Zondag 19 juni 2005

Vanaf de Vagebond, zittend achter de navigatietafel, het plaatsje vanwaar alle belevenissen van René en Helga worden verzonden, wil ik een stukje schrijven voor de website. Eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik allemaal wil schrijven, er zijn zoveel dingen die ik meegemaakt en gezien heb.

Om te beginnen het aan boord zijn bij René en Helga is geweldig, vanaf het begin kwam direct het villa Felderhof gevoel over je heen. De heerlijke ontbijtjes met een eitje, gekookt of gebakken met van alles er bij wat je maar wensen kan. De heerlijke hapjes (vooral Grieks) die we na een tocht met een glaasje wijn in de kuip, in de zon aten. Iedere avondmaaltijd was een feest, aan boord of aan de wal, het smaakte allemaal zo heerlijk. Bij René en Helga kun je jezelf zijn, dat is heel fijn.

Dan de natuur. De bergen, mooi groen, soms ook kaal en grillig, zo verschillend. Het water blauw, dan weer groen en zo helder. De mooie luchten, de wind die je streelt, de geluiden van de vogels. Teveel om op te noemen.

Doordat René en Helga deze reis maken, kon voor mij een grootse droom in vervulling gaan. Helaas voor Arie niet. Hij was er vaak in gedachten bij. Ik heb er zo intens van genoten. Met geen pen te beschrijven.

We hebben veel gelachen, bijgepraat over van alles. Ik heb hier alle foto,s gezien van de reis naar Zuid-Afrika, dat was gaaf. Bovendien kon ik als er een vraag was gelijk antwoord krijgen.

Griekenland is zo mooi, met z’n vele baaien, groot en klein. Volgens mij zijn René en Helga naar het mooiste baaitje van heel Griekenland gevaren. We kwamen er aan, ik wist niet wat ik zag, het water turkoise, zo helder, je kon de ribbeltjes van het zand op de bodem zien, omzoomd door bergen, groen ook grillig met uitgesleten grotjes door het water, een wit zandstrandje, heel veel krijsende meeuwen. We lagen er alleen. Bij die aanblik werd ik heel stil en dat zegt wat.

Toen ik in bed lag borrelde er kleine zinnetjes naar boven. De volgende morgen, 6.15, zaten Helga en ik naar een prachtige zonsopgang te kijken. Weer kwamen die zinnetjes naar boven. Ik besloot ze op te schrijven.Ik heb er over na gedacht of ik ze ook op de web-site zou schrijven. Ik doe het om aan te geven hoe ik heb genoten.


Een gevoel van geluk
niet te bevatten.
Het overspoelt je
laat het gaan.
Het zoekt een plekje
zet zich vast.
Voor altijd.

Dat is geluk.

Het is nu zondagmiddag, straks gaan we zwemmen. Volop zon, lekker water, heerlijk. Nog van alles genieten. Morgenavond vlieg ik terug van Corfu en kom dan 0.20 aan op Schiphol. Joris komt me afhalen. Dan heb ik afscheid genomen van René en Helga met een dikke pakkerd en ze bedankt voor deze onvergetelijke vakantie met werkelijk alles er op en er aan. René en Helga vervolgen hun reis en ik de mijne.

Een berg mooie herinneringen neem ik weer mee. Het is goed zo.

Jopie