostie genuttigd.

Zondag: Omdat we nog wat brak waren en nog niet alle wasjes klaar waren, hadden we zaterdag besloten om pas op zondag weer naar Muiderzand te gaan. Omstreeks 16:30 konden we de kwast weer ter hand nemen. 's-Avonds een hapje gegeten in het restaurant "Voor Pampus", hier in de haven.

Vandaag weer vroeg opgestaan. Ik ben eerst naar Enkhuizen gereden om de nieuwe zwemtrap op te halen. En mooi dat 'ie geworden is! Wederom vakwerk van Kees Nooter. Afgezien van ons nodige schilderwerk hebben de jongens van Shipshape twee nieuwe afsluiters gemonteerd en (met hulp van ondergetekende) mangaten gezaagd in de RVS watertanks. Staal is al niet echt zacht, maar RVS is ECHT HARD. Tergend langzaam gaat de decoupeerzaag erdoorheen en dan is het goed oppassen dat het zaagje niet hapt. Helga heeft de hele romp afgenomen, daarna in de wax gezet en uitgewreven. Vagebond glimt weer als een spiegel. Aan het eind van de dag heb ik denieuwe waterlijn een eerste laklaag gegeven. Hopelijk krijg ik het dekkend in twee keer.

Toch spannend, zo'n gat in de romp boren Herstelwerkzaamheden van een stukje rot hout De kuip als werkplaats... Mangaten in de watertanks aan stuur- en bakboord

De planning is nu dat Vagebond donderdag weer te water gaat. Morgen eerste laag antifauling, tweede laag waterlijn. Woensdag tweede laag antifauling en zo nodig de derde laag waterlijn. En denk nu niet dat dat alles is, want de zwemtrap moet nog gemonteerd worden, er zijn nog een stuk of 5 kleinere schilderklusjes en Shipshape heeft nog een behoorlijke 'actielijst'.

En dan dit. Stel je hebt een ADSL abonnement bij Planet Internet. Je verkoopt je huis en gaat op je boot wonen. Dientengevolge zeg je je telefoonlijn op en dus ook je ADSL verbinding. Zowel KPN als Planet heb ik vroegtijdig zowel schriftelijk als telefonisch op de hoogte gesteld. Planet heb ik een uigebreide brief geschreven met het verzoek het ADSL abonnement om te zetten in een regulier inbel abonnement per 26 april jl. Ik heb zelfs nog een tweede keer telefonisch contact gehad met Planet om te verifieren of alles goed zou gaan. "Ja hoor meneer, geen probleem". Tot een of andere sukkel bij Planet afgelopen week (dus NA 26 april) besloot om ons abonnement inactief te maken. Gevolg: geen webtoegang meer en de website is verdwenen. Vreemd genoeg werkt ons tweede e-mail adres (devagebond@planet.nl) nog wel, maar alleen waneer we inbellen via iRoam, want rechtstreeks inbellen bij Planet lukt niet meer. Zondag contact opgenomen met de helpdesk. De medewerker die me te woord stond bood al snel zijn oprechte excuses aan, maar kon verder op dat moment niets voor ons beteken, want het was zondag. De fout herstellen zou 'enkele dagen' duren. Ik ben benieuwd...

[René]

Dinsdag 11 mei 2004

Het wordt een beetje een saai verhaal, maar ook vandaag zijn we weer vroeg opgestaan en hebben we de hele dag hard gewerkt. Maar ik zal jullie de details besparen, behalve dat Helga vrijwel in haar uppie de hele boot in de antifauling gezet heeft.

Wat wel een 'leuk' verhaal is, is het volgende. Om de zwemtrap op de spiegel te monteren moest ik 4 gaten boren van 12 mm. Voorboren met 5 mm, daarna met 8 mm en tenslotte 12 mm. Dat boren is het probleem niet, het uitmeten wel. Daarvoor had ik een mal van karton gemaakt en op de plek van de bouten (van de zwemtrap) had ik gaten in het karton gemaakt. Vervolgens het karton op de spiegel geplakt en dan bekijken waar de gaten ongeveer gaan komen. Vervolgens de binnenkant van de spiegel inspecteren of de plek van de gaten niet toevallig bovenop een spant vallen. Voor de boot-leken: een spant is een dwarsverbinding op een plaat staal (of hout). De bovenste gaten leken me geen probleem, maar de onderste twee gaten zouden wel eens precies op een spant kunnen vallen, dus even precies uitmeten waar het spant loopt. Vervolgens de positie van het spant op de spiegel met tape gemarkeerd en opnieuw de mal geplaatst. Helga nog even gevraagd of ze ook wilde kijken naar de onderste te boren gaten. Haar second opinion was identiek aan de mijne: "zo gaat het goed". Vervolgens de gaten op de spiegel afgetekend en boren maar. Gat 1, geen probleem, gaten 2 en 3 ook niet. Toen het vierde gat (een van de twee bovenste gaten): ja hoor, bovenop een spant ~!@#$%^&*()!!!

Nogmaals, "De bovenste gaten leken me geen probleem". En daar zat dus juist het probleem. Te weinig, of eigenlijk geen, rekening gehouden met het feit dat de spiegel naar de zijkanten schuin afloopt. Gelukkig zijn de bouten van de zwemtrap op een rond plaatje van ca. 5 centimeter gelast, zodat ik nieuwe gaten kon boren, zodat de 'foute' gaten achter het plaatje vallen, dus je ziet er straks niets van. Maar ik heb wel even stevig achterstevoren gebeden...

Vanavond voor de tweede achtereenvolgende dag 'gedineerd' bij de Mac. Makkelijk en snel en je voelt je ook niet zo opgelaten als je in je verfkloffie je entree maakt. Tip voor de McJunks: er is een hele lekkere nieuwe grote burger. De naam is me even ontschoten maar erg lekker! Niet zo'n kleffe hap als een normale hamburgen of cheeseburger, maar echt vlees met kaas, sla, uitjes en een lekkere saus.

Vanavond een pittige e-mail naar Planet gestuurd, want we kunnen nog steeds niet inloggen en ik neem aan dat de website nog steeds uit de lucht is. Ze hebben nu twee volle werkdagen de tijd gehad om hun fout te herstellen. Wij verzetten bergen in twee dagen! Hoeveel werk kan het zijn om een inactief gemaakt abonnement weer actief te maken? Wie het weet mag het zeggen.

[René]

Woensdag 12 mei 2004

Ik ga er weer eens even lekker voor zitten. Net heerlijk gedoucht, haartjes gewassen en de verf overal vanaf of uit gehaald. Althans dat is de bedoeling geweest. Omdat het nog steeds erg rustig is in de haven heb ik weer de douchedans gedaan. Totaal heb ik 3 douches gebruikt, heeeeeerlijk.

Gisteravond hebben we een bliksem bezoek van Chantal gehad. Die heeft dinsdag en donderdag ’s avonds les in Amsterdam. Ik was total loss maar werd er wel weer wakker en vrolijk van. Het was kort, krachtig en reuze gezellig. Thanks voor het meebrengen van ...

Tis niet te geloven!! René heeft zich vanmorgen verslapen. De lichamelijke werkzaamheden en de lange dagen beginnen toch wel een beetje zijn tol te betalen.
’ S morgens word ik iedere keer weer verrast met een nieuwe spier die zich aan dient. Oh? Ik wist niet dat daar ook een spier zat… zeg maar. Het is hard werken, vaak echt doorbijten maar heel leuk werken. De boot gaat er geweldig uitzien EN daar doe je het toch voor?

Montage van de nieuwe zwemtrap Gootsteen lozen op de vuilwatertank of op buitenwater Rollen, rollen en nog eens rollen... Mooi, mooier, mooist... Spiegeltje, spiegeltje, aan de wand...

 

De Vagebond heeft twee nieuwe gaten erbij in de romp onder de gootsteen. Dit om direct zeewater naar boven te kunnen pompen middels een handpomp. En een gat zodat het spoelwater direct naar buiten gaat. Het spoelwater ging nl. eerst naar een vuilwatertank. Om deze tank te kunnen legen hebben we stroom nodig en als we een keer geen stroom hebben, zijn we de pineut. Dus als het niets bijzonders is dan gaat het direct naar buiten. Lekker makkelijk en ook zeer zuinig met ons drinkwater!

Niet alleen René maakt wel eens een foutje. De mannen van Shipshape hadden een soort koperen filter bij de zoutwater inlaatgat geplaatst. Let wel, die jongens doen geen half werk en als ze iets vast zetten dan wordt het direct knetter vast gezet zoals het hoort. Helaas de filter zat verkeerd om (achterste voren). Op die manier zou het voor kunnen komen dat door de vaart die het schip heeft het water naar binnen gestuwd wordt. Dus dat ding moest er vanaf geslepen worden met een slijptol. De oude filter van onze koelwater voor de motor bleek ook verkeerd om te zitten dus die werd ook direct verwijdert. Twee vliegen in 1 klap.. zeg maar. Nu zitten er helemaal geen koperen filters meer onder. Uhhh??? De uitleg is als volgt op de vraag waarom er niet weer nieuwe filters op geplaatst worden…. Je kunt beter binnen de filter vervangen als het verstopt zit dan dat je onder water moet omdat er vuil voor de filter zit. MMM !! Daar is over nagedacht. Waarom eerder een filter geplaatst was is me even ontgaan. Zal ook wel een black out geweest zijn.

Het onderwaterschip is nu voor de 2e keer in de antifauling gezet. Ik moet zeggen dat de spieren beginnen te wennen aan deze noeste bewegingen. Zelfs mijn (onder-)rug is aan de beterende hand. Ook de waterlijn is voor de 2e keer gewit. Die waterlijn is best nog een lastig verfje. René probeert het zo glad mogelijk te schilderen. Daarna moet de (speciale) verf zijn werk doen. We zullen zien. Zoals het er nu naar uitziet moet het nog een keertje. René krijgt inmiddels het lazarus om weeeeer die waterlijn af te moeten plakken. Na het verven moet die afplaklijn er ieder keer weer direct afgehaald worden. Vele rollen plakband zijn al opgemaakt. Dus René is inmiddels een prof in het afplakken.

Vandaag heb ik voor mijn auto de nodige telefoontjes gepleegd. De APK hoeft pas voor 26-6-04 plaats te hebben gevonden waardoor Erwin (mijn broer) en ik tot de conclusie zijn gekomen dat hij het regelt zodra de auto bij hem voor de deur staat.
De garages waren veel te druk om mijn auto nog even te keuren dus is dit een optimale oplossing. Naar alle eerlijkheid geeft de planning geen ruimte en staat mijn hoofd er nu echt niet naar om uren in de auto te zitten of te moeten wachten tijdens en voor een APK keuring. Dus wederom mijn verpletterende dank voor deze lieve actie!

Job de timmerman had tijdens zijn werkzaamheden in de boot gesproken over een boek waar heel veel vissen van de Middellandsche Zee in vermeld staan incl. foto. Zo weet je wat je vangt en of het een giftige is. Het is wel een Engelstalig boek maar dat mag de pret niet drukken. Omdat Job het over een winkel te Amsterdam had heb ik Joely Bakker gebeld die in Amsterdam woont en haar om een gunst gevraagd. Joely heeft alles voor me uitgezocht en de winkel gebeld, het boek besteld. Hopelijk is het boek er voor de 29e. Wellicht kan het anders naar ons Postadres gestuurd worden zodat het toch nog in ons bezit komt voordat we een giftige vis gaan eten en het niet met nodig is… zeg maar..
Joely bedankt voor je hulp! Nu maar hopen dat de bestelling naar wens qua tijd verloopt.

Fred de gatenmaker en de slijptol man heeft het vandaag ‘even’ warm gehad en wellicht even een rood kleurtje gekregen. Hij dacht nl. dat ik het tegen hem had toen ik tegen René (vrij hard) zei “ik hou ook van jou”. Omdat Fred binnen zat te werken verstond hij het niet helemaal en dacht dat ik het tegen hem zei. “WAT?” kwam vanonder uit die boot. Dus ik herhaalde wat ik tegen René zei… met pauze…. Met toen dat het voor René bestemd was… “ooohh… ja ik kreeg het al aardig warm hieronder”zei hij toen. We hebben er samen smakelijk om gelachen. Wat kan er soms toch wel eens iets verkeerd begrepen worden. Tijdens de koffiepauze zal het verhaal dan ook wel in geuren en kleuren aangedikt verteld worden. Dus ik ben benieuwd of de bal morgen terug gekaatst gaat worden.

De dag begon aardig. De zon hebben we niet of nauwelijks gezien. De frisse wind doet nog steeds haar best inclusief het opgooien van zand (niet prettig met verven).
Morgen meer
over het reilen, zeilen
en over het weer.

Wat zullen we heerlijk gaan genieten van deze boot en de tocht…….
We houden jullie dan ook op de hoogte hoor !!!

Grote vissen vangen, lekker klaar maken, mooie uitzichten, mooie foto’s maken met mijn van René gekregen super foto toestel, nieuwe mensen ontmoeten, nieuwe gebieden aandoen, culturen proeven.…. Mmmmm … Ik ben weg aan het dromen … mmmmm


Ik wilde graag dat we naast het zeilgebeuren een eigen hobby hebben waarmee je je kunt terug trekken. Voor mij is dit fotograveren geworden. Ik heb iedere vakantie geprobeerd om dieren, volgels, etc. te fotograferen. Helaas waren onze fototoestellen niet toereikend genoeg. Dus was het al een soort vakantiehobby. In maart bereikte ik de mijlpaalleeftijd van 40 jaar waarvoor ik een passend cadeau had bedacht, een fototoesel. Harry (eerder genoemd wie dit is) heeft het zelfde fototoestel. Harry was net zo enthousiast over het toestel als ik waardoor Rene over de streep is getrokken. Rene de lieverd heeft toestel gekocht en als cadeau voor mijn verjaardag gegeven. Hiermee kan ik jullie tijdens de reis van mooie plaatjes voorzien. Met Harry heb ik destijds al een afspraak gemaakt om voor ons vertrek mijn kennis, kunde en ervaring met dit toestel uit breiden. Harry volgt namelijk een fotografie cursus voor dit toestel. Als alles goed verloopt gaan Harry en ik zondag met zijn en mijn toestel in de weer om een en ander bij te leren. Ik kan niet wachten om jullie en Rene te verrassen met nieuwe foto mogenlijkheden.

[Helga]

Donderdag 13 mei 2004

Zojuist heb ik een vette e-mail gestuurd naar klachten@planet.nl. Ik zal jullie de details besparen, maar wat een slechte service. Ik kan alleen maar hopen dat er op dit schrijven eindelijk een keer adequaat gereageerd wordt. Gelukkig kunnen we via iRoam nog steeds mailen, want anders waren we helemaal van de digitale snelweg afgesneden. Niet dat dat een enorme ramp zou zijn of zo, maar het is toch handig.

Morgen gaan we weer te water. De romp is helemaal spik en span. Binnen vorderen de werkzaamheden ook gestaag. Naast de normale kraan hebben we nu twee handpompjes voor het oppompen van zoet water (uit de watertanks) en een voor buitenwater. De mangaten zijn weer voorzien van vloerdelen. Keurig netjes allemaal.

Verder niet zoveel te melden vandaag.

[René]

Even een tussendoortje:

Komt er een meneer naar me toe die geen Nederlands spreekt. Hij verteld me dat hij de blauwe laklaag erg mooi vindt. Geheel van slag roep ik "wat zegt u?" terwijl ik onder de rode antifauling zit. Dus dan roep ik Rene er maar bij archhcchch.......
Onze Amsterdamse buurman stond te gniffelen op zijn steiger met natuurlijk ook een kwast in zijn hand.

Als er iets is wat wij NIET aangepakt hebben is het de LAK wel !!

Nadat de aardige meneer vertrokken was hebben we er toch wel om gelachen!

[Helga]

Zaterdag 15 mei 2004

Gisteren lagen we omstreeks 13:00 weer in het water. We liggen nu naast de kraan, een erg centraal punt hier in Muiderzand. De hele dag lopen mensen langs en sommige maken een praatje. Vanochtend zat ik in de kuip te lezen ("Noord van de zee" van Eerde Beulakker, een aanrader) toen een man me aansprak die ons van de website al kende. Leuk!

Het blijft een imposant gezicht om je schip in de kraan te zien hangen Nog een laatste lik verf op de stempelplekken

Vanmiddag werd een gloednieuwe Bavaria 36 in de kraan gehesen. Van den Bosch Yachting (de importeur) zit letterlijk op een steenworp afstand en het schip werd formeel opgeleverd aan de nieuwe eigenaar. Een meisje van een jaar of 10 mocht het schip dopen. Giegelend wenste ze het schip en haar bemanning een behouden vaart om vervolgens de fles champagne tegen de kiel kapot te gooien (in één keer stuk, dat hebben wij wel eens anders gezien...). Het was een leuk tafereel om vanuit de kuip gade te slaan.

Onze afscheidsborrel van Q&R, gisteren in Driebergen, was erg geslaagd. Gezellig geborreld, lekker gegeten en mooie woorden. We werden letterlijk stil van de mooie cadeaus. Van Q&R kregen we een Di Blasi vouwfiets van RVS en een verrekijker (met kompasroos). Van de collega's kregen we een teakhouten tafel voor in de kuip. Tenslotte kregen we van een aantal collega's nog DVD's. Geen illegale copieën natuurlijk, maar backup's Q&R en collega's nogmaals heel erg bedankt. Veel te gek!

Ons stalen ros Nu hoeven we in de kuip niet meer met een bord op schoot te eten

De fiets hebben we vandaag natuurlijk direct uitgeprobeerd en voor een vouwfiets fietst het verbazingwekkend comfortabel. Kleine trommelremmen en maar liefst 5 versnellingen. Helemaal top!

Behalve de montage van de tafel in de kuip zijn we vandaag lekker lui geweest. Lui betekent in ons geval meestal veel lezen. Vanochtend een krantje gekocht en die heb ik ongeveer gespeld. Zo weten we weer dat vanavond het songvestival is. Hoe hoog zou Nederland dit keer eindigen? We zullen het morgen op de radio wel horen.

Ex-collega Joely kwam vanmiddag nog even langs. Ze bracht mooi weer mee, dus ze mag vaker komen. Ze gaat voor Helga achter boeken aan over vissen in de Middenlandse zee en of en hoe ze eetbaar zijn. Als het net zo'n succes wordt als het brood-bakken-project van Helga, dan zie ik de komende twee jaar somber in...

Om even terug te komen op het boek dat ik momenteel aan het lezen ben. "Noord van de zee" gaat over tochten van Eerde Beulakker en zijn vriendin naar Groenland, IJsland, Jan Mayen en Spitsbergen. Het is dat Helga het niet zo op kou heeft, maar anders... Eerder las ik van dezelfde auteur "Naar koude kusten", wat gaat over een reis naar Antartica. Het leuke is dat hij niet alleen over het zeilen schrijft, maar ook over de historie van de plaatsen die hij bezoekt. Geschiedenislessen (ook vaderlandse) om van te smullen. Beulakker kreeg zijn fascinatie voor de zee mee van zijn vader. In mijn geval denk ik dat het water en de zee in mijn genen zit. Mijn bet-bet-nog-een-paar-bets-overgrootvaders waren vissers vanuit Vollenhove op de toenmalige Zuiderzee. Ooit bracht ik met mijn ouders een bezoek aan Vollenhove en de naam Spit kom je daar nog regelmatig tegen. Een ver familielid heeft de hele Spit-stamboom uitgeplozen en in een boekje uitgegeven. Ik heb het zelf niet in mijn bezit, maar mijn moeder geloof ik wel. Ik zal de details eens uitzoeken. Ik meen me te herinneren dat zelfs de namen van de schepen en de tonnages nog boven water gekomen zijn.

[René]

P.s. met Planet schiet het nog niet op. Nu het weekend is wordt het dus op zijn vroegst maandag dat de website weer in de lucht komt. En dan moet ik nog ergens een mogelijkheid hebben om 8Mb te uploaden...

Zondag 16 mei 2004

Nog even inhaken op hetgeen hiervoor door René geschreven is;

Mmm, broodbakproject…..
Dat is nu nog niet in de ontwerpfase en is nog niet ingepland dus heeft het nog steeds een lagere prioriteit. Als er meer rust is en geen tijdsbeperkingen of grote lichamen in en om de boot dan zal het er echt van komen.

En ik zal jullie er ECHT over melden.
Dus ik houd het spannend…

De visboeken…
Job de timmerman die hier bezig is geweest wist mij te vertellen dat er een goede nautische zaak in Amsterdam zit. Hij had daar een geweldig boek gekocht waarin ongeveer 750 vissen in genoemd staan, inclusief welke giftig zijn. Aangezien Joely in Amsterdam woont heb ik haar om de gunst gevraagd deze voor mij te halen. Gelukkig wilde ze dit graag voor mij doen. Zo handig als ze is heeft ze eerst e.e.a. op internet nagezocht en mij er tot in detail over geïnformeerd. Het boek heet "Fish of Britain and Europe", geschreven door Collins in pocket formaat en ze had nog een boek ontdekt waarin vermeld staat hoe je bepaalde vissen klaar kunt maken. Helaas waren de boeken niet voorradig dus zijn ze besteld. Ze hoopt dat de boeken er voor de 29e zullen zijn zodat ze deze direct mee kan nemen. Als het niet lukt dan bedenken we een andere constructie zodat ze toch in mijn bezit komen. Joely bedankt!

Het is heerlijk zonnig voor de vrije zondag:

Het is hier in de haven een bedrijvigheid van jewelste. Mamma en pappa zouden hier rond negenen zijn. De koffie staat klaar maar geen Pa en Ma te bekennen. Die rijden nog ergens bij Utrecht. Rond elven klopte Pappa aan de deur. Ja, ja, ik op de fiets naar de poort om de camper binnen te laten.

De fiets…. Het is werkelijk een geweldig cadeau. Echt te gek en wil er graag bij zeggen dat ik er echt heel blij mee ben. Gisteren heb ik een heerlijk rondje getoerd door de haven en omgeving. Zo alleen de boel lopend verkennen vind ik niet echt prettig. Nu kan ik gewoon lekker rond fietsen. Echt heerlijk. Bedankt!!

Gezellig, lekker buiten in de kuip aan de tafel, met een bakkie koffie zittend in het zonnetje. Wat wil je nog meer?

Een spervloed van vragen nog voordat pappa ging zitten. Hij wil werkelijk alles weten en het liefst allemaal tegelijk. Ook alles zien, discussiëren en begrijpen. Leuk zo iemand die enthousiast is als je maar niet gaat hyperventileren (grapje). Niet te vergeten. Mamma die net zo enthousiast is en huppelend over het dek ook van alles vraagt. We krijgen een knuffel mascotte muisje genaamd Mimi cadeau. Die gaat over ons waken! Omdat we een afspraak hebben om 14:00 uur bij Harry en Wendela komen we bijna nog in tijdnood om alles te vertellen en te laten zien. We vonden het bliksembezoek erg gezellig.

René gaat snel even douchen terwijl ik alles een beetje probeer op te ruimen. We zwaaien mamma en pappa bij het openen van de poort uit. Daarna op naar ons afspraakje. Harry en Wendela hebben een nieuw huis. Na eerst in de tuin wat aan de heerlijke koele witte wijn genipt te hebben heeft Harry mij en het foto toestel apart genomen. Hij heeft behoorlijk veel tips gegeven in een zeer korte tijd. Erg leuk en heel leerzaam. Nu nog in de praktijk gaan brengen. Als ik vragen heb dan weet ik wie ik een bericht ga sturen. Harry je bent gewaarschuwd!
Het huis is werkelijk geweldig, apart qua bouw met een geweldige tuin. Ze hebben veel tijd aan de inrichting besteed en dat is zeker te zien. Die zullen daar heel gelukkig zijn en volop gaan genieten.

Mark en zijn drie prinsessen hebben vlak voordat we bij Harry en Wendela aankwamen gebeld. Ze wilden bij ons langs komen. We spraken om 18:00 uur af en ze konden ook mee eten. Ik had namelijk gisteren een behoorlijke partij pastasaus gemaakt voor spaghetti. Na een biertje en een drankje ben ik de keuken in gedoken. Binnen nog geen twintig minuten zaten we met z’n zessen aan de spaghetti. Erg gezellig om de dag zo af te ronden. Weer in de kuip in het zonnetje met de heerlijke tafel (collega’s bedankt!! TOP).

Ook dat gezellige stel uitzwaaien en terug naar de boot om alles op te ruimen. Geen punt het was zo weg. Inmiddels heeft de zon zich teruggetrokken en trekken wij ons ook terug in ons huisje. Nu wordt het tijd voor een bakkie met een boekie. Morgen is het weer een gewone werkdag en zijn de mannen er weer vroeg bij. Nog even genieten van een schoon huis met de nodige rust.

Ik dacht dat we er vanaf waren maar er gaat weer gezaagd worden. Er is nog ‘iets’ bij gekomen, zeg maar….
Hier later meer over.

Tiet voor een bakkie, doei

[Helga]

Woensdag 19 mei 2004

Het wonder is geschied, we hebben weer een werkend password voor Planet. Nu nog een gelegenheid zien te vinden om de website weer in de lucht te brengen. Ik zal jullie de details besparen, behalve dat wie mij een beetje kent, weet dat ik niet snel kwaad wordt. Nou ik was witheet. Oh ja, ik zou jullie de details besparen

Alle werkzaamheden die we, al dan niet deels, hadden uitbesteed zijn vandaag afgerond. Dat was inclusief een nieuw 'project' dat we afgelopen vrijdag bedachten, namelijk het plaatsen van extra rails op dek, zodat we de schoothoek van de fok kunnen blijven aanpassen aan de mate waarin het zeil is ingerold. Ook de accumonitor is geïnstalleerd. We kunnen nu het actuele voltage en Ah verbruik aflezen. Ook geeft het apparaat het aantal uren nog te gaan gebaseerd op het actuele verbruik en de capaciteit van de accu's. Tenslotte is de windgenerator aangesloten.

Gisterenavond had ik al een heel verslag geschreven, maar bij de vraag om het op te slaan koos ik in een vlaag van totale verstandsverbijstering voor 'No'... Ik had op dat moment geen zin meer om het verslag opnieuw te tikken, want gisteren was al een dag met de nodige tegenslagen, waaronder communicatie (gebrek) met Planet Internet. Oh ja, ik zou jullie de details besparen.

Helga heeft gisteren de gemeente Dordrecht met een bezoek vereerd om ons (als postadres) in te schrijven op het adres van mijn zus. Dat was ons namelijk geadviseerd door de gemeente Veenendaal. Leek me ook erg logisch, want dan weet de overheid ons tenminste te vinden. Bijvoorbeeld in geval van fiscale kwesties of, heel praktisch, het versturen van stembiljetten. Wie weet willen wij ons democratisch recht wel blijven uitoefenen. Tot onze grote verbazing bleek zoiets volgens de gemeente Dordrecht helemaal niet mogelijk! Aanstaande maandag ga ik maar eens met een paar instanties bellen, want ik snap er niets meer van. Toch raar, we hebben ons uitgeschreven uit de gemeente Veenendaal met als bestemming Dover (echt waar!). Er moest namelijk een toekomstig adres ingevoerd worden in hun GBA systeem, maar omdat ik dat niet kon geven mocht ik de eerste buitenlandse haven opgeven. Het kan best zijn dat we Dover helemaal niet aandoen, maar dat maakt niet uit. Voor de overheid zijn we nu volgens mij onvindbaar. Heel vreemd, toch?!

Vandaag zijn we bij Correct Marine in Rotterdam geweest om een Iridium aansluiting te regelen. Dat verliep erg soepel. Wel jammer dat het niet meer mogelijk is om 200 belminuten te kopen die dan een jaar geldig blijven. Het is nu 75 minuten voor een maand of 500 minuten voor een jaar. Beide opties zijn voor ons erg ongunstig. Ons lijkt 500 minuten veel te veel, maar die 75 minuten blijven maar een maand geldig. Toch hebben we voor het laatste besloten. De komende maand hebben we dus een Iridium aansluiting. Niet omdat we hem nu echt nodig hebben, maar we willen natuurlijk wel op ons gemak alles uitproberen en niet op het allerlaatste moment. Wanneer we weer een maand willen kopen is een e-mail naar Correct gevolgd door een overboeking voldoende om weer een maand te kunnen bellen. Ons nummer is in ieder geval 88 16 31 51 46 89. Ik weet het niet zeker maar ik denk dat er nog 00 (of +) voor moet. LET OP: bellen naar Iridium is heel erg prijzig! Daar staat tegenover dat je ons via http://messaging.iridium.com/ gratis een SMS kunt sturen.

Na het bezoek aan Correct hebben we mijn moeder in Dordrecht opgehaald. Ze blijft bij ons aan boord tot en met de borrel op 29 mei.

Het is nu 00:12. De dames liggen al onder de wol. Ik ga ook een tukkie doen.

[René]

Donderdag 20 mei 2004

Vandaag een luie dag. Hoewel, lui? Om 11:30 kwamen Frank & Marion en de kinderen Fleur en Luuk op de koffie. Vijf minuten later gevolgd door Erwin en Adelheid. Dus het was meteen met de rust gedaan. Wel erg gezellig natuurlijk. Koffie, fris, rondleidingen, we waren er maar druk mee.

De familie Evers vertrok om ca. 14:00, omdat ze elders nog een afspraak hadden. Erwin en Adelheid vertrokken enkele uren later en namen de Peugeot van Helga mee. We hebben Erwin gemachtigd om de auto te verkopen.

Binnen en buiten schoon maken op zijn Lekker fietsje, hoor! Kijk ook eens deze kant op, Erwin De 'officiŽke' sleuteloverdracht

Morgen gaan we de laatste (nautische) inkopen doen bij George Kniest, hier vlak voor de deur. Daarna zijn we van plan om naar Amsterdam te varen en daar te overnachten.

Jammer dat het de komende dagen weer wat kouder wordt. Je zou kunnen wennen aan die 20+ graden...

[René]

Vrijdag 21 mei 2004

Vandaag weg uit Muiderzand en eerlijk gezegd waren we daar ook wel aan toe. Na 2,5 week hadden we het daar wel een beetje gezien. Gisteren nog een lijstje gemaakt voor George Kniest, de Bart Smit voor de watersporter. Bij de op dek geplaatste extra genuarails had ik per abuis te grote karren gekocht. Ze pasten wel, maar het blok was een maat groter dan van de bestaande karren. Gelukkig mocht ik ze ruilen en kreeg daardoor nog een aardig bedrag retour. Van dat bedrag dus vanochtend geshopt bij Kniest. Van vulcaniserend tape tot een tas voor de fiets.

Na op ons gemak te hebben onbeten en gedouched vertrokken we omstreeks 12:30. We waren de vaargeul tussen Muiderberg en Muiderzand nog niet uit of door een moment van onoplettendheid voeren we recht over een vissersvlaggetje (nou ja "..tje", zo;n dobber is toch een meter of 2). We voeren op de motor. Grote schrik, want de kans op een lijn in de schroef is levensgroot. Een moment liep de snelheid een halve knoop terug, maar herstelde zich weer snel. Maar de dobber zagen we niet meer bovenkomen. Sleepten we de dobber nog achter ons aan? Aan de oppervlakte was niets te zien. We wilden het natuurlijk wel 100% zeker weten voor we bij de Oranjesluizen waren. In de luwte van Pampus de motor in z'n neutraal gezet en daarna in z'n achteruit. Zouden we nu een lijn in de schroef krijgen, dan konden we daar in ieder geval veilig ankeren. Plotseling riep Helga: "In z'n vrij!!!", toen ze de dobber boven water zag verschijnen. Aan de dobber zat nog een lijn van een meter of 10. Het mag een wonder heten wat we die niet in de schroef hebben gekregen.

"Beste visser, het spijt ons dat we je vistuig aan flarden gevaren hebben, maar misschien kun je 'm volgende keer beter net buiten de vaargeul leggen".

Om 15:00 arriveerden we in de Sixhaven, hartje Amsterdam, recht tegenover het Centraal Station. DRUK! We hebben het stapelen gezien op Vlieland, maar hier kunnen ze er ook wat van. Er kan werkelijk geen roeiboot meer bij. Wel gezellig en er valt nog eens wat te zien.

Omstreeks 18:40 grote consternatie in de haven toen het gerucht ging dat er 'iets' op het Centraal Station gebeurt was. Mensen hadden rook gezien en er stond iemand op de steiger met een politiescanner die geen seconde stil bleef. Gespannen gesprekken tussen teams onderweg of ter plaatse en de centrale meldkamer. Helaas moeilijk verstaanbaar. Kort daarop ook laagvliegende trauma- en politiehelicopter. Aanslag? Ongeluk? Ik was toch een beetje verontrust, want Helga en Jopie waren met de pont naar de overkant gevaren op te shoppen voor een waterdichte hoes voor de fotocamera. Het leek me nogal voor de hand liggen dat ze door het Centraal Station zouden lopen. Inmiddels had ik op de radio gehoord dat het om een treinbotsing ging en belde Helga. Ze wisten nog van niets, maar hadden door de vele politie en ambulances wel door dat er iets aan de hand was. Gelukkig maakten ze direct rechtsomkeers en konden zonder vetraging weer bij de pont komen. Niet lang daarna werd het Stationsplein afgesloten en was het waarschijnlijk een stuk lastiger geworden om terug te komen.

Onderstaand 'bootje' zagen we vlak voor aankomst aan de kade liggen. Net zo hoog als de flats waar 'ie naast lag. Op het achterdek zagen we een zwembad met glijbaan waar ze bij Tropicana jaloers op zouden zijn. Zojuist (20:30) zagen we 'm voorbij komen.

Bootje...

Het wordt koud vanacht en we liggen niet aan de stroom. Brrrrr. Vroeg naar bed dan maar.

[René]

Zaterdag 22 mei 2004

Een slecht begin is een goed eind en drie keer is scheepsrecht. Die spreuken zijn er echt niet voor niets hoor!
Na de dobber van de visser stootte René (lichtjes) zijn hoofd aan de giek terwijl we later al kletsend in de sluis niet op de lijnen lette die we belegd hadden. Eigenlijk moet je dit soort dingen niet publiceren. Het maakt je niet echt populair of betrouwbaar. (Frank durf je nog mee?). Toch gaat iedereen nu met spanning verder lezen hoe of het met die slechte starters in de toekomst gaat. Nee, dit zijn geen grapjes (andere humor misschien?).

Heerlijk, vandaag lekker weer door het water geprutteld. Het is een verademing om op weg te zijn. Wel wordt het gevoel concreter omdat de daadwerkelijke vertrekdatum dichter bij komt. Ook ik word het me nu meer bewust. Beetje vreemd. Iedere keer als ik het over onze reis had dan voelde het of het over iemand anders ging. Eindelijk begint het ‘echt’ te worden.

Fijn dat het op dit moment in Nederland aan de frisse kant is (lees KOUD) waardoor je des te meer verlangd naar warmere oorden. Dit is geen wens meer dit is realiteit mensen! Met dat ik dit aan het schrijven ben voel ik een glimlach op mijn gezicht en het voelt goooooeeeedddd.

We liggen nu in IJmuiden de wind loeit lekker langs de boot. We liggen aan de stroom. Morgen blijven we hier liggen als de weersvoorspellingen gunstig blijven voor maandag. Dan kunnen we even luieren, wat kleine klusjes doen en water innemen.

Het is nu 23:40 uur en heerlijk knus aan boord met de olielamp aan voor de warmte. Dit is toch lekkerder dan het straalkacheltje.

Nadat we hier in IJmuiden gearriveerd zijn hebben we eerst een warm kopje koffie gedronken. René heeft een KOUD biertje gedronken. Hij is zeker aan het trainen voor over een paar maanden. De frisse wandeling met een behoorlijk windje beviel erg goed. Dit vooral omdat de tentjes met heerlijk eten daar ook zijn. Heerlijk kibbelingen gegeten die erin gingen als zoete koek. Phoe! Ik had inmiddels behoorlijke trek gekregen. Het strand met het opstuivende zand, de zee met de surfers gaven een mooi uitzicht.

Na het eten hebben we de calorieën er weer afgewandeld. Na het kijken naar de spectaculaire kapriolen en sprongen van de fanatieke (kite-)surfers werd de warme koffie aan boord erg aanlokkelijk. Aangekomen eerst de schoenen en de sokken uitgeschud. Tje, wat zit er van zo’n kleine wandeling veel zand in je schoenen.

Brrr, mooi maar errrug koud hier in Nederland.

Pappa belde met de vraag waar of we ons begaven. Die zaten ook binnen denk ik met dit weer. Hij ging met zijn NIET snelle verbinding OOK namens Planet onze belevenissen lezen op de website. Planet is aan mijn kant van de Familie zich niet echt populair aan het maken! Rare jongens die planetnezen.

Vandaag heeft Rene voor het eerst de meeuwen brood gevoerd. Ja, ja, dat is voor hem het ECHTE zoutwater gevoel. De meeuwen doen het hem!

De vrolijke afwassers Koude strand douche Koude strand wandeling met veel wind

Het begint bedtijd te worden, dusss….. snaveltjes dicht en oogjes toe…..

[Helga]

Zondag 23 mei 2004

Een bijzonder rustig dagje vandaag. Krantje gekocht en wat klene klusjes gedaan. Helga was niet lekker en is 's-middags een paar uurtjes gaan slapen. Ondertussen zijn Jopie en ik naar het einde van de pier gelopen. Daarna hebben we vol bewondering een tijdje naar de kitesurfers gekeken. Erg spectaculair. Als ik dat de komende 2 jaar ergens kan leren... wie weet.

[René]

Maandag 24 mei 2004

Van sommige mensen raak je gewoon niet af, hoe gezellig en leuk dan ook!
Liggen we in Ijmuiden gaat René even havengeld betalen. Wie komt hij tegen? Maike en Rob. Het zijn onze ex-zeilbootbuurtjes uit Lelystad waar we al gezellig in Muiderzand, samen met Astrid en Chantal, een afscheidsdiner mee gahad hebben. Maike was ik trouwens ook al weer na het dinner eerder tegen gekomen in Rotterdam toen ik samen met Marianne een cadeau aan het kopen was. Met het haar totaal door de war en slaperige koppies waren ook zij havengeld aan het betalen. Ze zijn vanacht terug uit Engeland gekomen en lagen (tis.. niet te geloven!) schuin achter ons in de haven. Na hun wakkermaak douche en bootschapjes zijn ze op de koffie gekomen.
Na de koffie, veel zwaaien en foto’s maken zijn wij vertrokken naar Scheveningen. Dat was toch weer een aangename verrassing. Waar zullen we ze nu weer tegen gaan komen vraag je je dan af.


[Helga]

Vroeger bracht een vrouw aan boord ongekuk. Op Vagebond zelfs 2 vrouwen...

 

Na een verkwikkende nachtrust en een heerlijk ontbijt zijn wij vertrokken uit IJmuiden. Zeilpakken aan, dat was nodig want de wind was best wel koud. We voeren langs de pier waar ik de dag daarvoor nog met René gelopen had. De zee lag uitnodigend voor ons. Ik vond het best wel een beetje spannend en was benieuwd of ik zeeziek zou worden. Dat gebeurde dus mooi niet, fijn hoor. Als dat wel zo zou zijn geweest is dat jammer omdat je dan een stuk minder kan genieten van alles. Genieten en genoten heb ik, reken maar!

Eerst heb ik rustig de zaak bekeken. Waar zit ik het fijnst. Langzaam voelde ik me steeds vrijer in mijn bewegingen worden. Na een poosje varen ben ik zelfs gaan zitten op de rand van de kuip met mijn benen om de lier. Een machtig plekje, je kan dan goed zien hoe de boeg van de vagebond zich door het water klieft.

Golven en opspannend water, een prachtig gezicht. De zon op de zee, een zilverenmassa, de wind om je oren en het ruisen van het water. Het wordt dan stil in je. Hoe dat voelt kun je niet vertellen, dat moet je mee maken. Geweldig dat ik het mocht mee maken.

Leuk om de kust te zien. We zagen Zandvoort, Noordwijk en Katwijk liggen. Na nog een stuk varen zagen we Scheveningen liggen met zijn pier, Kuhrhaus, flats en hotels. Het is een fraai gezicht. Dan de haven in. Ik krijg dan toch telkens weer een beetje een opgewonden gevoel bij het zien van wat er allemaal moet gebeuren voordat het schip weer goed op zijn plaatsje ligt. Ook bewondering voor René en Helga, het samenspel tussen die twee, wat er moet zijn en er ook is.

Geweldig. Het was een prachtige dag, een dag ook waarop ik goed kon waarnemen hoe mijn kinderen de komende twee jaar gaan leven in en op de boot. Ik heb er een goed gevoel over! Die twee gaan voor zekerheid en veiligheid. Ook weet ik dat ze intens van alles zullen genieten en als zij genieten, dan geniet ik mee. Ook al zal ik ze missen maar dat is logisch. Ik sluit af met een zin uit René zijn kinderjaren, als hij een indrukwekkende dag had meegemaakt, dan zei hij altijd “Het was een volle mooie lange dag”. Mooier kan ik het niet zeggen.

[Jopie]

Eindelijk kregen we onze planning nader tot elkaar en kunnen we elkaar treffen. Ingrid en Jan hebben gebeld het is half vijf. Ze zijn aangekomen bij Den Haag. “Waar liggen jullie ergens?” is haar vraag door de telefoon. Haven 2 … en zie je die grote rode schoorsteenpijp? Daar liggen we met de boot vlak bij, vertel ik lopend naar buiten om meer coördinatiepunten te vinden voor hun. Terwijl ik naar buiten loop ziet Ingrid me. Ze staan met hun auto pal voor ons op de kade.

Ingrid durfde zowaar aan boord en hield het goed uit aan boord (ze werd niet duizelig of misselijk van het schommelen van de boot). Heerlijk mijn oudste zus aan boord nog voor we vertrekken.
Het zonnetje schijnt heerlijk waardoor het aangenaam is in de kuip. Na de koffie en twee bakken popcorn zijn we met z’n allen wat gaan eten. Het was erg gezellig. Rond negenen vertrokken Jan en Ingrid weer richting huis. Ingrid kan het niet onderdrukken een bezorgd neusje te trekken (hi hi dat heb je niet in de hand lieve Ingrid!).

 

Ingrid, de zonnige matroos

Ingrid dat heeft me goed gedaan nog even te keuvelen met jou! Maak je geen zorgen, het is niet eng! We doen echt voorzichtig en gaan volop genieten van alles!

[Helga]

Dinsdag 25 mei 2004

Het is niet te geloven. Ik moet het toch wel erg mooi gemaakt hebben dat ze het de moeite waard vonden om te stelen! Het hoesje van de buitenboordmotor is weg! Nou moe? René geeft toe dat het toch al niet zo mooi wat, mmmm. Daar dachten zij dus anders over en ik inmiddels ook!

Jopie en René gaan samen op stap. Er moeten kabeltjes gekocht worden om te voorkomen dat ze de buitenboordmotor, de bijboot of de fiets in de toekomst kunnen stelen. Mooie roestvrijstalen kabels! Tja, geld moet rollen ..... Ze hebben bijna heel Scheveningen gezien eer ze een watersportzaak gevonden hadden. Ik ben thuis gebleven om op de spullen te passen en het boodschappenlijstje aan te vullen.

René kan niet stil zitten. De life-lines worden ingekort en genaaid met de van Maike en Rob gekregen Speedy Sticher. Het werkplankje voor boven de wasbakken is gezaagd, geplakt, geschuurd (later als het af is zal ik een foto publiceren. Ik ben hier heel blij mee!). De nieuwe WC-houder gelijmd (was dus niet goed gelijmd). Allerhande kleine klusjes.

De Speedi sticher werkt geweldig! Jopie durft zelfs voorop de boeg.

Jopie kruipt achter de PC om haar verhaal van gisteren te schrijven en wij gaan boodschappen doen. Koelere!!! Wat hebben we veel gekocht, althans wat is het zwaar. Toch maar eens kijken naar zo'n ouwelullen invouw rekje zonder tas, die je klein op kunt vouwen en weinig ruimte in beslag neemt aan boord.

Dan is het tijd om het nuttige met het aangename te verenigen en is het borreltijd. De tafel wordt volgeladen met allemaal lekkere dingen, koud biertje of frisje en zo brengen we de tijd wel door.

Na de wentelteefjes is Jopie aan de afwas geslagen en zijn we nog net voor zonsondergang naar de boulevard gelopen om de zon nog net 'in de seee te sssien sakke'. Ook deze missie moest beloond worden in een standtent met een Irish koffie.

Hoe zal ik het noemen? Druk daggie weer geweest met van alles en nog minder. Dus tijd voor een boekie en een slapie.

[Helga]

Woensdag 26 mei 2004

Vertrokken omstreeks 12:00 uur vanuit Scheveningen. Op naar Stellendam.
De wind is gunstig (NW 4) waardoor het een heerlijk relaxed tochtje wordt. Het zonnetje begint door te breken, de temperaturen lopen op. Het voelt heerlijk! De windvaan doet erg zijn best ondanks dat de wind wat vlagerig is.

De Europoort nadert en het is stil om ons heen. Het water klotst heerlijk, Vagebond laat zich gewillig door de steeds langer wordende golven glijden. Opeens horen we een harde korte sis! Wat zou dat nou zijn? In de lucht zien we een groot tankvliegtuig met daar nog onder een F16. Zou de F16 net ontkoppeld zijn van het tankvliegtuig? Ja, hoor…. Geweldig om te zien. De F16 zet zijn motoren op vol vermogen en vliegt weg van het tankvliegtuig. Zijn maatje komt er enkele seconden achter aan. Met z’n twee komen ze, met het buikje vol, nog even over vliegen. Dat hebben we nog nooit in het echt gezien. Toch de moeite waard om even te noteren… zeg maar.

René kruipt achter de navigatietafel om ons te melden bij de Sector Maasmond. Door de ‘nieuwe’ speaker in de kuip kunnen we de reactie van de mannen van de Havendienst horen. Dat maakt het wel allemaal wat makkelijker. Overigens hebben we al veel plezier van de extra speaker.

Met Stellendam in zicht gaan we wat verruimen (meer van de wind af varen, of meer met de wind mee varen). De zeilen staan lekker ruim waardoor we meer over de lange golven sleeën. Ik lig wel eens overdwars achter in de kuip op mijn rug. Jopie heeft dit gezien en wil dit standje ook wel eens proberen. Nou dat bevalt haar goed. Even denken we dat ze binnen enkele seconden in slaap valt. Maar nee…. ze praat nog. Wat voor de kenners onder ons niet vreemd is (grapje). Ze ligt iets de verzinnen, ik zie het gewoon aan haar. En ja hoor daar komt het…. “weet je Helga” zegt ze opeens “dit is het ultieme baarmoeder gevoel”. Dit brengt natuurlijk enkele vraagtekens bij ons op. De uitleg is helder: “ Omdat je zo op je rug ligt en mee rolt over het water moet dit het gevoel zijn wat je ook gevoeld hebt terwijl je in de baarmoeder van je moeder lag”. Helder toch? Nou dat is nu mijn schoonmoeder ten top!

En…. Weet je wat nu het ergste is van alles !!!!! De komende twee jaar dat ik daar weer heerlijk wil gaan liggen DENK IK AAN MIJN SCHOONMOEDER HAAR BAARMOEDER GEVOEL!!!!

Afijn, ze is opgestaan uit haar baarmoeder gevoel en staat nog even te mijmeren terwijl ze afscheid aan het nemen is van de zee. We varen tenslotte al binnen de betonning van de monding Stellendam. Ja, Ja, daar komt het…. “De zee maakt dat er dichterlijke gevoelens bij me naar boven komen” zegt ze opeens. Ik vind dit heel begrijpelijk het is een plaatje!

Ik heb haar aan haar woord gehouden iets te dichten in ons verslag. Zie hieronder..ik ben er ondersteboven van WAT EEN TALENT!!!

[Helga]

Voor het slapen gaan nog even lezen.

Zilver op het water,

vandaag gegrift,

opgeslagen,

voor later.

Jopie Spit-Mizelmoe

 

Donderdag 27 mei 2004

Na de brunch hebben we de enorme overocht naar Hellevoetsluis gewaagd. Een niet te onderschatten 3 mijl!!! Vanavond uit eten geweest in eetcaé "de Klipper", waar ook onze 'trossen-los-borrel' van aanstaande zaterdag gehouden wordt. We hebben erg lekker gegeten. Of ons het voorgerecht gesmaakt had? Citaat Jopie: "De zalm was om te zuigen, de paling...", "...glibberde naar binnen", vulde Bram, de frivole ober, aan. "Ja, en de garnalen waren zo lekker dat ik ervan moest kreunen. En dat doe ik alleen als ik iets heel lekker vind!", vervolgde Jopie.

Voor vandaag heb ik daar bijzonder weinig aan toe te voegen...

[Rene]

Vrijdag 28 mei 2004

Vanochtend hebben we de boot 30 meter verlegd, zodat we nu letterlijk voor de deur van "de Klipper" liggen. Het zonnetje schijnt en ook voor morgen wordt prachtig weer voorspeld. Straks gaan de dames wasjes draaien en ga ik een poging wagen om de website te updaten vanuit de plaatselijke bibliotheek. Niet echt in de buurt, maar de havenmeester heeft gratis leenfietsen. Waar vind je nog zoiets?!

Voor de deur van

[Rene]

 Als ik dit schrijf is het inmiddels al maandagavond 31 mei. De zon gaat bijna onder en we liggen voor anker op de Oosterschelde, vlak onder de Roompotsluis bij het voormalig werkeiland Neeltje Jans. Maar daarover later meer. We lopen wat achter met het bijwerken van onze verslagen, dus laten we eerst maar eens 'terug in de tijd' gaan.

[Rene]

Terwijl René op onze fiets naar de bieb gaat zijn Jopie en ik op leenfietsen op zoek naar een wasserette. mmm?? Grote stad zeker waar iedereen een vreemde is voor elkaar. Men wist niet waar je met het wasgoed naar toe kon gaan. Het VVV kantoor wist het eigenlijk ook niet. Wereldstad..... Na doorvragen bij de VVV konden we terecht bij een camping.

Ach, de camping was maar tien minuten fietsen. Echt geen tien minuten!! Afijn, de was in de trommels gedaan. Op naar de Blokker. Volgens mijn beleving helemaal aan het andere eind van Hellevoet, overigens een erg leuk dorp. Bij de Blokker nog wat handige goedkope doorzichtige plastic dozen voor onder in de boot gekocht, met nog meer handige dingetjes. Sorry, maar er pasten best nog wat bakkies in de boot. Handig dan kun je er blikken in doen zonder dat het gaat roesten.

De inkopen afgezet bij de boot en met chips en frisdrank vertrokken naar het wasgoed wat al meer dan een uur klaar was. Pff, we hebben wat afgefietst. Terwijl het wasgoed om beurten in de droger ging hebben Jopie en ik uitgepuft met ons drankje en chips op een terrasje op de camping. Ben me daar gek om tussen de droogwassies door ook nog eens op en neer te fietsen. Ik had echt al pijn in m'n r...t van het fietsen. Petje af voor Jopie omdat ik (wel in overleg met haar) aardig op de pendalen heb getrapt om alles binnen de beperkte tijd te realiseren. Ze heeft vast een beren conditie gekregen van de periode dat ze bij ons aan boord is geweest. Het winkelen in A'dam was ook aardig aanpoten om alles te kunnen doen in een kort tijdsbestek. Maar... ze vindt alles leuk en gezellig! Voor mij is het ook veel gezelliger, dat wordt dus afkikken als ze er niet meer is.

[Helga]

Jopie moest en zou op de foto achter de navigatietafel...

Rond een uur of vijf arriveerde de spiksplinternieuw J-Venture, de J109 van de familie Webster. De oh's en ah's waren natuurlijk niet van de lucht. Na de borrel en nadat Niek en Femke gegeten hadden hebben Ernst-Jan en ik pizzas gehaald voor de hele familie. Jammer dat Helga en Joop de wasjes al gedraaid hadden, want een van de dozen van Ernst-Jan lekte 'een beetje'...

Met het invallen van de schemering arriveerde ook de Just Do It, de J109 van de familie Koppelaar. In de kuip van de Vagebond werden tot 1:00 de nodige alcoholische versnaperingen genuttigd en werden al plannen gemaakt om de volgende dag toch nog even met de twee J's te gaan varen.

Een mooie opmerking van Ernst-Jan wil ik jullie niet onthouden. Ik schreef al eerder over boeken van Eerde Beulakker en zat middenin "Een graf van blauw hout". Het boek gaat over Gerry Clark, een Nieuw Zeelander die met een eigengebouwd houten schip 4 jaar in de antartische wateren gezeild heeft en onderzoek deed naar vogels. Deze man heeft de meest extreme omstandigheden meegemaakt. Twee keer ontmast en meerdere keren 360 graden rondgerold. Afgezien daarvan had het schip ook veel te lijden van het ijs. Een van de foto's, genomen ter hoogte van de mast, toont de boeg van het schip (preekstoel, rolfok, etc). Werkelijk alles is bedekt door een dikke laag ijs. Men schatte het schip 3 ton zwaarder door het ijs. Fijntjes merkte Ernst-Jan op: "Die had overduidelijk geen hoog rendement Webasto aan boord"...

[René]

Zaterdag 29 mei

Als we voor deze dag het weer hadden kunnen bestellen, dan hadden we het niet anders gedaan. Weergoden, onze dank is VERPLETTEREND!!! Beter kon simpelweg niet. Zon, 23 graden en een verkoelend briesje. Meer kan een mens zich op zo'n dag niet wensen.

Drie op een rij

Redelijk bijtijds opgestaan om nog even te douchen en samen met Helga de laatste boodschappen te doen bij Appie Heijn. Daarna met de J-Venture en de Just Do It nog even naar buiten om te ervaren hoe het is om op zo'n snelle J te varen. Welnu, daar kan ik heel kort over zijn: geweldig! Bij 7 knopen zijn we aan boord van de Vagebond al heel tevreden, maar met een beetje wind loopt zo'n J al heel snel 8+. Aan de directe besturing moest ik wel even wennen. Vagebond heeft een hydraulisch stuurwiel en gaat 6,5 keer rond om van de ene maximale uitslag naar de andere te gaan. Het veel grotere stuurwiel op de J gaat 1,5 keer rond. Mijn eerste koerscorrectie leidde dus bijna tot een onbedoelde overstag maneuvre. Teleurstellend was de reactie aan boord van de Just Do It, toen Ernst-Jan en ik op de J-Venture eindelijk de Just Do It passeerden: ze lieten de zeilen zakken omdat er zogenaamd geen wind meer stond. Erg jammer...

Ruim voor de aanvang van de borrel arriveerden ook Helga's oudste broer Erwin met schoonzus Adelheid en de kinderen met aanhang. Allemaal op hun Kelt. Jammer dat we niet 4 dik in de haven mogen liggen waardoor ze een paar bootjes verder moeten liggen.

Om 14:00 arriveerden de eerste gasten. Al snel volgden er meer en het bier vloeide rijkelijk. Jammer dat er soms zo weinig tijd was om de gasten wat uitgebreider te spreken. We hebben ze niet geteld, maar naar schatting hebben 100 mensen ons "vaar wel" gewenst. Iedereen bracht wel iets voor ons mee, variërend van een boek tot een fles drank (beiden zéér welkom!). Sommige cadeau's waren wel heel erg bijzonder, orgineel of speciaal. Zo kregen we van de familie van Vliet 4 polo's met "Crew Vagebond" erop geborduurd. En van de Wepsters en Koppelaars kregen we Freddie de scheepskat. En ook de Hollandse gehaktballen in blik zullen smaken. Iedereen bedankt natuurlijk, maar vooral bedankt voor jullie komst! Personeel van "de Klipper", bedankt voor de perfecte catering!

Dennis en Helga Marianne en Helga Joely, Sjaak en René En alles moet natuurlijk weer een plaatsje krijgen

's-Avonds hebben we met een beperkt(er) gezelschap heerlijk gegeten in "de Klipper". Na afloop nog even naar het plein waar een prima band stond te spelen. Uiteraard werd de dag weer afgesloten in de kuip met een (paar) laatste afzakker(s).

[René]

Over afzakkers gesproken! Iedereen lag al op 1 oor te ronken terwijl Chantal en ik nog 'even' aan het nakletsen waren. Rond twee uur besloten we aanstalten te gaan maken om ook te gaan slapen. Tja, je bent een bikkel of niet, toch? Een echt late-uurtjes-dans-stap-maatje waarmee de draad na terugkomst gewoon weer gezellig wordt opgepakt.

[Helga]

Zondag 30 mei 2004

Snotweer, Holland ten top! Gezellig, nog even op de koffie geweest in de Kelt. Erwin was terug naar bed gegaan en de rest zat in ochtend tenue te kaarten en te kletsen. Geweldig gezellig en knus komt het op mij over. Het een en ander wordt gedemonstreerd en de navigatietafel annex rommelbak was een ordelijke chaos. Alles is wel aanwezig! René krijgt nog een flexibele lange schroevendraaier (ik weet niet hoe ik dat moet omschrijven) en later komt Erwin mij nog twee werkhandschoenen brengen. Ik heb Erwin terloops verteld dat ik ze nog niet had en ze nodig heb voor bij het vissen. Lief he?

Daar staat mijn grote broer met zijn vrouw in het druilerige weer. We zeggen elkaar gedag en wensen elkaar een goede vaart toe. Chantal is nog aan boord. Nu even nog wat drinken en kletsen voordat we vertrekken. Omdat het zult K-weer is komen Marianne, Joris en Jopie toch maar niet meer gedag zeggen. Daar is gisteren helemaal niets van gekomen. Dus Chantal heeft nog wat spullen in een krat voor ons mee genomen. Ze zet deze of op zolder of neemt contact op met Jopie of Marianne om ze af te geven.

Samen lopen we met plu en spullen naar de auto. Toch best moeilijk .... dat uitzwaaien.... Bij aankomst aan boord gooien we los. Ja, een katterig gevoel maar voor een goed doel!

[Helga]

De day after. Zo perfect als het weer gisteren was, zo druilerig was het vandaag. Regen, regen, regen, alsof het nooit meer droog zou worden. De kater viel gelukkig reuze mee, maar het weer nodigde bepaald niet uit om direct een lange tocht te maken. Dus voeren we in de loop van de middag de wereldschokkende 3 mijl naar Stellendam, waar eerder de 2 J's ook al naartoe vertrokken waren. Na aankomst klaarde het op. Het weer voor de komende dagen bestudeerd (werd ik niet erg vrolijk van; woensdag en donderdag NW 6-7 met vlagen 8-9). 'S-avonds gegeten in het nieuwe restaurant aldaar. Ma afloop op de steiger afscheid genomen van iedereen. De wekker gezet op half zes, want we willen morgen vroeg weg.

[René]

Wat wordt je sloom van dit weer. Debbie baalde wel een beetje. Nu was ze zonder kinderen met de boot. Ze had gehoopt lekker te kunnen oefenen. Samen met Annemarie ging ze maar wandelen om dat moede(r)loze gevoel eruit te wandelen. Ik ben de steiger met emmers water gaan afspoelen. Er lagen erg grote FLATSEN op de steiger waar je een goede uitglijder op kunt maken. En niet te vergeten dat loop je ook nog eens de boot in. Aangezien dat de flatsen al lekker zacht waren van de eerdere regenbuien spoelde ik ze er lekker makkelijk vanaf. Na mijn ijverige spoelbui zet ik het water op voor een heerlijk kopje thee. Daar komen de twee wandelaarsters aan slenteren. Mmmm, volgens mij word je daar ook niet vrolijk van. Er werd lekker gebabbeld. Snel lopen en kletsen dat is erg moeilijk hoor!

Kopje thee dames? Nou, voor ik het wist zaten ze gezellig met een kopje thee bij mij binnen op de bank. Ik heb geprobeerd te vertellen wat we allemaal gekregen hebben en hoop niets vergeten te zijn. Natuurlijk was alles al opgeruimd en had alles een plekje gekregen. Na de thee even bij Debbie aan boord om naar de horretjes te kijken. Ook daar weer aan de thee gegaan. Gezelligheid kent geen tijd! Met een pot pindakaas rijker ben ik terug gegaan, heb de boel afgesloten omdat het tijd werd om te gaan eten. De tijd vliegt. Ik wil dat we Marianne nog spreken. Dus René gaat even buiten bellen.

Onder het eten hebben we alle opties al besproken. Helaas is het zwaaien naar ons als we voorbij varen (langs de kust) niet mogelijk. Er is wel betonning onder de kust maar dat is erg ver weg. Onderweg terug naar de boot praten (wij vrouwen) er nog over. Als ze het zelf niet erg vinden is het OK. Toch heb ik mijn twijfels.

Weer een knots gezellige avond achter de rug. Het kan niet op! Toch wel leuk en knus als je goede vrienden/vriendinnen hebt... zeg maar.

We lezen nog wat en vallen in slaap.

[Helga]

Maandag 31 mei 2004

Kennelijk nog een beetje van slag, want een wekker instellen op 6:30 is natuurlijk half zeven en geen half zes. We vertrokken dus een uurtje later. Annemarie was wakker en heeft ons uitgezwaaid. Ik kon het natuurlijk niet laten en heb bij het wegvaren nog even op de hoorn geblazen. Ze waren geloof ik niet onder de indruk, want niemand stak zijn hoofd uit de kajuit...

[René]

Toch leuk dat er iemand is die je nog een keertje fijnknijpt en uitzwaait. Wat ben je toch een lieverd Annemarie.

We varen. Dit is het dan. We voelen het alle twee. We zijn er klaar voor.

Het weer werkt in ieder geval mee. We verlaten het gat. Het zonnetje komt door. Ik schenk nog een kopje koffie in. Ik voel me niet echt blij, heb een vreemd gevoel maar het voelt wel goed. Emotioneel? Nee.

[Helga]

Ter hoogte van de vuurtoren van Ouddorp ontvingen we een SMS van Marianne. Ze waren zaterdagavond vertrokken in de veronderstelling dat we elkaar nog zouden treffen, maar het weer gisteren was de grote spelbreker. Nu zouden we vertrekken zonder een 'definitief' afscheid. Ook Jopie konden we dat bij nader inzien natuurlijk niet aandoen, dus besloten we de Roompot aan te lopen. Dat is vanuit Den Osse maar een klein stukje met de auto. Zodoende kwamen 's-middags Jopie, Marianne, Joris, Sander en Merel ons ECHT uitzwaaien. Bij het afscheid vloeiden wat traantjes. Na afloop SMS'de Marianne nog: "Sterk he, die Fisherman's friends"

[René]

Nadat we door de sluis van de Roompot zijn gegaan zien we een zeehond zwemmen. Ik wist niet dat die hier ook waren!

Na het vertrek van Maranne, Joris, Merel, Sander en Jopie zat de stemming er toch al goed in dus heb ik het briefje van Chantal gepakt. Dat mocht ik niet lezen zolang ze er was. Gisteren vond ik het niet leuk om het tussen neus en lippen door te lezen en wilde wachten op een goed moment. Dus ben ik aan het bellen geslagen na het lezen van de lieve brief. Top hoor!

Nog even met Kim bijgekletst en aan het eten begonnen. We gaan voor anker dat scheelt weer in de kosten en voelt erg vrij. Het is heerlijk weer. We hebben alle twee behoefte de website bij te werken, boekje te lezen en te hangen. Dat hebben we dus verder dan ook gedaan. We gaan niet laat naar bed omdat we morgen vroeg weg willen.

(Erg fijn dat we elkaar nog even gedag hebben kunnen zeggen)

[Helga]

juni 2004